Toon stapt in een trein op weg naar huis. Schuin tegenover hem neemt een vrouw plaats. Ze begint onmiddellijk op volle sterkte met haar thuisfront te bellen.
"Hoi met mij. Ik zat te denken, jij moet toch nog w.c.papier halen, neem dan gelijk ook wat te snacken mee."... "Ja, ik heb zin in iets lekkers, een chipje of zo. Als jij toch voor w.c.papier naar de Lidl moet, kun je gelijk iets meebrengen."... "Oké, dus als jij straks w.c.papier gaat halen, vergeet dan niet iets lekkers te kopen, hè?"
woensdag, april 15, 2015
zaterdag, april 11, 2015
Een beetje minder vrolijk
vrijdag, april 10, 2015
..., blij, blij, blij!
Iris heeft weer iets knaps erbij geleerd.
Nadat ze haar handjes goed bestudeerde,...
...ontdekte ze hoe ze ermee kon klappen!
Ze is erg trots, maar ook een beetje verlegen.
Debiele roodstaart
In de winter hebben we roodborstjes, maar in de lente maken die plaats voor de zwarte roodstaart. Die heeft een heel typische zang, met noemt het wel 'het opfrommelen van een papieren boterhamzakje'. Hier kun je hem horen (op play drukken). Hij laat zich luid en duidelijk horen rondom het huis. Bovendien zit hij op 'hoge punten' om vandaar naar beestjes te duiken, net als de roodborst doet. De aanhanger, de tractor en alle stoelen zitten vol roodstaartenpoep.
De zwarte roodstaart broedde bij de slaapkamer, daar zat een flink gat in de muur. Maar alle gaten in de muren zijn dichtgemaakt. Daarom heeft Roelof voor de roodstaart een nestkastje gemaakt en opgehangen op zijn vertrouwde plek. Het kastje werd meteen geaccepteerd en inmiddels zijn er al verschillende nesten uitgebroed. Het is wel grappig om 's morgens in je bed te luisteren naar de roodstaarten die hun jongen voeren.
Maar dit jaar is er een roodstaart gekomen "met het IQ van een gemiddelde PVV-stemmer" (Roelof). Hij heeft weer een nest gemaakt en bijna op de goeie plek:
Op het dak van het kastje!
Nu weten we niet wat we moeten doen. Het nestjes er ín leggen? Of afwachten wat er verder gebeurt?
De zwarte roodstaart broedde bij de slaapkamer, daar zat een flink gat in de muur. Maar alle gaten in de muren zijn dichtgemaakt. Daarom heeft Roelof voor de roodstaart een nestkastje gemaakt en opgehangen op zijn vertrouwde plek. Het kastje werd meteen geaccepteerd en inmiddels zijn er al verschillende nesten uitgebroed. Het is wel grappig om 's morgens in je bed te luisteren naar de roodstaarten die hun jongen voeren.
Maar dit jaar is er een roodstaart gekomen "met het IQ van een gemiddelde PVV-stemmer" (Roelof). Hij heeft weer een nest gemaakt en bijna op de goeie plek:
Op het dak van het kastje!
Nu weten we niet wat we moeten doen. Het nestjes er ín leggen? Of afwachten wat er verder gebeurt?
woensdag, april 08, 2015
pollezen
En... kort commentaar op wat we lezen in de familie: Ik geloof het niet. Is het dan fictie?
maandag, april 06, 2015
zondag, april 05, 2015
De kleine prins
Speciaal voor Michael die zich afvraagt of de tijd dat meiden verplicht met autootjes en meccano moesten gaan spelen definitief voorbij is.
woensdag, april 01, 2015
Slimme slimme
We eten lunch, ik leg een plakje kaas op mijn brood.
Matthias: "Oma, neem jij kaas?"
Ik: "Ja, want kaas is mijn favoriete eten."
Hij: "Oma, wat betékent favoriet?
Ik: "Dat betekent dat ik het heel lekker vind."
Even later praat hij over een filmpje dat hij graag wil zien.
Hij: "Brandweerman Sam, dat vind ik leuk."
Ik: "Wat betekent dat, leuk?"
Hij kijkt me even aan. De radertjes draaien. "Dat betekent mooi!"
Tijd voor het avondeten. Rode kool staat op het menu en Matthias kijkt er al verlangend naar uit. Deze jongen lust werkelijk alles.
Ik: "Alsjeblieft, een schep rode kool."
