Sinds kort ben ik bij de Goudse politie, en speur ik actief naar misdadigers. Hoe dat zo? Omdat ik op verzoek van diezelfde politie lid ben geworden van het pas opgerichte Burgernet. Wie zich daar aanmeldt, wordt als burger ingezet om mee uit te kijken naar criminals-on-the-run. Je krijgt een sms en/of e-mail waarin een misdaad in de buurt wordt gemeld, de verdachte wordt beschreven en dan is het de bedoeling dat je op de uitkijk gaat staan om te zien of deze persoon ergens in je buurt rondscharrelt.
Met de eerste melding ging iets mis, want het betrof een beroving in Delft en dat is hier niet naast de deur. Ook de tweede melding kwam uit Delft, en ik zat me al af te vragen of ze misschien wisten dat ik daar een dochter heb wonen en hoopten dat ik er misschien juist op bezoek was. Maar ik kreeg een excuus-mail, er was iets niet goed gegaan.
Maar vrijdag had ik dan eindelijk een echte melding! Ik zat thuis te werken, een sms kwam binnen en ik las: i.v.m. aanranding Graaf Florisweg, weg ri PC Bothstraat, 3xMarokaan (sic), ong 16 jr do broek, gilim ko jas (?) 3xmuts 3xrugtas 3xfiets
Ik natuurlijk meteen naar de voordeur en met mijn speurende ogen de hele Krugerlaan afkijkend. Wij wonen precies tussen Gouda-stad en Oosterwei, een in het hele land beruchte wijk van 3 straten en 6 drie-laags flats, waarheen de 3xMarokaan nu op 3xfiets natuurlijk op de vlucht waren. Helaas, geen verdacht mens te zien, geen donkere broek en geen rugzak. Hoe lang moest ik hier nu blijven staan?
Ik ging naar boven, waar Toon zijn werkkamer aan de voorkant van het huis heeft, en zo vanaf zijn bureaustoel door het raam naar buiten kan kijken. Dat was alvast een tweede speurneus vanuit dit Burgernetuitkijkpunt. Daarna luwde mijn enthousiasme. Ik keek nog eenmaal de straat af en ging toen weer aan de slag.
Voelde ik me toch een beetje schuldig toen ik de afmeldingsmail kreeg: Burgernet: 2632 deelnemers hebben uitgekeken met 6 eenheden politie. Heeft geen resultaat opgeleverd. Ieder bedankt voor het uitkijken .
Nu kan ik gewoon niet wachten op de volgende melding! Heb de verrekijker al klaarliggen. Zal ditmaal ook de poort in de gaten houden. Dus heren Marokaan, doen jullie nog eens wat? Ik zal jullie vinden!
zondag, februari 08, 2009
Dear All,
News from rather warm Down Under.
(uit een e-mail van Beverley Cribb)
What a country! Incredible floods in north Queensland where the water keeps rising, falling and rising again. And now devastating fires in Victoria and new South Wales. As I write, 25 deaths have been reported in Victoria, with more expected. Thousands of hectares burnt, probably hundreds of houses and in the driest countryside ever. The temperature in Melbourne was over 46 yesterday and although a cool change came in over night, the fire risk is still extreme. No real rain in the forseeable future, so the fires will continue to burn for many days.
Narelle and Rick live quite close to the Bunyip State Forest, where one of the major blazes is still raging. They implemented their fire plan, beginning on Friday when Narelle evacuated the horses to the clinic where she works (it has a dozen stables). They had the cars packed and ready to leave yesterday, but fortunately, they are on the eastern side of the forest and the fire is travelling to the west. They are OK at the moment, but should a fire start closer to them or to the east, they would be under attack. The area (and their house) has lots of trees and they are tinder dry after the heat of this summer.
Peter and I drove back from Sydney down the Hume Highway on Friday and remarked how brown and brittle the grass looked and how low the water was in the dams. Today the highway is closed about 60 km north of Melboune and much of the ground around there will be covered with ash as fires continue to rage around Kilmore.
Peter is at a Rotary meeting today at Macedon - another fire prone area. But today is much cooler and the wind has dropped, reducing the risk. However, there is thunder and lightning which may start new fires. The accompanying rain lasts about a minute - no help for fire fighters. It is suspected that some of the fires were deliberately lit yesterday. There are some very sick people out there.
Our parents have got through the heat, but it has taken a bit out of them. We rang them several times yesterday to make sure they were OK. Even Dad, who loves to be very warm, was feeling out of sorts. I'm going to see them when I send this.
Hope you and yours are safe and well -especially those who are freezing in Britain.
Beverley Cribb
News from rather warm Down Under.
(uit een e-mail van Beverley Cribb)
What a country! Incredible floods in north Queensland where the water keeps rising, falling and rising again. And now devastating fires in Victoria and new South Wales. As I write, 25 deaths have been reported in Victoria, with more expected. Thousands of hectares burnt, probably hundreds of houses and in the driest countryside ever. The temperature in Melbourne was over 46 yesterday and although a cool change came in over night, the fire risk is still extreme. No real rain in the forseeable future, so the fires will continue to burn for many days.
Narelle and Rick live quite close to the Bunyip State Forest, where one of the major blazes is still raging. They implemented their fire plan, beginning on Friday when Narelle evacuated the horses to the clinic where she works (it has a dozen stables). They had the cars packed and ready to leave yesterday, but fortunately, they are on the eastern side of the forest and the fire is travelling to the west. They are OK at the moment, but should a fire start closer to them or to the east, they would be under attack. The area (and their house) has lots of trees and they are tinder dry after the heat of this summer.
Peter and I drove back from Sydney down the Hume Highway on Friday and remarked how brown and brittle the grass looked and how low the water was in the dams. Today the highway is closed about 60 km north of Melboune and much of the ground around there will be covered with ash as fires continue to rage around Kilmore.
Peter is at a Rotary meeting today at Macedon - another fire prone area. But today is much cooler and the wind has dropped, reducing the risk. However, there is thunder and lightning which may start new fires. The accompanying rain lasts about a minute - no help for fire fighters. It is suspected that some of the fires were deliberately lit yesterday. There are some very sick people out there.
Our parents have got through the heat, but it has taken a bit out of them. We rang them several times yesterday to make sure they were OK. Even Dad, who loves to be very warm, was feeling out of sorts. I'm going to see them when I send this.
Hope you and yours are safe and well -especially those who are freezing in Britain.
Beverley Cribb
zaterdag, februari 07, 2009
DommeDomme uit de Cuyl
Lonneke zet op zaterdagochtend een cd op. Om elkaar te trainen in het herkennen van componisten, zegt ze niet welke cd ze opgezet heeft.
