Terug van vakantie

Sofía op vakantie: “Ik mis mijn wereld...”

Milo is een andere mening toegedaan. Ze rijden de eigen straat weer in en dan zegt hij, heel verdrietig: “Ik wil weer naar ons huis in Engeland...”

En vrolijk na een dagje crèche: “Ik heb niet geslapen. Ik was met mijn vrienden!”

Marens rolgordijntje is naar beneden gekomen, daarom hangen er tijdelijk vuilniszakken voor haar raam. Emma staat eraan te sjorren. Roept Maren boos: “Mama! Je maakt mijn nieuwe gordijn kapot!

Sofía speelt met poppetjes: “Wie wil er mummies? Eh... huffies? Eh....?
Loesje: “Muffins?”
“Ja!”

Milo: “Oma, ik ga jou missen. Jij mij ook?”

Sofía ziet een blikje kidneybonen. “Ah lekker! Mini-knakworstjes!” 

Leren sjansen

Matthias geniet met volle teugen van zijn eerste vakantie op een camping. Zoveel kinderen om mee te spelen! Zoals dat meisje uit de tent aan de overkant. Samen zitten zij op zijn speelkleed, en dan opent hij de conversatie: "De lievelingskleur van mijn opa is geel."

Sofía - op vakantie in Terschelling - is iets anders van plan. Ze ligt al in bed als ze zegt: "Ik weet met wie ik ga trouwen, maar ik weet niet of dat mag.... Met Matthias. Ik weet zeker dat hij een lieve papa zal zijn, hij is nu al zo'n lieve kerel!

Sofía heeft een avontuur beleefd!

Toen het verhaal gedaan was, wilde ze er niets meer over horen. "Mama, willen je even geen woord meer zeggen over die meeuw, want ik vind het vervelend als ik er steeds aan denk."

Op vakantie

Emma c.s. zijn op vakantie gegaan, de lange reist voert naar het Île de Re aan de Franse kust. Emma wil onderweg graag regelmatig stoppen, maar de kinderen niet. Matthias: “Nee mam, niet op een kleed in een veld....!”*

Maren speelt onderweg met haar poppen. Zegt de ene pop tegen de ander: “Ik ga lekker op vakantie naar een huisje met geen bad en geen TV.”

Vlak bij hun bestemming zien ze een kerk met wat huizen eromheen. Matthias bekijkt het gehucht vanuit de auto: “Da’s wel een gezellig dorp zo te zien.”

Matthias rijdt voor het eerst van zijn leven een camping binnen: “Dit is de mooiste camping waar ik ooit ben geweest. Ik zou hier wel mijn hele leven willen blijven!”

Op het strand, Maren: “Matthias, zullen we hier koning en koningin afspelen?” Hij: “Nee, want ik weet niet meer waar we gebleven waren. En we hebben geen koets.” 
 

 

Mama heeft een etentje, maar Sofía wil opblijven tot ze thuis is. Ze zegt tegen papa: “Je hebt kans dat ik straks ga huilen papa, als mama niet op tijd thuis is.”

Camilo stoot bijna zijn bord om. Hij zegt tegen zichzelf: “Oei, dat was net op tijd hè?”

Sofía tegen haar broertje: “Als je 4 bent, dan mag je naar school! En als je 9 bent, dan mag je naar de middelbasis school!”

*Opa T, die zojuist een spiksplinternieuw picknickkleed heeft aangeschaft, heeft laten weten Matthias te zullen onterven.

Eerste schooldag (vlak voor de vakantie)!

Laatste nieuws: Meisje van 4 heeft afscheid genomen van de peuterspeelzaal (waar ze slechts kort naartoe is geweest maar de peuterjuf een beetje te eng vond om er vaker heen te gaan). Nu, vlak voor de vakantie gaat ze voor het eerst naar de basisschool!

 

Deze mag van haar wel thuis blijven.

 

 

 

Rugzak om, daar gaan ze!

 

 

Nog even een selfie maken in de auto:

 

En dan naar school, kennismaken met de kleuterjuf.

 

Vanwege de privacy-wet kan ik van de juf geen foto's laten zien, maar reken maar dat het een geslaagde dag was; vooral omdat het 's avonds eindigde in het schooljaarfeest met een disco tot diep in de nacht!

 

 

 
 

 

 



Dagboekjes

Ook hier wordt hard gewerkt in de boekjes van omA3 (in reactie op de berichten van Beppie en Jeroen op '24' juni). Neeltje is het ijverigst van allemaal.

Maar ook Flinn en Jeppe kunnen er wat van:

Die van Pien is van Pien. Daar mag ik, terecht, niets uit publiceren.

Vakantie!

 Loesje: "Kijk Milo, daar hangt een vlag!"
Hij: "Ja, een vlag! Maar geen tas... Hij is niet geslaagd?"

Sofía: "Ik ga morgen de hele dag mopperen en ruzie maken met mijn broertje." Waarom? "Morgen is het feestje van Sara en ik ben niet uitgenodigd!"

