Domme domme's uit Nijmeegje

Sophia praat inmiddels honderduit. Ze herhaalt heel vaak wat wij tegen haar zeggen op een enthousiaste en vrolijke toon. Waarom ze dat doet? Wij doen dat immers ook als zij iets zegt, om dan meteen maar even de uitspraak te verbeteren.

We zijn ook allemaal ziek geweest in februari, zodat weken lang de één na de ander zat te snotteren en te kuchen, Sophia niet uitgezonderd. Ze werd daarom een aantal keren thuisgehouden van de peuterklas, niet dat Sophia daar erg rouwig om was. Nu lijkt ze toch echt weer energiek en beter.  Julia: "Sophia? Morgen kun je weer naar de peuterklas!" Sophia schrikt op: "Nee... ughe ughe... ."

Julia heeft de hele ochtend al spelletjes gedaan met Sophia en ruimt nu de vaatwasser even uit. Sophia hangt er een beetje bij en zet er meteen druk op: "...ik mis Toto.."

Onderwerp van gesprek: cadeautjes. Die zijn leuk, vooral het uitpakken, is de conclusie. Sophia wordt gevraagd welk cadeautje zij het liefst wil uitpakken: "Mama, Sascha en Elise."

Sophia komt de peuterklas binnen met een Mario-pop. Leidster: "Ha Sophia, heb je Super Mario meegenomen?" Sophia, kijkt haar vol onbegrip aan: "Nee! Sascha!"

Foto ← Sophia heeft een poppetje uitgezocht dat "Sophia"moet voorstellen. Het rollenspel met poppetjes is nog steeds populair. Meestal is de openingszin van Sophia: "Hi!" Dan moet jij het spel beginnen met het doen van voorstellen om te gaan doen: picknicken, liedje zingen e.d. Het antwoord is dus meestal "Nee!" Alleen wandelen is altijd goed. Zeg je toevallig iets wat ze erg leuk vindt ("Zullen we pannenkoeken gaan eten?"), dan grist ze jouw popje uit je handen en krijg je háár popje in handen gedrukt. Vervolgens herhaalt ze het voorstel, waarop jij dan weer moet reageren. 

Sophia heeft een paar dagen wat angst voor poepen. Ze helpt zichzelf daarover heen door te oefenen met beer, die dat probleem blijkbaar ook heeft. Daar horen we de ouderlijke aanpak terug: "Kom maar beer. Als het niet lukt dan lukt het niet. Is niet erg. Komt vanzelf."

Sinds dat Sophia het potje niet meer gebruikt, zijn het potje en een kleiner rose poppenpotje (van Lonneke gekregen? Opa heeft meer peuterplastic dan een peuterspeelzaal.) voor de poppen. Op de kleine zit nu blote-billen-prinses. op de grote zit het "Elise"-popje. Opa krijgt een verrassend zakelijke mededeling over blotebillenprinses: "Die heeft diarree." Wijzend naar "Elise": "Die niet."

Blotebillenprinses heeft lang zwart haar en een mooie jurk, maar daaronder dus... 

Aan tafel wordt gesproken over koken. Kan Julia goed koken? Ondanks haar indrukwekkende staat van culinaire dienst is criticus Sophia onverbiddelijk: "Nee! Iiieeee!" Kan opa (in tegenstelling tot Julia toch echt keukenkampioendivisie) goed koken? "Jaaa!" Opa maakt lekkere toetjes. Kan Sascha (kookt zelden) goed koken? Sophia denkt even na, naar het schijnt probeert ze zich te herinneren wat hij haar ooit heeft voor gezet. Dan aarzelend: ".....ja...." Sascha maakt namelijk zo nu en dan chocolade ijs in de blender. 

Sascha krijgt het te verduren de laatste tijd. Opa heeft voor Sophia een haakje bij de kapstok, waar Sophia zélf haar jas kan ophangen. Sophia: "Bij mama en Sascha kan dat niet..." Opa: "Ja, daar heeft Sascha de haakjes te hoog opgehangen hè. Daar kan Sophia niet bij. Domme Sascha." Nou. Dat krijgt Sascha dus nu elke weer te horen als ze thuis komen: "Kan ik niet bij! Domme Sascha! Veel te hoog!  Domme Sascha! Domme Sascha!"

Opa heeft Sophia geleerd hoe ze een sleutel moet omdraaien, zodat ze voortaan zelf een kopje uit de grote keukenkast kan pakken. Helaas heeft de kelderdeur daarnáást precies zo'n zelfde sleutel. Dat ging dus vrij snel fout, met een klagende opa opgesloten in de kelder en een opmerkelijk stille Sophia in de keuken. Gelukkig was Julia in de buurt.

Aan tafel wordt vaak onderhandeld over eten. Bijv.: eerst nog twee stukje broccoli eten, dan krijg je nog wat vis. De bewoording is: "Wil je nog vis? Dat kost dan twee broccolietjes." Nu is het: "Je mag nog één stukje brood, maar dat kost dan tandenpoetsen." Sophia denkt even na en wijst naar een ander, groter stuk brood. "En die? Wat kost die?"

Julia parkeert haar poppetje "politie-meisje" in de politieauto voor de auto van het opa-poppetje.  Opa: "Dag politiemeisje, wat is er aan de hand?" Sophie: "Veel te hard!" Opa:"O jee, moet ik nu betalen? Hoeveel dan?" Sophia: "10 Uien." 

Sophie vindt zichzelf erg grappig met haar 10 uien. De hele middag kost alles 10 uien en lacht ze daar zelf om het hardst om. 

 Sophia kan al uitstekend met een schaar overweg. Alle knipwerkjes en tekeningen gaan bij opa op de radiatoren.

De magneetjes zijn opa, zegt Sophia. Opa snapt het niet en Sophia legt het uit. "Deze (bovenste twee) zijn de oogjes. Deze (rode) is de neus. En deze is het natetje." Opa: "A ja, dat is het mondje!" Sophia: "Nee!" Ze trekt haar trui omhoog en wijst. Ze bedoelde toch echt het naveltje.

Inmiddels is Elise de meest tevreden baby ooit! Julia en Sascha hadden iets van 200 geboortekaartjes laten drukken, maar die liggen nu al zó lang te wachten om verstuurd te worden.... dat ze dat maar achterwege gaan laten.