Haagse Dommes

Ze rijden met de auto anders dan anders, Milo begrijpt er niks van. “Gaan we niet naar de crèche?” "Nee Milo." "Gaan we naar huis?" "Nee Milo." “Gaan we naar het Amsterdamse bos?” 

(uit een versje van Annie M.G. Schmidt)

Iemand heeft Astra de kat bang gemaakt en dat bevalt Matthias niet. Hij zegt tegen zijn moeder: “Ik zal Astra nooit laten schrikken. Net zo als jij nooit mijn kop eraf zaagt!”

“Opa moet straks even weg, Milo.”

“Gaat ie naar Amsterdam?”

Maren heeft originele manieren van verleden-tijdsvorming:

- Toen viel ikde op de grond.

- Maar dat wil ikde graag!

- Deze tandenborstel miste ikde!

- Ja, die bedoel ikde!

“Opa gaat nou even weg, Milo.”

“Gaat ie naar Spanje?”

Ze passeren de stadsmolen midden in Delft. Toon: “Deze molen is al 400 jaar oud! Moet je nagaan , en ik ben pas 70!”

Matthias, verbijsterd: “Is die molen dan nóg ouder dan jij?”

Domme domme

"Wat wil je op je brood, Flinn?"
"Hagelslag!"
"Nee, je moet eerst hartig."
"Ja, maar hagelslag is toch hartig, want het is toch hard?!"

Flinn gaat in een roze cape naar school. Nee, hij is niet Mega Mindy, maar Mega Flinndy!

Flinn zit met de Lego te spelen, maar is wat lui. Hij heeft een plat stukje nodig van 6 puntjes lang en 2 puntjes breed en vraagt mij om het te zoeken. In mijn opvoedkundige modus dwing ik hem zelf te zoeken.

"Gewoon even goed kijken, Flinn. Je hebt een stukje van 6 puntjes nodig."

"Nietwaar!"protesteert Flinn, "Niet van 6 maar van twee-vier-zes-acht-tien-twaalf!!"

Dommes van Sofía

Als Sofía’s tand er nog maar pas uit is, gaan ze op bezoek in Gouda. Loes: “Kun je mooi aan opa en oma laten zien dat je tand eruit is!” Sofía: “Ja, wel opschieten dan, anders groeit hij alweer aan!”

Sofía vertelt in haar spel een verhaal. “En de heks ging dood.” Even stil. Dan: “En ze ging doder, en doder...”

Loesje heeft vilten poppetjes gemaakt voor Sofía om mee te spelen. Die doet de popjes in een tasje, maar bij het eruit halen roept ze: “Je bent helemaal gepropt, je moet naar de plattenier!”

Sofía: “Hoe kan het dat bacteriën dood gaan door zeep? Zeep heeft toch geen tanden?"

Loes legt uit dat zeep bijzondere moleculen zijn die lang en scherp zijn als een soort zwaardje. Ze praten er nog even over door en Loesje concludeert: “Zo zie je maar, moleculen bepalen eigenlijk alles. Sofía: “Nee hoor, de burgemeester bepaalt alles!”

Loes, in de badkamer: “Kijk Sofía, aan allebei de kanten zit een kraan. De wastafel is symmetrisch!” Sofía denkt even na en kijkt. Dan zegt ze: “Er staat ook een zeepje aan allebei de kanten, dat is ook, eh... zebratisch!”

Sofía: “Waarom moet we Jezus’ verjaardag vieren? Hij is al jaren dood! Ik wil dat er een nieuwe Jezus geboren wordt!”

Sofía in haar spel met twee poppetjes: “De juf zegt: jullie moeten het samen oplossen.” Het is even stil en dan vraagt ze: “Mama, wat betekent oplossen?”

Sofía: “Oh! Die is mooier dan ik me ooit had gehoorgesteld!”

Oké, ook eentje van Camilo. 
In de auto op weg naar Gouda passeren ze 4 windmolens. Milo ziet ze: “Molen!”

