Vervolg Moestuin Essche Heike.
Twee soorten groente heb ik geplant, de ene heet capucijn, de andere is een slastokboon. Ik dacht dat dat een capucijn iemand van een religieuze groepering was, maar het blijkt echt een boon te zijn. Er zullen waarschijnlijk rare snijbonen onder de capucijnen zijn geweest. De tweede groente is een slastokboon. Daar had ik nog nooit van gehoord, maar misschien smaakt die best lekker. Dat zal ik pas weten als de bonen boven de grond komen. En dat willen ze nog steeds niet! Er groeit al van alles, maar volgens mij is het onkruid. En ik durf dat niet te wieden, stel je voor dat ik zo'n boonslastok of een patertje omwiedt! Ik heb aan Piet van twee deuren verder gevraagd wanneer bonen gaan groeien. Hij vroeg mij hoe diep ik ze geplant had. Ik stak mijn wijsvinger op, zò diep. Fout, dus. Een boon mag hooguit een nageldiep de grond in. Van Piet, dan. Tja. Ik laat ze nu maar zitten en wacht geduldig af. Ik geef toch niet zoveel om bonen. Ik heb er al zoveel moeten eten toen opap een groentetuin had. Intussen experimenteer ik maar een beetje met een gekochte wortel: ik heb een stukje wortel aan het groen laten zitten en naast de bonen in de grond geplant. ´s Kijken of de wortel de diepte in gaat, richting boon, zeg maar. Wortels vind ik wel lekker.

Dommes

Als Miguel zich heeft vergist, zegt Emma tegen Matthias: "Je vader is een boon!" Waarop Matthias antwoordt: "En jij bent een broccoli!"

Terwijl Emma bij de klantenservice van AH een bakje pesto dat over de houdbaarheidsdatum was staat te ruilen, hoort ze achter zich Matthias tegen een vreemde meneer "Ik ga vanavond slagroom eten" zeggen...

Matthias laat zijn moeder weten dat hij opa Toon wenst op te bellen, voor het eerst in zijn leven. Emma zorgt voor de verbinding, maar opa moet nog even wachten, want Matthias schuift eerst een stoel aan. Dan pakt hij zijn gitaar erbij en zegt in de hoorn: "Opa, kijk dan!"

Sofía wil nogmaals haar bèta-aard benadrukken. Opa verzoekt haar  om oma te roepen, want hij heeft zin in een kopje thee. Sofía roept:  "Oma!"  Als een reactie uitblijft, zegt ze, ja zeker: "Oma doet het niet. Moet nieuwe batterijen in!"

Pollkusjes

Meneer sukkel was in slaap gevallen...

Bericht aan de (groot)ouders van kleine kinderen

Het lijkt nog maar zo kort geleden - Zeger als baby. De blog staat vol met kleintjes in de familie, maar kleine kinderen worden heel snel groot, dan heb je tieners in huis en voor je het weet zijn ze volwassen, gaan studeren en op kamers. En dan wonen ze ineens helemaal zelfstandig op een eigen appartement. Zeger is per 1 mei gaan samenwonen met zijn vriendin Nicole in Tilburg. De foto's zijn net na de verhuizing gemaakt, dus het is nog wat rommelig. Een leuk appartement, met een aparte slaapkamer, en lekker veel ruimte voor beide studenten.

Merel gaat overigens deze zomer ook op kamers, zij gaat naar Eindhoven.
En wij? Wij worden gewoon snel oud.

Domme dommes

Matthias gaat de water bloemetjes geven!

Bij zijn bezoek aan de Efteling heeft hij  wonderlijke  dingen gezien. Zoals: "Langnek heeft een lange nek en soms niet."

"Een koning en een koninginnenvrouw."

Met Emma maakt Matthias een ritje met de tram naar Scheveningen. Daar aangekomen, zegt hij: "Hier woont de Mosselman."




Sofía probeert zelf de rits van haar slaapzakje dicht te doen, maar die komt vast te zitten. Dan zegt ze: "Mama, de rits doet het niet, moet nieuwe batterijen in!"

Een mare

Een mare is een vijver, maar in het Frans klinkt dat toch heel anders. Deze vijver niet bedoeld voor het mooi, maar voor het praktisch. Waterberging om de tuin te kunnen sproeien. Je kunt er natuurlijk ook in springen als je het niet erg vindt om tussen de algen en de slangen te zwemmen.

Het graven van de mare hebben we in oktober afgesproken, het is in februari begonnen en in april afgemaakt. In de tussenliggende tijd heb ik Frédéric gebeld, gesmeekt en gechanteerd. Frédéric is de pellist = de man met de graafmachine. Hij is volkomen onbetrouwbaar in zijn afspraken maar hij is fantastisch in zijn werk. En heel aardig. Roelof kan nog steeds geen schop in de grond steken, dus hij was toezichthouder. Ik liep alleen in de weg.

