maandag, november 04, 2013

seizoen-en-poll

Lente's populariteit en winter aversie zijn zonder al te veel moeite te uit te leggen. Dat herfst het dubbele aantal stemmen van zomer scoort verbaasde mij eerst wat. Maar na wat contemplatie denk ik dat er relatief vaak op herfst gekozen is, omdat soms mensen onbewust op 'het komende' seizoen stemmen. Dat komt omdat seizoenen staan voor 'verandering', en ik redeneer dat daarmee, associatief, de eerstvolgende verandering relatief populair is (en jahaa, ik snap dat iedereen die op herfst koos een heel specifieke reden had, en staat te popelen om hard hier tegen in te argumenteren, maar dit is geen discussie; dit is een een monoloog). Achteraf vind ik het een beetje jammer dat ik deze poll niet in Augustus deed, want dan hadden we volgens dat argument misschien nog meer herfst keuzes gezien. Wellicht probeer ik een zelfde poll nog een keer over vijf jaar, bijvoorbeeld in mei 2018, als iedereen dit weer is vergeten. Als mijn theorie klopt, dan wordt er in die toekomstige poll veel meer zomer gekozen. Ik verwachtte eigenlijk ook dat er meer flauwekul op terug zou komen... zoals 'het jachtseizoen', of 'San Francisco, California' (hey, Loesje?), of zoiets als "bij ons in het hoge noorden hebben we slechts twee keuzes: 'winter' en 'road construction'," of "in Singapore hebben we drie seizoenen: rain, dry, en shopping." Wat me tenslotte ook nog opvalt is dat jullie deze blogpost helemaal tot hier hebben gelezen, want als er in mijn ogen iets onzinnig is, dan is het wel de analyse van de verkiezing van niets-zeggende favorieten, zoals nummers, miss'es en kleuren ("groen... oh nee, nee, nee, oran... Owh te laat!"). En dus, om jullie niet helemaal teleur te stellen dat er op dit stukje niet alsnog met een prachtige conclusie sluit, heb ik een kleine toegift: Het enige echt correcte antwoord op de vraag was het internet is sinds 1993 seizoen-loos meneer sukkel.


vrijdag, november 01, 2013

Zij komt....!

Voor het geval jullie na Michaels stukje denken dat ik in mijn taallessen toch wel heel saai bezig ben zónder alsmaar videootjes up te loaden, hier één van de e-mails die ik ontving n.a.v. mijn afmelding deze week wegens verkoudheid en het dientengevolge ontbreken van enig stemgeluid:

Oh Beppie! Ik hoop dat je become beter! we moeten you.
Alle leerlingen praten over je, Beppie komt!!!
Ik kon niet geven mijn test. Ik stuur je mijn resultaten.
Groeten and veel gezondheid voor je snel je komen!!! A.

Dit noem ik geen e-mail meer, dit is je reinste fanmail!

donderdag, oktober 31, 2013

Lesmateriaal

Zoals alle lesboertjes in de familie weten is het maken van lesmateriaal het leukste aan ons beroep. Gisteren moest ik hóógnodig proefwerken nakijken. Dat is het minst leuke van ons beroep, dus dan vind je gewoon even dat het maken van lesmateriaal nog urgenter is. Ook al is het dat niet, want het leuke is weer dat we zelf ons werk naar eigen inzicht invullen. Vroeger maakten we lesstencils. Tegenwoordig is het erg in om videootjes op te nemen, waarmee leerlingen thuis aan de slag kunnen ("flipping the classroom" heet dat), zodat je in de les aan verdieping kunt werken. Ik ben in klas 3 quatre-maintjes aan het spelen en ik moet de partijen bij de leerlingen heel vaak vóórdoen. Dat heb ik nu ondervangen met dit videootje, dat leerlingen op hun smartphone kunnen afspelen (met de koptelefoon die ze toch al gebruiken voor het keyboard), zodat ze het zo vaak kunnen zien als ze willen en nooit op mij hoeven te wachten. (Let niet op de vingerzettingen: het moet er vooral simpel uitzien, zodat leerlingen denken "ho eens even, maar dát kan ik ook".) Ik heb eens gekeken naar wat ik in 1985 produceerde aan lesmateriaal: vast net zo hard aan gewerkt (typemachine! correctie velletjes!), maar ach, een spelfoutje meer of minder. Arme leerlingen: die moesten dit blijkbaar allemaal van mij leren terwijl ze niet eens een keyboard hadden om de opgedane kennis toe te passen.

zondag, oktober 27, 2013

Waarschuwing!