Terwijl Peter thee zet, smeert Lonneke een boterham met kaas. Eenmaal aan tafel, met vrolijke vioolklanken op de achtergrond, vraagt ze aan Peter: "Wat is dit?"
Peter kijkt een beetje verbaasd en zegt dan: "Kaas."
Terwijl Peter thee zet, smeert Lonneke een boterham met kaas. Eenmaal aan tafel, met vrolijke vioolklanken op de achtergrond, vraagt ze aan Peter: "Wat is dit?"
Peter kijkt een beetje verbaasd en zegt dan: "Kaas."
maandag, januari 26, 2009
(Oud) Nieuws uit Nieuw-Vennep
Plannen genoeg om artikeltjes aan de blog toe te voegen, maar het komt er telkens niet van. Dan maar in de vorm van nieuws! Ik begin maar met oktober 2008!!
Al een paar jaar vier ik mijn verjaardag (18 okt) met een (familie)uitstapje. Ook dit jaar had ik daar opnieuw zin in. Helaas had Pauwel geen vakantiedagen meer, en zo konden Merel en Zeger min of meer bepalen waar we heen gingen. Het werd uiteindelijk Orlando (US) met zijn pretparken. Toevallig bleek Pauwel voor het werk precies dezelfde periode naar Japan te moeten, dus moesten we alsnog oppas voor de konijnen zoeken!
Terwijl Pauwel heel hard werkte in Japan (ahum), hebben wij de toerist uitgehangen: shoppen (de dollar was nog steeds goedkoop), verschillende pretparken bezocht, alle rollercoasters gehad en teveel ham- en cheeseburgers gezien. Zelfs de kinderen vroegen om een 'gewoon' broodje, maar vind dat maar eens in die parken! En ook: prachtig warm weer. Fantastische vakantie, ook al was de terugreis iets minder door turbulentie: beide kids voelden zich even niet zo lekker. Volgend jaar vier ik weer mijn verjaardag elders!!
Eind November is Zeger opnieuw clubkampioen (categorie jongens '93-'94) geworden bij zijn zwemclub (Watervrienden Lisse). Hij heeft ook voor verschillende slagen en afstanden onder de zogehete limiettijd gezwommen zodat hij in maart 2009 weer aan de bondskampioenschappen mee mag doen.
Zeger heeft voor zijn verjaardag het spel Guitar Hero gekregen. Eindelijk eens geen schietspel!! Je kunt liedjes van diverse artiesten mee ‘gitaren’ (=op knopjes drukken), drummen en/of zingen. Als hij alle tijd die hij in het spel steekt eens zou steken in echt gitaar spelen, zou-ie nu een gitaar virtuoos zijn!
Eind November zijn we vrienden in Cambridge gaan opzoeken. Het weer zat helaas niet mee, echt Engels regen weer, maar het was er wel erg gezellig en Cambridge is erg indrukwekkend met al zijn statige colleges.
De week voor kerst waren zowel Merel als Zeger ziek, grieperig.
Net op tijd beter voor de ski/snowboard vakantie weer beter, maar Zeger kreeg in die vakantie-week toch weer een terugval, zodat hij niet alle tijd even veel plezier heeft gehad. Verder prima sneeuw en we hadden weer mooi zonnig weer, ook al was het een beetje koud (ca. -2ºC, een dag was het wel heel koud, -10ºC en dan bovenop de berg ook nog veel wind).
Intussen is het in Nederland ook koud geweest, maar alleen Merel heeft hier met de schaatsen op het ijs gestaan.
Ik heb intussen een nieuwe baan – ik ben huisvrouw. Na ruim vijf jaar hard werken bij de headset fabrikant had ik er genoeg van, en heb mezelf even vrij gegeven. Dan zou je denken - goh, die heeft veel tijd, maar nee hoor. Druk druk druk! Naast het drukke niks doen, ben ik nl. ook in huis aan het klussen.
En ook nog sporten! Als we zo blijven volleyen (en dat is wel de bedoeling), worden we dit seizoen kampioen. Nog geen landelijk nieuws, maar we staan wekelijks met (weliswaar zelfgeschreven) stukjes toch in het lokale weekblad. Druk bezig dus...
Al een paar jaar vier ik mijn verjaardag (18 okt) met een (familie)uitstapje. Ook dit jaar had ik daar opnieuw zin in. Helaas had Pauwel geen vakantiedagen meer, en zo konden Merel en Zeger min of meer bepalen waar we heen gingen. Het werd uiteindelijk Orlando (US) met zijn pretparken. Toevallig bleek Pauwel voor het werk precies dezelfde periode naar Japan te moeten, dus moesten we alsnog oppas voor de konijnen zoeken!
Terwijl Pauwel heel hard werkte in Japan (ahum), hebben wij de toerist uitgehangen: shoppen (de dollar was nog steeds goedkoop), verschillende pretparken bezocht, alle rollercoasters gehad en teveel ham- en cheeseburgers gezien. Zelfs de kinderen vroegen om een 'gewoon' broodje, maar vind dat maar eens in die parken! En ook: prachtig warm weer. Fantastische vakantie, ook al was de terugreis iets minder door turbulentie: beide kids voelden zich even niet zo lekker. Volgend jaar vier ik weer mijn verjaardag elders!!
Eind November is Zeger opnieuw clubkampioen (categorie jongens '93-'94) geworden bij zijn zwemclub (Watervrienden Lisse). Hij heeft ook voor verschillende slagen en afstanden onder de zogehete limiettijd gezwommen zodat hij in maart 2009 weer aan de bondskampioenschappen mee mag doen.
Zeger heeft voor zijn verjaardag het spel Guitar Hero gekregen. Eindelijk eens geen schietspel!! Je kunt liedjes van diverse artiesten mee ‘gitaren’ (=op knopjes drukken), drummen en/of zingen. Als hij alle tijd die hij in het spel steekt eens zou steken in echt gitaar spelen, zou-ie nu een gitaar virtuoos zijn! 
Eind November zijn we vrienden in Cambridge gaan opzoeken. Het weer zat helaas niet mee, echt Engels regen weer, maar het was er wel erg gezellig en Cambridge is erg indrukwekkend met al zijn statige colleges.
De week voor kerst waren zowel Merel als Zeger ziek, grieperig.
Net op tijd beter voor de ski/snowboard vakantie weer beter, maar Zeger kreeg in die vakantie-week toch weer een terugval, zodat hij niet alle tijd even veel plezier heeft gehad. Verder prima sneeuw en we hadden weer mooi zonnig weer, ook al was het een beetje koud (ca. -2ºC, een dag was het wel heel koud, -10ºC en dan bovenop de berg ook nog veel wind).
