Verhuizen!

De komende week, waarin Sofía haar tweede verjaardag zal vieren, gaan de Ypenburgers verhuizen naar hun nieuwe woning. Er worden hier en daar alvast wat spullen ingepakt. Dat geeft de woning een totaal ander aanzien.

Sofia, verbaasd wijzend naar de lege Billy boekenkast: "is ie kapot? Plankes geen hoed meer op!"

Over omwegen gesproken!

Matthias en zijn ouders zitten in het grote bed. Poes Astra springt er gezellig ook bij.
Matthias: "hé, daar komt ze!"
Astra springt er weer af.
Matthias: "hé, daar komt ze nog een keer niet!"

Zijn knecht staat te lachen....

Matthias is druk bezig liederen onder de knie te krijgen, die in de toekomst vast niet meer gezongen mogen worden.....

Sofía kan (na)praten

En ze eindigt met haar allereerste domme domme!

"Dat is opa en deze mama en die is oma en die is Matthias."
"En wie is dit?"
"Dit Sofía. Ik ben jij!"

En Maren kan ook lachen hoor!

Iris kan praten!

We verstaan alleen nog niet wat ze zegt.

Holl pappy!

Holl pappy is een anagram van happy poll. Zoveel plezier, dus weer tijd voor een ebola vraag.

Waarom zou je inbreken als het zo óók kan?

(Het telefoonnummer heb ik zelf weggehaald, met internet weet je tegenwoordig maar nooit.)

Domme dommes

Edouard doet het trucje met de duim en de neus bij Jeppe. Hij haalt zijn hand over Jeppes gezicht, steekt zijn duim tussen wijs- en middelvinger en zegt: "Kijk Jeppe, ik heb je neus!"

Jeppe, vol bewonderende verbazing: "Mama, Apa heeft een duim!!"

En een domme domme dansje:

En een domme domme liedje:

Emigreren bestaat niet meer

Veel mensen snappen niet hoe ik het uithoudt in the middle of nowhere. Mis je je (klein)kinderen niet? Heb je wel wat te doen? Normaal heb ik het te druk om over dit soort dingen een blog te schrijven. Maar vandaag regent het voor het eerst sinds 1 september, behalve ene die dag dat Beppie en Toon zeiknat werden. We hebben twee zulke prachtige maanden achter de rug dat de natte zomer verbleekt is. En nu moet ik ineens binnen zitten. Vandaar deze blog.

De belangrijkste dingen in mijn huisje zijn mijn smartphone en mijn tablet. Als je niet van gadgets houdt, kun je hier beter ophouden met lezen.

De smartphone is goed voor Whatsapp. Ik zie de eerste stapjes van Elsa tien minuten nadat ze ze gezet heeft.
Verder gebruik ik de smartphone vooral als ik weg ben. Ik kan dan onderweg telefoneren, foto's maken en ik heb spelletjes voor in de wachtkamer van de dokter. Roelof heeft een ernstige spit, vandaar. Er zit tegenwoordig zelfs een complete navigator in Google maps. Ik kan een geluidsopname maken. Handig voor vogelgeluiden, maar nog handiger om gesprekken met dokters op te nemen. Zodat je die achteraf nog eens kunt naluisteren en rustig vertalingen zoeken.

De rest van de tijd gebruik ik mijn tablet. Behalve in bad, maar dan lees ik de Volkskrantbijlages van Adrienne. Tijdloos en ze mogen in het water vallen.

Lezen kan ook op de tablet. Ik heb de NRC sneller dan jullie in de brievenbus. En ik lees hem elke dag vrijwel geheel. Ook ben ik opnieuw lid geworden van de bieb in Oudenbosch. Ze hebben nu eindelijk een goede app en ik lees een boek in de week, voor meer heb ik geen tijd.

Ondanks de  afwezigheid van Zeger en Merel kan ik toch allerlei spelletjes doen. Ik ben nu verslaafd aan Nederlandse scrabble (Classic words). Ik heb de Franse versie ook geprobeerd, altijd goed om meer Frans te leren, maar daar werd ik helemaal gek van. Ondanks dat ik veel Franse woorden ken, heb ik helemaal geen beeld voor gangbare lettercombinaties. In het Nederlands zie je gr, str, oe, ij en dergelijke meteen. In het Frans niet.
Rummykuppen gaat prima al is dat gezelliger met Katelyn. Sodokus geen probleem. Alle kaartspellen. Monopolie kan ik wel doen, maar dat vind ik niet zo leuk als met Zeger en Merel. Ze werden altijd heel boos als ik begon te onderhandelen. Ik deed dat niet om te winnen, maar om te zorgen dat ieder minstens een volledige stad in bezit kreeg. Zij vonden dat dat niet kon in dit spel!

