Wat? Gaat Miguel zijn steentje bijdragen aan de opvang van zijn kinderen? Geweldig! Een NL man die tegen de trend in een deel van zijn werk opgeeft om voor zijn kinderen te gaan zorgen, daar neem ik mijn pet voor af! Hij is er zelf ook reuze trots op en heeft het op zijn kantoor al aangekondigd: "Ik ga vanaf september parttime werken!"
(Hij gaat op vrijdagmiddag de laatste 3 uur van de werkweek vrij nemen)
Maren wijst 3 appels aan op de fruitschaal. “Dit is mama, dit is papa en dit ben ik. Papa had nog nooit een appel geweest zijn!”
Maren buiten: “Bah, het ruikt hier naar een boerderij met een koe erin!”
Juf Sacha was ziek, dus Matthias had vandaag een invaljuf, en die was héél
oud. Hoe hij dat kon zien? “Nou, ze heeft rood haar en een losse huid, niet zo
strak als ik,” hij knijpt ten bewijze in zijn eigen wangetjes, “dus juf Corine
is ouder dan opa.” Dan komt hij omhoog uit zijn stoel en roept met stemverheffing: “En ze lééft nog!”
3 opmerkingen:
Goed zo, Miguel, alle beetjes helpen
Mooie praatjes uit de Randstad!
Hier bij ons in het Groningse Ommelaand zouden ze zo kunnen klinken:
Andelster praatjes
Wat? Gaat Jeroen zijn steentje bijdragen aan de opvang van zijn collegae? Geweldig! Een Groningse Limburger die tegen de trend in een deel van zijn vrije tijd opgeeft om voor zijn werk te gaan zorgen, daar neem ik mijn pet voor af! Hij is er zelf ook reuze trots op en men is het op zijn kantoor al gewend: sinds juli ging hij smarttime werken!
(Hij gaat sindsdien vanuit huis op woensdagochtend 4 uur werken, in Groningen best uniek als je al vier hele dagen werkt!)
Iris wijst 3 appels aan op de fruitschaal. “Ik dit zijn, mama dit zijn, en papa dit zijn.”
Femke buiten: “Bah, het ruikt hier naar een stad met een auto erin!”
Juf Linda was ziek (evenals juf Gerrie, juf Jolien, juf Joke en twee invaljuffen), dus Marijntje had vandaag de zoveelste invaljuf, en die was een man. Hoe zij dat kon zien? “Nou, hij heeft geen haar en een gestoppelde huid, niet zo glad als ik,” zij strijkt ten bewijze langs haar eigen wangetjes, “dus meester Johan is meer man dan oma.” Dan komt zij omhoog uit haar stoel en roept met stemverheffing: “En toch lief!”
Goed zo Jeroen, alle beetjes helpen!
Een reactie posten