"There's lies, there's damn lies and there is the Termeer poll..."


(Van "kleine" Emma, die binnenkort mijn kruin passeert. Ze "had" Agnes.)
Een vroege ochtend in huize Termeer.
Vogeltjes fluiten, genietend van hun voer,
Meneer Termeer met verrekijker op de loer.
De waterkoker suddert vol levenslust,
en wordt door Emma snel weer gesust.
De zon wordt wakker, en schijnt een wazig licht,
Ineke komt binnen, de slaap op haar gezicht.
Na een tijdje, het is al wat laat,
laat ook Julia weten dat ze nog bestaat.
“Kijk nou, het is zwembad West!”*
“Och ik voel me vandaag toch zo gestresst.”
“Heb je Wilders weer, die idioot.”
“Mam, help je me even met m’n brood?”
Woorden schieten heen en weer,
En plots..
“HEEEEEEEEEEEEEEEEEELP, MAMA HEEEELP, IK KOM TE LAAAAAAT, ALWEEEEEER!”
Vluchtig kijkt ied’reen elkaar aan,
Pakken hun bezittingen, en laten de rest staan.
Sindsdien is het huis verlaten,
Maar als je goed luistert, zelfs in de verste straten
Hoor je nog altijd de eeuwige kreet,
Van een brugger, die de tijd vergeet.
Behalve de resultaten heb ik ook mijn playlist ge-export (beetje voor de grap -- Petra, Pauwel en Roelof zullen wel lachen). De muziek wordt aanzienlijk sneller na 2 uur. Dat is bewust. Op die manier doe ik rustig aan in het begin en pak ik de snelheid op na het keerpunt. Ging helemaal perfect. De laatste bunch zijn echt hoog-tempo-songs. En ik kan niet naar The Pretender luisteren zonder minstens 13km/uur te lopen. Echt waar.