De vijver werd gemaakt door een deel van de beek die achterin de tuin stroomt, af te graven. Met behulp van  een pomp wordt het water dan gebruikt voor de tuin. In de zomer kan het drie maanden aan een stuk droog en warm zijn, een waterbron is dan belangrijk. Maar ook nu in mei wordt het water volop gebruikt voor alle nieuwe aanplant.

Hier zie je een filmpje van de start van het graven. Je ziet hoe Frédéric per ongeluk een 'gat' heeft geslagen in de beek, waardoor het water een beetje prematuur in de vijver loopt. Hij probeert het gat dicht te duwen, maar dat lukt niet. Het was niet echt erg.

 De volgende video geeft het voorlopig eindresultaat. Ik heb meteen wat andere stukjes van de beek gefilmd, ik ben gek op het geluid van stromend water.

Zoals altijd had ik me volledig verkeken op de helling die er in onze tuin is. De vijver was heel diep, maar er zat alleen onderin water. Frédéric legde uit hoe we verder zouden gaan. Zowel aan het begin als aan het einde van de vijver komt een 'dijk' van zes meter breed, en door elke dijk komt een lange buis. De buizen worden gelegd dat de beek op een  natuurlijke manier de eerste buis in stroomt, terwijl de vijver veel voller komt. Voller, omdat de buizen horizontaal lopen en niet het verval van de beek volgen.

                                       

Een van de buizen ligt klaar. Daar moet - ook in de winter - alle water van de beek door. Frédéric zegt dat dat kan. Roelof zegt dat dat kan. Ik weet dat het niet kan. Maar wat geeft het. Dan stroomt de beek over en loopt verderop wel weer terug in de bedding. Wel spannend allemaal.

Ik probeer even niet in de weg te lopen. Onderin de tuin, rechts van de buis, is al een dijk klaar. De dijk komt niet boven de grond uit, maar ligt in de bedding van de beek. Aan de andere kant maakt Frédéric ook een dijk, maar eerst zonder buis er in. We moeten wachten tot het niveau van het water hoger is, zodat hij weet waar hij de buis moet plaatsen. 

Pas de volgende morgen liep de vijver 'over de dijk heen'. Het water is nu veel hoger geworden. De tweede buis wordt ongeveer op deze hoogte geplaatst en de dijk wordt aangevuld tot de buis onder de grond ligt.

Roelof maakt op de dijk de pomp klaar zodat die proef kan draaien. Aan de pomp zit  een slang die in het water ligt en en slang waardoor het water omhoog de tuin in gepompt wordt. In de vijver komen ook levende slangen, ze schijnen dat leuk te vinden. Maar ik dwaal af.

Vanaf de vijver naar de schuur wordt een geul gegraven. Daarin gaat elektriciteit voor de pomp in de richting van de vijver (rood) en een (grijze) waterslang in de richting van de schuur. De paal ligt klaar om de kraan aan te bevestigen. Geen enkel probleem, alles werkt. De geul wordt dichtgegooid.

En zo ziet mijn vijver  er nu uit. Onderin de foto zie je net de buis waardoor het water de vijver in loopt. Achterin de vijver zie je de buis waardoor het water wegloopt. Misschien snap je nu pas wat ik met een dijk bedoelde.

Van de andere kant. Je ziet nog het spoor van de geul, maar dat groeit vanzelf vol gras. Zoals de hele omgeving van de vijver en de twee dijken. Voor het jaar om is, is alles groen.

Ik ben er ontzettend gelukkig mee. Ik noem het 'gratis water' en dan lacht Roelof me heel erg uit. Het kostte een paar duizend euro om het allemaal zo te maken. Voor dat geld kan ik de hele tuin onder water zetten met kraanwater. Maar dat vind ik niet leuk.

Inmiddels is de pomp kapot. Hij slaat wel aan, maar hij slaat alleen af als ik de stekker er uit trek. Frans, nietwaar. Ik heb al gebeld, maar dat zal wel weer tot oktober duren .....

Domme dommes

Flinn begint te praten. Hij houdt er ook van te commanderen. Als hij wil dat ik mee kom, roept hij: "Bom, mama, bom!"

Pien is erg geïnteresseerd in getallen en getallenreeksen, dus vertellen we haar over de Fibonacci-reeks. Ze praat enthousiast mee, maar die naam is toch best een lastige. Binnen niet al te lange tijd heeft ze het over de 'Fiebrokrakchinees'.

Jeppe wil graag nieuwe schoenen, met 'bandklitten'.

Breaking news!

