Domme domme

We moeten een trap op, maar Flinn heeft geen zin om te lopen: "Mij dragen!" Zuchtend en puffend hijs ik hem van de grond en zwoeg met hem de trap op.
Flinn: "Wat ben ik zwaar, hè?!"

Flinn verstaat niet altijd wat je zegt. Dan roept 'ie "WAT?!?" en hoopt dat je herhaalt wat je zei. Wij proberen hem dat af te leren, of hem in ieder geval te leren netjes "Wat zeg je?" te vragen. Als gevolg hebben wij nu regelmatig de volgende conversatie:
Wij: "Zie je daar die grote vrachtwagen, Flinn?"
Flinn: "WAT?!?"
Wij: "Wat zeg je."
Flinn: "Huh?!?"
Wij: "Huh."
Flinn: "Wat zeg je?"
Wij: "Zie je die grote vrachtwagen?"
Flinn: "WAT?!?"
Wij: "Wat?"
Flinn: "Huh?!?"
Wij: "..."
Flinn: "Wat zeg je?"
Wij: "Die grote vrachtwagen daar!"
Flinn: "Huh?!?"
Wij: "Ja."
Flinn: "WAT?!?"
Wij: "Dat."
Flinn: "Wat zeg je?"
Wij: "Wat ik zei."
Flinn: "Wat zei je?"
Wij: "Pindakaas."
Flinn: "Wat zeg je?"
Wij: "Pindakaas."
Flinn: "Zei je pindakaas?"
Wij: "Ja."
Flinn: "Zei je geen chocopasta?"

Bachelor!

Zeger kon vandaag zijn bachelordiploma ophalen. Hij studeert econometrie en is inmiddels al aan zijn masterstudie begonnen.

Nicole, zijn vriendin, heeft gezorgd voor foto's, Zeger vond het allemaal niet zo belangrijk.

Zoals altijd is Zeger de eerste van zijn generatie 'Termeers'. Maar ja, als je de oudste bent ....

Geplaatst door Margriet vanuit Haïti.

Lang leve de bureaucratie!

Zie je die vage strepen rechtsboven? Dat is rook. De holle spiegel staat toevallig precies op de goede plek om de stoelbekleding in de brandplek van het avondzonnetje te zetten. Bijna de boel in de hens. Wie heeft hier schuld? De ijdelheid natuurlijk. Wie mogen we dankbaar zijn? Mijn neus (die bevond zich een volle etage lager - sinds het lezen van Het Parfum denk ik zelfs schoonheid te kunnen ruiken), maar vooral de Europese Unie. Aan het zwartgeblakerde brandspoor is te zien dat de situatie al voor langere tijd kritiek was en dat hier een zekere uitslaande brand is voorkomen dankzij de Brusselse voorschriften voor het toevoegen van brandvertragende middelen aan stoelbekleding. Dit gun ik de Oekraïne ook, ik stem vóór.

Domme dommes

In de auto op weg naar Hei- en Boeicop draagt de TomTom op: "Neem op de rotonde de tweede afslag."
Flinn, van achter uit de auto: "Oké, dat zal ik doen."

In de auto luisteren we naar de hertaalde versie van de Mattheuspassie. Nadat we een verkorte versie van het verhaal verteld hebben, wil Pien bij iedere aria en ieder recitatief weten wie er zingt en wat er gezongen wordt. De reis duurt net lang genoeg voor de eerste cd, dus ik beloof dat we op de terugweg naar de tweede cd zullen luisteren. Pien kan haast niet wachten: "Morgen op de terugweg gaan we naar het tweede liedje van Jezus luisteren, hè?!"

Die Mattheuspassie, da's best een ingewikkeld verhaal, met twee Jezussen. Maar dat Barabbas een boef is, dat hebben ze snel door, En hoe ze hem kunnen herkennen ook. Pien, wrijvend over haar wangen: "Want boeven hebben altijd van die stippels hier!"

Bijbelles

De kleine kerststallen-verzamelaar in Rijswijk heeft ook met Pasen een grote interesse in alles wat met Jezus te maken heeft.

Zijn vader - keurig protestants opgevoed - pakt er de huisbijbel bij. Matthias vindt het: "Allemaal mooie verhaaltjes."