Hij: "Oma, oma, dit is rode kool. Maar is eigelijk... páárse kool!"
En bij het toetje komt het onderwerp van 's ochtends terug. Opa Toon heeft weer eens slagroom gekocht, Matthias verkneukelt zich al bij voorbaat. Want: "Slagroom is mijn favoriete toetje!"
Matthias heeft moeite met de persoonlijke en bezittelijke voornaamwoorden. Maren is steevast "hij" en hij praat over "mama zijn collega's". Emma verbetert hem dan en legt uit dat het "zij" moet zijn, of "háár collega's".
Dan likt poes Astra aan Matthias' hand.
"Hahaha, mama, hij likte!"
"Zij likte, Matthias. Astra is een poes, een meisje."
Hij is even stil. Zegt dan: "Astra haar collega's".
Sofía is nog steeds bezig met de meervoudsvorming: "Ik heb twee konijnensen!"
Matthias: "Oma, neem jij kaas?"
Ik: "Ja, want kaas is mijn favoriete eten."
Hij: "Oma, wat betékent favoriet?
Ik: "Dat betekent dat ik het heel lekker vind."
Even later praat hij over een filmpje dat hij graag wil zien.
Hij: "Brandweerman Sam, dat vind ik leuk."
Ik: "Wat betekent dat, leuk?"
Hij kijkt me even aan. De radertjes draaien. "Dat betekent mooi!"
Tijd voor het avondeten. Rode kool staat op het menu en Matthias kijkt er al verlangend naar uit. Deze jongen lust werkelijk alles.
Ik: "Alsjeblieft, een schep rode kool."
Hij: "Oma, oma, dit is rode kool. Maar is eigelijk... páárse kool!"
En bij het toetje komt het onderwerp van 's ochtends terug. Opa Toon heeft weer eens slagroom gekocht, Matthias verkneukelt zich al bij voorbaat. Want: "Slagroom is mijn favoriete toetje!"
Matthias heeft moeite met de persoonlijke en bezittelijke voornaamwoorden. Maren is steevast "hij" en hij praat over "mama zijn collega's". Emma verbetert hem dan en legt uit dat het "zij" moet zijn, of "háár collega's".
Dan likt poes Astra aan Matthias' hand.
"Hahaha, mama, hij likte!"
"Zij likte, Matthias. Astra is een poes, een meisje."
Hij is even stil. Zegt dan: "Astra haar collega's".
Sofía is nog steeds bezig met de meervoudsvorming: "Ik heb twee konijnensen!"
dinsdag, maart 31, 2015
STORM
Ik had het al zo vaak uitgesteld, het opruimen van het blad van de eikenboom. Altijd maar hopen dat heitje voor een karweitje langs zou komen, of dat de blaadjes vanzelf richting Van Geel en Van de Pas (buren) zouden waaien. Maar dat deden ze niet, dus was ik van plan om deze week, en voordat de groene bak aan de straat moest, de blaadjes zelf maar bijeen te harken. Ik ben, denk ik, zeer geliefd bij de stormgoden van het noordelijk halfrond, want nog voordat ik een hark had gevonden stuurden ze een enorme westerstorm over het Essche Heike. Precies vanuit de gewenste kant. En de meeste blaadjes zochten een goed heenkomen, inderdaad, richting Van Geel en Van de Pas. Er zal nog wel iets blijven liggen, maar dat zal niet de moeite waard zijn. En er moet toch nog iets overblijven voor het heitje. Of bestaan die niet meer? Dan wacht ik wel op een logeetje.
Ik had het al zo vaak uitgesteld, het opruimen van het blad van de eikenboom. Altijd maar hopen dat heitje voor een karweitje langs zou komen, of dat de blaadjes vanzelf richting Van Geel en Van de Pas (buren) zouden waaien. Maar dat deden ze niet, dus was ik van plan om deze week, en voordat de groene bak aan de straat moest, de blaadjes zelf maar bijeen te harken. Ik ben, denk ik, zeer geliefd bij de stormgoden van het noordelijk halfrond, want nog voordat ik een hark had gevonden stuurden ze een enorme westerstorm over het Essche Heike. Precies vanuit de gewenste kant. En de meeste blaadjes zochten een goed heenkomen, inderdaad, richting Van Geel en Van de Pas. Er zal nog wel iets blijven liggen, maar dat zal niet de moeite waard zijn. En er moet toch nog iets overblijven voor het heitje. Of bestaan die niet meer? Dan wacht ik wel op een logeetje.