Intussen is het in Nederland ook koud geweest, maar alleen Merel heeft hier met de schaatsen op het ijs gestaan.Ik heb intussen een nieuwe baan – ik ben huisvrouw. Na ruim vijf jaar hard werken bij de headset fabrikant had ik er genoeg van, en heb mezelf even vrij gegeven. Dan zou je denken - goh, die heeft veel tijd, maar nee hoor. Druk druk druk! Naast het drukke niks doen, ben ik nl. ook in huis aan het klussen.
En ook nog sporten! Als we zo blijven volleyen (en dat is wel de bedoeling), worden we dit seizoen kampioen. Nog geen landelijk nieuws, maar we staan wekelijks met (weliswaar zelfgeschreven) stukjes toch in het lokale weekblad. Druk bezig dus...
OPAPS DOMME DOMME
Opap is vandaag, 26 januari jarig. 91 jaar wordt hij. Gisteren waren er al veel mensen om hem te feliciteren. Ook Marleen was er. Zij vroeg hem: "En, hoe voelt dat nu, 91 jaar oud zijn?" Opap dacht even na en zei toen: "Daar kan ik nog geen antwoord op geven, ik moet daar eerst eens een nachtje over slapen!"
zondag, januari 25, 2009
Domme domme's
Puck slaapt een nachtje bij Rich en Jose. Ze wordt erg vroeg wakker maar Rich en Jose willen nog even uitslapen. Puck zegt: "Ik ben al klaar met slapen want ik heb veel vlugger geslapen!"
Puck zit bij Abigail (een donker gekleurd meisje) in de klas en ze zijn goede vriendinnen.
's Avonds voor ze gaat slapen vertelt ze:"Ik zou best het zusje van Abigail willen zijn. Maar mama, dan moet jij wel mijn gezicht bruin maken."
Puck zit bij Abigail (een donker gekleurd meisje) in de klas en ze zijn goede vriendinnen.
's Avonds voor ze gaat slapen vertelt ze:"Ik zou best het zusje van Abigail willen zijn. Maar mama, dan moet jij wel mijn gezicht bruin maken."
zaterdag, januari 24, 2009
Domme domme's van Agnes
Agnes zit bij een presentatie voor een middelbare school. De voorlichter zegt: "Op onze school laten we leerlingen ook nog wel eens doubleren." De volgende conversatie speelt zich fluisterend af:
"Papa, wat is doubleren?"
"Blijven zitten."
"Ja, ok, maar wat is doubleren?"
"Blijven zitten!"
"Jaha! Maar wat is DOUBLEREN?"
"BLIJVEN ZITTEN!!"
Boos wendt Agnes zich weer naar de voorlichter: d'r vader is verdorie nog te beroerd om antwoord te geven.
Agnes komt op weg naar de vioolles al jaren elke week langs een bejaardenhuis in aanbouw. Maar deze week is het ineens af:
"Hé, verrek! Het bejaardenhuis is al helemaal ingericht, met bejaarden en al!"
"Papa, wat is doubleren?"
"Blijven zitten."
"Ja, ok, maar wat is doubleren?"
"Blijven zitten!"
"Jaha! Maar wat is DOUBLEREN?"
"BLIJVEN ZITTEN!!"
Boos wendt Agnes zich weer naar de voorlichter: d'r vader is verdorie nog te beroerd om antwoord te geven.
Agnes komt op weg naar de vioolles al jaren elke week langs een bejaardenhuis in aanbouw. Maar deze week is het ineens af:
"Hé, verrek! Het bejaardenhuis is al helemaal ingericht, met bejaarden en al!"
donderdag, januari 22, 2009
Vakantietripjes met makelaars
Na de kerst hebben Roelof en ik nog een paar dagen alle restjes van de Kerst opgegeten en daarna vertrokken we naar Frankrijk. Via Chartres (met kathedraal natuurlijk) reden we naar Bordeaux om Oud en Nieuw te vieren. Dat kwam niet zo goed uit, Fransen lijken 'sylvestre' en 'jour de l'an' voornamelijk in familiekring door te brengen. Maar we hebben lekker gewandeld in Bordeaux en lekker gegeten bij een Indiaas restaurant (dat we die niet meer in Nederland hebben snap ik niet, in Frankrijk zie je ze overal en het eten is echt heerlijk).
De rest van de vakantie was voornamelijk gewijd aan het zoeken naar een huis. We hadden ons via internet goed voorbereid en hadden in totaal zo'n 15 afspraken voor het bezichtigen van een huis. We gingen naar Zuidwest Frankrijk, een gebied midden tussen Toulouse, de Pyreneeën en Biarritz.
Het eerste gebied dat we zouden verkennen was de Lomagne. Daar verbleven we in een gîte, de Franse aanduiding van een appartement of huisje. Het werd inmiddels al wat kouder, en helaas was de gîte niet in zijn geheel warm te krijgen. Gelukkig hadden we een verplaatsbare elektrische kachel, die ging mee in de badkamer, de slaapkamer en bij de eettafel. Er was ook een houtkachel, en als je daarbij zat was het heerlijk warm. Ik heb dus tussen de wandeltochten en de huizenkijkerij een halve trui gebreid. Het werd er -5°C, toch nog altijd twaalf graden meer dan thuis. Maar ik vond het wel heel koud, vooral de lakens ...
Het eerste huis wat we zagen was meteen raak. Ik was behoorlijk onder de indruk van de hoeveelheid huis die daar te koop stond voor € 240.000: heel groot (vijf slaapkamers en meer ruimte beschikbaar), goed onderhouden, en knal midden op een perceel van 1,5 ha. Het was alleen erg lelijk, zie de foto van het roze huis.
Toen dacht ik: we vinden hier wel een huis dat we nu al kunnen betalen. Maar daarna volgden vele huizen die allemaal iets verkeerd hadden: te oud, te dicht bij de weg, te klein, te vies, te kaal ...
De tweede week hebben we doorgebracht in de Gers. Dit keer letten we erop dat we een gîte namen waar een goede verwarming in zat. En we gingen ook daar op huizenjacht. Meteen bij het eerste huis wist ik: dit is hem. Maar dat was veel te duur: € 430.000 (de prijs zakte gedurende de week naar € 400.000, de crisis heeft in Zuid-Frankrijk harder toegeslagen dan hier, vanwege alle Britten die daar wonen). De prijs was wel redelijk gezien het feit dat dit een nieuw huis was, gebouwd op hetzelfde terrein als een volledig opgeknapte boerderij, die weer uit gîtes bestond. Ideaal voor de Termeers die ons komen opzoeken. Bekijk maar eens het witte huis op de foto.
