Scheren is een terugkerend thema in ons gezin, vooral als papa het een dag of twee niet heeft gedaan en dan een kusje geeft. Neeltje: "Papa, jij hebt kruis, dat prikt! Jij moet je kruis scheren!"
Jeppe ziet de slogan van een oudheidkundig museum: 'Het verleden laat je nooit meer los'.
"Ik vind dat zo'n mooie zin! Ik heb geen idee wat het betekent, maar ik vind het prachtig!"
Ik kom na een lange heuvel-op-fietstocht thuis. Neeltje kruipt op schoot en snuift eens diep: "Mama, je ruikt naar kippieflé!!" (kipfilet)
Flinn heeft zo zijn slaapmaniertjes: wie heeft er een dekbed dan wel een slaapmuts nodig als je ook een kussensloop tot je beschikking hebt?
3 opmerkingen:
Jeppe is vast gegrepen door de allitererende L in "het verLeden Laat je nooit meer Los". Mijn eerste contact met poëzie was: "Laat niet als dank voor het aangenaam verpozen, de eigenaar van dit bos de schillen en de dozen." Destijds voor mij ook niet erg helder: "Aangenaam verpozen"? Eh... En waar lagen dan al die "schillen" en "dozen"? Nergens te zien. Maar dat ritme! En dat wonderlijke rijm!
Hoe die kinderen kunnen slapen. Ik ben jaloers op Flinn!
Ik was als zeven/acht-jarige verrukt van het woord 'zoëven' dat ik in een kinderboek tegenkwam. Het duurde een paar tellen voor ik begreep hoe ik dat woord moest uitspreken. Ik vond het meteen een wonder van onze taal, en met dit woord begon mijn grote liefde voor, ja voor Nederlandse woorden lezen en schrijven.
Margriet adviseer ik Flynns lijfstijl over te nemen, de hele dag bewegen, leren, rennen en spelen, en mocht dat haar - nu - niet uitkomen dan met name het kussensloopgebruik....
Een reactie posten