Het gaat steeds sneller!

Ik begin het in de vingers te krijgen. Nummertje 3 is ook gelegd!

Mijn volgende project wordt totaal iets anders...
Jullie moeten even geduld hebben, want ik heb het al heel lang niet meer gedaan!

ik heb een boek geschreven (2)

Nee, nog steeds geen nieuws bij ons in Den Andel. Maar uitgerekende datum is wel al met vier dagen gepasseerd!

Dan maar weer even over dat boekje.
Nadat de laagdrempelige uitgeverij lovend over mijn manuscript sprak en vroeg om 40 e-mailadressen, zag ik namelijk de bui al hangen: hoe moet ik met mijn drie vrienden mijn netwerk benutten om 40 mailadressen te verzinnen?
Es zei gelijk: zet op de blog.
Dat vond ik een slimme zet. Zij mag in mijn promoteam. Ik deel de opbrengst met haar.
In no time stroomden de mails van alle lezers van onze blog (zijn er meer dan je zou denken!!) binnen. Maar Marleen deed een schepje erbovenop: zij sprak ook háár netwerk aan en verspreidde mijn verzoek om mailadressen. Marleen mag ook in mijn promoteam. Ik deel de opbrengst ook wel met haar.
En toen kwamen Lonneke en Edouard. Die hebben me toch een netwerk! Waarschijnlijk omdat dit netwerk van allebei overlapt, ging het schijnbaar dubbel zo hard. De mails van vreemden stroomden binnen. Lonneke, Edouard, die mogen ook in mijn promoteam en krijgen ook een deel van de opbrengst. Heel Lingua e Musica heeft gereageerd! En half de Universiteit Maastricht!
Marleens netwerk werkte wat trager, maar na een paar dagen kwamen uit alle windstreken de mails binnengedruppeld.
Ik wist niet dat ik zo veel vrienden had! Goed, indirecte vrienden dan. Maar het zijn nu wel echt mijn vrienden, want ik vind het zo lief van iedereen die aan mijn verzoek gehoor gegeven heeft! Weet je wat, ik deel met iedereen! Hoeveel hou je eigenlijk over als je mijn 10% aan royalty's over al die mensen verdeelt. Wat is eigenlijk 10% van de opbrengst? Misschien verkoop ik nul boeken, maar geeft bovenstaand al wel een heerlijk gevoel. Ik heb vrienden! Ik heb een netwerk!

Overigens heb ik hier nog de beoordeling van de uitgeverij over mijn manuscript. Alvast als voorproefje:

Vanaf de eerste pagina had dit boek mijn aandacht. Dit komt onder andere omdat het verhaal een vervreemdende werking heeft. Het is voor de lezer niet meteen duidelijk of de personages, met hun mythische namen, mensen zijn, of andere ‘wezens’. Ze lijken in ieder geval wel op ons, net zoals de wereld waarin het verhaal zich afspeelt op een futuristische versie van de onze lijkt, waarin eten op de bon is en men door de technologische vooruitgang nauwelijks meer buiten komt.
Wat sterk is aan dit boek is dat het door de perspectiefwisselingen spanning opbouwt. Het maakt dat je dóór wil lezen: wat is er aan de hand? Daarbij komt dat het verhaal allerhande vragen oproept. Deze vragen hebben in eerste instantie betrekking op de verhaallijn, maar ze veranderen tijdens het lezen langzaam in vragen over onze eigen wereld, normen en waarden. De passages over plezierjacht op mensen en over bijvoorbeeld vleesconsumptie dwingen de lezer ertoe om met een andere blik naar onze huidige maatschappij te kijken. Ze maken van dit werk een intrigerend  geheel.

Qua taal en stijl heb ik geen opmerkingen, en ook de opmaak van dit manuscript is verzorgd. Dit boek kan daarom meteen door naar de productieafdeling.

Kortom, ik ben heel enthousiast. Ik ben echt erg onder de indruk ervan.

Maar als ik straks ook maar één boek echt weet te verkopen, kan ik trots zeggen dat ik de auteur ben van mijn bestseller (heb immers nooit eerder een boek verkocht, dus is dit mijn best verkochte). Alleen, hoeveel is 10% van de verkoopprijs, min het deel voor Es, min het deel voor Marleen, min het deel voor Edouard en Lonneke, min het deel voor de negentig e-mailadressen die ik inmiddels ontvangen heb?

Iedereen nogmaals bedankt voor het reageren! Erg leuk. Mocht iemand het straks gelezen hebben, ben ik erg benieuwd naar je reactie.

Kleine intellectueel

Pien kwam vandaag thuis met haar eerste rapport. Papa, zo trots als een pauw, bestudeert het tot in detail.

Kleine violist

Op de open dag van de muziekschool probeert Jeppe de viool. Een harp, drumstel, klarinet, en een dans- en balletles verder zegt Jeppe: "Kom, nog een keer!" Denkende dat hij terug gaat naar het drumlokaal, lopen we achter hem aan. Hij loopt regelrecht naar het vioollokaal...

Leuk detail: de violiste die Jeppe hier ondersteunt, is mijn oude viooljuf.

Kleine brabbelaar

De ervaren skypster Sofía (nu 19 maanden oud) draait inmiddels ook haar hand niet meer om voor een heus telefoongesprek met haar Nederlandse grootouders.

Het gesprek met oma Beppie duurde zeker 5 minuten, daarna volgde ook nog een geanimeerd gesprekje met opa Toon.

ik heb een boek geschreven

Tja, en dan?
Dan vraag je Beppie om raad.
De raad van Beppie was uitvoerig en degelijk. Nog voor ze mijn manuscript gelezen had, wist ze me goed beargumenteerd te overtuigen dat het schrijverswereldje een uitgeverswereld is en niets voor mij. Ze gaf me allerlei goede adviezen en tips met als slotadvies dat ik ook al haar adviezen in de wind kon slaan. Schrijvers zijn immers vaak eigenwijs.
Ik was ontmoedigd en tevreden. Haar adviezen waren dusdanig helder dat ik begreep dat ik geen schijn van kans zou maken dat mijn boek ooit gepubliceerd zou worden. Daarom volgde ik de achterliggende boodschap van al haar adviezen op om het er maar bij te laten.
Het bleef kriebelen.
Na enkele weken gekriebel toch maar even googelen. Eerste treffer: uitgeverij boekscout.
Ik stuurde mijn manuscript als gokje, gewoon per mail. En een week later had ik een telefonische afspraak staan. Vanmiddag werd ik gebeld en kreeg ik de beoordeling van mijn manuscript te horen. Ze bleken erg onder de indruk van het manuscript en waren heel enthousiast! Conclusie: "boek kan meteen door naar de productieafdeling."
Ik hoef alleen 40 e-mailadressen door te geven aan wie Boekscout een promotiemailtje kan sturen zodra mijn boek uitkomt. Mag ik jullie vragen of ik jullie mailadres mag doorgeven?

Om dit op een goede manier te vragen heeft boekscout me onderstaande tekst gestuurd die ik hier gekopieerd heb:

Boekscout.nl, gaat nu mijn boek Bloot/Vlees uitgeven. De uitgever wil aan een selecte groep mensen, die mogelijk geïnteresseerd is, een promotiemailing sturen op het moment dat het boek beschikbaar is.

De uitgever heeft mij verzekerd dat je e-mailadres alleen gebruikt zal worden voor het verzenden van de promotiemailing van míjn boek. Je zult dus éénmalig een bericht van hen ontvangen.
Als je deze promotiemailing van Boekscout.nl wilt ontvangen, laat me dat dan even weten dan kan ik je e-mailadres aan de uitgever doorgeven. Kopieer in dat geval onderstaande zin in je mail naar mij (jebevers@home.nl ):

Ik geef toestemming voor gebruik van mijn mailadres voor het toezenden van een eenmalige promotiemailing.


Alvast heel erg bedankt!

Waarom niet driehoekig of perallellogrammerig of zo?