En daarna zagen weer huizen vol kattenpis, rastajongeren en bejaarden.
Op het einde van de vakantie zaten RJ en ik met het probleem dat we voor het eerst in ons leven het niet met elkaar eens waren. We zetten allebei dezelfde twee huizen op de top van onze lijst, alleen had RJ het roze huis op plaats 1 staan en ik het witte. We hebben er heel de weg naar Oudenbosch over gediscussieerd en zelfs thuis aangekomen wisten we niet hoe we eruit moesten komen. Maar Nederlandse kranten met dramaverhalen over de huizenmarkt hier, gaven de doorslag. We verkopen eerst ons huis in Oudenbosch en pas dan gaan we opnieuw zoeken.
Wat we al wandelend en kijkend naar huizen zeker weten, dat is dat we in dat gebied willen wonen. Want het is er prachtig maar in het geheel niet toeristisch. Leuke, drukke dorpen en stadjes, veel landbouw (wijn, fruit, zonnebloemen, graan en koolzaad), een golvend landschap en prachtige wandel- en fietsmogelijkheden. De grootste verrassing voor ons was het uitzicht op de Pyreneeën dat je vanaf hogere punten in het hele gebied hebt. Dat plaatje heb ik er dus ook maar bij gedaan.
Wat ik nooit had gedacht, gebeurt nu werkelijk: ik begin te hopen dat we dit huis snel kwijt raken ....
De rest van de vakantie was voornamelijk gewijd aan het zoeken naar een huis. We hadden ons via internet goed voorbereid en hadden in totaal zo'n 15 afspraken voor het bezichtigen van een huis. We gingen naar Zuidwest Frankrijk, een gebied midden tussen Toulouse, de Pyreneeën en Biarritz.
Het eerste gebied dat we zouden verkennen was de Lomagne. Daar verbleven we in een gîte, de Franse aanduiding van een appartement of huisje. Het werd inmiddels al wat kouder, en helaas was de gîte niet in zijn geheel warm te krijgen. Gelukkig hadden we een verplaatsbare elektrische kachel, die ging mee in de badkamer, de slaapkamer en bij de eettafel. Er was ook een houtkachel, en als je daarbij zat was het heerlijk warm. Ik heb dus tussen de wandeltochten en de huizenkijkerij een halve trui gebreid. Het werd er -5°C, toch nog altijd twaalf graden meer dan thuis. Maar ik vond het wel heel koud, vooral de lakens ...
Het eerste huis wat we zagen was meteen raak. Ik was behoorlijk onder de indruk van de hoeveelheid huis die daar te koop stond voor € 240.000: heel groot (vijf slaapkamers en meer ruimte beschikbaar), goed onderhouden, en knal midden op een perceel van 1,5 ha. Het was alleen erg lelijk, zie de foto van het roze huis.
Toen dacht ik: we vinden hier wel een huis dat we nu al kunnen betalen. Maar daarna volgden vele huizen die allemaal iets verkeerd hadden: te oud, te dicht bij de weg, te klein, te vies, te kaal ...
De tweede week hebben we doorgebracht in de Gers. Dit keer letten we erop dat we een gîte namen waar een goede verwarming in zat. En we gingen ook daar op huizenjacht. Meteen bij het eerste huis wist ik: dit is hem. Maar dat was veel te duur: € 430.000 (de prijs zakte gedurende de week naar € 400.000, de crisis heeft in Zuid-Frankrijk harder toegeslagen dan hier, vanwege alle Britten die daar wonen). De prijs was wel redelijk gezien het feit dat dit een nieuw huis was, gebouwd op hetzelfde terrein als een volledig opgeknapte boerderij, die weer uit gîtes bestond. Ideaal voor de Termeers die ons komen opzoeken. Bekijk maar eens het witte huis op de foto.
En daarna zagen weer huizen vol kattenpis, rastajongeren en bejaarden.
Op het einde van de vakantie zaten RJ en ik met het probleem dat we voor het eerst in ons leven het niet met elkaar eens waren. We zetten allebei dezelfde twee huizen op de top van onze lijst, alleen had RJ het roze huis op plaats 1 staan en ik het witte. We hebben er heel de weg naar Oudenbosch over gediscussieerd en zelfs thuis aangekomen wisten we niet hoe we eruit moesten komen. Maar Nederlandse kranten met dramaverhalen over de huizenmarkt hier, gaven de doorslag. We verkopen eerst ons huis in Oudenbosch en pas dan gaan we opnieuw zoeken.
Wat we al wandelend en kijkend naar huizen zeker weten, dat is dat we in dat gebied willen wonen. Want het is er prachtig maar in het geheel niet toeristisch. Leuke, drukke dorpen en stadjes, veel landbouw (wijn, fruit, zonnebloemen, graan en koolzaad), een golvend landschap en prachtige wandel- en fietsmogelijkheden. De grootste verrassing voor ons was het uitzicht op de Pyreneeën dat je vanaf hogere punten in het hele gebied hebt. Dat plaatje heb ik er dus ook maar bij gedaan.
Wat ik nooit had gedacht, gebeurt nu werkelijk: ik begin te hopen dat we dit huis snel kwijt raken ....
woensdag, januari 14, 2009
Zonder te weten genomineerd
Bij het checken van haar mail, vond Loesje onderstaand persbericht van de TU-Delft vanwege de uitreiking van de zgn. DEWIS AWARD, jaarlijkse prijs voor de beste promovenda. Ze was verbaasd dat ze genomineerd was geweest, omdat niemand haar daarover bericht had.... Dat ze de prijs niet had gewonnen, stond dus meteen al vast.
The DEWIS award is presented to a young, woman scientist who obtained a cum laude doctorate with a research that has international or social impact and furthermore the research question and method have to show originality. Rector Magnificus Prof. Jacob Fokkema presented the DEWIS Award to Niki Kringos. She is a researcher in the Faculty of Civil Engineering and Geosciences (CEG). The other nominees were Loesje Bevers and Elif Gencili.
