Waar is Julia?

Julia als gastspeler in het Wagenings Studenten Orkest, de 1e symfonie van Tsjaikovski.

Gewonnen!

Op donderdag 7 juni trad Toon aan als captain van een team met verder alleen maar "meiden" in de finale van The Grand ACS Art Quiz, georganiseerd door de faculteitsvereniging. Tot in de late uurtjes bestreden tien teams elkaar te vuur en te zwaard, met als inzet hun kennis van literatuur, muziek, design, films, architectuur en wat dies meer zij.

En wie kon er uiteindelijk de HOWARD BECKER BEKER in ontvangst nemen....?

Maar natuurlijk jongens!
Noblesse oblige, hè?

De winnende kapitein sprak na afloop bescheiden dat hij 95% van de antwoorden NIET had geweten, maar die meiden allemaal wel. De rest van de vragen die helemaal niemand wist, ja, die wist hij dan wel weer als enige. Haha! Nu maar hopen dat die HOWARD BECKER een WISSELBEKER is...

Domme dommes

Pien is netjes opgevoed. Als we aan het eind van een lange werkdag, na een flinke fietstocht bergop, thuis aankomen, zegt Pien: "Dank je wel, mama."

Even later zit Pien op een krukje in de hoek van de kamer met haar liedjesboek op schoot. Naast haar, ieder op een eigen stoeltje zitten Pop en Baby. Pien zingt voor haar publiek: "Klein klein kleutertje wat doe je in mijn hoofd."

Geslaagd!

Ging het hier precies één jaar geleden om Emma, dit jaar is het Miguel die met prachtige cijfers de postacademische specialisatieopleiding Grotius Arbeidsrecht heeft afgerond. 

Hiervoor heeft hij dan ook 1 heel jaar lang af moeten zien van:

- werken in zijn tuin
- geschiedenisboeken lezen
- wielrennen met zijn fietsvrienden
- tennissen met zijn tennisvrienden
- eten bij zijn schoonouders
en meer van die dingen die het leven leuk maken!

M en Em gaan nu eerst een weekje op vakantie en dan......!

condoompoll (soort Toon's moord-droom's zoon)

En toen vond meneer sukkel de grens...

Oh, en de nieuwe poll is helaas niet je "favoriete heilige", want

(a) meneer sukkel is een fundamentalistisch atheïst

en, belangrijker

(b) ik zou niet weten welke alternatieven ik kan aangeven, gegeven dat "the Beatles" en Michael's huidige plaat opties zijn, en

(c) Lonneke de poll verknalt door tien keer te stemmen op de optie "Mozart en zelf"

Tranen van verdriet of van vreugde?

Ruim twee jaar geleden hebben wij in Frankrijk Taule gekocht. In de loop van die tijd is het veranderd van ruïne in een heel leefbaar huis. Er moet natuurlijk nog heel wat aan gebeuren.

Ook twee jaar geleden hebben we ons huis in Oudenbosch, ook wel genoemd 'het landgoed' en 'het paradijs', te koop gezet. Naarmate steeds meer potentiële kopers het afwezen, vrijwel altijd vanwege de rondweg, verloren we de moed. En juist nu we het besluit genomen hadden om Taule dan maar te verkopen, gebeurde het.

De ideale koper kwam, werd helemaal stapelgek op het paradijs en hij heeft afgelopen week zijn handtekening gezet. We kunnen nog een slagje om de arm houden, want hij moet natuurlijk nog betalen, maar formeel hebben we het huis in Oudenbosch verkocht.

We realiseren ons wat we achterlaten. Zoiets moois krijgen we nooit meer. We proberen nu te wennen aan het idee dat onze toekomst echt in Frankrijk ligt.

Vanaf half oktober wonen we in Taule, 32330 Courrensan, Frankrijk. Tegen die tijd sturen we nog wel een verhuisbericht.

Roelof-jan en Margriet

Domme Domme

Pien hoort prima, maar heeft soms wat moeite met luisteren. Regelmatig als wij haar roepen, doet ze of ze ons niet hoort en gaat door met waar ze mee bezig is. Als gevolg daarvan hebben wij een meer dwingende roepstrategie ontwikkeld: "Pien! Piehien! Pientje!"

