Brabantse lucht
Mijn leven is aan de saaie kant, dus ik heb niet zoveel te verhalen. Dan maar een soort grapje.
Gisteren ging ik per auto naar Loon op Zand, daar woont onze 96-jarige directrice van de Mavo. Ans - uit Haaren - en ik gaan haar om beurten bezoeken. Ik reed langs de spoorlijn van Boxtel naar Oisterwijk, en liet spontaan halverwege een wind. Uiteraard draaide ik het linker raampje open. De stank werd tien keer zo erg. Dus ging het rechter raampje ook open. De stank bleef. Bleek dat de gezamenlijke Brabantse boeren aan het gieren waren.
Dit herinnert mij aan de keer dat ik richting Amsterdam Almere reisde voor een voorstelling in het Concertgebouw. Toon wachtte mij op, op station Almere, dus. Toen de trein stopte en de deuren open gingen - vlak voor Toon z´n voeten - riep hij vol walging: " =Blaahrrhluk= (braakgeluid), ik kan ruiken dat je uit Brabant komt!!!" Ik stond daar mooi te kijk in mijn zondagse pakje! En te stinken, dus.
3 opmerkingen:
Nou, je moet de lucht van je woonplaats nooit verloochenen hoor! Ze wennen er maar aan! (Nijmegen ruikt nog altijd naar de Dobbelman fabrieken, dus ik ruik gelukkig altijd fris gewassen naar zeep.)(Zelfs mijn scheetjes ruiken naar Bio-tex.)(Als A3n bij me langs komt, hang ik bij binnenkomst altijd stiekem een w.c.-verfrisser aan haar ceintuur, merkt ze niks van. Bij het weggaan haal ik hem er dan voorzichtig weer af.)
Wisten jullie dat de Dobbermannen familie waren van de Van Pelten? Dat waren rijke mensen. Ze zullen zeker wel heerlijk geroken hebben. Mogelijk was ik dus geen echte Van Pelt.
Overigens maakte ik een foutje in mijn vorige berichtje: ik stapte natuurlijk uit op station Amstel. Volgens mij ben ik nog nooit in Almere geweest.
Ik geloof er ook niks van dat mijn echtgenoot zoiets zei!
Een reactie posten