En de muzikant, hij speelde voort

Dacht ik warempel toch in eerste instantie dat onze kleindochter hier vanuit haar schuttersnest met een kalasjnikov gereed zat.... Ik heb zeker teveel IS-foto's gezien, de laatste tijd.

Gelukkig zijn de voorkeuren in dit gezin nog niet gewijzigd. De kleine man wenst hier de muzikant te zijn. Met zijn opa Toon bezoekt hij op gezette tijden de Haagse binnenstad, waar straatzanger Chuck hem inmiddels kent, groet en naar hem zwaait.

Zie voor deze lokale beroemdheid: https://www.youtube.com/watch?v=GLblVlUAXNA

Nou beste Chuck, vraag je pensioen maar vast aan, want hier staat je opvolger:

Ben er niet helemaal zeker van of hetzelfde geldt voor de zangeres....

Domme dommes

Matthias bekijkt met interesse een folder met diertjes uit de speelgoedwinkel. Hij wijst naar de afbeelding van de buffel en zegt: "Kijk, mama,een geitje!"
 
 "Mama, als je in de zon zit, moet je een zonnebril op doen".
"En wat moet je nog meer doen als je in de zon zit?", vraagt Emma, denkend aan 'zonnebrandcrème smeren' of 'petje op zetten'.
"IJsje eten!"

"Mama, mag ik in het grote bed slapen?"
"Dat gaat niet, Matthias, daar liggen papa en mama al in."
"Maar ik wil daar bij liggen."
"Dat wil je echt niet: papa snurkt!"
"Als papa stil is met snurken, dan kan ik wel in het grote bed liggen."

Van de straat

Toon had het laatst over de voedselbank. Maar misschien is het al zover...

Na het tanken in Ypenburg kreeg hij bij het afrekenen met de bankpas nul op het request: er stond onvoldoende saldo op zijn rekening. In zijn portemonnee zaten slechts een paar euro's. Hij probeerde zijn creditcard, maar kon zich de pincode niet herinneren. Hij kon niemand bellen, want hij was de dag ervoor in een Haagse stadstram zijn mobiele telefoon verloren. Overigens een exemplaar dat vermoedelijk in een triomftocht naar het museum voor Oudheden is gebracht.

Gelukkig kwam Esteban poolshoogte nemen. Die stond namelijk bij een winkel op loopafstand op zijn schoonvader te wachten om weer opgepikt te worden.

Domme Domme

Sofía is in een gulle bui.
'Pappa, wil je een ijsje? Ik heb lekkere ijsjes gebreid. '
'Nijntje, ik heb lekker limonade gebreid, wil je? '
'Mamma, ik heb pannenkoeken gebreid, wil je met queso?'

Niets te zien, maar er gebeurt van alles

 Je moet kijken boven de stoel in de tuin. Daar gebeurt dus van alles. Op de foto links zie je er helemaal niets van, maar met het blote oog in de zonneschijn is het een schitterende groepsdans. Als je het perspectief wisselt (rechts) heeft de foto het wel, maar de magie is weg. De onderlinge coördinatie heeft plaatsgemaakt voor chaos en willekeurigheid. Maar de gierzwaluwen kunnen komen, de tafel is gedekt.

Domme domme

Jeppe kijkt me met zijn grote blauwe ogen lieflijk aan. Ik, verliefd als ik ben op mijn grote jongen: "Oh Jeppe, jij gaat later vast alle meisjes het hoofd op hol brengen!"
Jeppe: "O, dank je, mama."

Van de speeltuin

In een speeltuintje in Ypenburg moeten ze nog wel even wennen aan die kleine krullenbol, die in het half uur dat ze op de schommel zit, maar liefst 10 minuten lang welgemoed en luidkeels hetzelfde lied zingt:

"En we gaan nog niet naar huis, nog lange niet, nog lange niet, en we gaan nog niet naar huis, want moeder is niet thuis."

Dan zet ze ineens een nieuwe lied in: "Sti-hille nacht, heilige nacht..." waarvan de rest van de woorden onherkenbaar is, maar de melodie perfect. En ze eindigt geheel op eigen initiatief met een potpourri van Sinterklaasliederen, waarvan sommige in meerdere coupletten.

Domme domme

Toon leest in de krant dat zijn ABP-pensioen door het niet toepassen van de inflatiecorrectie inmiddels 10% minder waard is dan een paar jaar geleden. "Straks moet ik nog naar de voedselbank!"

