Ge.........

Dan zal ik nog even een domme domme van Puck melden. Hij werd geproduceerd op A3n's verjaardag in het bijzijn van Rich en Jose. Op weg naar A3n hebben de op de fiets geoefend wat Puck moest zeggen tegen A3. Gefeliciteerd. Op het moment supreme geeft Jose de voorzet:"ge........" en dan valt er een deur dicht waarop Puck aanvult: "...sloten". Knap he!

Puck gaat tijdens de familiedag trouwens een zeer spetterend optreden verzorgen samen met Rich. Zij zullen samen het fietslied ten gehore brengen! Van wel 5 coupletten!

No news from de kaasstad

Zal ik dan maar het nieuws uit Gouda verzorgen? Er is vast wel iemand geïnteresseerd in het feit dat de kersenboom dit jaar ondanks ruim gebloesem geen kersen draagt en de leipruim over een paar weken zijn eerste pruim gaat opleveren. De kleur is nog niet vast te stellen. Verheugt het verder iemand dat onze witte bessenstruik volop vruchten draagt? Helaas is er hier in huis maar eentje die ze waardeert: deze Esscheheikespruit eet ze recht van de struik, zonder suiker of wat dan ook. Volgens haar huisgenoot een ware heldendaad.

NIEUWS VAN HET E.H.

