Domme domme

Na afloop van de afloop blijven Edouard en Marleen nog een nachtje slapen en een dagje hangen. Ze hebben het genoegen om 6 uur op te staan om, samen met het auteurskoppel, op de kleinkinderen Matthias en Maren te passen. Tijdens een wandeling in het stadspark raapt Matthias een blad op. Edouard vraagt hem wat hij daar heeft. Matthias: "Een kastanjeblad!"
Vol trots doet Edouard in Geulle verslag van de blad determinatie-kunde van zijn kleinneef. Hij realiseert zich op dat moment nog niet dat Matthias' neef Flinn al aardig op weg is vergelijkbare vaardigheden onder de knie te krijgen. Wandelend door het bos wijst Flinn om zich heen: "Kijk! Bomen!"

Na afloop

 

Na afloop van de langverwachte middag die begon met een zeer geslaagde expertmeeting in het prachtige oude gebouw van de KNAW, gevolgd door de presentatie van het boek in een goed gevuld Compagnietheater een eindje verderop, met openbare tafeldebatten geleid door een tafeldame, werd tenslotte het glas geheven op deze bijzondere dag!

Leve de lente!

Nou, nee dus. Lente betekent voor mij een hoop heggen knippen, grasmaaien en de klimop in toom houden, dat is ónder het raam. Aangezien de uitlopers al de bovenkant van het raam naderden, moest ik stevig ingrijpen. Na afloop vloog er een zenuwachtige mereldame rond. Inspectie leerde dat ik nét boven haar nest met vier eitjes bleek te zijn gestopt. Geluk... of wist ze als vaste tuingast waar de toom lag?

Domme dommes

Jeppe helpt graag in de tuin. Eerst gaat hij aan de slag met de scheerder (schoffel) en daarna werkt hij alle troep weg met de schoffel en veger (stoffer en blik). Na al dat harde werken, heeft hij natuurlijk een lekkere maaltijd verdient. Hij wil wel graag wat knots (knoflooksaus) bij zijn vegetarische balletjes.

Op weg van de auto naar het kinderdagverblijf - Jeppe laat zich heerlijk vervoeren in de buggy - loopt er een lid van de Bandidos, of de Hells Angels, of Satudara voor ons. Het is een enorme kerel, minstens 2 bij 2, vol-getatoeëerd en met grote cowboyboots aan zijn voeten. Jeppe: "Hé, wie loopt daar met zijn grote laarzen?!"

Flinn doet iets wat niet mag. Peter wijst hem terecht. Flinn zwaait, roept 'bye bye' en gaat stoïcijns verder met waar hij mee bezig was.

Het boek is gearriveerd!

    

 

Plastic openknippen, wit lintje eruit halen, ook zwart lintje even zoeken en alvast oefenen in poseren! Dit alles gefotografeerd met mijn nieuwe i-phone!

Maren kan het ook!

Nog meer verhuisnieuws

Zoals eerder op de blog verkondigd: Zeger is pas verhuisd in Tilburg, zeker 500m. Merel gaat binnenkort verhuizen naar Eindhoven, zo’n 140km. Dus gaan wij ook maar verhuizen. Maar dan nog ietsje verder weg -  om precies te gaan: 7519 km. Wij verhuizen naar Haïti!!

Heineken heeft in de hoofdstad Port-au-Prince een brouwerij. Ze brouwen hier een lokaal bier 'Prestige' en vullen ook water en frisdranken af. Er werkt zo'n 1200 man. Pauwel wordt verantwoordelijk  voor deze brouwerij.  

Hij begint er op 15 juni. Ik heb mijn baan al opgezegd maar blijf nog even in Nederland tot Merel goed en wel op kamers zit en zich wat thuis voelt in Eindhoven. Verwachting is dat ik in september/oktober ook die kant op ga, en we zullen er ongeveer 3 jaar blijven. 

Er valt heel veel over Haïti te vertellen, maar google er zelf maar eens op. We moeten echt wel rekening houden met bijv de veiligheid (niet zonder chauffeur/auto op pad in Port-au-Prince, ook niet overdag) en de gezondheid (malaria, dengue, diarree). Maar Haïti is ook een heerlijk klimaat, mooie stranden, een intrigerende cultuur, vriendelijke mensen, muziek en ambiance, en is eigenlijk heel goed voorzien (je kan er werkelijk alles krijgen, al heeft 't wel zijn prijs!). Er zijn zodoende behoorlijk veel expatriates die -net als wij- van een beetje avontuur houden.

Heineken laat overigens niets aan het toeval over, we worden uitstekend bijgestaan en zullen niets te kort komen. Niets? Jawel, toch wel: ook al is er internet, whatsapp en skype - we zijn toch wel ver van ons kids...

Wordt zeker vervolgd!