Domme dommes
Jeppe zit op het kinderdagverblijf naar zijn favoriete juf Diana aan tafel. Hij geniet van een kiwi.
Jeppe: "Ik vind kiwi zo lekker!"
Diana: "Wat leuk, Jeppe, ik vind kiwi ook heel erg lekker."
Jeppe: "Ja, ik ben ook maar een mens."
Jeppe knijpt zijn ogen dicht tegen de zon.
Lonneke: "Is de zon te fel, Jeppe?"
Jeppe: "Ja, de zon is te vuil!"
In het stadspark zitten drie dikke duiven op het gras. Jeppe besluit ze te gaan vangen, maar als hij er naartoe rent, vliegen ze weg. Jeppe draait zich met een boos gezicht om, stampt op de grond en zegt: "Nou ben ik van die boos!"
Jeppe ziet hoog in de lucht een vliegtuig met een lang condensspoor. "Kijk! Een vliegtuig met een hele lange staart!"
We staan, zoals vrijwel iedere morgen, weer eens in de file. Het is stil in de auto; iedereen is in gedachten verzonken. Ik staar wat naar buiten als Jeppe opeens vanaf de achterbank roept: "Joehoe mama, ben je er nog?!"
Jeppe: "Ik vind kiwi zo lekker!"
Diana: "Wat leuk, Jeppe, ik vind kiwi ook heel erg lekker."
Jeppe: "Ja, ik ben ook maar een mens."
Jeppe knijpt zijn ogen dicht tegen de zon.
Lonneke: "Is de zon te fel, Jeppe?"
Jeppe: "Ja, de zon is te vuil!"
In het stadspark zitten drie dikke duiven op het gras. Jeppe besluit ze te gaan vangen, maar als hij er naartoe rent, vliegen ze weg. Jeppe draait zich met een boos gezicht om, stampt op de grond en zegt: "Nou ben ik van die boos!"
Jeppe ziet hoog in de lucht een vliegtuig met een lang condensspoor. "Kijk! Een vliegtuig met een hele lange staart!"
We staan, zoals vrijwel iedere morgen, weer eens in de file. Het is stil in de auto; iedereen is in gedachten verzonken. Ik staar wat naar buiten als Jeppe opeens vanaf de achterbank roept: "Joehoe mama, ben je er nog?!"
zondag, maart 29, 2015
Oude tradities
Wie op Palmpaasoptocht googelt, die vindt vooral hits in Twente - met de stokken meestal in de vorm van een kruis. Ook in Boxtel loopt men nog steeds op Palmpasen in optocht naar de markt, daar van oudsher met een wilgenstok in de traditionele 5 takkige vorm: 1 hoofdtak in het midden en 4 zijtakken evenwijdig eromheen.
Maakte Opa Ed vroeger elk jaar voor al zijn 6 kinderen een stok, later maakten Toon en Edouard eenmaal een stok voor hún kinderen, hieronder de driejarige Emma, druk bezig met haar krakeling tijdens de speech van de burgemeester.
Vandaag vierden we Loesjes verjaardag op Palmpasen, voor Toon aanleiding om zijn oude bloed weer eens te laten kruipen waar het niet gaan kon.
Maar maak voor 2-jarigen maar eens een stok die ze dragen kunnen! Dat lukte dus ook niet. Maar dankzij de slimme standaard konden ze toch van de 2 schuimpjes happen!
Matthias' Haantje Pik had de autorit niet overleefd en moest dus een operatie ondergaan en verbonden worden alvorens hij ten tonele gebracht kon worden. De bewondering leed er niet onder!
Eén dag later: Matthias eet zijn Haantje Pik alsnog, met worst en appelstroop!
Maakte Opa Ed vroeger elk jaar voor al zijn 6 kinderen een stok, later maakten Toon en Edouard eenmaal een stok voor hún kinderen, hieronder de driejarige Emma, druk bezig met haar krakeling tijdens de speech van de burgemeester.
Maar maak voor 2-jarigen maar eens een stok die ze dragen kunnen! Dat lukte dus ook niet. Maar dankzij de slimme standaard konden ze toch van de 2 schuimpjes happen!