Het is echt komkommertijd in de tl-weblog! Iedere keer als ik ga kijken of er iets nieuws is bijgekomen (en ik kijk iedere dag!) kom ik de mooie pinksterdag van Toon tegen. Echt geen slecht stukje, maar ik heb 'm al gelezen. En ik zal zelf dus maar zorgen voor wat ander leesvoer bovenaan de w.c.-rol, al heb ik niet zo heel veel te melden. Maak niet zoveel mee, hier in Boxtel. In mijn dromen wel, zo ben ik vannacht te voet vertrokken uit Den Bosch, halverwege bedacht ik dat ik mijn fiets bij het theater had laten staan alwaar Ans een hoofdrol had in Lucia di Lammermoor. Ik dus terug. Was de fiets uiteraard weg. Overigens heb ik Ans niet horen zingen (misschien maar goed ook) want in het theater was ik alsmaar op zoek naar de zaal. Ik wilde nu zeggen: terug naar het saaie echte leven. Maar die droom was eigenlijk ook maar saai, nietwaar? Met opap gaat het heel goed, hij heeft veel meer energie dan een paar maanden geleden, biljart elke dag een potje met z'n eigen, werkt wat in de tuin, en (hier ben ik heel blij om!) leest ook weer en eet beter. Hij heeft bruis-ijzertabletten tegen bloedarmoede, misschien knapt hij daar wel wat van op. Hij houdt nauwlettend de ontwikkelingen in de buurtuin in de gaten, vooral nu er een nieuwe afscheiding moet komen tussen onze tuinen. De vorige bewoner, Geurts, had daar wat mee gesmokkeld. In onze tuin groeit eindelijk het nieuwe gras, het onkruid verdwijnt, en al is het geen mooi groen biljartlaken, we zijn niet ontevreden over het resultaat. Met dank aan Margriet en Roelofjan, die er ongelooflijk veel tijd in hebben gestoken (en nog steken), en uiteraard Rich voor het regelmatig maaien. Ik heb van Rich en Jose met mijn verjaardag een stoeptegelgleuvenonkruidverwijderaar gekregen. Ik ga er straks weer een kwartiertje mee spelen! We kregen in de afgelopen weken driemaal bezoek uit ons verre verleden. De namen die ik ga opnoemen zullen alleen bekend zijn bij de bovenvijftig Termeers. Eerst kwamen Pietje Schepersen zijn vrouw. Piet was onze fietsenmaker, en opap kende hem ook van het voetballen. Opap was voorzitter van de jeugd van ODC en Piet was toen jeugd. Dat is hij allang niet meer, hij kan nauwelijks nog lopen. Heel aardige man, met heel veel verhalen over vroeger, maar ik kon er maar weinig van verstaan want zodra hij begon te praten, herhaalde zijn echtgenote tegelijkertijd alles wat hij zei, en dan wist ik niet naar wie ik moest luisteren. Ik had overigens veel moeite de naam Pietje Schepers goed uit te spreken, wilde alsmaar "Dag Mijnheer Scheetje Piepers!" zeggen. (Eerste Piekte van Zetra door Nannan!) Bezoek nummer twee waren Gerard en Diny Beekmans. Ook jonger dan Opap, maar allebei slecht ter been, Gerard zelfs zwaar gehandicapt, kan niet rechtop lopen of staan. Vroeger kwamen ze bij Nannan voor "Engelse les" want ze wilden naar Australië. Dat is niet doorgegaan. Gerard loopt rondjes door het park met zijn rollator, eendjes voeren en zo. Hij merkte op zekere dag dat het koppeltje ganzen slechts twee jonkies had in plaats van drie. Er zat wat schorriemorrie langs de vijver en daar lag het derde ganzenjong. Onthoofd. Gerard was zeer boos op de jongens, hoe konden ze zoiets toch doen! De jongens achtervolgden hem naar huis en kort daarna belden er 3 (DRIE) politiemannen aan: Gerard werd ervan beschuldigd een jongen geslagen te hebben. Ondanks dat er iemand kan getuigen dat hij niet heeft geslagen, moet hij binnenkort voor de rechter verschijnen! De wereld op zijn kop. Ik wou dat bezoek nummer drie voor de rechter moest komen om veroordeeld te worden tot een levenslang straatverbod voor het Essche Heike. Ze zagen er allebei nog fit uit, dus dat kan een heel lang verbod worden voor het echtpaar Ien en Har B., exbewoners van het E.H.! Als ik ze aan had zien komen had ik de deur niet opengemaakt, hadden we alle deuren gesloten en de gordijnen ook en hadden we ons urenlang (voor het geval ze nog eens terugkwamen) verstopt. Na een kwartier wisten Opap en ik alle belangrijke conferenties die Harrhrr bij was geweest, de bedrijven die nog steeds in de rij stonden om hem binnen te halen als adviseur (iets met verzekeringen) de namen van alle hooggeplaatste personen waar zij bekend mee waren, de topcarrières van de twee superintelligente kinderen en de hooggeplaatste personen waar die mee omgingen en waren we bijgepraat over alle verre reizen (zo te horen minstens één per week) die ze in de afgelopen 40 jaar hadden afgelegd. Waarom bleven ze dan toch meer dan een uur zitten? Er is natuurlijk één troost: ze wonen ergens in Groningen (uiteraard aan de rand van de stad met schitterend uitzicht) stel je voor dat ze nog steeds twee deuren verder hadden gewoon. Nee, dan waren Opap en ik allang weg hier. Misschien woonden WIJ dan in Groningen met schitterend uitzicht.

Op een mooie Pinksterdag....

Hoi Webtermeers,

Ik kan jullie nog niet bijhouden, maar zal toch proberen om regelmatig op het web aanwezig te zijn. Reageren op ieders bericht is zeer, zeer, zeer verleidelijk, maar ik ben al ongeveer 1 dag per week kwijt aan het beantwoorden van mijn e-mails, dus besteed ik voorlopig mijn tijd maar aan actie in plaats van aan reactie. Misschien dat ik me nog eens ga concentreren op professioneel reageren en word ik de eerste criticus/recensent van uw familieweblog. Er is natuurlijk al een webmaster, maar die is alleen maar doorgeefluik, terwijl zo’n open webkrant natuurlijk schreeuwt om kritisch te worden beoordeeld.

PINKSTERWEEKEND: DE GEEST UIT DE FLES

Pinksteren is het feest van de Heilige Geest. En? Is het nog iets geworden? Zelf heb ik wel een geestig weekend gehad en voel ik me behoorlijk geestelijk gesterkt door alle bezigheden, ontmoetingen, gesprekken en indrukken. Welke dat zijn geweest? Hieronder volgt een kleine samenvatting.