The DEWIS award is presented to a young, woman scientist who obtained a cum laude doctorate with a research that has international or social impact and furthermore the research question and method have to show originality. Rector Magnificus Prof. Jacob Fokkema presented the DEWIS Award to Niki Kringos. She is a researcher in the Faculty of Civil Engineering and Geosciences (CEG). The other nominees were Loesje Bevers and Elif Gencili.
vrijdag, januari 02, 2009
STOMMESTOM
Tegenwoordig kan je de gratis Spits ook pakken bij de supermarkt, en dat doe ik, want daar staat een redelijk makkelijke Sudoku in, en ik heb ergens gelezen dat je Alzheimer een hele tijd kunt uitstellen als je Sudoku's maakt. Dus ik Sudoku wat af, tegenwoordig. Op dezelfde bladzijde staat in Spits ook de horoscoop. Uiteraard lees ik die en op 31 December van het vorig jaar stond er voor mij het volgende: U bent er vandaag niet helemaal met uw HOOFD bij. En dat klopte potdorie precies: ik was n.l. een stukje hoofd kwijt! Die ochtend had ik mezelf opnieuw knockout geslagen toen ik een stok wilde gooien voor Zebbie. De stok bleef aan mijn wollen handschoen haken en kwam met een klap op mijn kruin. Thuisgekomen bleek ik ipv een witte muts een rode op te hebben en ook mijn witte haar had gratis een nieuw kleurtje van het merk Gattinmekop. Deze keer heb ik het weer overleefd, maar mocht het nog eens gebeuren, en vinden jullie me ergens in Sparrenrijk zet dan op het bidprentje: Ze werd niet dement en dat is leuk, maar in haar hoofd zat toch een deuk.
Ik wens jullie een ongelukvrij jaar toe.
Ik wens jullie een ongelukvrij jaar toe.
donderdag, januari 01, 2009
Schaatsen !!!!!!!!!!!!!!!!
na een paar dagen vorst komen de schaatsen ook in Boxtel weer uit het vet. Na op oudjaarsdag met Teun te zijn gaan schaatsen waren op nieuwjaarsdag Willem Bas en natuurlijk ook Puck aan de beurt om de schaatsen onder te binden.
Puck werd als een soort michelinpoppetje in de auto van Rich gezet en meegenomen naaar de Kampina om voor het eerst echt te schaatsen.
Zie hier de eerste plaatjes:
dinsdag, december 30, 2008
TROUWDATUM
Aan al diegenen met (weekend)diensten, vakantieplannen en drukke agenda's laten wij vast onze definitieve trouwdatum weten: zaterdag 10 oktober 2009!Nadere gegevens volgen t.z.t.Groetjes,Miguel & Emma
zaterdag, december 20, 2008
maandag, december 15, 2008
Lubbah, aka Rubber the Stray Cat
Katelyn's blog initial story
Katelyn's blog update story
Photos taken Saturday night
De cat is for now resident in my office.
Updates may follow on Katelyn's blog
Katelyn's blog update story
Photos taken Saturday night
De cat is for now resident in my office.
Updates may follow on Katelyn's blog
vrijdag, december 12, 2008
Nieuw Termeer bloed
Geboren op 11-12-08 om 8.15 uur te Boxtel.
NINA Termeer.
Dochter van Teun en Josje.
Ze weegt 2970 gram en is een weekje voor de uitgerekende datum na een ongecompliceerde bevalling in een warm nest terecht gekomen.
Moeder en dochter maken het goed en de vader is zo trots als een pauw op zijn 2 meiden!!
Foto volgt zodra er een uploadbare versie beschikbaar is!!
donderdag, november 27, 2008
Nieuwe domme domme producent
Het moest er een keer van komen. Na lopen rennen en klimmen komt nu ook het praten en kletsen bij Job een beetje op gang. Kletsen is misschien een iets te groot woord maar er komen (in ieder geval voor mij) verstaanbare woordjes uit.
Hierbij een klein overzicht van Job's huidige vocabulair:
Papa en opa is natuurlijk vrij vanzelfsprekend (dat mama en oma vaak met dezelfde benamingen worden aangesproken laat ik bij voorkeur achterwege. Ook de poeke (Puckje) is redelijk duidelijk. Met auto en bal kan niet zoveel fout gaan. Maar bij kikke pape en kaap wordt het al lastiger (drinken of kikker slapen en schaap). Bij het woord jees moet je erbij denken dat Job met een boek (bij voorkeur zo groot als zijn eigen romp) door de kamer rent en bij je op schoot kruipt. Heppe heeft ook een dubbele betekenis nl helpen en hebben. Dan zijn daar de diverse dieren als bie woewoe en wowoja (beer hond en vogeltje). Poes en paat (paard) zijn weer redelijk verstaanbaar. Het woord eet heeft 3 betekenissen nl eend eten en heet.
Bij het puzzelen roept hij make als het niet lukt!
Beetje vroeg nog voor complete verhalen daarmee gepaard domme domme's maar het begin is gemaakt!
Groet
Klaartje
Hierbij een klein overzicht van Job's huidige vocabulair:
Papa en opa is natuurlijk vrij vanzelfsprekend (dat mama en oma vaak met dezelfde benamingen worden aangesproken laat ik bij voorkeur achterwege. Ook de poeke (Puckje) is redelijk duidelijk. Met auto en bal kan niet zoveel fout gaan. Maar bij kikke pape en kaap wordt het al lastiger (drinken of kikker slapen en schaap). Bij het woord jees moet je erbij denken dat Job met een boek (bij voorkeur zo groot als zijn eigen romp) door de kamer rent en bij je op schoot kruipt. Heppe heeft ook een dubbele betekenis nl helpen en hebben. Dan zijn daar de diverse dieren als bie woewoe en wowoja (beer hond en vogeltje). Poes en paat (paard) zijn weer redelijk verstaanbaar. Het woord eet heeft 3 betekenissen nl eend eten en heet.
Bij het puzzelen roept hij make als het niet lukt!
Beetje vroeg nog voor complete verhalen daarmee gepaard domme domme's maar het begin is gemaakt!
Groet
Klaartje
zondag, november 23, 2008
Zebbie en de Kip
Half acht in de doodstille vrieskoude zondagochtend, nog maar nét licht, de hele straat slaapt nog, behalve Zebbie en ik dan, wij zijn al op pad. Rondje Essche Heike vijver, daarna rondje dierenpark. Daar hebben ze pas een stel nieuwe kippen nadat de vorige kudde (inclusief de pauwen en een groot aantal eendjes) gestolen was. Een van die kippen had het daar niet zo naar haar zin en besloot de wijde wereld in te trekken. Zebbie kwam haar tegen onder een rododendron en toen was het in ieder geval geen doodstille ochtend meer. Kip in paniek, A3n in paniek, en Zebbie enorm in haar schik: "Kip ik heb je! Ho, daar ga je weer! Probeer je te vliegen? Trek ik een veer uit je staart!" Enzovoort. Het duurde allemaal heel kort. Een halve minuut. Einde kip? Nee, hoor.