Matthias' Haantje Pik had de autorit niet overleefd en moest dus een operatie ondergaan en verbonden worden alvorens hij ten tonele gebracht kon worden. De bewondering leed er niet onder!
vrijdag, maart 27, 2015
Domme dommes
Pien krijgt een verjaardagskaart van prinses Belle en haar prinsessenvriendinnen. In de kaart staat, ter voorbereiding op het kinderfeestje, dat de prinsessen in het bos hun kroontjes, sjerpen, stafjes en ringen zijn verloren en de vraag of Pien die zondag met haar vriendinnen wil gaan zoeken. Als Peter thuiskomt vertelt Pien enthousiast wat de prinsessen haar gevraagd hebben: "We moeten ringen, kroontjes en schapen gaan zoeken!"
Als Peter thuiskomt legt hij zijn koude handen even op Jeppes warme wangen. Als hij alweer door is om het volgende kind te begroeten, zucht Jeppe zachtjes: "Wat leuk om jij te zien!"
Pien, Jeppe en Flinn krijgen ieder een beker van oma. Jeppe heeft wat moeite met het hanteren van de grote beker. Pien: "Je moet 'm zo aan het..." *stilte* "... vathandje vasthouden."
Als Peter thuiskomt legt hij zijn koude handen even op Jeppes warme wangen. Als hij alweer door is om het volgende kind te begroeten, zucht Jeppe zachtjes: "Wat leuk om jij te zien!"
Pien, Jeppe en Flinn krijgen ieder een beker van oma. Jeppe heeft wat moeite met het hanteren van de grote beker. Pien: "Je moet 'm zo aan het..." *stilte* "... vathandje vasthouden."
woensdag, maart 25, 2015
maandag, maart 23, 2015
Domme domme
In het bos klinkt geklop. "Wat is dat?" vraagt Jeppe.
"Dat is een specht, Jeppe."
"Oh, ik dacht dat het een kraai was die snurkt."
"Dat is een specht, Jeppe."
"Oh, ik dacht dat het een kraai was die snurkt."
zondag, maart 22, 2015
Out now!
Er staan meer Cd's van Wooden Ships op Grooveshark. Misschien dat het popmatig gehandicapte deel van de familie beter de "Wooden Ships-dinnermusic" kan begrijpen, liedjes die zijn omgewerkt naar kleine piano-composities, bijvoorbeeld Songs Without Words BOOK I (klik hier voor de partituur). Nog ingespeeld door Ineke, voor een behoorlijk aantal liedjes van de band vanzelfsprekend mijn muze.
zaterdag, maart 21, 2015
Song van de maand
Tijdens het etentje ter gelegenheid van 100 jaar Tante Nella bleken Marleen en Edouard nog wel eens al zappend in de levens van goudzoekers in Alaska terecht te komen (Yukon Gold). Dat programma ken ik niet, maar ik had dit verschijnsel al eens eerder gediscoverychanneld: erg dikke mannen die dag in dag uit met zware machines in grond zitten te wroeten. Grond die niet eerder op de schop is geweest, noemen ze "virgin soil". Ze hopen daarin natuurlijk goud te vinden. Genoeg voor een liedje dachten we zo. Voor wie niet zonder de muziek kan of wil: klik hier .
In the lone Alaskan mountains
One can see the massive men
With their big beards and big bellies
Drinking beer right from the can
Welding steel machineries
Spending days on heavy toil
Pushing dirt through a water hole
Looking for gold in virgin soil
And the sun is never gentle
No women in their sight
And the diesel´s doing dixie
Pushing way into the night
Digging for gold in virgin soil
Midnight empty motorway
Dire Straights are on the air
The GPS is set for going home
But frankly I don´t care
A car resembles a mother´s womb
Destination yet unknown
An empire of solitude
Perfectly happy on your own
And with every junction passing
A stronger longing does uncoil
The exit I’ll be taking
It will lead to virgin soil
Digging for gold in virgin soil
Now passing the outskirts
Of my old, familiar town
I’d like to turn the wheel
But somehow I’m backing down
Digging for gold in virgin soil
Virgin soil
One can see the massive men
With their big beards and big bellies
Drinking beer right from the can
Welding steel machineries
Spending days on heavy toil
Pushing dirt through a water hole
Looking for gold in virgin soil
And the sun is never gentle
No women in their sight
And the diesel´s doing dixie
Pushing way into the night
Digging for gold in virgin soil
Midnight empty motorway
Dire Straights are on the air
The GPS is set for going home
But frankly I don´t care
A car resembles a mother´s womb
Destination yet unknown
An empire of solitude
Perfectly happy on your own
And with every junction passing
A stronger longing does uncoil
The exit I’ll be taking
It will lead to virgin soil
Digging for gold in virgin soil
Now passing the outskirts
Of my old, familiar town
I’d like to turn the wheel
But somehow I’m backing down
Digging for gold in virgin soil
...well I’ve got no beard... I don’t drink beer anyway...