1. Vrijdag voor Pinksteren

Werkmannen over de vloer. Een eigen huis is ook een zorgenkindje. Om onze geest te verlichten en ons geestelijk leven wat te veraangenamen moest er weer iets verbeterd worden aan huis en haard. Jullie zien op de foto een stilleven van het klussen. Om de geest te prikkelen mogen jullie raden welk karwei we nu weer onder handen hebben genomen. Inzenders van het origineelste antwoord kunen te zijner tijd een prijs verwachten. De foto is gemaakt in onze slaapkamer met uitzicht op het balkon. Zij die het antwoord al weten zijn uitgesloten van deelname!!!




2. Pinksterzaterdag

Is het niet 39 jaar geleden dat de Geest neerdaalde over Landgraaf en een massa publiek de apostelen van het lied hoorde zingen en zag dansen en dat iedereen zich herkende in de muziek, de taal en de ritmes van bonke, bonke, bonke, oehoe, oehoe, oehoe, dingedong en mama mia? Kom, dachten Beppie en ik, tijd voor een bedevaart naar PINKPOP. Al wisten we niets van de hedendaagse helden die er optraden zoals de Arctic Monkeys, maar wie kijkt er tegenwoordig met al die opwarming nog van op dat de apen tegenwoordig van Antaritica komen? Op de foto is te zien dat we hebben genoten van het popconcert. We zaten eerste rang in het bezoekerscentrum op de Brunssummerheide vanwaar we weliswaar geen goed zicht hadden op het Pinkpoppodium, maar wij heerlijk konden genieten van de welluidende, sterk afgezwakte klanken die zich vanuit het nabijgelegen Landgraaf door een aangenaam akoustisch briesje lieten verspreiden over de heide. Wij waren dankbaar gestemd door zoveel geestelijk voedsel dat we gratis en voor niks over ons uitgestort kregen. Waar de Geest van Pinksteren anno 2007 al niet toe in staat is! Nog niets van zijn kracht en inventiviteit verloren sinds het jaar 34 na Christus.



3. Eerste Pinksterdag

Omdat wij daags voor Pinksteren al inspiratie hadden opgedaan in het Zuiden van Limburg dankzij Pinkpop en reeds vol zaten van zendingsdrift, wilden wij de volgende dag – op eerste Pinksterdag – het er niet bij laten zitten en voelden wij net als destijds de apostelen dat we zo snel mogelijk naar alle windstreken moesten uitzwermen om de daad bij het woord te voegen. Het was meteen raak. In Boxtel – waar zelfs de brandweer eraan te pas moest komen om het enthousiasme van een al te vurige lokale geest tot bedaren te dwingen - konden we meteen aan de slag. Zie onderstaande foto van de ijverige werkers en een verbaasde oude dame die haar woestenij van een tuin in een mum van tijd in een paradijs zag veranderen. Als dat geen Pinksterwonder mag heten?




3. Eerste Pinksterdag vanaf 15.00 uur

Na gedane arbeid was het heerlijk uitrusten op het Essche Heike. Michael en Ineke hadden voor een voortreffelijke Italiaanse maaltijd gezorgd. Naast van het voedsel was er ook volop te genieten van spiritualia: inspirerende dranken die goed passen bij Pinksteren, maar die ook het hele jaar door rustig gedronken mogen worden en de geest in optimale conditie houden, zo kan ik jullie verzekeren (mits met mate natuurlijk!!!)
De geest bleef tot het einde van eerste Pinksterdag onder ons, want Michael en Ineke moesten zich nog haasten om op tijd weer thuis te zijn, want Julia, Emma en Agnes wilden voor geen goud het live optreden van Muse missen aan het slot van deze mooie eerste Pinksterdag.

