Zo, dat is dat.
Lang geleden vroeg iemand (ons mam?) om meer nieuws, bij deze een bijdrage uit Nieuw-Vennep. Nu kabbelt ons leventje gewoon verder zonder echte bijzonderheden, maar hierbij toch een poging tot nieuwsfeiten...
Met kids in deze leeftijd gaat er heel veel vanzelf en hoef je als ouder nog maar weinig te doen. Echt het moment om een sabbatical te nemen. Nou ja, een sabbatical kun je het al niet meer noemen: al anderhalf jaar geniet ik van niets doen. Niets doen? Ik heb nooit tijd en ben te weinig thuis! Veel sporten, organisatie van allerlei activiteiten voor de sportvereniging, lunchen/dinertje met vrienden om eindelijk eens bij te kletsen, zieke vriendin (en moeder ook eventjes!) begeleiden, maar ook: de krant helemaal lezen, het huishouden en andere zaken thuis regelen, en gewoon uitslapen. En ach, als ik toch eens thuis ben: met een kopje thee en koekje op de kids wachten. Nee, dat ECHT niet. Niet alleen drinken ze geen thee, ze zouden gillend weglopen. Zeger heeft al een aantal keer gezegd dat ik maar snel weer moest gaan werken. Ik bemoei me blijkbaar net iets teveel met zijn leven. Mijn goede voornemen is om in september een zoek-werk aktie op te starten. Niet te snel hè, eerst nog even genieten van de zomer!
En terwijl ik gezond niets deed, werkte Pauwel hard voor het geld dat ik allang had uitgeven, en hebben de kids hun schooljaar netjes afgemaakt (1ste en 4de). Het zijn gezellige pubers, met veel vrienden en een druk sociaal leven. Af en toe toch ook tijd voor familieactiviteiten.
Zo zijn Zeger, Pauwel en ik in mei 3 dagen gaan (race)fietsen in de Vogezen.
Terwijl Merel een weekje bij ons mam verbleef (zij houdt niet van fietsen), gingen we de 'Ballons' opfietsen. Iedere berg zo'n 10-15km flink klimmen. Voor Pauwel was dit een belangrijk onderdeel van zijn training voor het Alpe d'Huez avontuur. En ik heb ontdekt dat ik een uitstekende daler ben, maar dat klimmen is niet mijn sterkste kant. Ik kom boven, maar wel wat trager dan de rest. En Zeger - om jaloers op te zijn! Die fietst even de berg op alsof het niets is. Begin juni was er dan het grote Alpe d'Huez event: ca 2700 fietsers die deze berg zo vaak mogelijk opreden tbv het KWF.
Pauwel heeft hem uiteindelijk 4x opgereden. Eigenlijk had hij gemakkelijk een vijfde keer kunnen halen, maar het begon saai te worden (alweer die bocht!) en het was èrrug gezellig boven op de berg. Het evenement was voor Pauwel een prachtige ervaring: zoveel mensen die de berg samen bedwongen, en nog veel meer die langs de kant de deelnemers de berg op schreeuwen. Een aantal collega's wil volgend jaar weer meedoen, maar Pauwel's voorkeur is voor een meer trektocht-achtige actie (zoals bijv Bas dit jaar doet met zijn DOE-team, zie ook http://www.duchenneheroes-doeteam.tk/). Dat is echt een team-gebeuren en je ziet een hoop meer.
En dat brengt me terug naar ons familie-tje, ons 'team'. Overigens hebben we afscheid genomen van onze twee kleinste familieleden: de konijntjes hebben een nieuw onderkomen gevonden bij een familie met jonge kinderen. Merel was er een beetje op uitgekeken.
De kids zijn vorig jaar al een keer mee geweest naar een pop-theatershow, maar Zeger heeft in juni zijn eerste echte concert beleefd: Muse. Overigens gezellig met zijn ouders.
En tenslotte: We hebben er net een vakantie in Italie (Umbrie: heet! niets doen!) en Duitsland (Freiburg: warm, maar hier waren we een stuk actiever: oa klimparcours in de bomen, fietsen) opzitten.
We plannen nog een lang weekend fietsen in de Vogezen (dit keer wel met Merel, al zal ze niet mee fietsen, maar er is daar genoeg te doen), en daarna begint het gewone leventje weer - werk, school. Wellicht ook voor mij... Nog even genieten dus!!
.JPG)