Wie volgende week dinsdagmiddag 2 juni geen bijzondere bezigheden gepland heeft, en geïnteresseerd is in de positie van Nederlandse kunst in de wereld (spreiding, financiering en receptie), die is van harte welkom in Amsterdam, zie: 
http://www.dutchculture.nl/nl/agenda/symposium-nederlandse-kunst-de-wereld

Domme domme

Onze kinderen komen duidelijk uit een ander deel van het land dan Matthias. De tekst van het liedje over de mosselman uit Scheveningen wordt gaandeweg aangepast. Nu zingen ze: "Zeg ken jij de bosjesman, hij woont in scheve dingen".

Song van de maand

Het kan morgen zomaar afgelopen zijn: aardscheerders, flinke stukken steen uit de ruimte, zijn moeilijk te voorspellen. Het liedje van de maand laat zien hoe dat helemaal fout kan gaan als het misgaat. Klik hier voor een lekker slordig voorbeeldje.

Doomsday party

Houston calling, there’s an asteroid on the move 

Hopes are falling that it will fit in with the groove
People wailing, fatal collision, head on
Me complaining, just released this million dollar song :(
Time is ticking, we won’t see another dawn
Happy doomsday! We’ll go out dancing on the lawn

Hey there fatty, get your six pack on the floor
Hello beauty, do the Mephisto waltz once more
Filthy rich men, jive all your money in the air
Demure women, do a lap dance, pick a chair
Drop your weapons, drown your differences in wine
See what happens, we’ll kick the bucket feeling fine

Houston calling, they’d got the coordinates all wrong
Miscalculating, declination estimates too strong
Chances rising, we’ll live to see another day…
…with filthy poor men, dignities thrown away
Turn up the music, let’s pretend that no one knows
Lest we’d lose it, anything’s on if nothing goes

Vervolg Moestuin Essche Heike.
Twee soorten groente heb ik geplant, de ene heet capucijn, de andere is een slastokboon. Ik dacht dat dat een capucijn iemand van een religieuze groepering was, maar het blijkt echt een boon te zijn. Er zullen waarschijnlijk rare snijbonen onder de capucijnen zijn geweest. De tweede groente is een slastokboon. Daar had ik nog nooit van gehoord, maar misschien smaakt die best lekker. Dat zal ik pas weten als de bonen boven de grond komen. En dat willen ze nog steeds niet! Er groeit al van alles, maar volgens mij is het onkruid. En ik durf dat niet te wieden, stel je voor dat ik zo'n boonslastok of een patertje omwiedt! Ik heb aan Piet van twee deuren verder gevraagd wanneer bonen gaan groeien. Hij vroeg mij hoe diep ik ze geplant had. Ik stak mijn wijsvinger op, zò diep. Fout, dus. Een boon mag hooguit een nageldiep de grond in. Van Piet, dan. Tja. Ik laat ze nu maar zitten en wacht geduldig af. Ik geef toch niet zoveel om bonen. Ik heb er al zoveel moeten eten toen opap een groentetuin had. Intussen experimenteer ik maar een beetje met een gekochte wortel: ik heb een stukje wortel aan het groen laten zitten en naast de bonen in de grond geplant. ´s Kijken of de wortel de diepte in gaat, richting boon, zeg maar. Wortels vind ik wel lekker.

Dommes

Als Miguel zich heeft vergist, zegt Emma tegen Matthias: "Je vader is een boon!" Waarop Matthias antwoordt: "En jij bent een broccoli!"

Terwijl Emma bij de klantenservice van AH een bakje pesto dat over de houdbaarheidsdatum was staat te ruilen, hoort ze achter zich Matthias tegen een vreemde meneer "Ik ga vanavond slagroom eten" zeggen...

Matthias laat zijn moeder weten dat hij opa Toon wenst op te bellen, voor het eerst in zijn leven. Emma zorgt voor de verbinding, maar opa moet nog even wachten, want Matthias schuift eerst een stoel aan. Dan pakt hij zijn gitaar erbij en zegt in de hoorn: "Opa, kijk dan!"

Sofía wil nogmaals haar bèta-aard benadrukken. Opa verzoekt haar  om oma te roepen, want hij heeft zin in een kopje thee. Sofía roept:  "Oma!"  Als een reactie uitblijft, zegt ze, ja zeker: "Oma doet het niet. Moet nieuwe batterijen in!"

Pollkusjes

Meneer sukkel was in slaap gevallen...

Bericht aan de (groot)ouders van kleine kinderen

Het lijkt nog maar zo kort geleden - Zeger als baby. De blog staat vol met kleintjes in de familie, maar kleine kinderen worden heel snel groot, dan heb je tieners in huis en voor je het weet zijn ze volwassen, gaan studeren en op kamers. En dan wonen ze ineens helemaal zelfstandig op een eigen appartement. Zeger is per 1 mei gaan samenwonen met zijn vriendin Nicole in Tilburg. De foto's zijn net na de verhuizing gemaakt, dus het is nog wat rommelig. Een leuk appartement, met een aparte slaapkamer, en lekker veel ruimte voor beide studenten.