Matthias: "Mijn boterham zit aan de korstjes vast!"

Ik:  "Kijk, dat moet je zó doen, Sofía."
Zij: "Oh! Ik snap 't!"

Domme domme

We wandelen van het kinderdagverblijf naar de auto. Er komt een hondje snuffelen. Jeppe, veilig hoog in mijn armen: "Oh, ik ben dól op hondjes! En op rupsen!"

Van de straat

Toon stapt in een trein op weg naar huis. Schuin tegenover hem neemt een vrouw plaats. Ze begint onmiddellijk op volle sterkte met haar thuisfront te bellen.

"Hoi met mij. Ik zat te denken, jij moet toch nog w.c.papier halen, neem dan gelijk ook wat te snacken mee."... "Ja, ik heb zin in iets lekkers, een chipje of zo. Als jij toch voor w.c.papier naar de Lidl moet, kun je gelijk iets meebrengen."... "Oké, dus als jij straks w.c.papier gaat halen, vergeet dan niet iets lekkers te kopen, hè?"

Een beetje minder vrolijk

dan haar knappe achternichtje in het verre noorden,
want Maren had deze week oorontsteking!











Maar nu dat weer over is kan zij óók een kunst laten zien,
namelijk: in haar nest zitten! Dat doet die debiele roodstaart
haar niet na!

..., blij, blij, blij!

Iris heeft weer iets knaps erbij geleerd.

Nadat ze haar handjes goed bestudeerde,...

 

 

...ontdekte ze hoe ze ermee kon klappen!

 

Ze is erg trots, maar ook een beetje verlegen.

 

Debiele roodstaart

In de winter hebben we roodborstjes, maar in de lente maken die plaats voor de zwarte roodstaart. Die heeft een heel typische zang, met noemt het wel 'het opfrommelen van een papieren boterhamzakje'. Hier kun je hem horen (op play drukken). Hij laat zich luid en duidelijk horen rondom het huis. Bovendien zit hij op 'hoge punten' om vandaar naar beestjes te duiken, net als de roodborst doet. De aanhanger, de tractor en alle stoelen zitten vol roodstaartenpoep.

De zwarte roodstaart broedde bij de slaapkamer, daar zat een flink gat in de muur. Maar alle gaten in de muren zijn dichtgemaakt. Daarom heeft Roelof voor de roodstaart een nestkastje gemaakt en opgehangen op zijn vertrouwde plek. Het kastje werd meteen geaccepteerd en inmiddels zijn er al verschillende nesten uitgebroed. Het is wel grappig om 's morgens in je bed te luisteren naar de roodstaarten die hun jongen voeren.

Maar dit jaar is er een roodstaart gekomen "met het IQ van een gemiddelde PVV-stemmer" (Roelof). Hij heeft weer een nest gemaakt en bijna op de goeie plek:

Op het dak van het kastje!
Nu weten we niet wat we moeten doen. Het nestjes er ín leggen? Of afwachten wat er verder gebeurt?

pollezen

Meneer sukkel heeft het wat druk in deze periode. Dus heeft hij deze keer een speciale, extra moeilijke meerkeuze vraag gepolled.

En... kort commentaar op wat we lezen in de familie: Ik geloof het niet. Is het dan fictie?

Goed geregeld!

Locatie: Schijndelse Hei (overigens geen hei te bekennen).

De kleine prins

Speciaal voor Michael die zich afvraagt of de tijd dat meiden verplicht met autootjes en meccano moesten gaan spelen definitief voorbij is.

Slimme slimme

We eten lunch, ik leg een plakje kaas op mijn brood.
Matthias: "Oma, neem jij kaas?"
Ik: "Ja, want kaas is mijn favoriete eten."
Hij: "Oma, wat betékent favoriet?
Ik: "Dat betekent dat ik het heel lekker vind."

Even later praat hij over een filmpje dat hij graag wil zien.
Hij: "Brandweerman Sam, dat vind ik leuk."
Ik: "Wat betekent dat, leuk?"
Hij kijkt me even aan. De radertjes draaien. "Dat betekent mooi!"

Tijd voor het avondeten. Rode kool staat op het menu en Matthias kijkt er al verlangend naar uit. Deze jongen lust werkelijk alles.
Ik: "Alsjeblieft, een schep rode kool."
Hij: "Oma, oma, dit is rode kool. Maar is eigelijk... páárse kool!"