OUDER WORDEN

Ik word ouder. Nee, geen aanstaande mama, ik word over 38 uur 64. Dat soort ouder. Ik was gewoon een middelbare leeftijder totdat ik met de vut ging, dat heet op school FPU, Flexibel en nog wat. Daarna werd ik opeens oudere. Nu viel dat in het begin niet op, al mijn nieuwe kennissen waren al oudere, sommige al flink gevorderd. Ik was het jonkie dat er bij kwam. Mijn nieuwe leerlingen, de z.g. 55-plussers, waren bijna allemaal dik 65-plus. En voor het eerst in 40 jaar ging ik iets aan sport doen, bij de pas opgerichte gym-voor-ouderen-club. Het leek mij een goede manier om jong te blijven. Je bent immers zo jong als je je voelt. Jaja, dat is dus eeuwig 18, zelfs met een flinke pillenpot om de cholesterol de baas te blijven en nog eens drie pillenpotten van de Hema om geestelijk en lichamelijk kraakbeen soepel te houden. Wist ik op school feilloos hoe een komende week er van minuut tot minuut uitzag, eenmaal in de FPU moest ik overal briefjes neerleggen om afspraken niet te vergeten, was regelmatig sleutels/ portemonee/ pinpasjes /telefoontje / tas / abonnementen etc. etc. kwijt, en vroeg in de winkel naar het bonnetje dat ik net daarvoor in mijn tas had gestopt. Het lijkt meer op eeuwig 3 ipv 18! En hoe zit het met het uiterlijk? Zo jong als je eruit ziet? Ik ga hier echt niet allemaal opnoemen wat ik in de spiegel zie, maar het is echt geen 18, hoor! Ik kijk dus niet al te vaak en als ik mijn kippige ogen ook nog half dicht knijp, dan word ik weer wat vrolijker. En bij de gym ben ik, bij het rondjes lopen, nog altijd de snelste. Maar er zijn al jongere ouderen bijgekomen. Ik hoor nu bij de middenmoot. Nog 37 en een half uur en ik ben 64. SVP geen felicitaties. Dank u.

Nieuws van de oisterwijkstraat

Het lukt eindelijk om berichtjes achter te laten op de blog dus dat doe ik dan ook lekker. Er valt zat te melden maar moet ook niet te veel vertellen om niet stil te vallen op de familiedag.

Laat ik bij Bas beginnen: Zoals altijd lekker aan het werk. Niet te druk maar da's niet erg. Daarnaast is hij druk bezig in de tuin. Nou ja nu niet maar als de stratenmaker weer komt dan mag hij weer zand kruien en stenen sjouwen om van onze tuin een kindvriendelijke tuin te maken. Deels terras en verder veel gras.

Puck is heerlijk aan het peuterpuberen maar dan niet op de vervelende manier. Ze zingt bijna de hela dag liedjes en kan helemaal verdwalen in haar verhaaltjes met de poppen en beesten. Ze komt naast me zitten op de bank met een pop en en nepfles om de pop een fles te geven als ik dat met Job doe. Die flessen zijn meestal in no-time leeg en dan moet er natuurlij keen boertje gedaan worden.

Als grote zus is ze al helemaal aan haar status gewend. Ze laat Job zien waar hij op het kinderdagverblijf moet spelen geeft mee flesjes en deelt voordurend aaitjes en kusje uit. Als Job het even mindr naar zijn zin heeft zoekt ze zijn speen en stopt hem in zijn mond (soms een beetje onvoorzichtig zodat ook het schildje achter zijn lippen verwdijnt maar ze bedoelt het goed).

Job is een heerlijk vrolijk mannetje dat stevig doorgroeit. Hij weegt inmiddels al bijna 8,5 kilo en valt nog steeds buiten alle groeicurves. Slapen doet hij de hele nacht en 's morgens is hij onze wekker die doorgaans tussen 6 en 7 uur begint te roepen om een fles. Prima tijd want dan moeten we toch op.