"Niet iedereen vond Jezus meestal soms heel lief. Daarom maakten ze hem dood. Maar toen ging de elf hem helpen."

De bijbelles bestaat vooral uit plaatjes kijken. Miguel vertelt hoe iedereen heet. De platen van Koning David worden het meest gewaardeerd.

"Hoe heet zij?" Miguel weet het niet. "Eens even kijken, eh..., Richteren 16 vers 19."  Matthias: "Oh! Lange naam!"

Miguel: "En zij heet Esther."
Matthias: "Mooie naam, Ekster!"

Dommes

Matthias wordt terechtgewezen tijdens de maaltijd: "Ik luister wel papa, maar ik hoor je niet!"
Na de tweede terechtwijzing, zegt hij: "De volgende keer eet ik mijn bord weer op. Dinsdag!"

Matthias: "Ik ben ouder dan Maren. Maar ik loop nog steeds rechtop!"

Er is weer eens bezoek in de Mauritslaan. Als Matthias naar bed gebracht wordt, zegt hij: "Nu zijn ze er nog, maar straks gaan ze weer."
Emma: "Maar Miguel en ik blijven hier hoor!"
Hij: "Ja, want Maren is nog te klein om de afwas te doen. En ik ook!"

Toon neemt Maren mee naar de schommel buiten, de rest blijft binnen, want onze gast, Sofía, is vandaag een beetje ziek. Wij gaan kleien. Ik rol aan de lopende band felgekleurde worsten en Matthias en Sofía snijden ze ijverig in stukken. 
Matthias: "Wat gezellig hè, dat opa weg is."
Ik: "O ja?"
Hij: "Ja, want hij zit de hele tijd op zijn I-pad te kijken!"

Terwijl de baby wordt gevoed in de slaapkamer, zit Sofía in bad.
Op gegeven moment roept ze vanuit de tobbe: "Mama! Ma-ma!"
Loesje, vanuit de slaapkamer: "Camilo is even aan het drinken."
Roept Sofía terug: "Mijn broer?"

Bevers in de binnenstad

Het zit in de genen: Bevers die verdwalen in onbekende steden komen uiteindelijk altijd terecht op het industrieterrein, waar ze vervolgens nog verder vastlopen. Op het moment dat ze ervan overtuigd zijn de rest van hun dagen te moeten slijten tussen de troosteloze, grijze gebouwen, dient zich een uitweg aan.
Blijkbaar heeft die uitweg zich voor de bevers in de Beatrixhaven in Maastricht niet aangediend. Zij hebben besloten er maar gewoon het beste van te maken!

Naar de bibliotheek

Sinds ik een paar maanden geleden met pre-pensioen ging, ben ik weer lid geworden van de bibliotheek. Vóór die tijd kocht ik namelijk 25 jaar lang alles wat ik lezen wilde in de plaatselijke boekhandel, dat had met een zeker persoon zijn inverdien-potje te maken, dat vreemd genoeg uitsluitend besteed mocht worden aan dienstreizen en aan boeken en dat nu eindelijk uitgeput is.

Sinds kort ga ik dus eens in de paar weken boeken lenen in het gloednieuwe gebouw van de Goudse bieb. Vandaag ging mijn echtgenoot voor het eerst mee. Terwijl ik een gereserveerd boek moest ophalen, verdween hij uit mijn zicht. Een keer raden waar hij ging kijken:

De auteur wilde heel graag bij zijn boek poseren. Moest hij wel even mijn boek vasthouden:

 

Domme dommes

Jeppe en Pien zitten tegen elkaar op te bieden.
Jeppe: "Ik kan pas hard rennen. Ik kan harder rennen dan een auto!"
Pien: "Ik kan harder rennen dan een cheeta!"
Jeppe: "Maar weet je welk dier pas hard kan rennen? Een tijger!"
Pien: "En weet je welk dier helemaal niet hard kan rennen? Een lui-jachtpaard!"

Piens allerbeste vriend is Jip Cobben (want er is ook een Jip Claessens), vanaf de eerste dag dat ze op de kleuterschool zat. Aangezien ze binnenkort alweer zes wordt, mag ze een paar kindjes uitnodigen voor haar verjaardagsfeestje. Ze somt een aantal namen op: Nena, Wes, Catoo (ja, dat schrijf je echt zo), Bent, Tjodun, en Silke. Maar Jip zit er niet bij. Als ik haar om opheldering vraag, antwoordt ze: "Nee, Jip is verliefd op mij. Dus die mag niet komen, want dan moet ik de hele dag kussen!"