Kip besloot om niet meer te vluchten en bleef staan. Zebbie ook. Ik riep haar met schorre stem (dat zal zo te voelen nog wel even blijven) en toen moest ik hardop lachen. Niet alleen Zebbie kwam rustig naar mij toe, ook de kip, gewoon nààst Zebbie, alsof ze dikke vriendjes waren. Ze was een kippenkop groter dan de rug van Zebbie.
Kip besloot om niet meer te vluchten en bleef staan. Zebbie ook. Ik riep haar met schorre stem (dat zal zo te voelen nog wel even blijven) en toen moest ik hardop lachen. Niet alleen Zebbie kwam rustig naar mij toe, ook de kip, gewoon nààst Zebbie, alsof ze dikke vriendjes waren. Ze was een kippenkop groter dan de rug van Zebbie.
woensdag, november 19, 2008
email-conversatie Jeroen-Edouard
Onderstaande emailconversatie tussen Jeroen en mij over mijn bezoek aan Mannheim en zijn felicitaties naar aanleiding van ons 35-jarig huwelijksfeest. De wat vreemde aanhef (beste……) en afsluiting heb ik laten staan maar is slechts voor een enkele insider. Kan op verzoek worden toegelicht.
-----Oorspronkelijk bericht-----
Van: Bevers, ing. J.E. (Jeroen) [mailto:j.bevers@minlnv.nl]
Verzonden: dinsdag 18 november 2008 9:01
Aan: Bevers EM (BIOCH)
Onderwerp:
beste fruitmaargeentomaatenwelframboosof...whatever, ik heb nog niks ontvangen. Zojuist heb ik een mailtje naar ze verstuurd om te vragen naar welk adres ze .... hebben opgestuurd. Ik laat je wel horen als ik meer weet.
groeten!
J
ps: hoe was het in Mannheim?
-----Oorspronkelijk bericht-----
Van: Bevers EM (BIOCH) [mailto:EM.Bevers@BIOCH.unimaas.nl]
Verzonden: dinsdag 18 november 2008 22:11
Aan: Bevers, ing. J.E. (Jeroen)
Onderwerp: RE:
Beste anderewoordenalsnietvisnietappelmaarwelbanaanmandarijnenvooralframboosliefhebberliefhebber!
Dank voor de update ....(what's in a name!).
Mannheim was een mooie ervaring. Twee afzonderlijk ingestudeerde gelijkwaardige orkesten samengevoegd en dan ook nog merken dat 'es klapt' zoals ze in Duitsland zeggen, dat is genieten. Schubert's Unvollendete met maar liefst 3 contrabassi (we hebben er zelf maar 1!), 15 celli, 5 trompetti, 6 hoorni, 1 tuba, 5 fagotti (echt een takkenbos!) en een hele batterij ander blaas- en strijkwerk levert een weldadig bad aan warme klanken op; Wagner's Ouverture die Meistersinger, een 'megalomaan'werk, mooi om een keer te doen, maar je blaast je erop kapot! En dat alles in de fraaie omgeving van het slot van de Kurfürst dat in grootte vergelijkbaar is met Versaille, zelfs 1 raam meer heeft dan het beroemde Franse slot (Duitsers moeten altijd de meerdere zijn...). De repetities en het concert waren in het slot, dat nu voor het overgrote deel toebehoort aan de universiteit van Mannheim.
Mannheim is een interessante, maar helaas niet meer zo'n mooie stad; in de oorlog is ~80% van het oude centrum vernield en de wederopbouw heeft geleid tot grote betonnen en glazen kolossen in een cirkelvormig stadsplan met een stratenpatroon als dat van New York; zelfs de namen van de straten zijn A1 t/m U8. Ons hotel lag op Q10. Overigens dateert de stadsplattegrond uit de tijd van de Kurfürst die het door de Hollanders heeft laten ontwerpen omdat die zo goed waren in het aanleggen van verdedigingswerken. Ik laat je nog wel een keer wat er van zien als ik de foto's binnen heb; kon zelf geen foto's maken omdat ik een camera meenam met lege batterijen....
Groet van de fruitmaargeentomaatenwelframboosof...liefhebberdienaarMannheimisgeweest.
PS. Bedankt voor de felicitatiekaart die vandaag (dinsdag) uit het verre Winsum is aangekomen. Ik hoop dat de kille afbeelding van het huisje in de sneeuw niet symbool staat voor jouw gedachten over ons huwelijk, want die zijn dan toch echt verkeerd.
From: Bevers, ing. J.E. (Jeroen) [mailto:j.bevers@minlnv.nl]
Sent: Wednesday, November 19, 2008 9:21 AM
To: Bevers EM (BIOCH)
Subject: RE:
Beste fruit...hebber,
ik kan me goed voorstellen dat het geweldig moet zijn geweest. Behalve foto's zijn er zeker geen geluidsopnames gemaakt, zeker? Het lijkt me erg indrukwekkend geweest, wat je beschrijft! Snap ook dat je zoiets niet zomaar laat schieten.
Trouwens leuk beschreven. Waarom kopieer en plak je het niet ook op de weblog?
Jammer dat je batterij - eh, de batterij van je fototoestel - leeg was.
Weet je eigenlijk wel zeker dat de straten in Mannheim gewoon genummerd zijn? Ik bedoel, waar jullie hotel stond, was dat dicht bij de universiteit van Mannheim? Dan is het toch helemaal niet vreemd om de straat Ubichinon-10 te noemen. Ik ben benieuwd hoe de andere straten rondom de universiteit heten.
Is ons kaartje gisteren pas aangekomen? Dan heeft de postbode zeker getracht hem eerst naar Mannheim te brengen. Ik wist toch zeker dat we hem op tijd op de bus hadden gedaan.
Het kaartje is slechts representatief - zoals erop vermeld staat - voor het Verleden van Groningen. Ja, ik moet zeggen, is dat nu typisch het Verleden van Groningen? Het zal wel. Een goede winter hebben we voorlopig niet snel meer, toch? Maar het staat dus allerminst symbool voor jullie huwelijk. Al kon je dat inderdaad leuk opvatten, nu jij in Mannheim zat en Marleen thuis. Jij, overwelmd door een overweldigend warm ensemble van twee voltallige orkesten die de Unvollendete spelen en Marleen, stil en eenzaam, thuis aan de boerenkool... Ingrediënten voor een mooie streekroman. De echtgenoot in de greep van de muziek en zijn plicht deze muziek tijdens de uitvoering te voltooien, maar volledig in gedachten aan haar die hij heeft achtergelaten. En zij, de unvollendete (klinkt als vedette, maar betekent hier natuurlijk zoiets als die eenzame in de steek gelaten echtgenote die wachtend achterblijft), zij heeft daar geen weet van en uit verveling bijt ze zich stuk op halfrauwe boerenkool, verslikt zich, hoest, proest, stikt. Niemand die haar op haar rug kan kloppen. Op haar trouwdag. Een postbode uit Mannheim gooit een sobere felicitatiekaart in de bus met een afbeelding van een Gronings winterlandschap uit een ver verleden...