Milo probeert met zijn vinger een spinnetje aan te raken, heel spannend is dat! Als het hem lukt, roept Esteban: "Lo tocaste!" (Je hebt hem aangeraakt!) Trotse Milo: "Ik heb hem tocast!"  

Van een collega van Loesje heeft Sofía twee T-shirts van Peppa Pig gekregen. Welke gaat ze het eerst aandoen? "Deze met de pailletjes. Dan heb ik morgen iets te doen als de juf praat."

Milo heeft een vriendje op de crèche, dat nog niet kan lopen. "Maar kan hij wel kruipen?" vraag ik. "Ja, zegt hij. "Net als een hond."

Laatste nieuws:
Meisje van bijna 4 heeft afscheid genomen van de crèche. Na de vakantie gaat ze naar de basisschool!

Oude foto

Douaneambtenaren in opleiding in jeugdherberg
"De Overberg", 1946. Particuliere collectie Beek.

Michael was gisteren hier en liet mij de foto zien, wel heel erg klein op zijn Aaai pad. Of hoe dat mag heten. Ik dacht ook dat het de foto was die zowel door Beppie als door Mike werd aan gewezen (vooraan, opap was aan de kleine kant!). Het kan ook zijn dat hij achteraan staat.

Eigenlijk moeten we gewoon de echte foto hebben, maar ik vrees dat hij die niet heeft meegekregen met al die soldaten ter plekke! Opap trok pas een uniform aan toen de oorlog uitbrak en hij in Engeland zat. Alle soldaten op de foto waren Nederlandse soldaten. Hij was motor-ordonance (ik meen dat hij de rang van sergeant had en bleef dat ook totdat de oorlog definitief voorbij was. Even een extra:

Ik (A3n, dus) maakte regelmatig bombardementen mee toen ik samen met NanNan in Londen woonde. Als er Duitse vliegtuigen overkwamen moesten wij in de schuilkelder, maar blijkbaar hebben we ook onder een verstevigde tafel die  aan de zijkanten was voorzien van ijzerwerk. Ik was heel erg klein, maar kende toch een paar woordjes, o.a. "ALL CLEAR, ALL CLEAR!" Dit weet ik dus van NanNan, het waren de enige woordjes die ik kende. Ik vond het blijkbaar niet zo leuk, daar onder die tafel! Gelukkig hoeft dat niet meer!! Groetjes, A3n !

Een annex aan de annex

Eigenlijk wilde Roelof opnieuw een huis (ver)bouwen. Maar hij kon geen geschikte ruïne vinden. Toen het voor mij duidelijk werd dat we nog lang op Taule zouden blijven wonen, heb ik twee plannen aan hem voorgelegd. Ik wilde erg graag een zwembad, hij wilde dat niet maar bouwt het nu toch voor me. En ik wilde een 'woonkamer' toevoegen aan mijn annex. Dat vond hij wel een goed idee. Ik denk dat we twee jaar aan het plannen en wachten zijn geweest en nu zitten we midden in de bouw.

Beide bouwsels worden ongeveer gelijktijdig opgetrokken, maar ik laat in deze blog de foto's zien van de 'woonkamer'. De bouw wordt uitgevoerd door Antoine en zijn broer Michel. Hun opzichter, Roelof, kan goed met ze opschieten.

In het begin van het proces hadden we erg veel problemen met overvloedige regen. Hier zie je hoe een redelijk netjes stuk tuin wordt omgezet in een ruw oppervlak met geulen voor de fundamenten:

In de geulen wordt beton gestort. Dat kan relatief gemakkelijk vanaf de weg. Helaas was een deel van het beton niet goed, en moeste we een paar mooie droge dagen overslaan omdat het beton alsnog moest uitharden. Daarna werden op de fundamenten muurtjes gebouwd. Die werden - weer met beton - opgehoogd tot alles muurtjes precies even hoog waren. het klinkt allemaal eenvoudig, maar de drie mannen hebben dagenlang gemeten en gerekend.

Daarna werden de compartimenten gevuld. Eerst met allerlei stenen en grond (bij ons bestaat de grond voornamelijk uit stenen). Weer pech, de hopen grond die we wilden gebruiken om op te vullen waren veel te nat. Dus moesten we extra veel grint laten komen en daarmee vullen. In de laatste foto kun je zien wat het gaat worden: een woonkamer met een gang naar de bestaande annex. Daar omheen komt terras, aansluitend bij het bestaande terras.

En weer beton. Nu zie je goed dat alles 'even hoog' is. Het is de bedoeling dat ik met krukken van de keuken van Roelof naar mijn woonkamer kan hobbelen (ik moet een keer aan een voet geopereerd worden, dus het is echt waar). Tegelijk zie je hoe groot het hoogte verschil in de tuin was. Later wordt alles genivelleerd, zodat ik ook in de tuin kan hobbelen.

De bouw ligt nu enkele weken stil om alles goed te laten uitharden.

Het is hier inmiddels bloedheet. En tegelijk wordt om ons heen op alle velden tegelijk de tarwe geoogst. Overal combines, tractoren, enorme wolken stof en arme Roelof die het zwembad aan het bouwen is. Maar dat komt in een volgende blog.