Pien luistert er niet beter om, maar heeft nu wel een goede manier om onze aandacht te trekken: "Mama! Mamaatje!" (en in het verlengde daarvan alle mogelijke varianten: "Ama! Amaatje!", "Jeppe! Jeppetje!", enz.)

heiligenverering

Naar aanleiding van de reactie van Beppie op het bericht van Michael, las ik ergens het volgende over vroeger:
Het lezen van geromantiseerde boeken over het leven van heiligverklaarden was een populaire vrijetijdsbesteding voor katholieke meisjes/jongens van voor de oorlog, en bij gebrek aan andere boeken, (pop)musici en filmsterren bereikten die soms een persoonlijke heldenstatus en was het erg in onder adolescenten om je favoriete heilige te hebben.
Ook na de oorlog zullen sommigen bij gebrek aan geschikte idolen dit gebruik hebben voortgezet. Helaas moet ik bekennen dat ik zelf niet zoveel heiligen ken, behalve dan Antonius van Padua, mijn goede vrind. Maar die heb ik nooit vereerd. Van Beppie begreep ik dat Nannan Theresia van Lieux adoreerde. Ik ben erg benieuwd wie van de tltztm-lezers net als Nannan wel een heilige vereerde. Welke heilige was dat en waarom juist die? Misschien is dit iets voor een nieuwe Pol, maar het kan wellicht ook gewoon interessante reacties oproepen.

Piens eerste DommeDomme

Pien kopieert de rollende r van Peter, maar heeft daar nog wat moeite mee en doet het op z’n Chinees. Zo heeft ze het over een “kluk”, “auto lijden” en “boetielammen”. Marleen doet hard haar best om Pien een ‘Heidi-gevoel’ bij te brengen. Als er een trein langskomt terwijl Pien op de schommel zit, vraagt Marleen: “Hoor je de trein beneden in het dal? Wij zijn in onze tuin boven op de berg!”

’s Ochtends in bed ziet Pien in mijn opgetrokken knieën een berg en roept enthousiast: “Tlein inne dal, Pien wil oppe belg!”

St. Matthews Church

't Was even zoeken, heb wel drie keer Norwood High Street op en neer moeten googelen, maar uiteindelijk toch gevonden: het kerkje waar Adriaan Termeer en Betty van Pelt op 20 september 1941 in het huwelijk traden. Aanvankelijk keek ik telkens langs het gebouwtje, omdat het bijna schuil gaat achter een bushokje. De ingang aan de zijkant ziet er wat modern uit, dus neem ik aan dat de bruid aan de arm van haar vader door de nu dichtgemetselde ingang achter het bushokje is geloodst. Je kunt ook zien dat het muurtje voor de kerk later is gemetseld. Zo met die vuilnisbak en dat bushokje ervoor, levert dat een aandoenlijk plaatje op. 


Dear Michael,

We are unable to trace a photograph of the inside of the Church when your parents got married. However, I will send you our Parish  Book 1905-2005 when St Matthews celebrated its centenary . In there on page 44 is the interior of the Church before the war and after damage during the war when it was restored. If you read the history, Father Galea was the Parish priest around the time when your parents got married.

On the back cover of the book is the front entrance of the Church below the statue of St. Matthew. But in the 70’sthe Church was renovated and the entrance is from the side through the car park.

Best Regards

Gilbert Fonseca

Parish Secretary

Tijdreizen

Deze ken je misschien. Het is geel en gaat terug in de tijd. Het antwoord bestaat in veel varianten. De meest gehoorde: de trein naar Friesland. Maar de bus naar Schijndel kan ook.

Tijd is op vele manieren te meten. Je denkt natuurlijk eerst aan een klok, maar dat is gewoon een afspraak tussen mensen: dit noemen we 12 uur. Er zijn heel moeilijke manieren om tijd te bepalen: de stand van de zon, maan en sterren bijvoorbeeld. Maar ook heel makkelijke: als er groen aan de bomen zit is het zomer, als de vogels nestelen is het mei, als de zon op komt is het ’s morgens.

Wij reizen veel van de Gers in Frankrijk naar Nederland en terug. Dat is voor ons tijdreizen. Zojuist kwamen we daar vandaan. De seringen en de paardenkastanjes waren er uitgebloeid en de blauwe regen bloeide volop. Thuis in onze tuin kwamen de seringen en de paardenkastanje net op gang en stond de blauwe regen nog in knop. We waren twee weken in de tijd teruggereisd.

