Zomerse dommes

Matthias vertelt over een nieuwe vriend en Emma vraagt waar hij die jongen van kent.
Van school? Nee. Van voetbal? Nee, ook niet. Waar dan wel van?” 
Matthias, geïrriteerd: “Nou gewoon, van de wereld!”

Maren: “Marte brengde mij.
Emma: “Brengde?”
Maren: “Oh, hihi, brong!”

Milo: “Ik denk dat ik later wel héél rijk word. Eén: ik word wedstrijdzwemmer!
Twee: ik word pianist. En drie: Ik word professioneel hockeyer!”
Sofía: “Jeetje, Milo, ik denk dat jij een burn-out krijgt!”
Milo: “Ik zie nu al de wereld hoe ik later die drie dingen ben!”

Matthias herziet zijn toekomst regelmatig. Soldaat, geschiedenisleraar en watertaxichauffeur, zijn al enige tijd uit de gratie: tegenwoordig wil hij politieagent worden! ("Moet je daarvoor goed zijn in begrijpend lezen?") Hij heeft alvast het rescue-gen: zo trommelde hij zijn hele klas op toen hij in de vijver naast de speelplaats, een meeuw zag pikken naar een meerkoetenjong. Resultaat: meeuw weg, baby-meerkoet gered.

Ook alarmeerde hij een toevallig passerende politieagent over een onbeheerde kinderfiets bij diezelfde vijver. Hoewel het Matthias eigenlijk om de fiets te doen was, schakelde de agent in kwestie meteen de hulpdiensten in om de vijver te komen checken...! Gelukkig herkende toen een ander kind de fiets als de fiets van een klasgenootje.... Dat bleek intussen ongedeerd thuis (en kan ook al zwemmen!)