Vandaag was ik op het Essche Heike om te kijken hoe 't A3n verging, maar stiekem ook om te genieten van haar briljante less-is-more-tuinontwerp :

Dat genieten werd echter ruw verstoord toen mijn oog getrokken werd naar een perkje aan de rand "bij Geurts", waar ik tot mijn schrik mijn oudste zus ontwaarde met een... HARK in haar hand. Zij bleek aan het tuinieren geslagen... De vraag hoe het met haar gesteld was, behoefde niet meer gesteld te worden. Ik heb onmiddelijk 112, de GGZ en het dierenasiel gebeld en alles zit vannacht veilig en goedverzorgd achter slot en grendel.

Net op tijd, naar blijkt, anders had ze zómaar deze zaden in de grond hebben kunnen stoppen:

Overigens was het maar zeer de vraag geweest of die ooit zouden zijn uitgekomen, want haar keuze voor meststoffen kwam gelukkig overeen met de absolute onkunde over tuinieren die A3n in haar betere dagen heeft laten zien. Er is dus nog hoop. Ook haar keuze voor het milieuvriendelijke "Konijn-weg" doet hoop houden voor geestelijk herstel. Nog niet helemaal gek dus.

Margriet, nu niet ineens de auto vol gaan laden met stekjes en zaadjes, het is al erg genoeg zo.

 Nu ze toch voor een tijdje is opgeborgen, heb ik de inrit even aangepakt.
 Leuk voor als ze straks thuiskomt.

Domme dommes

Matthias tegen zijn mama: "Wij horen samen bij elkaar. Ik ben jouw beste vriendin!"

Tegen Beppie: "Dag omi! Mijn lieve kleine omi!

Matthias passeert met een groepje mede-peuters en de crècheleidster een kerk waarvan de deur openstaat. Ze gaan naar binnen en worden vriendelijk ontvangen door de koster die de kleintjes de kerk laat zien. 's Avonds doet hij zijn ouders verslag van het bezoek. "Ik ben in de kerk geweest! Ik heb Maria gezien én Jezus. Maar Jezus is dóód!"  

Domme domme

Toon en Beppie zijn een weekendje in Maastricht en komen voor een lekkere (natte) boswandeling naar de Berg. Flinn loopt de halve tocht tussen 'Toen en Peppie' in. Hij geniet!

De volgende dag brengen we een bezoekje aan de Efteling. De kinderen kijken hun ogen uit in het sprookjesbos en het Carnaval Festival. Als kers op de taart krijgen de kinderen een Happy Meal, mét een gek beestje, bij McDonalds.
's Avonds, bij het naar bed gaan, vraagt Pien of we nog een keer zo'n leuke dag gaan doen. Ik antwoord bevestigend.
"Gaan we dan ook weer naar McDonalds en dat ik dan zo'n beestje krijg? Want dat vond ik het leukste van de dag!"

Als ik Flinn naar bed breng, vraag ik hem, zoals iedere avond, waar hij van gaat dromen. En, zoals iedere avond, doe ik hem wat suggesties waar hij dan uit kiest: "De rode schoentjes, de zeven geitjes, de draak, de Laven, Doornroosje, de sprookjesboom?"
Flinn: "Toen!"

Kadootje

Wat doe je als je als kadootje de symfonieën van Brahms krijgt? Die heb ik al driedubbel in de kast staan en die Cd's staan daar heel stevig op hun plek. Nu heb ik één leerling die het thuis niet breed heeft en klassieke muziek wel kan waarderen, André Rieu voorop. "Hier W., kadootje voor je! Misschien wel wat zwaardere kost dan je gewend bent." 


Hi Michael,
Ik kan het niet laten er iets over te zeggen. Gisteren toen ik thuiskwam ben ik meteen gaan luisteren naar de eerste CD. En dezelfde avond nog ook de 2e. Ik kan niet anders zeggen dan dat ik ze prachtig vind! Tijdens het schrijven van deze mail luister ik dan al naar de 3e CD. Ik zal ze beslist vaker luisteren, want dit is echt muziek waar ik echt lang van kan genieten (ook tijdens mijn (huis)werk). Voor mij is dit pakketje een zeer mooi verjaardagscadeau (ik was jarig op * *****, maar ik ben voor de gelegenheid weer even jarig ;) ).  Nogmaals hartstikke bedankt en nog een fijne vakantie!
Groetjes, W.

Song van de maand

Klik hier voor het luistervoorbeeld.

Proper education

There are some things I learned in life 

Not everything goes smoothly
There are some minor hiccups
Tiles flying off the roof (eeee!)

Sometimes you hit the sweet spot (right on!)
More often you are late (oops!)
Not everyone is friendly (goodbye)
But some do compensate 

Well, hello there...
…can I get you something to drink? 

Don’t mind if you do. 

