Het is fantastisch in de tropen. Natuurlijk omdat baby Elsa daar snel opgroeit:
In Singapore hebben we ons weer eens vergaapt aan de bloemen en het groen. Wat wij kamerplanten noemen, staat daar in plantvakken langs de weg. Orchideeën in de volle grond of aan bomen geplakt. In Vietnam zijn ze niet zo rijk, maar ze zijn gek op bloemen en hebben die vaak bij hun huisjes staan. En Uncle Ho staat overal in de bloemen:
Size matters. Hier staat Roelof ONDER een Kerstster in Dalat:
En hier naast een varen in de botanische tuin van Singapore:
Als je thuiskomt na een vlucht van 16 uur voelt alles naar. Je bent oververmoeid, je hebt een jetlag, het is hartstikke koud, overal is het nat (rivier weer overstroomd) en grauw.
Oververmoeid? Jetlag? Een middagdutje en het is over.
Koud? Nee, binnen de kortste keren brandt Roelofs kachel lekker warm.
Nat? Ja buiten, maar binnen is het hartstikke droog.
Grauw? Nee, het is hier lente. De kant van de weg staat vol sleutelbloemen en pinksterbloemen, de forsytia en de roze prunusbomen bloeien. De velden zijn groen van de wintertarwe en lijken een beetje op de rijstvelden in Vietnam.
En hier heb je nog een voordeel. Het is stil. Na het lawaai van auto's en bussen in Singapore en de brommertjes in Vietnam is het hier weer heerlijk rustig. De tractoren kunnen niet rijden op de natte velden. Alleen de vogeltjes mogen de rust verstoren. Wel eens een grote lijster gehoord?
Die is goed voor een hele ochtend glimlachen.
Gisteren ben ik weer begonnen met mijn klusje voor Beleef de Lente Junior.
Hier kun je dat zien. Ik schrijf het dagboek van de koolmees. Een eenvoudige vogel. Echt zingen doet hij niet. Maar ik kan naar buiten kijken vanuit de annex en daar zie ik hem, met zijn vrouw, draadjes en takjes aanslepen voor een nieuw nest in de mezenkast.
Tropen zijn leuk maar één ding hebben ze niet. Lente!