In de omgeving van Ypenburg waait nog steeds op volle kracht de orkaan van abuelita Romy! Iedereen opgepast en vooral Sofía!


zaterdag, oktober 26, 2013

Zonnebloemen en bezoek

Na een heerlijke zomer met heel veel bezoek, loop ik nogal achter met blog-schrijven. Dan maar eerst een serie foto's met de schuldigen. Klik  HIER.

vrijdag, oktober 25, 2013

Zoek de verschillen

Vrijdag 4 oktober
Vrijdag 25 oktober

donderdag, oktober 24, 2013

Volgens het boekje

6 weken oud en hij lacht! En ja, wij zien er wel een beetje Sofía in...

vrijdag, oktober 18, 2013

De schilderijen van tante Mies en tante Bertje...


... liggen bij mij in de kunstopslag. A3n heeft er ook nog één van hangen, de vaas met bloemen. De vier overige heb ik meegenomen naar Nijmegen, omdat ze daar qua inhoud thuishoren. Tante Mies en tante Bertje waren twee tantes van Nannan. Ze woonden in Berg & Dal, dicht bij Nijmegen. Ik herinner me ze zelf alleen nog als stokoude dames en hun komst in de Ridder van Cuijckstraat werd door mij altijd gevreesd, aangezien er dan een kusje verwacht werd. In zeker opzicht kun je dus zeggen dat ik deze schilderijen verdiend heb. Het verplicht ook tot een klein onderzoekje, waarvan hier het verslag.

De schilder heet Cornelis Jozeph Verheijen, geboren 11-3-1881, gestorven 6-10-1956. Hij was van beroep huisschilder, later fotograaf en dus ook kunstschilder. Hij had les gehad op de academie van onder meer Jan Toorop. Dat moet dan zijn geweest tussen 1906 en 1912, toen woonde Toorop in Nijmegen. De familie had nóg een bron van inkomsten: een slagboom. De grens met Duitsland lag toen anders dan nu en de familie kon tol heffen indien reizigers via hun slagboom naar Duitsland gingen. De vader van de schilder had ook nog eens een grote klapper gemaakt: hij had het zgn. "filosofendal" in bezit en verkocht dat aan een projectontwikkelaar. Het dal is in Nijmegen e.o. erg bekend als een van de mooiste plekjes van de streek en er wonen nu alleen rijke luitjes. Het astronomische bedrag van 6000 gulden werd er mee binnengehaald. Daarvoor moesten ze wel voortaan afzien van nog een extra zakcentje: op een plekje in het dal met een
leuke wegwijzer (opschrift: "laat vriendschap helen wat grenzen delen")  hadden ze een camera opgesteld, waar wandelaars zichzelf op de foto konden laten zetten (links een voorbeeldje, de paal staat er nog steeds). Op deze plek hebben de tantes vast gewandeld en daar zijn ze mogelijk voor het eerst in contact gekomen met de schilder.


Cornelis Verheijen schilderde met name landschappen. Op twee schilderijen staan de Elyzeese velden afgebeeld, een mooi open stukje agrarisch landschap op de stuwwal met uitzicht op de Ooijpolder. Die staat zelf met twee koeien ook afgebeeld. Verheijen maakte zijn schilderijen in zijn speciaal daarvoor gebouwde studio, met daglicht aan alle kanten en hij deed er behoorlijk lang over. Het canvas spande hij zelf op, waarna hij altijd eerst een grijze grondlaag opzette voordat hij aan de voorstelling begon. Hij schijnt ook eens een portret te hebben geprobeerd, maar dat vond ie maar lastig, dat kwam te nauw. Overigens is het eerder door mij verspreide verhaaltje dat hij eens per jaar met de fiets (zonder rubberen banden) naar Amsterdam ging om verf te halen niet waar. Dat betrof zijn zoon in de WOII, die naar Amsterdam en Berlijn fietste voor fotopapier.

De kleinzoon van de schilder, zelf inmiddels 70, heeft een fotozaak in Nijmegen-Oost (Daalseweg). Vandaag ben ik daar even langs geweest en van hem heb ik de informatie. Hij herinnerde zich nog wel wat van de verdeling van "onze" schilderijen, die over de familie werden verspreid toen opa dood ging. Een aantal schilderijen gingen naar bestemmingen buiten de familie. Heel erg groot was het oeuvre niet en dat er vijf richting Mies en Bertje gingen, was dus wel bijzonder. Van de relatie tussen de schilder en onze tantes wist hij verder niets. Ik hoop later nog een foto te kunnen bemachtigen van de schilder en misschien ook een plaatje van zijn Unvollendete, het onaffe schilderij dat na zijn dood bleef liggen.