Jeppe heeft soms van die momenten: hij geeft honderdduizend knuffels, zegt met een lief stemmetje "ik hou zó veel van jou", en zit met een dromerige glimlach naar mij te staren.
"Ben je een beetje verliefd, Jeppe?"
"Ja,"zucht hij, "op Jip Cobben..."

Domme dommes

Flinn gaat slapen. Hij heeft al een geschikte droom in gedachten: over een grote vrachtwagen met kleine auto's erop. Dat wil hij iedere nacht als droom, en meestal voegt hij er aan toe dat hij die grote vrachtauto met apa Edouard gezien heeft.
Lonneke: "Ga je van de vrachtauto én van Apa dromen?"
Flinn: "Nee, niet van Apie. Want ik hou van vrachtwagens, maar niet van Apie. Maar ik vind Apie wèl lief."

Flinn heeft oorontsteking en moet daarvoor naar de huisarts. Pien en Jeppe hebben een dagje vrij van school en mogen dus mee. Vooraf wordt er uitgebreid overlegd wat zij aan de dokter zullen vragen.
Pien heeft in het verleden ook vaak oorontsteking gehad en had een half jaar geleden nog een klein gaatje in haar trommelvlies. Zij wil dus dat de dokter in haar oor kijkt: "Want als mijn oor dicht is, mag ik op zwemles!"
Jeppe wil ook dat de dokter naar hem kijkt: "Ja, want vanochtend werd ik wakker en toen had ik een oorinsteek! In twéé oren!!"

Flinn heeft een vriendinnetje op het kinderdagverblijf, Meia. Regelmatig vraagt hij thuis naar haar. Volgens haar moeder heeft Meia het ook vaak over Flinn. Ze noemt hem 'mijn lieve kleine jongen'. Ze spelen samen vadertje en moedertje, "en dan was ik de moeder en hij de vader en ik had bruin haar en mijn lieve kleine jongen had grijs haar."

Sofía heeft praatjes

Veel daarvan leert ze van boekjes voorlezen en van filmpjes kijken op de i-pad. De eigen fantasie doet de rest:

Ze speelt met een schepje dat Pip is genoemd. "Mama! Pip zegt dat ik een slimme held ben!"

Camilo knuffelend: "Jij bent pas echt een vriend!"

Ze heeft met Loesjes ketting gespeeld. Die is nu natuurlijk foetsie. Sofía helpt mee met zoeken. Ineens roept ze: "Ik weet het! In de ondergrondse tunnels van mijn vader!" (Uit filmpje van Pieter Konijn)

Als de ketting niet gevonden wordt, zegt ze troostend: "Dat geeft niks mama. Morgen zal ik hem niet meer kwijtraken."

Grote vorderingen bij een heel klein mensje

Voor degenen die zich bezorgd getoond hebben: Loesje ziet er patent uit, ook al wordt er helemaal niet gefietst van werk naar crèche - dat wilden ze daar niet hebben. Zo went hij nooit, zeiden ze daar. En ze hebben gelijk gehad.

Zie hier het bewijs:

Met engelengeduld én verstand van babyzaken - eerst aan de wijsvinger laten zuigen, dan aan de fles, en anders de voeding desnoods lepeltje voor lepeltje - hebben de crècheleidsters de kleine jongen binnen 2 weken aan de fles met kolfmelk gekregen. Alle leidsters, ook die van andere groepen, werden ingeschakeld voor deze vermoeiende klus. Maar het lukte, en hij kan het nu thuis ook, chapeau!

De speen aanleren was nodig vanwege het vele huilen tussen de voedingen door. Dat deden ze niet zoals mijn overbuurvrouw met haar tweeling (die plakte de spenen met een pleister aan de mondjes vast...), maar door een zacht doekje op de speen te leggen. En erbij blijven natuurlijk!

Voor mensen die faliekant tegen speengebruik zijn: deze baby huilde de laatste weken werkelijk de hele dag: goed om iedereen helemaal gek te maken! Hij huilde in zijn bed, in de wandelwagen, op schoot, over de schouder, in de box en in de wipstoel.