Ingrijpender is het omgekeerde: als je van Nederland naar de Gers reist. Internet is er redelijk bekend maar wordt niet gebruikt. Ze betalen nog met cheques. RJ moest zijn neef van 18 jaar uitleggen wat cheques waren. Dat is pas tijdreizen!

PS Zeger, Emma, Merel en Agnes: cheques zijn papieren waarmee je kunt betalen. Je doet boodschappen bij de super, gaat langs de kassa, laadt alles in. Dan zoek je in je tas je chequeboekje, vervolgens zoek je een pen. Je vult op de voorgedrukte cheques (je naam en banknummer staan er al op) de datum (eerst even vragen), het bedrag en je handtekening in. Je scheurt de cheque voorzichtig uit het boekje. Op een achtergebleven rand in het boekje vul je nog eens de datum in, het bedrag en de naam van de winkel. De kassamedewerker stempelt de gegevens van de winkel op de cheque (als het een grote winkel is, anders met de hand). Beide partijen controleren of alles wel goed staat. Het kost gemiddeld acht minuten (hoe ouder de klant hoe langer).

Lentebezoek op Taule

Het is altijd weer leuk om te rapporteren over Taule. Het weer daar is in grote lijnen hetzelfde als hier, alleen vijf graden warmer. Zo was net als hier de maand maart warm en de maand april koud en nat. Gelukkig werd Roelof wat afgeleid door het bezoek van neef Roel en van Reina en haar kinderen. Het is veel gemakkelijker geworden om gasten te ontvangen nu de slaapkamer en badkamer in het hoofdhuis klaar zijn. En we hebben ook een goede oplossing gevonden voor slecht weer: een tafel in de 'bijkeuken' en verwarming en licht daar, gaven ons de mogelijkheid om hele avonden lekker spelletjes te doen met Reina en de kids. Overigens brachten die zulk prachtig weer mee dat we ook nog bij het kampvuur gezeten hebben.

Roelof-jan bleef het hele voorjaar op Taule. Hij heeft al die tijd last gehad van zijn rug en van onze besluiteloosheid. Het eerste was het ergste. De slaapkamer is nu wel goeddeels af en hij heeft ook nieuwe luiken gemaakt. Maar de steeds terugkerende pijn in de rug is wel een indicatie dat hij fysiek niet geschikt is voor dit soort werk. Dus we besteden veel tijd met nadenken over de toekomst.

De aankoop van het stuk land achter onze tuin (tot de beek) is opnieuw vertraagd. De hypotheekgever van de verkoper moet nog toestemming geven voor de verkoop, en dat duurt inmiddels al drie maanden. Bovendien had die toestemming ook wel een jaar eerder gevraagd kunnen worden. Het stuk land is 'verkocht' en aan de notaris betaald op 19 april 2010. Inmiddels heeft Yves, de verkoper, het land ontruimd en ons toestemming gegeven het te betreden. Roelof-jan is dus gewoon doorgegaan met het wegknippen van bramen en sleedoorn, zodat we al een aardig rondje kunnen lopen. Maar we kunnen natuurlijk nog niet met grote machines het terrein op en bijvoorbeeld een boomgaard planten.

Deze zomer blijft Roelof-jan in Oudenbosch. Ik ga begin juli met Erik en Katelyn naar Taule en kom half augustus met Petra en haar gezin terug. In die tussentijd ontvang ik bijna al mijn broers en zussen met aanhang. Echt vakantie!

De foto's staan hieronder en voor alle zekerheid ook als link.

Bijzondere plant

De tuin van M en Em in Den Haag is een ware lusthof voor het oog.

Wie mij niet gelooft - hoe ken dat nâh, midden in de stad - die moet echt zelf een keer gaan kijken.

Maar als je de Cattus Niger nog in bloei wil zien, dan moet je wel heel snel wezen....

Koelkast voor de heb!

Pien smeert tegenwoordig haar eigen "boetielam met hihaha" en eet 's avonds het liefst "pettie met koekatsje" (spaghetti met ketchup). Aangezien het merendeel van de ingrediënten van haar dieet niet in een koelkast bewaard hoeven te worden en wij dus aan één koelkast genoeg hebben, bieden wij bij deze (nogmaals) de werkloze, oude, maar schone koelkast van Oma An aan. Toekomstige studenten, keukenverbouwers op zoek naar een tijdelijke overbrugging, mensen met grote plannen voor feesten met veel bier; iedereen komt in aanmerking! De afmetingen kunnen desgewenst bij ons opgevraagd worden.