You can think your good at singing/playing/writing/whatever
While others would say “...uhm, NOT”
It’s best to count your blessings
And enjoy the ones you’ve got

There are things still I have to learn
Like how to cope with hate
Maybe I should turn to YouTube
For a lesson “How to relate” (in five easy steps!)

And when I’m finally done with learning
I will simply close my eyes
They ‘ll say: “Indeed, this man is quite dead 

But he is also very wise.”

Een kerstkindje erbij!

Wat een blij nieuws! Proficiat Loesje, Esteban en kleine Sofia. En Toon en Beppie!
Ik was toevallig bezig met het sorteren van oude brieven en kaartjes, en vond er een van NanNan aan Tante Ria:

Sleep Holy Babe
Upon thy mother´s breast,
Dear Lord of earth and sea and sky,
How sweet it is to see thee lie,
On such a place of rest (2x)

 This, dear Ria, was a favourite hymne, I sang it as a child, first to my dolls, later to my my own lovely babies! Betty

Ik heb het liedje opgezocht op Youtube, het is een kerstliedje. Ik ga het op een schijfje zetten en instuderen, zodat ik het kan zingen voor het nieuwe broertje of zusje. En natuurlijk krijgt Sofia een kopietje.

Belangrijk bezoek op komst

 Nu zingt ze haar liederen nog voor de veestapel...

 ... maar straks ligt er een broertje of zusje in de stal!

En de muzikant, hij speelde voort

Dacht ik warempel toch in eerste instantie dat onze kleindochter hier vanuit haar schuttersnest met een kalasjnikov gereed zat.... Ik heb zeker teveel IS-foto's gezien, de laatste tijd.

Gelukkig zijn de voorkeuren in dit gezin nog niet gewijzigd. De kleine man wenst hier de muzikant te zijn. Met zijn opa Toon bezoekt hij op gezette tijden de Haagse binnenstad, waar straatzanger Chuck hem inmiddels kent, groet en naar hem zwaait.

Zie voor deze lokale beroemdheid: https://www.youtube.com/watch?v=GLblVlUAXNA

Nou beste Chuck, vraag je pensioen maar vast aan, want hier staat je opvolger:

Ben er niet helemaal zeker van of hetzelfde geldt voor de zangeres....

Domme dommes

Matthias bekijkt met interesse een folder met diertjes uit de speelgoedwinkel. Hij wijst naar de afbeelding van de buffel en zegt: "Kijk, mama,een geitje!"
 
 "Mama, als je in de zon zit, moet je een zonnebril op doen".
"En wat moet je nog meer doen als je in de zon zit?", vraagt Emma, denkend aan 'zonnebrandcrème smeren' of 'petje op zetten'.
"IJsje eten!"

"Mama, mag ik in het grote bed slapen?"
"Dat gaat niet, Matthias, daar liggen papa en mama al in."
"Maar ik wil daar bij liggen."
"Dat wil je echt niet: papa snurkt!"
"Als papa stil is met snurken, dan kan ik wel in het grote bed liggen."

Van de straat

Toon had het laatst over de voedselbank. Maar misschien is het al zover...

Na het tanken in Ypenburg kreeg hij bij het afrekenen met de bankpas nul op het request: er stond onvoldoende saldo op zijn rekening. In zijn portemonnee zaten slechts een paar euro's. Hij probeerde zijn creditcard, maar kon zich de pincode niet herinneren. Hij kon niemand bellen, want hij was de dag ervoor in een Haagse stadstram zijn mobiele telefoon verloren. Overigens een exemplaar dat vermoedelijk in een triomftocht naar het museum voor Oudheden is gebracht.

Gelukkig kwam Esteban poolshoogte nemen. Die stond namelijk bij een winkel op loopafstand op zijn schoonvader te wachten om weer opgepikt te worden.

Domme Domme

Sofía is in een gulle bui.
'Pappa, wil je een ijsje? Ik heb lekkere ijsjes gebreid. '
'Nijntje, ik heb lekker limonade gebreid, wil je? '
'Mamma, ik heb pannenkoeken gebreid, wil je met queso?'

Niets te zien, maar er gebeurt van alles

 Je moet kijken boven de stoel in de tuin. Daar gebeurt dus van alles. Op de foto links zie je er helemaal niets van, maar met het blote oog in de zonneschijn is het een schitterende groepsdans. Als je het perspectief wisselt (rechts) heeft de foto het wel, maar de magie is weg. De onderlinge coördinatie heeft plaatsgemaakt voor chaos en willekeurigheid. Maar de gierzwaluwen kunnen komen, de tafel is gedekt.

Domme domme

Jeppe kijkt me met zijn grote blauwe ogen lieflijk aan. Ik, verliefd als ik ben op mijn grote jongen: "Oh Jeppe, jij gaat later vast alle meisjes het hoofd op hol brengen!"
Jeppe: "O, dank je, mama."