Neeltjes Neeltjes

Neeltje loopt aan een handje op weg naar de brievenbus. Pien draagt de kaart, maar dat wil Neeltje ook wel doen. "Pien, geeft mij de kaart maar, dan heb jij je handen vrij." Pien geeft haar de kaart. Neeltje, nu beide handen vol: "Pien, wil je even aan mijn neus krabben?"

Neeltje is een handschoen verloren op school. Pien belooft even voor haar te zoeken. Neeltje: "Dank je, Pien. Hij ligt onder de kopstak... kostpak... kastpok... oh! Ik vind kapstok ook zo'n moeilijk woord!!"

Neeltje wandelt met Ama aan het handje als ze ineens, uit het niets, uitroept: "Ama! Ga eens uit mijn aura!!"

Jeppe krijgt het achterkantje van een stokbrood te pakken. Terwijl hij het triomfantelijk in de lucht houdt, roept hij blij: "Nou heb ik eindelijk ook een kontje!!" Neeltje, naast hem aan tafel, werpt een discrete blik op zijn achterwerk en trekt alleen een wenkbrauw op alvorens ze de volgende hap van haar maaltijd neemt.

We lopen een rondje door het bos. Het is koud en guur. Neeltje: "Mama, als we thuis zijn dan heb ik het inmiddels heel koud. Dan moet ik maar in een lekker warm bad, want dan krijg ik het tenminste inmiddels weer lekker warm."

Neeltje op het kinderdagverblijf tegen Ang(elique), een van de leidsters: "Ik wil jouw nagels wel lakken, want nu ben ik nog drie. Als ik vier ben kan ik dat niet meer."

Neeltje bepaalt de regels in huis: "Als je een boer laat zeg je pardon, als je een scheet laat zeg je sorry, en als je iets kapot maakt zeg je ti-ti-die-ti-dom niks gedaan."

Neeltje zit in een verticale groep op de kinderopvang. Dat betekent dat ze samen zit met kindjes van 0 tot 4. Ze doet het daar heel goed, al heeft ze soms wat jaloerse trekjes. Diana, haar favoriet, is bezig met kleine Siem. Die heeft het moeilijk en moet erg huilen. Zodra hij even bij Diana vandaan kruipt, springt Neeltje op haar schoot. "Zo," zegt ze, "eigenlijk moet Siem hier zitten maar nu heeft hij een beetje pech."

Vóór haar allereerste schooloefendag, helpt Flinn Neeltje met het smeren van haar boterhammen. Hij heeft daar zo zijn eigen techniek voor. Die is zo bijzonder en delicaat dat wij altijd even de keuken moeten verlaten als hij de exercitie uitvoert. We hebben inmiddels zo'n vermoeden waarom: "Kijk Neeltje, dan pak je de pot chocopasta en dan moet je altijd eerst even met je vinger proeven of 'ie nog goed is..."