Merel gaat overigens deze zomer ook op kamers, zij gaat naar Eindhoven.
En wij? Wij worden gewoon snel oud.

Domme dommes

Matthias gaat de water bloemetjes geven!

Bij zijn bezoek aan de Efteling heeft hij  wonderlijke  dingen gezien. Zoals: "Langnek heeft een lange nek en soms niet."

"Een koning en een koninginnenvrouw."

Met Emma maakt Matthias een ritje met de tram naar Scheveningen. Daar aangekomen, zegt hij: "Hier woont de Mosselman."




Sofía probeert zelf de rits van haar slaapzakje dicht te doen, maar die komt vast te zitten. Dan zegt ze: "Mama, de rits doet het niet, moet nieuwe batterijen in!"

Een mare

Een mare is een vijver, maar in het Frans klinkt dat toch heel anders. Deze vijver niet bedoeld voor het mooi, maar voor het praktisch. Waterberging om de tuin te kunnen sproeien. Je kunt er natuurlijk ook in springen als je het niet erg vindt om tussen de algen en de slangen te zwemmen.

Het graven van de mare hebben we in oktober afgesproken, het is in februari begonnen en in april afgemaakt. In de tussenliggende tijd heb ik Frédéric gebeld, gesmeekt en gechanteerd. Frédéric is de pellist = de man met de graafmachine. Hij is volkomen onbetrouwbaar in zijn afspraken maar hij is fantastisch in zijn werk. En heel aardig. Roelof kan nog steeds geen schop in de grond steken, dus hij was toezichthouder. Ik liep alleen in de weg.

De vijver werd gemaakt door een deel van de beek die achterin de tuin stroomt, af te graven. Met behulp van  een pomp wordt het water dan gebruikt voor de tuin. In de zomer kan het drie maanden aan een stuk droog en warm zijn, een waterbron is dan belangrijk. Maar ook nu in mei wordt het water volop gebruikt voor alle nieuwe aanplant.

Hier zie je een filmpje van de start van het graven. Je ziet hoe Frédéric per ongeluk een 'gat' heeft geslagen in de beek, waardoor het water een beetje prematuur in de vijver loopt. Hij probeert het gat dicht te duwen, maar dat lukt niet. Het was niet echt erg.

 De volgende video geeft het voorlopig eindresultaat. Ik heb meteen wat andere stukjes van de beek gefilmd, ik ben gek op het geluid van stromend water.

Zoals altijd had ik me volledig verkeken op de helling die er in onze tuin is. De vijver was heel diep, maar er zat alleen onderin water. Frédéric legde uit hoe we verder zouden gaan. Zowel aan het begin als aan het einde van de vijver komt een 'dijk' van zes meter breed, en door elke dijk komt een lange buis. De buizen worden gelegd dat de beek op een  natuurlijke manier de eerste buis in stroomt, terwijl de vijver veel voller komt. Voller, omdat de buizen horizontaal lopen en niet het verval van de beek volgen.

                                       

Een van de buizen ligt klaar. Daar moet - ook in de winter - alle water van de beek door. Frédéric zegt dat dat kan. Roelof zegt dat dat kan. Ik weet dat het niet kan. Maar wat geeft het. Dan stroomt de beek over en loopt verderop wel weer terug in de bedding. Wel spannend allemaal.

Ik probeer even niet in de weg te lopen. Onderin de tuin, rechts van de buis, is al een dijk klaar. De dijk komt niet boven de grond uit, maar ligt in de bedding van de beek. Aan de andere kant maakt Frédéric ook een dijk, maar eerst zonder buis er in. We moeten wachten tot het niveau van het water hoger is, zodat hij weet waar hij de buis moet plaatsen. 

Pas de volgende morgen liep de vijver 'over de dijk heen'. Het water is nu veel hoger geworden. De tweede buis wordt ongeveer op deze hoogte geplaatst en de dijk wordt aangevuld tot de buis onder de grond ligt.

Roelof maakt op de dijk de pomp klaar zodat die proef kan draaien. Aan de pomp zit  een slang die in het water ligt en en slang waardoor het water omhoog de tuin in gepompt wordt. In de vijver komen ook levende slangen, ze schijnen dat leuk te vinden. Maar ik dwaal af.

Vanaf de vijver naar de schuur wordt een geul gegraven. Daarin gaat elektriciteit voor de pomp in de richting van de vijver (rood) en een (grijze) waterslang in de richting van de schuur. De paal ligt klaar om de kraan aan te bevestigen. Geen enkel probleem, alles werkt. De geul wordt dichtgegooid.

