Misschien kunnen Marleen en Michael het zich nog herinneren, maar jarenlang, in ieder geval gedurende mijn middelbareschooltijd, was ik de zelf benoemde frietsnijder van de familie. Elke woensdagmiddag was het mijn taak om de frites te snijden die mama die avond zou bakken in haar ouderwetse frietpan vol olie of ander vet, eerst alles in kleine hoeveelheden voorbakken, daarna, ook in porties, afbakken.
Als jonge moeder heb ik het ook nog wel eens gedaan, maar vervolgens hebben wij decennia lang geen friet gebakken, ook niet gekocht, hier in Gouda zijn friteszaken dungezaaid. Ik had een hekel aan al dat vet en wist niet waar ik ermee moest blijven - volgens mij gooide mama het gewoon op de mesthoop.
Maar zie: sinds een jaar of zes doen we het weer, alleen bakken we ze nu met een beetje olie ingevet op een ovenblad, want als je dat goed heet en precies lang genoeg doet, zijn ze eigenlijk net zo lekker als de frites van een frietboer (vinden wij).
Dus worden er weer frites gesneden, ook op onze oppasadressen, van grote aardappelen, en mooi dun natuurlijk, die heeft iedereen het liefste. Onze Colombiaanse schoonzoon sprak er al vaak zijn bewondering over uit, dat ik zoiets kon! En hoe ik dat eigenlijk deed, hij dacht: op een snijplank. Nee joh, gewoon met de hand natuurlijk. En ik maakte een instructiefilm, die ook jullie hier kunnen bewonderen.
2 opmerkingen:
Hmmmm. Gaikookdoen!
Briljant camera-werk. Oscarnominatie-waardig!
Een reactie posten