Verder zijn er nog duizend dingen waarvoor ik de tablet gebruik. Natuurlijk internetsites (buienradar, TeLandTerZeeTerMeerblog, altijd wel een breipatroon). De tablet heeft mijn adressenlijst en mijn agenda. Een wekker en een weerbericht - van Amsterdam en van Courrensan. De klok, ook die van Singapore, en een lichtgevende klok voor 's nachts.  Ik kan mijn bankzaken regelen en mail lezen en schrijven. Er zit een keyboard in dat na een of twee woorden begrijpt of ik Nederlands, Frans of Engels aan het typen ben. Het typen gaat nu sneller op de tablet dan op de computer, vooral in het Frans. Probeer maar eens  'le garçon a été un élève du collège' te typen.

Sinds Emerance en René hier waren heb ik nu ook echte Franse tv op de televisie, eerder moest ik altijd op internet kijken, ook op de tablet. René heeft een kastje voor mij geïnstalleerd, ik heb nu alle Nederlandse en alle Franse zenders. En op mijn tablet heb ik dus twee tv-gidsen. Op de tv en op de tablet heb ik ook nog eens Uitzending gemist, Frans en Nederlands. Beginnen jullie te begrijpen dat ik het druk heb?

Ik heb een bluetooth versterker gekocht en kan daarop nu mijn muziek - ook op de tablet - met goed geluid afspelen. Maar meestal gebruik ik die combinatie om radio te luisteren. Alle radio's van de hele wereld, met grote voorkeur voor Studio Brussel. Met een gewone radio kun je die alleen in België en het zuiden van Nederland beluisteren. Verder heb ik een luisterbieb, met colleges en gesproken boeken. Nog fijner is de Universiteit van Nederland, met steeds vijf kwartieren college over één onderwerp.  Die bewaar ik voor de winterdagen.

Er zijn ook onbedoelde gebruiksmogelijkheden van een tablet. Als je de camera omkeert, heb je een spiegel. Maar meestal gebruik ik gewoon het glas van de tablet als die uit staat Die spiegel is niet zo duidelijk en dat is voor mij heel prettig. De laatste functie die ik zo gauw kan verzinnen is deze:

Als dienblad.

Iris als ze groot is

Tekening van Femke.
(kleuren zijn op de computer beetje veranderd: het haar is op de originele tekening prachtig oranjegoud!)

Deze tekening heeft Femke gemaakt, speciaal voor hier op de familieblog ("voor hun").

groetjes van Femke!

Nog zo'n muzikantje

 

En Jeppe is ook best heel muzikaal:

Domme Domme

Matthias luisterde naar een slaapliedje met een verdrietige melodie en begon heel hard te huilen. Miguel vroeg: "Vind je dit een beetje eng?" Matthias, luid snikkend: "Nee, mooi. Mooi!"

Fervent muziekliefhebber

Vanochtend - het is vandaag 21 oktober, mijn verjaardag - werd ik verrast met een telefonische aubade van Emma en Miguel waarbij op de achtergrond enig getokkel te horen was. Dat was onze kleinzoon, op zijn "gitaar".

Dat Matthias zich lijkt te ontpoppen tot muziekliefhebber, liet ik jullie hier al eerder zien. Intussen heeft zich bij zijn verzameling instrumenten (trommel, fluit én scheidsrechtersfluitje) een heuse banjo gevoegd, ooit door een 9-jarige Miguel zelf in elkaar gezet, de datum staat in het hout gekerfd. 

Het voorwerp is door opgeluchte grootouders die in hun eigen huis van de oude troep af wilden, in huize Em & M afgeleverd en heeft daar geleid tot een ware muzikale explosie!

- In een band met zijn moeder als leadzangeres:

- Aan tafel, tijdens de maaltijd:

- Ja, zelfs op deze niet voor de hand liggende plek wordt er volop getokkeld:

 

Domme domme

Inderdaad Beppie, Jeppe is ons dommedommekanon, maar onze Pien kan er ook wat van.