Pas 's avonds liet hij zijn weerstand een beetje varen. Dan mopperde hij nog een beetje door over het leven tegen zijn vader:

Ook voor ons, zijn thuis-oppassers, was het een grote opluchting dat we de kleine jongen niet meer bij een loeiende afzuigkap heen-en-weer rukkend in zijn kinderwagen in slaap moesten zien te krijgen, maar gewoon in zijn bedje konden leggen. Sterker:  ik heb er afgelopen vrijdag zelfs 2 maal bijgestaan terwijl hij probleemloos in slaap viel. Voor het geval die speen eruit zou vallen natuurlijk!

Dat ik toen een foto durfde te maken was wel een groot waagstuk. Ik zag hem schrikken, maar gelukkig sliep hij daarna gewoon door. Pff!  

The True Detective

Omdat ik met alles klant ben bij KPN krijg ik gratis HBO. Dat zei me meer dan een jaar lang niets, totdat ik er vorige week achter kwam hoe ik daar eigenlijk gebruik van kon maken. Op de televisie zit het een beetje verstopt op een plek waar ik nooit kom, de zgn. "videotheek". Wat tref ik aan? Veel films (geen geduld meer voor) en veel series (geen geduld m...)... Ach wat, ik kijk gewoon één aflevering, van... wat zullen we eens nemen... Game of Thrones... nee, beetje lord-of-the-rings-gedoe... dus dan maar.... The True Detective...? dat zegt me helemaal niets.

Vooruit, één aflevering.


Nu heb ik verdorie de hele serie 1 gekeken en was vanaf her eerste beeld al hooked. Ik geloof dat er in elk beeld gezopen en gerookt wordt, beetje seks, beetje (veel) geweld, wat zwarte magie, een troosteloos landschap, wat donkere country & western en een eindeloze reeks one-liners over de zinloosheid van het bestaan. Onweerstaanbaar. Gelukkig is serie 2 een stuk minder sterk, dus van deze verslaving hoop ik snel weer af te zijn. De rest durf ik niet meer aan te klikken voor mijn pensioen. Knap gemaakt!

Praatjes

Matthias heeft door hoe het zit met de dagen van de week, en dat elke dag hetzelfde verloopt: "Eerst moet je opstaan, en dan ga je ontbijten en dan spelen, en dan avondeten en dán ga je weer slapen." Hij pauzeert even en concludeert dan: "En zó word je oud!"

Opa is al erg oud, en hij zelf wordt ook oud denkt hij. "Dan ga je helemaal krom lopen, met een stok."Hij denkt even na. "Maren wordt ook oud. Maar ze blijft wél klein!" 
 

De hoeveelheden zijn nog niet allemaal even duidelijk:

Toon moet betalen voor zijn boodschappen in het stokken- en dennennaaldenwinkeltje.
"Hoeveel moet ik betalen?"
"12 meter!"

En: "Je mag niet hard rijden! Anders ga je naar de gevangenis."
"Hoe lang?"
"Een minuut!"

Laatste nieuws 1: Maren kan schommelen!


Laatste nieuws 2: Camilo accepteert een speen, belangrijke stap op weg naar de fles!

Domme dommes

Het is een troosteloze bedoeling op de Berg. Alle kindjes zijn ziek. Flinn en Jeppe zelfs zodanig dat ze paracetamol nodig hebben om de koorts een beetje te drukken. Omdat een ziek kind een pilletje laten slikken een haast ondoenlijke opgave is, dienen we het medicijn toe via een zetpil. Als Pien een dag later ook koorts heeft en we haar paracetamol kauwtablet aanbieden, accepteert ze dat aanbod ietwat aarzelend: "Maar ik wil géén billenpit!"

Een van de zeven kippen is te grazen genomen, waarschijnlijk door een valk. of een andere roofvogel. Het betreft Toktok, de kip van Pien. Er is geen lijk; slechts een bergje zwarte veren getuigt van het drama. Ik stel Pien voor een paar mooie veertjes te verzamelen, ter aandenken, Pien voelt er niet zoveel voor: "Straks komt die roomvogel weer uit het bos!"

Dommes

Sofía wijzend op de kipfilet op haar rijstwafel: "Mama, ik lust deze niet, er zitten rode dingetjes in." Loes: "Oh, dat geeft niks. Dan vis je die er toch uit?" Sofía, verontwaardigd: "Maar mama, ik heb toch geen hengel!"