...and this ain’t Alaska, is it... I do have a belly though...
...but massive… no
...and this ain’t Alaska, is it... I do have a belly though...
...but massive… no
HONDERD
plus alweer drie dagen.
Het schijnt tegenwoordig al niet meer zo heel bijzonder te zijn, 100 jaar oud worden. Maar voorlopig hebben wij slechts één honderdjarige in de familie, dus mag die toch wel even wat aandacht op de Blog. De oudste zus van opap, tante Nella, 100 jaar geleden geboren op 1915, 18 maart. Rich en José, Marleen en Edouard, Michael en A3n hebben het feest meegemaakt, samen met zowat heel Olland. Het was een rumoerig en gezellig middagje, met veel Termeers, Versantvoorten en daar weer familie van. We kenden eigenlijk alleen onze eigen neven en nichten en heel vaagjes zagen we familietrekjes in de achterneven en -nichten en nog vager in de achterachterneefjes en miniachternichtjes. De jarige werd omzoomd door enorme bloemstukken en fruitmanden, gelukkig was er ook een ton waar onze bescheiden monetaire cadeautje in mocht. Ze zag er heel gelukkig uit, ook al kon ze nauwelijks iets verstaan van de vele gelukwensen en toespraakjes. Waarschijnlijk heeft ze wel gehoord dat de harmonie haar heeft toegetoeterd, het splinternieuwe gebouw (feestzaal, school, jeu de boules, eetzaal voor de oudjes, café, gymzaal) stond ervan te trillen. Hopelijk staat het er over 100 jaar nog, zodat al die miniachterneefjes en - nichtjes die nu nog in de buggy´s zaten, er hún 100ste verjaardag kunnen vieren. Helaas zal ik er dan niet meer bij zijn, maar we hebben de honderdste verjaardag van Tante Pietje nog te goed!!
plus alweer drie dagen.
Het schijnt tegenwoordig al niet meer zo heel bijzonder te zijn, 100 jaar oud worden. Maar voorlopig hebben wij slechts één honderdjarige in de familie, dus mag die toch wel even wat aandacht op de Blog. De oudste zus van opap, tante Nella, 100 jaar geleden geboren op 1915, 18 maart. Rich en José, Marleen en Edouard, Michael en A3n hebben het feest meegemaakt, samen met zowat heel Olland. Het was een rumoerig en gezellig middagje, met veel Termeers, Versantvoorten en daar weer familie van. We kenden eigenlijk alleen onze eigen neven en nichten en heel vaagjes zagen we familietrekjes in de achterneven en -nichten en nog vager in de achterachterneefjes en miniachternichtjes. De jarige werd omzoomd door enorme bloemstukken en fruitmanden, gelukkig was er ook een ton waar onze bescheiden monetaire cadeautje in mocht. Ze zag er heel gelukkig uit, ook al kon ze nauwelijks iets verstaan van de vele gelukwensen en toespraakjes. Waarschijnlijk heeft ze wel gehoord dat de harmonie haar heeft toegetoeterd, het splinternieuwe gebouw (feestzaal, school, jeu de boules, eetzaal voor de oudjes, café, gymzaal) stond ervan te trillen. Hopelijk staat het er over 100 jaar nog, zodat al die miniachterneefjes en - nichtjes die nu nog in de buggy´s zaten, er hún 100ste verjaardag kunnen vieren. Helaas zal ik er dan niet meer bij zijn, maar we hebben de honderdste verjaardag van Tante Pietje nog te goed!!
vrijdag, maart 20, 2015
fluitende baby
Eerst was het vooral lachen en zwaaien.
Nu kan Iris iets nieuws, vooral aan het begin van dit filmpje goed te horen: ze fluit!
Nu kan Iris iets nieuws, vooral aan het begin van dit filmpje goed te horen: ze fluit!
donderdag, maart 19, 2015
Van de straat...
Samen met Flinn voldeed ik aan mijn democratische plicht in het plaatselijke bejaardentehuis. Een oude dame kriebelde Flinn vertederd onder zijn kin. "Ach wat een schatje! Is het een meisje? Nee? Wat is het dan?"
Abonneren op:
Posts (Atom)