Pien zingt graag en veel. Haar favoriet van dit moment:

'k Zag twee beren broodjes smeren,

oh dat was een wonder

onder wonder, boven wonder

dat die smeren beren konden

Fervent lezer

Zoals de meeste kleintjes laat ook Matthias zich graag voorlezen voor het slapen gaan, maar de laatste tijd wil hij het boek daarna ook bij zich in het bed hebben, naast giraf, olifant en Nijntje.
Nu alleen nog leren het boek op tijd weg te leggen, voordat de oogjes dichtvallen....

Domme dommes

Pien heeft een OmA3, Jeppe noemt haar K3.

De Bevertjes hebben een familiefeestje. Jeppe heeft er wel zin in: "We gaan naar het filmpje-feestje, hè?!"

Pien mag mee naar een kindervoorstelling in het theater. Jeppe is een beetje jaloers: "Ik wil ook naar het theewater!"

Domme dommes

We rijden 's ochtends naar het kinderdagverblijf. Het is al licht en toch staat de maan nog aan de hemel. Jeppe: "Hee kijk, de maan! Dat moet niet, hè?!"

Jeppe gaat een stukje fietsen met Edouard. Weer staat er een maan aan de hemel, het laatste kwartier. Jeppe: "Hee kijk, de maan! Hij is kapot!!"

Flinn heeft een dagje bij Marleen doorgebracht en Pien is al vroeg van de BSO opgehaald door Edouard. Jeppe komt na zijn lange dag op het kinderdagverblijf de woonkamer in en kondigt zijn binnenkomst vol enthousiasme aan: "Hallo! Hier ben ik!!"

Binnenkort is Femke jarig

Femke is vier jaar geworden!

Eerst duurde het even voor ze begreep dat ze jarig zou zijn en van 3 naar 4 zou gaan, maar ze had een mooie aanloop met heel wat voorbeelden. Vanaf Marijntjes verjaardag in februari begon de voorpret al. Ze hoefde alleen nog maar te wachten:
- totdat Iris geboren zou zijn;
- totdat Pappa jarig was geweest;
- totdat Lisa jarig was geweest;
- totdat Mamma jarig was geweest;
en dán, wanneer het dus goed en wel herfst was, dán was Femke jarig!
Ze kon niet wachten tot de blaadjes van de bomen zouden vallen!

In de aanloop naar haar verjaardag riep Femke met toenemende frequentie te pas en te onpas uit:
"Straks ben ik jarig!"
De dag voor haar verjaardag hoorden we haar zelfs om het uur!

Een van de mooiste momenten was toen het buiten donker begon te worden, de avond vóór haar verjaardag:

Maar de dagen erna ging ze er gewoon mee door en bleef ze opmerken: "morgen ben ik jarig!"
Al werd het wel steeds minder frequent en lijkt ze er nu inmiddels een beetje aan te wennen dat 'straks' uit 'straks ben ik jarig' maar betrekkelijk is en dat ze eerst even door de seizoenen winter, lente en zomer heen moet.

Het naartoe leven en het bijzonder soort nagenieten van Femke vond ik zelf erg mooi. Ik heb geprobeerd het in het volgende gedichtje te vatten. Voor Femke:

binnenkort dan is ze jarig

 

 

dolfijn

 

in de verte

 

golfjes rollen op het strand

 

binnenkort dan is ze jarig

 

ebt lang na

 

zo naar verlangd

Aad Doedelzak

We hadden hem al een keer bezig gezien in de Goudse Hout, natuurgebiedje vlakbij ons huis, doedelzakspeler Aad, die om begrijpelijke redenen thuis niet kan oefenen op zijn instrument en die dus op pad gaat, naar de begraafplaats op de IJsseldijk, waar hij bij het graf van zijn ouders speelt, of al lopend door de Goudse Hout, waar vogels, ganzen, koeien en wandelaars van zijn spel genieten, evenals Matthias, die we erheen brachten, ter afwisseling van het draaiorgel op de Goudse markt.

 

Matthias was bijzonder onder de indruk van de doedelzak en hij mocht van Aad ook even op de fluit blazen.

 Dus toen de kleine jongen onlangs op zijn tweede verjaardag muziekinstrumenten cadeau kreeg, wist hij meteen zijn grote voorbeeld te noemen: