Lievelingskleur

Flinn heeft een lievelingskleur: rood. Hoewel hij in het kleurenboekje van Richard Scarry feilloos blauw van paars en geel van groen weet te onderscheiden, is in het echte leven de kleur van verschillende objecten toch meestal rood. Een veld vol bloeiend koolzaad: rrrrood. Een knalgele luchtballon: rrrrood. De zilvergrijze nieuwe auto van Apa en Ama: rrrrood. Het bruine paard in de wei: brrrlalauw!

Mm... cosmea en andere vegetatie

Volgend jaar ga ik nog meer cosmea zaaien. Dit staat nu nog in het boske:

 Petra heeft exotisch fruit, maar ik ook, de Kaki (Sharonfruit):

We moeten tot ver in november wachten voor we ze kunnen plukken en eten. Dan zijn ze knaloranje.

Vegetatie in de Hatiaanse tuin

Groene vingers heb ik nooit gehad, maar aangezien er nog al wat blog tuin-liefhebbers zijn, wat foto's van de vegetatie in onze tuin.

Vooral veel groen palm- en varenachtig gewas, maar zowaar ook bloemen gevonden (maar vraag me niet welke bloem):

En we hebben ook heel wat fruit: oa vijgen, amandelen, papaya en 'veritable lame'. Van de laatste had ik nog nooit van gehoord, zie foto hieronder. Het is een groene vrucht, die blijkbaar gekookt (vaak als puree, in combinatie met andere groente) of gebakken gegeten wordt. Ik heb geen idee van de smaak, maar we gaan het wel uitproberen als ze rijp zijn!

Mm...

dit jaar duidelijk iets te scheutig geweest met Cosmea zaaien.... Volgend jaar iets zuiniger aan doen! Maar mogen ze nog wel, vlak voor de voorspelde nachtvorst, allemaal samen even op de foto?

Het aftellen is begonnen.....

Het huis en zijn bewoners zijn gereed, het wiegje staat klaar, de nieuwe wereldburger is welkom!

 

Grote zus bereidt zich voor alle zekerheid alvast voor op een kleine lastpost:

Daar gáán we weer!

De steigers aan de voorkant van het nieuwe oude huis zijn weg, maar er ligt nog steeds zo veel rommel in het voortuintje dat de fietsen er niet in passen. Resten afgezaagd hout, lege verfblikken, alle 3 de vuilcontainers tot in de nok gevuld, de kleppen kunnen niet dicht.

Niettemin hebben de eerste liefhebbers zich al weer gemeld....:

Haiti

Half september zijn onze spullen ingepakt en verscheept naar Haïti. Waaronder onze computer. Ik heb wel een tablet en telefoon maar de blog bekeek ik altijd op de computer dus sindsdien niets meer gelezen. Je mist meteen een hoop, een hoop gezellig (vooral kinder)nieuws!!

Intussen ben ik in Haïti, sinds 2 dagen. De container komt pas volgende week, maar ik heb nu onze laptop beschikbaar. Helaas staan de foto's niet op deze laptop, dus jullie moeten het voorlopig hier even mee doen, uitzicht vanuit ons huis op Port-au-Prince en de baai: 

Eerste issue al gehad: kapotte waterpomp. Er is in Haïti geen waterleiding. De (luxere) huizen hebben een eigen waterput waar het regenwater in loopt (in droge tijden laat je een water-truck komen die de put vol gooit). Maar om het in je douche en wc-bak te krijgen, heb je een pomp nodig. Een keertje niet douchen is voor mij geen probleem, maar die wc ... Probeer maar eens een wc 'door te trekken' met een emmer water! Gelukkig hebben we een prima huisbaas, de pomp is weer gemaakt. Maar je waardeert wel de luxe van door te trekken met een hendeltje :-).

Domme

Met in haar achterhoofd het verhaal van een vriendin, wier kleuterdochtertje onlangs plompverloren tegen de oppas had gezegd: "Jíj hebt dikke billen!" hield Emma haar hart vast toen Matthias op straat naar een tegemoetkomende bejaarde dame wees en riep: "Kijk mama, die mevrouw daar..."

De dame in kwestie, de lange witte haren tot over de schouders en gehuld in een modieuze lichtpaarse mantel, wachtte net als Emma zijn oordeel af. "Die mevrouw lijkt wel een beetje soort van koningin Máxima!" 

Domme dommes

Toon, heel enthousiast: "En? Wie helpt mij met opruimen?"
Matthias: "Eh..," kijkt om zich heen, "... oma?"

Matthias wordt 3 jaar en dat betekent: feest! Gasten komen, cadeautjes worden uitgepakt en taart gegeten. Na alle opwinding even buiten spelen. Als we een half uurtje later terugkeren ziet Sofía door het raam de slingers binnen hangen. "Hé!" roept ze uit. "Matthias is alwéér jarig!"

De jarige heeft op eigen verzoek (na een bezoek aan de Ridderzaal) een ridderpak cadeau gekregen. Hij poseert ermee voor zijn tent:

Maar dan realiseert hij zich dat ridders streng kijken - dat kent hij van de wachten op het Binnenhof. Hij trekt zijn meest grimmige  gezicht - tevoren geoefend in de glazen raampjes van de kast!

 
De zondag na het feest vindt Sofía het wel erg stil in het eigen huis. Ze steekt wanhopig de armen in de lucht. "Wat moet ik nou de hele dag dóen!"

informatieve brief

Volgens mij hebben we nog nooit zo'n korte, interessante brief ontvangen als deze:

Communicatie 1: meelpoll

Dit is slechts een tussenstand, want we gaan door: tot het eind van dit jaar staat de poll in het teken van "communicatie". Een heuse familie enquête in vier delen.

En, als je dat niet leuk vindt, dan vind je dit misschien wel leuk, je bent niet alleen:

Kraai

De Slowaken zijn intussen al zó lang in en om het nieuwe Rijswijkse huis bezig - deels te wijten aan het slechte weer van de afgelopen weken - dat zelfs het plaatselijke wildbestand aan hun aanwezigheid beginnen te wennen. Hier schilder Josef met zijn inmiddels getemde kraai!

Het Mehelmus

Twee weken na Prinsjesdag, de dag waarop hij kennismaakte met ons Koningshuis, moeten wij constateren dat Matthias volksliedsgewijs behoorlijke vorderingen heeft gemaakt.
Niet alleen zingt hij nu mee - zij het als een voetballer (en eerlijk gezegd kenden wij sommige strofes ook niet meer zo precies) - maar hij heeft er ook iets bij geleerd: kijk eens naar die hand op het hart!

Domme domme

We rijden naar school, het is mistig en koud, dus we gaan met de auto.
Pien: "Oh jee, nou kunnen we niks zien, want de mist heeft de ramen verslagen!"

Song van de maand

De mispel zit weer barstensvol met weinig gewaardeerd fruit. Margriet maakt er gelei van, maar wie wil er nu gelei? (ja, Margriet) Daarom heb ik ze maar in een liedje gestopt. Geen vrolijke kost natuurlijk, maar dat zou ook niet passend zijn bij deze depressieve vrucht.

Medlar

The medlar tree is loaded

With rich nutritious fruits

They will rot away in winter

And fall to fertilize the roots

Not sweet enough to fancy

Nor delicious to see

Merely fit to serve the cycle

To let the tree to be a tree

So sing to the praise of sorrow

A song to honour the decay

So we can sing again tomorrow

Of things that rot away today

Iris

Iris wil jullie nog even laten weten dat ze beslist niet verward kan worden met Maren! Er zijn zeer grote verschillen. Zo kan ze al bijzonder goed zitten op de grond tegen een kussen (nog niet op een stoeltje),

lopen met één been (het andere kruipt nog),

en lachen kan ze gelukkig ook (nog steeds, alleen niet altijd mooi in het midden van mijn foto)!

 

       

 

            

 

Maren

Maren wil jullie nog even laten weten dat ze beslist niet meer verward mag worden met haar grote broer! Er zijn zeer grote verschillen. Zo kan ze al bijzonder goed zitten op een stoel met haar armen over elkaar,


lopen met de poppenwagen (maar dan moeten ze verdorie geen pluchen hond in de weg leggen),

en lachen kan ze gelukkig ook!

Emma's debuut

Jullie weten dat Emma al een paar jaar behoorlijk actief is als advocaat-publicist. In diverse tijdschriften publiceerde zij artikelen over onderdelen op haar vakgebied, het arbeidsrecht. Zie daarvoor http://www.clingendaeladvocaten.nl/index.php?p=emma

Maar met de verschijning van "Hoe zit het met het (nieuwe) arbeidsrecht" is het de eerste keer dat er hoofdstukken van haar hand in een overzichtsboek terecht kwamen! Leuk hè?

Domme domme

Pien heeft nog geen idee wat ze zelf wil worden, maar ze weet wel wat Jeppe wordt als hij later groot is: "Vliegtuigchauffeur!" (piloot)

Domme domme

Peter belt mij voor een snel overleg. Flinn en Jeppe willen ook "belle belle belle!", maar hebben geen idee wie papa aan de telefoon heeft. Flinn hangt een lang verhaal op over Apa en Ama en Oma en Opa en dan krijg ik Jeppe aan de lijn.
"Hallo Jeppe, hoe gaat het?"
Het is even stil. Dan vraagt hij voorzichtig: "Uhm... eh... welke naam heet jij?"

Na een lange dag werk en kinderdagverblijf rijden we naar Marleen en Edouard die ons verwennen met een lekkere avondmaaltijd. Jeppe maakt zich toch een beetje ongerust of we Pien niet vergeten:
"Uh, papa, wat ik me nou afvraag, hebben Pien Apa en Ama gehaald?"