Oh, ik merk dat nu míjn batterijen opraken. Laat ik maar gauw stoppen!
Dag, beste fruit'r,
lieve groetjes en nog vele jaren...samen!
de andere'r
-----Oorspronkelijk bericht-----
Van: Bevers, ing. J.E. (Jeroen) [mailto:j.bevers@minlnv.nl]
Verzonden: dinsdag 18 november 2008 9:01
Aan: Bevers EM (BIOCH)
Onderwerp:
beste fruitmaargeentomaatenwelframboosof...whatever, ik heb nog niks ontvangen. Zojuist heb ik een mailtje naar ze verstuurd om te vragen naar welk adres ze .... hebben opgestuurd. Ik laat je wel horen als ik meer weet.
groeten!
J
ps: hoe was het in Mannheim?
-----Oorspronkelijk bericht-----
Van: Bevers EM (BIOCH) [mailto:EM.Bevers@BIOCH.unimaas.nl]
Verzonden: dinsdag 18 november 2008 22:11
Aan: Bevers, ing. J.E. (Jeroen)
Onderwerp: RE:
Beste anderewoordenalsnietvisnietappelmaarwelbanaanmandarijnenvooralframboosliefhebberliefhebber!
Dank voor de update ....(what's in a name!).
Mannheim was een mooie ervaring. Twee afzonderlijk ingestudeerde gelijkwaardige orkesten samengevoegd en dan ook nog merken dat 'es klapt' zoals ze in Duitsland zeggen, dat is genieten. Schubert's Unvollendete met maar liefst 3 contrabassi (we hebben er zelf maar 1!), 15 celli, 5 trompetti, 6 hoorni, 1 tuba, 5 fagotti (echt een takkenbos!) en een hele batterij ander blaas- en strijkwerk levert een weldadig bad aan warme klanken op; Wagner's Ouverture die Meistersinger, een 'megalomaan'werk, mooi om een keer te doen, maar je blaast je erop kapot! En dat alles in de fraaie omgeving van het slot van de Kurfürst dat in grootte vergelijkbaar is met Versaille, zelfs 1 raam meer heeft dan het beroemde Franse slot (Duitsers moeten altijd de meerdere zijn...). De repetities en het concert waren in het slot, dat nu voor het overgrote deel toebehoort aan de universiteit van Mannheim.
Mannheim is een interessante, maar helaas niet meer zo'n mooie stad; in de oorlog is ~80% van het oude centrum vernield en de wederopbouw heeft geleid tot grote betonnen en glazen kolossen in een cirkelvormig stadsplan met een stratenpatroon als dat van New York; zelfs de namen van de straten zijn A1 t/m U8. Ons hotel lag op Q10. Overigens dateert de stadsplattegrond uit de tijd van de Kurfürst die het door de Hollanders heeft laten ontwerpen omdat die zo goed waren in het aanleggen van verdedigingswerken. Ik laat je nog wel een keer wat er van zien als ik de foto's binnen heb; kon zelf geen foto's maken omdat ik een camera meenam met lege batterijen....
Groet van de fruitmaargeentomaatenwelframboosof...liefhebberdienaarMannheimisgeweest.
PS. Bedankt voor de felicitatiekaart die vandaag (dinsdag) uit het verre Winsum is aangekomen. Ik hoop dat de kille afbeelding van het huisje in de sneeuw niet symbool staat voor jouw gedachten over ons huwelijk, want die zijn dan toch echt verkeerd.
From: Bevers, ing. J.E. (Jeroen) [mailto:j.bevers@minlnv.nl]
Sent: Wednesday, November 19, 2008 9:21 AM
To: Bevers EM (BIOCH)
Subject: RE:
Beste fruit...hebber,
ik kan me goed voorstellen dat het geweldig moet zijn geweest. Behalve foto's zijn er zeker geen geluidsopnames gemaakt, zeker? Het lijkt me erg indrukwekkend geweest, wat je beschrijft! Snap ook dat je zoiets niet zomaar laat schieten.
Trouwens leuk beschreven. Waarom kopieer en plak je het niet ook op de weblog?
Jammer dat je batterij - eh, de batterij van je fototoestel - leeg was.
Weet je eigenlijk wel zeker dat de straten in Mannheim gewoon genummerd zijn? Ik bedoel, waar jullie hotel stond, was dat dicht bij de universiteit van Mannheim? Dan is het toch helemaal niet vreemd om de straat Ubichinon-10 te noemen. Ik ben benieuwd hoe de andere straten rondom de universiteit heten.
Is ons kaartje gisteren pas aangekomen? Dan heeft de postbode zeker getracht hem eerst naar Mannheim te brengen. Ik wist toch zeker dat we hem op tijd op de bus hadden gedaan.
Het kaartje is slechts representatief - zoals erop vermeld staat - voor het Verleden van Groningen. Ja, ik moet zeggen, is dat nu typisch het Verleden van Groningen? Het zal wel. Een goede winter hebben we voorlopig niet snel meer, toch? Maar het staat dus allerminst symbool voor jullie huwelijk. Al kon je dat inderdaad leuk opvatten, nu jij in Mannheim zat en Marleen thuis. Jij, overwelmd door een overweldigend warm ensemble van twee voltallige orkesten die de Unvollendete spelen en Marleen, stil en eenzaam, thuis aan de boerenkool... Ingrediënten voor een mooie streekroman. De echtgenoot in de greep van de muziek en zijn plicht deze muziek tijdens de uitvoering te voltooien, maar volledig in gedachten aan haar die hij heeft achtergelaten. En zij, de unvollendete (klinkt als vedette, maar betekent hier natuurlijk zoiets als die eenzame in de steek gelaten echtgenote die wachtend achterblijft), zij heeft daar geen weet van en uit verveling bijt ze zich stuk op halfrauwe boerenkool, verslikt zich, hoest, proest, stikt. Niemand die haar op haar rug kan kloppen. Op haar trouwdag. Een postbode uit Mannheim gooit een sobere felicitatiekaart in de bus met een afbeelding van een Gronings winterlandschap uit een ver verleden...
Oh, ik merk dat nu míjn batterijen opraken. Laat ik maar gauw stoppen!