(n.a.v. de berichten van maandag 23 en dinsdag 24 juni)

Domme dommes

We lopen door het bos. Opeens staat Jeppe stil, steekt zijn vinger op en zegt geschrokken: "Ssst! Ik hoor de stoute bolle wolf!"

"Jeppe, hoe doet de haan?"
"Tuukuluuketekuuu! Hard hè?!"

Relax man!

Hier is het bewijs dat Hera aan het ingezetenencriterium voldoet en meerderjarig is. Hoe zou ze anders aan die enorme joint komen?

Echte Vermeers

Familieportretten: papa, Jeppe, mama

  

Rechttoe rechtaan

Helaas heb ik de perallellogramvorminge planken nog niet gevonden, dus Michael, ons aardbeienveldje is al net zo rechthoekig als de bedjes in Den Andel.

Aardig bijkomstigheidje: het Bergsche aardbeienveldje wordt bewoont door een Den Andelsch aardbeienplantje (rechts op de foto).

veranderd

N.a.v. reactie van Mg 'iets gemist' even een update over onze tuin, die afgelopen jaar flink veranderd is.

De moestuin vorig jaar, met Marijntje op de voorgrond:

is nu schapenweide geworden; zie hier een jaar later, zelfde locatie:

Ja, we hebben nu twee Ouessant-schaapjes en deze strook geeft tegelijkertijd onze buurman recht van overpad.
In ruil daarvoor hebben we achter onze tuin (die boompjes achter de houtril) een stuk grond erbij in gebruik gekregen en er meteen onze nieuwe moestuin aangelegd:

Fan

Sofía heeft het voetballen al weer ver achter zich gelaten.
Ze is tegenwoordig een hartstochtelijke fan van haar kleine neef, van wie ze niet alleen de naam perfect kan uitspreken:

maar over wie ze ineens ook zomaar een heel lied blijkt te hebben gecomponeerd:

Nog steeds aan het puzzelen

Hoe kan ik jullie duidelijk maken hoe het is om bezig te zijn met chemokuren?
Zo, denk ik:

4 kuren zijn nu achter de rug. Ik heb het dus alvast even goed gedaan als Margriet. Maandag start - indien geen tegenbericht - nummer 5. Maar ik heb nog maar 1 puzzel, wat nu!

Stomme trut

Dat ben ik. Maar ik wist dat het ooit zou gebeuren met al die smalle weggetjes hier. Als enig verweer heb ik dat ik maar nèt met een wiel van het asfalt af was en meteen wegzakte. Het was daar kleddernat, dat verwacht je niet na weken van tegen de dertig graden. De postbode (gele autootje) was veel verder uitgeweken en niet weggezakt.

Terwijl de postbode hulp ging halen, kon ik een foto nemen van mijn schande:

Er kwam al snel een buurman met een vier-wiel aangedreven auto. Die trok mijn auto professioneel uit de geul. En hij weigerde vervolgens enige betaling. Twee zoenen was alles wat hij wilde accepteren.
Schatjes die Gersois.

voor oranje

Het hoort blijkbaar bij een goede culturele opvoeding. Hier zijn Marijntje en Femke, met hun bijdrage op de familieblog. Op de achtergrond begeleid door de geweldige gratis André Hazes-cd van de bouwmarkt.

 

Dat kan ik ook...

... dacht Pien, toen ze Sofía zo mooi had horen zingen. En inderdaad.

Ietwat overmoedig geworden, besloot moeders haar ook nog 'Hup Holland hup' aan te leren, maar dat bleek een minder succes. De tekst veel te ingewikkeld, de melodie te ordinair, en bovendien "we hoeven niet Hup Holland te doen, mama, we doen gewoon alleen Nederland oh Nederland, want ik weet toch dat Nederland gaat winnen en niet Holland!"

Er was er een jarig

OK, een dagje te laat, maar ik heb dan wel weer een mooie tekening voor Emma gemaakt! Gefeliciteerd hoor!

Er is er een jarig

Laten we dan nu allemaal samen even zingen voor de jarige Emma. Pien geeft het goede voorbeeld: