Kleine intellectueel

Pien kwam vandaag thuis met haar eerste rapport. Papa, zo trots als een pauw, bestudeert het tot in detail.

Kleine violist

Op de open dag van de muziekschool probeert Jeppe de viool. Een harp, drumstel, klarinet, en een dans- en balletles verder zegt Jeppe: "Kom, nog een keer!" Denkende dat hij terug gaat naar het drumlokaal, lopen we achter hem aan. Hij loopt regelrecht naar het vioollokaal...

Leuk detail: de violiste die Jeppe hier ondersteunt, is mijn oude viooljuf.

Kleine brabbelaar

De ervaren skypster Sofía (nu 19 maanden oud) draait inmiddels ook haar hand niet meer om voor een heus telefoongesprek met haar Nederlandse grootouders.

Het gesprek met oma Beppie duurde zeker 5 minuten, daarna volgde ook nog een geanimeerd gesprekje met opa Toon.

ik heb een boek geschreven

Tja, en dan?
Dan vraag je Beppie om raad.
De raad van Beppie was uitvoerig en degelijk. Nog voor ze mijn manuscript gelezen had, wist ze me goed beargumenteerd te overtuigen dat het schrijverswereldje een uitgeverswereld is en niets voor mij. Ze gaf me allerlei goede adviezen en tips met als slotadvies dat ik ook al haar adviezen in de wind kon slaan. Schrijvers zijn immers vaak eigenwijs.
Ik was ontmoedigd en tevreden. Haar adviezen waren dusdanig helder dat ik begreep dat ik geen schijn van kans zou maken dat mijn boek ooit gepubliceerd zou worden. Daarom volgde ik de achterliggende boodschap van al haar adviezen op om het er maar bij te laten.
Het bleef kriebelen.
Na enkele weken gekriebel toch maar even googelen. Eerste treffer: uitgeverij boekscout.
Ik stuurde mijn manuscript als gokje, gewoon per mail. En een week later had ik een telefonische afspraak staan. Vanmiddag werd ik gebeld en kreeg ik de beoordeling van mijn manuscript te horen. Ze bleken erg onder de indruk van het manuscript en waren heel enthousiast! Conclusie: "boek kan meteen door naar de productieafdeling."
Ik hoef alleen 40 e-mailadressen door te geven aan wie Boekscout een promotiemailtje kan sturen zodra mijn boek uitkomt. Mag ik jullie vragen of ik jullie mailadres mag doorgeven?

Om dit op een goede manier te vragen heeft boekscout me onderstaande tekst gestuurd die ik hier gekopieerd heb:

Boekscout.nl, gaat nu mijn boek Bloot/Vlees uitgeven. De uitgever wil aan een selecte groep mensen, die mogelijk geïnteresseerd is, een promotiemailing sturen op het moment dat het boek beschikbaar is.

De uitgever heeft mij verzekerd dat je e-mailadres alleen gebruikt zal worden voor het verzenden van de promotiemailing van míjn boek. Je zult dus éénmalig een bericht van hen ontvangen.
Als je deze promotiemailing van Boekscout.nl wilt ontvangen, laat me dat dan even weten dan kan ik je e-mailadres aan de uitgever doorgeven. Kopieer in dat geval onderstaande zin in je mail naar mij (jebevers@home.nl ):

Ik geef toestemming voor gebruik van mijn mailadres voor het toezenden van een eenmalige promotiemailing.


Alvast heel erg bedankt!

Waarom niet driehoekig of perallellogrammerig of zo?

(n.a.v. de berichten van maandag 23 en dinsdag 24 juni)

Domme dommes

We lopen door het bos. Opeens staat Jeppe stil, steekt zijn vinger op en zegt geschrokken: "Ssst! Ik hoor de stoute bolle wolf!"

"Jeppe, hoe doet de haan?"
"Tuukuluuketekuuu! Hard hè?!"

Relax man!

Hier is het bewijs dat Hera aan het ingezetenencriterium voldoet en meerderjarig is. Hoe zou ze anders aan die enorme joint komen?

Echte Vermeers

Familieportretten: papa, Jeppe, mama

  

Rechttoe rechtaan

Helaas heb ik de perallellogramvorminge planken nog niet gevonden, dus Michael, ons aardbeienveldje is al net zo rechthoekig als de bedjes in Den Andel.

Aardig bijkomstigheidje: het Bergsche aardbeienveldje wordt bewoont door een Den Andelsch aardbeienplantje (rechts op de foto).

veranderd

N.a.v. reactie van Mg 'iets gemist' even een update over onze tuin, die afgelopen jaar flink veranderd is.

De moestuin vorig jaar, met Marijntje op de voorgrond:

is nu schapenweide geworden; zie hier een jaar later, zelfde locatie:

Ja, we hebben nu twee Ouessant-schaapjes en deze strook geeft tegelijkertijd onze buurman recht van overpad.
In ruil daarvoor hebben we achter onze tuin (die boompjes achter de houtril) een stuk grond erbij in gebruik gekregen en er meteen onze nieuwe moestuin aangelegd:

Fan

Sofía heeft het voetballen al weer ver achter zich gelaten.
Ze is tegenwoordig een hartstochtelijke fan van haar kleine neef, van wie ze niet alleen de naam perfect kan uitspreken:

maar over wie ze ineens ook zomaar een heel lied blijkt te hebben gecomponeerd:

Nog steeds aan het puzzelen

Hoe kan ik jullie duidelijk maken hoe het is om bezig te zijn met chemokuren?
Zo, denk ik:

4 kuren zijn nu achter de rug. Ik heb het dus alvast even goed gedaan als Margriet. Maandag start - indien geen tegenbericht - nummer 5. Maar ik heb nog maar 1 puzzel, wat nu!

Stomme trut

Dat ben ik. Maar ik wist dat het ooit zou gebeuren met al die smalle weggetjes hier. Als enig verweer heb ik dat ik maar nèt met een wiel van het asfalt af was en meteen wegzakte. Het was daar kleddernat, dat verwacht je niet na weken van tegen de dertig graden. De postbode (gele autootje) was veel verder uitgeweken en niet weggezakt.

Terwijl de postbode hulp ging halen, kon ik een foto nemen van mijn schande:

Er kwam al snel een buurman met een vier-wiel aangedreven auto. Die trok mijn auto professioneel uit de geul. En hij weigerde vervolgens enige betaling. Twee zoenen was alles wat hij wilde accepteren.
Schatjes die Gersois.

voor oranje

Het hoort blijkbaar bij een goede culturele opvoeding. Hier zijn Marijntje en Femke, met hun bijdrage op de familieblog. Op de achtergrond begeleid door de geweldige gratis André Hazes-cd van de bouwmarkt.

 

Dat kan ik ook...

... dacht Pien, toen ze Sofía zo mooi had horen zingen. En inderdaad.

Ietwat overmoedig geworden, besloot moeders haar ook nog 'Hup Holland hup' aan te leren, maar dat bleek een minder succes. De tekst veel te ingewikkeld, de melodie te ordinair, en bovendien "we hoeven niet Hup Holland te doen, mama, we doen gewoon alleen Nederland oh Nederland, want ik weet toch dat Nederland gaat winnen en niet Holland!"

Er was er een jarig

OK, een dagje te laat, maar ik heb dan wel weer een mooie tekening voor Emma gemaakt! Gefeliciteerd hoor!

Er is er een jarig

Laten we dan nu allemaal samen even zingen voor de jarige Emma. Pien geeft het goede voorbeeld:

Elsatsjoeh!

Ik kan al die iFilmpjes niet zien op mijn Linux en ik weiger om te prutsen aan de afgrijselijke flash player.

En onze poll is ook nog steeds kapollt. Google is eraan aan het werk. Laatste keer duurde dat vijf maanden.

Wat een rampzalige technische dienst hebben we toch. Die verdient duidelijk gestraft te worden...

De laatste ronde

Het zit erop, ons huis is verbouwd. We gebruiken het hele huis nu de bijkeuken af is. Alles heeft zijn definitieve plek. Dat wil niet zeggen dat het af is. Er ligt nog wel een jaartje werk. Roelof is begonnen met het schuren en lakken van het houtwerk van de schuur buiten. Daarvoor is op mooi, droog weer nodig. Het gaat hem drie maanden kosten. Daarna staan nog allerlei dingen te wachten, een hek rond het balkon, de afwatering van het balkon, wat kantjes en randjes. De vraag 'wat doet Roelof nu eigenlijk?' hoeft dus nog niet gesteld te worden.

Ook de tuin vraagt steeds meer aandacht. We hebben natuurlijk een groot stuk erbij getrokken dat onderhouden moet worden. Roelof maait het met de trekker. Hij knipt ook de randen vrij, zodat de beek aan het einde van de tuin mooi in beeld is.
Ook het 'gazon' van de tuin is her en der opnieuw ingezaaid en veel groter geworden. Ik ben een middag per week bezig met maaien. Gelukkig vind ik het leuk. En in hoog zomer wordt het gras geel en dan maai ik twee maanden niet. Daar staat tegenover dat je hier begin december de laatste keer maait, en eind januari de eerste keer. Ik kan dus lang genieten.

Het bezoekersseizoen is ook weer begonnen. Merel en vriendje Carlo maakten er een heel project van: lopen van Bordeaux naar hier en dan van Toulouse naar Narbonne. Met volle bepakking. Het lopen werd treinen, ze hadden zich wat vergist in de afstanden. En ze bleven hier vijf dagen logeren. De annex is er helemaal op ingericht.

We krijgen langzamerhand ook steeds meer sociale verplichtingen. Deze week ons eerste huwelijk in Courrensan! Nee, van vrienden, niet van ons.

Kijk voor de foto's van alle werken op De laatste ronde.