De bekendste Verheijen is trouwens geen schilder maar een schaatser: Carl Verheijen, een andere kleinzoon van de schilder, was in de jaren 90 een bekende lange-afstandschaatser,



Verkouden

Al een paar dagen zit Toon ernstig in de lappenmand. Zijn hoesten, snuiven, snotteren, proesten en kreunen zijn niet van de lucht. De ganse wereld moet weten hoezeer deze man lijdt. En dan zegt ie: "Voor terminale patiënten hebben ze tegenwoordig van alles! Maar ik moet het verdorie helemaal zélf oplossen!"

donderdag, oktober 17, 2013

Een zusje voor Zebbie

Dit is een foto van de twee teefjes die vorige week zijn geboren. Een ervan wordt het nieuwe zusje van Zebbie.
Samen met Mike ben ik gaan kijken naar de nieuwe huisgenoot die voorlopig gewoon "zusje" heet.
Groot was onze verbazing toen bleek dat een van de tantes (er liepen daar ZEVEN hollandse herders!)
ZUSJE bleek te heten. Zebbieszusje komt rond 20 november naar Boxtel.


woensdag, oktober 16, 2013

Een vurige ontmoeting!


Zie hoe Sofía voor het eerst haar bruisende Colombiaanse grootmoeder ziet, abuela Romy. De bezoekster valt duidelijk bij haar in de smaak, maar laat haar dan toch ook even schrikken! Zóveel vuur, daar moet ze wel aan wennen!


Maar dan wordt er vriendschap gesloten. Nogal wiedes! Zeg nou zelf, wie heeft er zo'n mooie oma?



dinsdag, oktober 15, 2013

Handig!

Iemand nog hulp nodig? Ons huis is inmiddels brandschoon, maar Pien heeft er nog geen genoeg van.

woensdag, oktober 09, 2013

Op pensioen

Vanaf 1 oktober is Edouard officieel 'met vakantie', voor de komende twee jaar. Daarna gaat hij 'op pensioen', zoals men dat hier noemt. Op 1 oktober hebben we een taartje gegeten om het heuglijke feit te vieren. Op 2 oktober ging hij weer aan het werk. Hij had nog wat vergaderingen, moest het een en ander overdragen, zijn kamer opruimen... Hij zou niet te lang wegblijven, maar kwam pas na zessen thuis.
Inmiddels zijn we een week verder en begint hij te wennen aan het idee dat hij niet meer hoeft. En wij dragen natuurlijk met alle liefde ons steentje bij aan die gewenning. We zetten hem in onze tuin aan het werk:

maandag, oktober 07, 2013

Recht. Dat doet 't. Laat die caravanplek maar zitten.

Vier jaar hebben we nagedacht over een goede caravanplek. Deze week zijn we eraan begonnen:


Het bovenste vlakke deel was bestemd voor de caravan. We zouden er ook een afdak boven maken. Het onderste deel zou dicht zijn en bestemd voor sauna, badkamer en zo. De aanbetaling is gedaan en de contracten zijn getekend.

Toen kwam dat zinnetje van Michael .Recht. Dat doet 't. Laat die caravanplek maar zitten.

Pijnlijk. Maar we moeten de caravanplek nu wel afbouwen.

We zullen de auto en de aanhanger onder het afdak zetten. En het dichte deel gebruiken we dan wel voor wat tuinspullen en de fietsen.

Misschien wil Michael dan nog wel komen fietsen. Met Rich of zo. Want er is een ruime fietsplek.



zondag, oktober 06, 2013

Jong talent




Ze moesten er het halve land voor door, hadden een of ander smoesje dat ze toch in de buurt waren, maar Emma en Miguel wilden natuurlijk even weten of hun kind iets met een Steinway kon. Toen Matthias weigerde een toets in te drukken, hebben ze hem op de stoep achtergelaten. Wil iemand nog een kind?


vrijdag, oktober 04, 2013

Beestjes

Er zijn hier veel beestjes waar we niet aan gewend zijn. Links een slang die Roelof uit de put ´harkte´. Dood.


Rechts een foto van een ´vangweb´. Aan de linkerkant ervan zit een fuik waar de spin zit.



 De rups van een pijlstaartvlinder. Aan het einde van zijn lijf zit een geel staartje.


 Een spin met rare kleuren.


 Een kolibri-vlinder. Komt ook in Nederland voor. De vlinder kan stilhangen in de lucht net als een kolibri.


 Dit beestje wandelde uit mijn witte breiwerk. Ik dacht dat het een pluisje was. Hij is een paar millimeter lang. Een vlo?

Tegen het plafond van het terras steken de rare beesten mooi af.



Dit is een kikkertje dat hier Rainette genoemd wordt (in tegenstelling tot grenouille voor gewone kikkers). Hij woont in de geraniums, waar ik hem regelmatig tegenkom als ik water geef.

donderdag, oktober 03, 2013

pholl

Hey Rich, wel de blog lezen!


maandag, september 30, 2013

maandag, september 23, 2013

Wetenschappers onder vuur

Ook zo benieuwd wanneer de wetenschappelijke prestaties van ons familielid A.B. woonachtig te G. eens doorgelicht zullen worden? 
Nou, voorlopig nog niet. Zie:

http://www.eshcc.eur.nl/news/?id_channel=14388&id_msg=187360

zondag, september 22, 2013