Loes: “Goed gezien, hoeveel zijn het er?”

Hij telt: “Een, drie, vier!”

“En hoeveel is dat in het Spaans?”

Even stil, dan zegt hij: “Ook!”

Domme domme

Na een lange kerstvakantie is de verleiding natuurlijk groot om heerlijk in je warme bedje te blijven liggen. Maar helaas worden de kinderen gewoon om half negen op school verwacht, dus moet er opgestaan worden als de wekker gaat. Flinn voelt daar niet zoveel voor en kruipt nog wat dieper onder de wol. Peter, die hem al een paar keer geroepen heeft, trekt het dekbed van hem af om hem aan te sporen toch maar te gaan aankleden. Flinn kan dat niet zo waarderen: "Papa, ik wil dat je weet dat ik dit echt helemaal niet leuk vind!"

Op 10 januari vond er in huize Op de Berg weer een heuglijk feit plaats: Neeltje stond voor het eerst los. Jeppe zag de grote betekenis van dit moment in en ging meteen zijn zus halen, die op dat moment in een andere kamer lag te lezen. Aangespoord door Jeppes enthousiasme kwam Pien meteen even kijken. Neeltje was niet te beroerd om haar kunstje nog een keer te vertonen en daarbij ook meteen hartelijk voor zichzelf te applaudisseren. Pien ziet het aan, lacht vertederd, en zegt dan droog: "Zo, nou nog lopen."

Koekebakker is geaccepteerd!

Gaarne geven wij kennis van de nieuwste spruit onder onze hoede, het woord: de koekebakker!

Geen Nobody, zoals Michael  dacht dat het betekende, maar een totale onbenul die ons opzadelt met onhanteerbare rotzooi, zoals daar zijn: plastic verpakkingen die je zonder geweld niet open krijgt, spijkerbroekjes die de ganse kinderrug blootgeven zodra de kleiner drager zich even bukt, onmogelijk in te pluggen autoriemen-bij-kinderstoeltjes en ga zo maar heel en heel lang door.

Hoewel het adoptiebewijs abusievelijk mijn naam vermeldt, zal mijn echtgenoot ervoor zorgdragen dat er koekebakker geroepen zal worden tot in de eeuwen der eeuwen. Waarvan acte!

Wo ist die Joelia?

Naast haar webonderneming Violinspiration zet Julia haar kennis over online marketing nu ook in voor een Berlijns consultancy bureau. Kun je haar vinden in Das Team?

Julia hoopt in haar team ook weer veel bij te leren voor toekomstige plannen en heeft ook heel veel zin om na een paar jaren solistisch bezig te zijn geweest met anderen samen te werken. 

Singdomdomdomme

A few weeks ago, Elsa, after a long walk outside: "Next, I want to go to the playground, Papa."
Papa: "Hurgh, I don't like this life."
Elsa, smiling: "Then you shouldn't have made an Elsa."

Ik probeer zo nu en dan wat Nederlandse klanken en woordenschat, bijvoorbeeld bij wat vogel plaatjes:
Ik: "kip, kuiken"
Elsa herhaalt: "Kip, kweijken"
Ik: "specht"
Elsa: "spehhh? what papa?"
Ik: "gans"
Elsa: "cunts!"

Intussen is Elsa vier jaar. De foto gemaakt door Katelyn, tijdens een bezoekje bij het art-science museum.

Mop

De moppen zijn bij ons niet van de lucht. Vooral Flinn kan er wat van. Het begint steevast met " Er liepen twee..." en afhankelijk van wat hij net heeft meegemaakt of gehoord zijn het slakken, locomotieven, hertenjagers, bananen, of draken, die dan een eindeloos avontuur meemaken, waar regelmatig 'poep' of 'scheetje' in voor komt. Meestal houden we na twee zinnen op met luisteren. Als hij stopt met praten, lachen we beleefd, maar vooral niet te uitbundig, want dat zou hem maar aanmoedigen een nieuwe mop te beginnen.