AH bezorgt de boodschappen thuis en Sofía doet juichend mee met het verslepen van de spullen naar de juiste kast: de tomatenketchup, de blikjes met  mais. Dan grijpt ze een grote groene fles. "Jippie!! We hebben ook shampoo!"  

In Rijswijk arriveert er bezoek juist als Matthias boven in bed wordt gestopt. Emma vraagt hem of hij beneden nog even gedag wil gaan zeggen. Zegt ie: "Oh nee hoor, dat hoeft niet. Die gaan vanzelf wel weer weg!"

Voor het eerst onder de douche!

Precies vier maanden oud is Camilo nu en in die tussentijd heeft hij niet bepaald stilgezeten.

Of eh... misschien heeft hij juist iets teveel stilgezeten en wordt het tijd dat hij wat in beweging komt?



Meneertje is zo intens tevreden met zijn moeders voeding, dat hij sinds kort de fles weigert die hem periodiek al werd voorgeschoteld. Bij zijn oefendagen op de crèche zijn tot nu toe alle leidsters al ingeschakeld geweest om er toch iets in te krijgen, desnoods dan maar met een lepeltje. Zijn moeder bereidt zich nu voor op heen en weer fietsen vanaf het werk....

Dommes, kletspraatjes en blauwe wangen

Op een vrije woensdag zijn opa Toon en Sofía de hele dag in Rijswijk om met Matthias te spelen. Als ze tegen vijven weer vertrekken, is de laatste in tranen. "Nou moet ik helemaal alleen bij Emma blijven!"

Al sinds jaar en dag gaan papa's en mama's morgens naar hun werk om "centjes te verdienen". Sofía heeft dat ook begrepen. Als Esteban wil vertrekken zegt ze: "Papa, jij moet (kijkt naar haar handje en telt een voor een de vingertjes af), jij moet 1, 2 , 3 centjes verdienen. Anders wordt mama boos!"

Marens woordenschat gaat niet met grote sprongen vooruit. Maar in tenminste één woord toont ze zich een ware Hollandse meid: agagag! Inderdaad ja, hagelslag! 

Matthias: "Ik vind oma lief."
Emma: "Dan moet je dat tegen haar zeggen."
Matthias: "Ja, maar ik vind het spannend als opa dat hoort!"

Het zijn ongelukstijden: niet alleen weigert Camilo ineens de fles (nu de crèche voor de deur staat), de 3 anderen zijn allemaal keihard gevallen, met een grote blauwe plek op hun hoofd als resultaat. Maren viel tegen de bank, Sofía tegen de rand van een zandbak en Matthias kukelde ineens een stuk van de trap. Hier toont hij wang én pianospel:

Ook Sofía laat zich niet van de wijs brengen. Zelfs als het bad leeg is gaat ze door met haar verzinsels, nu in een duidelijke mengeling van NL en Engels, want ook in Ypenburg wordt Dora gekeken!

Domme domme

Jeppe is moe als hij op woensdagmiddag de klas uitkomt. Aan de lunchtafel vraagt Edouard hem wat hij de rest van de middag gaat doen.
Jeppe: "Ik denk dat ik zo maar even ga slapen."
Edouard: "Nee joh, slapen doe je toch 's nachts?!"
Jeppe: "Nee hoor, sommige mensen doen dat ook overdag, en ik ben sommige mensen!"
Pien vult aan: "Ja, sommige mensen doen een middagdukkie!"

Domme domme

Toegegeven, met dit naargeestige weer kijken ze veel televisie, misschien wel iets té veel. Flinn kent inmiddels hele delen van de Thomas de trein dvd's uit zijn hoofd. Regelmatig krijgen wij een opdracht: "Jij was James (of Percy of Stephen of Spencer of ...) en ik was de Dikke Controleur!" Ook horen we op gezette tijden de liedjes voorbijkomen: "Samen samenwerken, stomers tegen diesels". Maar dat ene liedje over die monsters ("Kijk daar, kijk daar, ze zitten klaar! Waar?"), dat heeft hij toch nog niet helemaal onder de knie: "Kijk daar, kijk daar, 't is Sinterklaas! Bah!"