Lekker koud

Mijn hele werkende leven heb ik complimenten ontvangen over hoe hard ik wel niet zou werken en de kwaliteit van het resultaat. Dat liet ik me natuurlijk lekker aanleunen, maar zelf had ik die indruk nooit. Vaak kwam er naar eigen smaak niet veel uit mijn vingers of was ik gewoon lui. Als ik me echter ertoe aangezet had om wél te werken, dan ging het niettemin in de overdrive. Volledige focus, zonder oog voor de klok of het moment van de dag: het moest áf en ik moest er trots op kunnen zijn (de lat ligt hoog). Is dat een familietrekje? Ik zie het Julia ook doen: alles-of-niets-werken. 

Een zeker fanatisme in de aanpak van taken, ook bij taken in en rond het huis. Hegje knippen? Nu ik toch bezig ben, beter álle heggen. Kamer stofzuigen? Beter het hele huis. Raampje wassen? Meteen maar álle ramen. Met het behalen van persoonlijke doelen is het al niet veel anders. Sparen? Ik schiet meteen in de oomdagobertstand. Herstellen van een operatie? Recordtijd. Stukkie componeren? Tot de zon opkomt.

Dit stukje schrijf ik bij een temperatuur van 12‘. Naar aanleiding van de stijgende gasprijzen heb ik een maand geleden mijn oog laten vallen op de gasrekening. Nooit eerder gedaan. En er vallen wat doelen samen: de behoefte om én klimaatvriendelijk én zuinig te stoken. Waar anderen hun huis isoleren, isoleer ik nu mijzelf met een dik vest en een dunne trui aan. De man die hier 's winters in korte broek door het huis liep (toen de instelling van de thermostaat nog niet tot zijn jurisdictie behoorde) is geheel verdwenen. Omdat ik nu alleen met mijn eigen koudebestendigheid rekening hoef te houden, doe ik alleen nog voor bezoek de kachel aan. Met een beetje tegenzin eerlijkgezegd, want dat verstoort het behalen van de doelen in het gasreductieproject. 

Mijn eerste stap in dit ecofanatisme: de kachel helemaal uit. Er waren dagen bij van dik onder nul, waarop ik mijn persoonlijke vriespunt kon bepalen. 15 Graden? Prima te doen. 13 Graden? Mwa, ging wel. 11 Graden? Hm. Nu ging ik toch wel héél graag in een verwarmd autootje naar Boxtel. Ik heb de verwarming uiteindelijk ingesteld op 12 graden. Omdat de thermostaat zich in de keuken bevindt (twee buitenmuren), levert dat in de woonkamer een iets hogere temperatuur op. Afhankelijk van de buitentemperatuur is dat 13 graden bij een buitentemperatuur van 10‘C of hoger.  Als het buiten kouder wordt, kan dat oplopen tot of  14 tot 17‘C . Vanaf 16‘C ervaar ik de woonkamer nu als comfortabel warm. Mind you: ik loop wel continu als een klimaatmonnik in mijn dikke zwarte vest rond. 

Mijn gasverbruik in januari was minder dan een kwart van het gasverbruik dat ik normaal in die maand had. Niet gek, al weet de fanaticus dat het nog beter had kunnen zijn (dat verdomde bezoek ook). Ik moet zeggen: het went best snel. Je voelt relatieve verschillen in temperatuur sneller aan. Boven in het huis is het altijd wat warmer dan lager in huis. Ik merk het vrijwel direct als buiten de temperatuur omhoog of omlaag gaat. Zonneschijn door het raam is een welkom fenomeen. Dat neemt niet weg dat de lente voor mij snel mag komen hoor. Weer lekker een korte broek en een T-shirtje aan!