En zo ziet mijn vijver  er nu uit. Onderin de foto zie je net de buis waardoor het water de vijver in loopt. Achterin de vijver zie je de buis waardoor het water wegloopt. Misschien snap je nu pas wat ik met een dijk bedoelde.

Van de andere kant. Je ziet nog het spoor van de geul, maar dat groeit vanzelf vol gras. Zoals de hele omgeving van de vijver en de twee dijken. Voor het jaar om is, is alles groen.

Ik ben er ontzettend gelukkig mee. Ik noem het 'gratis water' en dan lacht Roelof me heel erg uit. Het kostte een paar duizend euro om het allemaal zo te maken. Voor dat geld kan ik de hele tuin onder water zetten met kraanwater. Maar dat vind ik niet leuk.

Inmiddels is de pomp kapot. Hij slaat wel aan, maar hij slaat alleen af als ik de stekker er uit trek. Frans, nietwaar. Ik heb al gebeld, maar dat zal wel weer tot oktober duren .....

Domme dommes

Flinn begint te praten. Hij houdt er ook van te commanderen. Als hij wil dat ik mee kom, roept hij: "Bom, mama, bom!"

Pien is erg geïnteresseerd in getallen en getallenreeksen, dus vertellen we haar over de Fibonacci-reeks. Ze praat enthousiast mee, maar die naam is toch best een lastige. Binnen niet al te lange tijd heeft ze het over de 'Fiebrokrakchinees'.

Jeppe wil graag nieuwe schoenen, met 'bandklitten'.

Breaking news!

Vandaag was ik op het Essche Heike om te kijken hoe 't A3n verging, maar stiekem ook om te genieten van haar briljante less-is-more-tuinontwerp :

Dat genieten werd echter ruw verstoord toen mijn oog getrokken werd naar een perkje aan de rand "bij Geurts", waar ik tot mijn schrik mijn oudste zus ontwaarde met een... HARK in haar hand. Zij bleek aan het tuinieren geslagen... De vraag hoe het met haar gesteld was, behoefde niet meer gesteld te worden. Ik heb onmiddelijk 112, de GGZ en het dierenasiel gebeld en alles zit vannacht veilig en goedverzorgd achter slot en grendel.

Net op tijd, naar blijkt, anders had ze zómaar deze zaden in de grond hebben kunnen stoppen:

Overigens was het maar zeer de vraag geweest of die ooit zouden zijn uitgekomen, want haar keuze voor meststoffen kwam gelukkig overeen met de absolute onkunde over tuinieren die A3n in haar betere dagen heeft laten zien. Er is dus nog hoop. Ook haar keuze voor het milieuvriendelijke "Konijn-weg" doet hoop houden voor geestelijk herstel. Nog niet helemaal gek dus.

Margriet, nu niet ineens de auto vol gaan laden met stekjes en zaadjes, het is al erg genoeg zo.

 Nu ze toch voor een tijdje is opgeborgen, heb ik de inrit even aangepakt.
 Leuk voor als ze straks thuiskomt.

Domme dommes

Matthias tegen zijn mama: "Wij horen samen bij elkaar. Ik ben jouw beste vriendin!"

Tegen Beppie: "Dag omi! Mijn lieve kleine omi!

Matthias passeert met een groepje mede-peuters en de crècheleidster een kerk waarvan de deur openstaat. Ze gaan naar binnen en worden vriendelijk ontvangen door de koster die de kleintjes de kerk laat zien. 's Avonds doet hij zijn ouders verslag van het bezoek. "Ik ben in de kerk geweest! Ik heb Maria gezien én Jezus. Maar Jezus is dóód!"  

Domme domme

Toon en Beppie zijn een weekendje in Maastricht en komen voor een lekkere (natte) boswandeling naar de Berg. Flinn loopt de halve tocht tussen 'Toen en Peppie' in. Hij geniet!

De volgende dag brengen we een bezoekje aan de Efteling. De kinderen kijken hun ogen uit in het sprookjesbos en het Carnaval Festival. Als kers op de taart krijgen de kinderen een Happy Meal, mét een gek beestje, bij McDonalds.
's Avonds, bij het naar bed gaan, vraagt Pien of we nog een keer zo'n leuke dag gaan doen. Ik antwoord bevestigend.
"Gaan we dan ook weer naar McDonalds en dat ik dan zo'n beestje krijg? Want dat vond ik het leukste van de dag!"

Als ik Flinn naar bed breng, vraag ik hem, zoals iedere avond, waar hij van gaat dromen. En, zoals iedere avond, doe ik hem wat suggesties waar hij dan uit kiest: "De rode schoentjes, de zeven geitjes, de draak, de Laven, Doornroosje, de sprookjesboom?"
Flinn: "Toen!"