Kosten: geen, of nou ja, een bewonderend ooh en aah van toepassing op ons huis en tuin als je het witgoed op komt halen. Koffie/thee-met-koekje staat klaar, alsmede een bed voor degene die het transport wil combineren met een toeristisch bezoekje aan Zuid-Limburg.

Graag binnen twee weken reactie. Geen gegadigden, dan gaat het beestje naar een groep collega's die 'm willen gebruiken om bier op te slaan voor de vrijdagmiddagborrel...

Econoom-poll

In het Catshuis kwamen ze er niet uit.  Maar wij wel.

En dat met maar één econoom in de familie!

Chop chop

De mannen op de Berg vestigen een record:

8 uur 26 minuten en 42 seconden

 Maar ze hadden wel hulp:

NIKS TE DOEN

Nu pas, nu dat waardeloze kabinet eindelijk het Catshuis heeft verlaten, worden bij mij op het werk de gevolgen van hun eerdere beslissingen zichtbaar en voelbaar.

Mogen er geen nieuwe inburgeringscursussen meer starten? Dan is er ook minder te doen voor ondergetekende. Menige collega is al naar elders verdwenen, langzamerhand begint het stil te worden rondom mijn eenzame post. En omdat ik al jaren structureel teveel werk, neem ik nu maar eens een echte vrije dag op. 

Marleen doet dat tegenwoordig ook. Was ze voorheen tot in haar vakantie nog bezig met die achtste-groepers van haar, toen ik haar laatst belde, zat ze gewoon aan de keukentafel naar de tuin te kijken. En midden in een zin van mij zei ze ineens: "Ik ga denk ik nu maar eens even naar buiten. Ik zie iets wat ik kan doen."

Dus wat zal ík eens doen op mijn vrije dag? Ik kijk ook maar eens naar buiten. In onze tuin is genoeg te doen, maar daar kijk ik maar liever niet naar. Een lichtbruine houtduif op mijn plaatsje scharrelt met takjes. Deze is niet goed, die is niet goed, een derde - te lang, meen ik - wordt goedgekeurd. Het beest vliegt recht omhoog, met tak en al ons bloesemboompje in.

En wie zie ik daar zitten, midden op een 4-taks-kruising? Zijn/haar bolle maat. Die houdt op die plek de eerste 3 miezerige takjes in bedwang door er bovenop te zitten. Het vierde takje blijft niet zitten, na wat wrikken valt het naar beneden.

Oh nee, had ik dat maar niet gezien! Had ik maar gewoon iets nuttigs te doen! Nu moet ik blijven kijken hoe het afloopt!!
 

Een vriend van Toon

Groot verdriet in ons gezin om de manier waarop een van Toons allerbeste vrienden onlangs in het nieuws is gekomen.

Mijn man heeft diverse beroemde vrienden, althans als zodanig betiteld door zijn eigen - destijds nog jeugdige - dochters, die niet altijd goed konden onthouden in welke context hun vader deze mensen was tegengekomen.

Zo is de staatsman van de Praagse Lente, Alexander Dubcek, hem wel vertrouwd, nadat die hem eenmaal passeerde in een Rotterdamse congreszaal. Met de grote Duitse leider Helmut Kohl staat hij op zeer intieme voet, nadat hij ooit in de aula van de universiteit zeker een uur lang direct uitzicht had op de roos die de man op zijn kraag had liggen. Ruud Lubbers schudde hem weleens de hand, met Wouter Bos voerde hij een gesprek over het kunstbeleid en in een droom zag hij ooit Ronald Reagan himself zijn vuilnis buiten het Witte Huis zetten.

Al deze grootheden halen het echter niet bij Juan Carlos, de Spaanse koning, die hem eenmaal, bij het passeren in de gang van een Madrileens congrescentrum, recht in de ogen keek en vervolgens gedag knikte. Onze jonge dochters hebben dit verhaal meermalen mogen aanhoren, om maar niet te spreken van mijzelve.

Dus! Wat nu! Een olifant maar liefst! Ja, die kan zelfs ik wel raken! En wat lees ik daar? Een Duitse maitresse? Mein lieber Gott!

Jullie begrijpen dat Toon inmiddels nadrukkelijk heeft laten weten deze vriend te zullen schrappen van zijn illustere lijstje!