En bij het toetje komt het onderwerp van 's ochtends terug. Opa Toon heeft weer eens slagroom gekocht, Matthias verkneukelt zich al bij voorbaat. Want: "Slagroom is mijn favoriete toetje!"

Matthias heeft moeite met de persoonlijke en bezittelijke voornaamwoorden. Maren is steevast "hij" en hij praat over "mama zijn collega's". Emma verbetert hem dan en legt uit dat het "zij" moet zijn, of "háár collega's".
Dan likt poes Astra aan Matthias' hand.
"Hahaha, mama, hij likte!"
"Zij likte, Matthias. Astra is een poes, een meisje."
Hij is even stil. Zegt dan: "Astra haar collega's".

Sofía is nog steeds bezig met de meervoudsvorming: "Ik heb twee konijnensen!"

STORM
Ik had het al zo vaak uitgesteld, het opruimen van het blad van de eikenboom. Altijd maar hopen dat heitje voor een karweitje langs zou komen, of dat de blaadjes vanzelf richting Van Geel en Van de Pas (buren) zouden waaien. Maar dat deden ze niet, dus was ik van plan om deze week, en voordat de groene bak aan de straat moest, de blaadjes zelf maar bijeen te harken.  Ik ben, denk ik, zeer geliefd bij de stormgoden van het noordelijk halfrond, want nog voordat ik een hark had gevonden stuurden ze een enorme westerstorm over het Essche Heike. Precies vanuit de gewenste kant. En de meeste blaadjes zochten een goed heenkomen, inderdaad, richting Van Geel en Van de Pas. Er zal nog wel iets blijven liggen, maar dat zal niet de moeite waard zijn. En er moet toch nog iets overblijven voor het heitje. Of bestaan die niet meer? Dan wacht ik wel op een logeetje.

Domme dommes

Jeppe zit op het kinderdagverblijf naar zijn favoriete juf Diana aan tafel. Hij geniet van een kiwi.
Jeppe: "Ik vind kiwi zo lekker!"
Diana: "Wat leuk, Jeppe, ik vind kiwi ook heel erg lekker."
Jeppe: "Ja, ik ben ook maar een mens."

Jeppe knijpt zijn ogen dicht tegen de zon.
Lonneke: "Is de zon te fel, Jeppe?"
Jeppe: "Ja, de zon is te vuil!"

In het stadspark zitten drie dikke duiven op het gras. Jeppe besluit ze te gaan vangen, maar als hij er naartoe rent, vliegen ze weg. Jeppe draait zich met een boos gezicht om, stampt op de grond en zegt: "Nou ben ik van die boos!"

Jeppe ziet hoog in de lucht een vliegtuig met een lang condensspoor. "Kijk! Een vliegtuig met een hele lange staart!"

We staan, zoals vrijwel iedere morgen, weer eens in de file. Het is stil in de auto; iedereen is in gedachten verzonken. Ik staar wat naar buiten als Jeppe opeens vanaf de achterbank roept: "Joehoe mama, ben je er nog?!"

Oude tradities

Wie op Palmpaasoptocht googelt, die vindt vooral hits in Twente - met de stokken meestal in de vorm van een kruis. Ook in Boxtel loopt men nog steeds op Palmpasen in optocht naar de markt, daar van oudsher met een wilgenstok in de traditionele 5 takkige vorm: 1 hoofdtak in het midden en 4 zijtakken evenwijdig eromheen.

Maakte Opa Ed vroeger elk jaar voor al zijn 6 kinderen een stok, later maakten Toon en Edouard eenmaal een stok voor hún kinderen, hieronder de driejarige Emma, druk bezig met haar krakeling tijdens de speech van de burgemeester.

Vandaag vierden we Loesjes verjaardag op Palmpasen, voor Toon aanleiding om zijn oude bloed weer eens te laten kruipen waar het niet gaan kon.

Maar maak voor 2-jarigen maar eens een stok die ze dragen kunnen! Dat lukte dus ook niet. Maar dankzij de slimme standaard konden ze toch van de 2 schuimpjes happen!
 

Matthias' Haantje Pik had de autorit niet overleefd en moest dus een operatie ondergaan en verbonden worden alvorens hij ten tonele gebracht kon worden. De bewondering leed er niet onder!

Eén dag later: Matthias eet zijn Haantje Pik alsnog, met worst en appelstroop!