Dag, beste fruit'r,
lieve groetjes en nog vele jaren...samen!
de andere'r
vrijdag, november 14, 2008
NEDERLANDERSCHAP
Als enige allochtoon van de straat heb ik onlangs kunnen bewijzen dat ik al zeer goed ingeburgerd ben: mijn fiets werd gestolen uit de fietsenstalling bij het station. Dat ik koos voor de onbewaakte, gratis stalling bewees eveneens mijn Nederlanderschap. Mogelijk ben ik de dief op de traverse tegengekomen, ik moest opzij springen voor een woest rijdende allochtone fietser, mogelijk zat hij op MIJN fiets.
Eerst komt uiteraard het onbegrip: "HIER stond hij toch, of had ik 'm aan de andere kant gezet?" en dan tien keer alle rijen door. Daarna een lange wandeling naar huis tijdens welke ik steeds bozer en bozer werd en alleen maar kon denken aan de billen van de dief die nu op MIJN zadel zaten. Thuisgekoken worstelde ik me door het uitgebreide internet aangifte formulier, ik heb er niets meer van gehoord, dus vermoedelijk rijdt deze dure fiets (gekocht tijdens mijn laatste schooljaar in het kader van het fietsenplan van de minister) allang ergens in Roemenië. En als daar een oud moedertje erg blij is met de lage-instap-batavus, dan heb ik er wel vrede mee.
Vriendin Ans-van-de-gym (ik heb twee Ansen als vriendin) kende een mevrouw die al 20 jaar een fiets in de garage had staan en 'm vast wel aan mij wilde geven en zij-zou-dat-wel-even-regelen (Ik noem haar voortaan maar regel-Ans) Bleek nog waar te zijn ook! Gratis kreeg ik een Gazelle, nog gekocht bij de firma Vos, die al zo'n 20 jaar niet meer bestaat. Er moest het een en ander aan gedaan worden, maar regel-Ans kende een andere mevrouw van wie de echtgenoot het verschrikkelijk leuk vond om fietsen op te knappen. Ook dat bleek waar te zijn! Voor 50 euro werd de Vos-Gazelle weer splinternieuw! Ik kreeg er zelfs gratis een soort wollen muts bij voor op het zadel dat mij warme gevoelens geeft in de nether regions. Blijkbaar hebben veel Nederlandse vrouwen van zekere leeftijd zo'n wolletje op hun fietszadel.
In het begin keek ik overigens wel vaak in fietsenstallingen bij supermarkten en station of mijn gestolen fiets daar stond, maar ik ben nu heel gelukkig met mijn twee prachtige fietsen. Jawel, twee, want de man die graag fietsen opknapt heeft ook mijn oude krakkemik weer toonbaar en fietsbaar gemaakt! Bovendien heeft deze allochtoon er weer een aantal vrienden bij: ik ben al op verjaarsvisite geweest! En straks ga ik nog Nederlander worden door met Sinterklaas wat cadeautjes-met-gedichtjes te maken voor de betrokkenen. Ik heb dus een goede raad voor mijn mede-allochtonen: Wil je echt goed inburgeren? Nederlandse vrienden maken? LAAT GEWOON EENS JE FIETS JATTEN!
Eerst komt uiteraard het onbegrip: "HIER stond hij toch, of had ik 'm aan de andere kant gezet?" en dan tien keer alle rijen door. Daarna een lange wandeling naar huis tijdens welke ik steeds bozer en bozer werd en alleen maar kon denken aan de billen van de dief die nu op MIJN zadel zaten. Thuisgekoken worstelde ik me door het uitgebreide internet aangifte formulier, ik heb er niets meer van gehoord, dus vermoedelijk rijdt deze dure fiets (gekocht tijdens mijn laatste schooljaar in het kader van het fietsenplan van de minister) allang ergens in Roemenië. En als daar een oud moedertje erg blij is met de lage-instap-batavus, dan heb ik er wel vrede mee.
Vriendin Ans-van-de-gym (ik heb twee Ansen als vriendin) kende een mevrouw die al 20 jaar een fiets in de garage had staan en 'm vast wel aan mij wilde geven en zij-zou-dat-wel-even-regelen (Ik noem haar voortaan maar regel-Ans) Bleek nog waar te zijn ook! Gratis kreeg ik een Gazelle, nog gekocht bij de firma Vos, die al zo'n 20 jaar niet meer bestaat. Er moest het een en ander aan gedaan worden, maar regel-Ans kende een andere mevrouw van wie de echtgenoot het verschrikkelijk leuk vond om fietsen op te knappen. Ook dat bleek waar te zijn! Voor 50 euro werd de Vos-Gazelle weer splinternieuw! Ik kreeg er zelfs gratis een soort wollen muts bij voor op het zadel dat mij warme gevoelens geeft in de nether regions. Blijkbaar hebben veel Nederlandse vrouwen van zekere leeftijd zo'n wolletje op hun fietszadel.
In het begin keek ik overigens wel vaak in fietsenstallingen bij supermarkten en station of mijn gestolen fiets daar stond, maar ik ben nu heel gelukkig met mijn twee prachtige fietsen. Jawel, twee, want de man die graag fietsen opknapt heeft ook mijn oude krakkemik weer toonbaar en fietsbaar gemaakt! Bovendien heeft deze allochtoon er weer een aantal vrienden bij: ik ben al op verjaarsvisite geweest! En straks ga ik nog Nederlander worden door met Sinterklaas wat cadeautjes-met-gedichtjes te maken voor de betrokkenen. Ik heb dus een goede raad voor mijn mede-allochtonen: Wil je echt goed inburgeren? Nederlandse vrienden maken? LAAT GEWOON EENS JE FIETS JATTEN!
maandag, november 10, 2008
stom
Had ik keurig de TLTZTM site onder mijn favorieten op mijn laptop ingeprogrameerd....heeft dat stomme ding hem er gewoon uitgegooid!!!
En natuurlijk weet ik het adres niet meer uit mijn hoofd. Dus dan maar zo. Even nieuw berichtje maken en dan door(b)loggen naar de site om mijn bericht te bewonderen. En dan maar weer opnieuw opslaan onder favorieten.
En dan maar hopen dat hij het niet opnieuw weggooit....
groet
Klaartje
En natuurlijk weet ik het adres niet meer uit mijn hoofd. Dus dan maar zo. Even nieuw berichtje maken en dan door(b)loggen naar de site om mijn bericht te bewonderen. En dan maar weer opnieuw opslaan onder favorieten.
En dan maar hopen dat hij het niet opnieuw weggooit....
groet
Klaartje
Abonneren op:
Posts (Atom)