Weer allemaal thuis

Drie kinderen achterin de auto luisteren op verzoek van Maren naar het lied “Final countdown.”
Vriendje vraagt wat dat voor muziek is. Matthias: “Mama vindt het troep. Zij is een grote vijand van dat lied.” Miguel legt uit: “Dit lied stond in 1986 wekenlang op nr.1.” Matthias weer: “Dat is drie jaar voordat de Berlijnse muur gesloopt werd.”

Vriendje: “Mijn vader is voor Feyenoord. Mijn opa ook.”
Maren: “Heel véél opa’s zijn voor Feyenoord.” (Die van haar)

Papa E. is weer thuis na een kerstvakantie in Colombia. Zegt Sofía: “Waar ga jij zitten werken? Je moet eigenlijk nóg een bureau kopen en dat op zolder naast het andere bureau zetten. Oh nee, wacht, Loes kletst wel erg veel!”

Milo:     “Ik ben zó blij dat je terug bent papa. Ik wil je bijna elke dag knuffelen!”
               “Kijk, ik heb een spekje!”(sixpack)
               “Kunnen we een keer naar de dokter om te kijken welke helft van mij Colombiaans is?”

Loes wil haar kinderen uitleggen hoe kaas gemaakt wordt. Camilo begint al goed met knipmoleculen en melk. Sofía: “Als jij ons DSM-dingen vertelt, omdat je wil dat wij bij DSM gaan werken, dan heb je het mooi mis!”

Matthias: “Mama, ik zag op de terugweg van voetbal twee mevrouwen in zwarte lakens met alleen een streepje waar ik hun ogen zag. Wat ze in Syrië aanhebben.”  Emma legt hem het een en ander uit. Hij: “Oh! Ik dacht dat ze dat aanhadden om niet op te vallen in de oorlog!”