We also went on a short trip to Oma, and Italy, where Aiden pushed a tower, ...
... Katelyn experimented with her new selfie stick, ...
... and I mostly enjoyed life, which is becoming a wonderful habit of mine.
It was nice to smile as my thoughts sometimes drifted to A3n; like when eating a Gelato, while walking through Puccini's Lucca, or when hearing an aria through a crackling Italian transistor radio.
We had great fun and lots of laughs, quite a few of which were at the expense of Katelyn's selfie stick, and all of which I forgot to write down... Ah, but one...
Aiden: "My teacher is called rainy!"
All of us: "Huh? Seriously?"
Aiden: "Yes, Rainy, and it's spelled r e n e e."
2 opmerkingen:
Puccini's Lucca! Die daar eeuwig op een klein pleintje zijn sigaretje rookt! Toon en ik waren daar ook ooit, en ook daar maakten we een domme domme mee in de concertzaal, waar we Verdi's Simon Bocanegra zagen (een opera). Aan het eind gaat Simon zeer dramatisch en indrukwekkend dood, dus meteen klappen, dat deed het publiek niet. En wat hoorden we toen allemaal van buiten tot de concertzaal doordringen, precies in die 2 respectvolle tussensecondes? De sirene van Lucca's ambulance!
Elsa en Aiden maken voor mij grote stappen in het ouder worden! De tijd gaat in Singapore sneller.
Een reactie posten