Pien daarentegen, die bedenkt de moppen zelf. Naar aanleiding van een bezoekje aan een kippenopvang - wij zijn weer twee dametjes rijker, Roodveer en Kippetje Tok - waar 200 kippen vrij rondliepen, kwam ze met de volgende mop:
Twee mannen willen tweehonderd kippen hebben. Zegt de een tegen de ander: "Zullen we er eerst twee halen, dan komen die andere honderd later wel!"

Dommes

Matthias: “Mama, wanneer ga ik naar de trompetles?”

Emma: “Vrijdag. En jij hoeft nergens heen, want de meneer met de trompet komt bij ons.”

Matthias: “Oh fijn, want ik wil liever niet helemaal alleen naar de trompetschool.”

Maren: “Mama, heel vroeger, toen ik nog Jezus was, waren mijn papa en mama Maria en Jozef.”

“En?” vraagt Emma. “Wat vonden jullie het leukste in het zwembad?”

Maren: “Eh, het water.”

Sofía wil ons iets laten zien, iets moois dat haar papa voor haar gemaakt heeft op haar kamer boven.

Matthias herinnert zich ineens iets: “Oh ja, weet je nog opa, dat Esteban vorige week tegen Sofía zei,” - intussen knikkend, met een glimlach - “ja, in het Spááns natuurlijk, dat hij een verrassing voor Sofía had?”

Beppie tegen Milo: “jij bent toch mijn kleine vriend?”

“Nee, ik ben een grote jongen.”

“En wat ben ík dan?”

“Jij bent,” hij laat even een pauze vallen en zegt dan ernstig, “Jij bent een méns.”

Sofía heeft haar paddenstoelhuisjes, en Matthias zijn.... monsters!

 

Kerstconcert in Rotterdam

Dit jaar was was er wel een heel bijzonder kerstuitje: voor het eerst gingen de 3 oudsten met 3 vaders naar een familieconcert in De Doelen: De Notenkraker voor  4+ers. De kleintjes vonden het net zo mooi als de papa's! De enorme ontvangsthal, met veel musici en hun instrumenten om van dichtbij te bekijken, het kinderkoor, de grote trappen, de uitverkochte grote zaal vol jong en oud!

  

Ze zaten bijna vooraan, op een zitverhoger, waardoor ze makkelijk over eventuele grote mensen heen konden kijken. Maren kon het niet laten de zilveren haren van een dame voor haar te strelen.

Er zat een volledig orkest op het podium, en de bijbehorende beelden kwamen van levende poppenspelers en poppenspel op een scherm. 

De kleintjes leefden luidkeels mee met de gebeurtenissen op het podium: de grote Chinese draak bijvoorbeeld, die met zijn kop bijna tot hun rij kwam.... 

Toen het gevecht van de muizenkoning met de Notenkraker begon, en de muizenkoning een klap kreeg, riep Matthias keihard “yes!” door de stille zaal, en toen het grote scherm omhoog ging waar een groot, verlicht orgel achter schuil bleek te gaan, riep hij: “Opa, kijk! Het orgel!”

 

Domme dommes

We bezoeken ieder jaar met kerst een kerststal ergens in een lokale kerk. Dit keer is de kerststal in de basiliek van Meerssen aan de beurt. De mis is net uit, er scharrelen nog wat mensen rond. Het is de 24 december, dus het kindje is nog niet geboren, maar dat is niet het grootste probleem. Want wat zien we daar achter in de stal staan, op de plek van de os en de ezel? Flinn: "HEE KIJK! TWEE EVERZWIJNEN!!!"

Flinn waakt met zijn stethoscoop over het welzijn van de familie. Hij luistert naar mijn hart en concludeert: "Ja, oké, dat kan nog wel even." Dan luistert hij naar mijn buik en stelt vast: "Ik hoor het al: teveel gegeten!"

Vrolijk genderneutraal kerstfeest, allemaal!