En na het huis...

... komt de tuin. Dus als jullie klaar zijn met nadenken over de kelder van het Essche Heike, mogen jullie mee nadenken over de lap grond op de Berg. Een aantal zaken staan vast, zoals het huis (we hebben het naar achteren proberen te verplaatsen, maar dat lukte niet), de schuur, een aantal bomen, de bamboe en de schommel, de waslijn. Het Limburgs Landschap komt in het najaar hoogstamfruitbomen plaatsen, is de bedoeling. Maar waar die bomen komen, ligt nog niet vast.

Dus laat je fantasie de vrije loop en richt onze tuin in. Een zwembad? Mag! Je mag er zelfs van komen genieten. Maar je moet 't wel zelf komen uitgraven.

Ook deze tekening kan via de mail toegestuurd worden. De winnaar van de tuinwedstrijd mag, na de logeerpartij bij A3n, bij ons de eerste appel komen oogsten of de eerste duik komen nemen, afhankelijk van het ontwerp.

EEN NIEUWE WOONLAAG OP HET ESSCHE HEIKE

Ik heb jullie hulp nodig.
Het Essche Heike souterrain moet opgeknapt worden. Het heeft nogal wat waterschade ondervonden tijdens de grote storm van 28 juni 2011, en bovendien is het een opslagplaats geworden van spullen. Ik had ipv 'spullen' eerst 'troep' getypt, maar dat komt omdat ik geen klusser ben. En de meeste spullen zijn (O)paps oude klusspullen. En tja, in mijn ogen is dat allemaal troep.
Even terug naar de stormschade. Ik kreeg wat geld van de verzekering om de boel een beetje op te knappen, en dat geld ga ik gebruiken om ervoor te zorgen dat het water niet meer naar binnen kan. Een aannemer die bij Rich en José de bovenverdieping tot een klein appartementje heeft omgetoverd (grote kamer, plus badkamer en w.c.) komt volgende week de stoep achter het huis verlagen. Dat vond ik vreemd, nòg lager? Komt er dan niet nòg meer water in de tuin? Maar eigenlijk was het heel logisch: het water kan dan in ieder geval niet meer het souterrain in. Waar blijft het dan? In een goot die rondom het huis wordt gegraven, om daarna weggepompt te worden. Met een rooster erop, we hoeven geen slootje te springen.
Daarna kan pas de schade in het souterrain zelf worden aangepakt. Wat kan ik nou beter doen dan het eens goed op te ruimen en er iets leuks van maken? Ik kijk tegenwoordig veel tv op mijn nieuwe tvtje, en zie dat veel huizen in Amerika een basement-room hebben. Daar bivakkeren vaak de kinderen, zo te zien. Die kinderen heb ik niet, maar een basement-roompje leek me wel wat. Voor Engelse gasten, of in noodgevallen voor een Nick of een Eva. Of een familielid dat in Tilburg econometrie wil gaan studeren. Of een neef die door zijn vrouw op straat wordt gezet. Verzin er zelf nog maar een paar bij.
Het moet een zit-slaapkamer worden, met keukenblokje en een veilige manier van koken b.v. met een ovenmagnetron, die opstraatgezette neef vertrouw ik niet zo! En apart een douche en toilet. Dat moet allemaal aan de linkerkant als je van de trap naar de garagedeur loopt. Die garagedeur wordt vervangen door andere deuren, liefst met veel glas. De muren die er staan mogen niet worden afgebroken, er mogen wel muren bijkomen, eventueel van hardboard of hoe heet dat spul. De rechterkant blijft voorraadkamer en washok. Auto komt er helemaal niet meer in, fietsen krijgen ook een andere verblijfplaats. Ik wil graag vanaf de trap naar buiten kunnen zonder door het appartementje te lopen. Ik ben al aan het puzzelen geweest, en ik kom er niet helemaal uit. Wie van jullie heeft een goed idee? In bovenstaande plattegrond heb ik met rood de vermoedelijk niet te verhuizen obstakels aangegeven, zoals b.v. de watermeter en de vloerverwarming van de serre. Als de tekening niet helemaal duidelijk is, en je zou mij toch willen helpen, laat het mij even weten, dan stuur ik 'm uitvergroot via de e-mail. We maken er gewoon een wedstrijdje van: de winnaar mag als eerste komen logeren. De neef mag zijn nieuwe vriendin meebrengen.