Dommes, slimmes én lieves....

Loes: “Hoe was het vandaag op school? Heb je weer leuk met Mason gespeeld?”
Camilo zucht: “Ja, maar ik vind Mason niet meer leuk, want hij doet mij steeds na!”
Loes: “Misschien vindt hij het leuk wat jij doet. Jij doet vast ook wel eens iemand na.”
Hij, vrolijk nu: “Ja! Mason!”

Emma loopt met haar kinderen van school naar huis, Matthias (bijna 8) met vriendje Max, Maren een vriendinnetje bij zich. Emma vraagt van alles, maar ze krijgt alleen antwoord van de jongens. Dat begint op te vallen; Emma wil de meisjes vragen of ze hun tong zijn kwijtgeraakt, maar Matthias is haar voor: “Hebben jullie soms last van je cerebellum? Of nee, van jullie cerebrum? Of van jullie prefrontale cortex?”  (Thema op school: het brein)

Later gaat het gesprek over klasgenootjes. Matthias vertelt: “Melle speelde vroeger met Max, maar tegenwoordig altijd met Mauritzio. Laatst stonden we in de rij en toen hoorde ik Melle tegen Max zeggen dat hij liever naast Mauritzio in de rij wilde staan. Dat vond ik (Matthias) zo erg voor Max. Ik stond zelf in de rij naast Sammy en ik zei tegen hem: “Soms denk ik dat kinderen het niet snappen dat ze andere kinderen heel erg kwetsen...”