En dan ik zelf. Ik ben inmiddels weer helemaal hersteld van mijn keizersnee. Ook al weer aan het werk. Ik heb het deze keer even rustig opgebouwd en begin in juni pas met 4 dagen per week. Ik vind het wel weer lekker. Ik hou er neit zo van om de heledag maar bezig te zijn met luiers en flesjes en wil ook wel weer bezig zijn met complexere zaken.

Zo dit was 'ie dan wel weer. Nog even een foto van mijn kroost en dan zie ik jullei allemaal wel weer op de familiedag!

Groet

Klaartje

Puck's domme domme's

We hebben weer en domme domme producent in de familie. Ik ben nog niet getraind in het onthouden dus ik schrijf ze voortaan op het whiteboard in de keuken.

We zijn de lichaamsdelen aan het oefenen: Duim hand arm elleboog schouder knie neus oog en zelfs wenkbrauw gaan allemaal goed. Dan wijs ik naar mijn oor en roept Puck enthousiast: "belle-oor" (ipv oorbel)

Puck vindt het heerlijk om in bed tussen haar 2 favoriete knuffels te slapen. Een kangaroo en een echte Bambi. Daarnaast heeft ze de laatste tijd in de gaten dat je naast in bed kruipen er ook weer uit kunt komen. Dit gebeurt dus ook geregeld en meestal zo'n 1,2,3,4 en 5 minuten na we haar in bed gelegd hebben. Als bij mama de maat vol is zeg ik: "Als je nu nog een keer uit bed komt dan pak ik Bambi van je af!" Heel wijs zegt ze dan tegen mij: "Nee, mama nie bambi appakken, kanga appakken."

PAPIEREN KRANT

Zojuist heb ik O(pap) TWEE papieren krantjes kunnen geven, samen 72 blz. leesvoer! Tot nu toe dit jaar al vier krantjes gemaakt, in totaal 140 bladzijdes! Dat is in geen jaren meer het geval geweest, geweldig! Ik wacht gewoon tot er voldoende nieuwe artikelen zijn, en dan print ik die weer uit. Ik copieer ze echter niet meer in veelvoud, wel op bestelling voor mensen die 'm graag in de boekenkast willen zetten (ze worden dan later ook ingebonden) Erik, Jeroen of Lonneke: de boel kan nu een beetje opgeruimd worden!

Goudse Hout: een tweede Rosswell (Area 51)?

Stilte coupé

A3n is niet de enige die niet wist dat er ook stilte coupé's in de 2de klas bestaan. Ik wist dat wel, want ik zit er altijd. Helaas zitten er ook altijd veel bellers en kletsers. Ik kan me daar vreselijk aan ergeren, want ik zit niet voor niks in de stilte coupé. Ik probeer daar te werken, of tot mezelf te komen. De allerbeste oplossing voor mijn probleem is natuurlijk mijn medereizigers zacht doch dwingend te wijzen op de S op het raam, maar daar ben ik toch iets te verlegen voor.
Dus ik wil graag bij deze een oproep doen aan de familie: wie heeft er een slimme of originele manier om de Nederlandse reiziger op te voeden, zodat ik voortaan in stilte van Zwolle naar Nijmegen kan slapen?

Nooit Meer Eenzaam

Nog wat filmpjes, maar nu van een heel ander kaliber. Voor de liefhebbers, foto's van dit festijn kan je vinden op www.nooitmeereenzaam.nl

Marleen op de pauken

Drie filmpjes gemaakt tijdens een concert van Avanti, op zaterdag 12 mei in Maastricht. De beeldkwaliteit is niet fantastisch, maar het gaat dan ook om het geluid, om precies te zijn om de pauken.




Met dank aan Erik die mij vanaf een afstandje wist te leren hoe ik filmpjes op de blog moet zetten. Nou jullie weer!

Here I come!!

Hoi familie,

Vanaf vandaag doe ik mee! Eerst maar eens met een foto zodat jullie zien wie ik ben! Vanmiddag gemaakt in het Goudse Hout door Beppie (en door mij)

Groeten,

Toon

OPMERKELIJK

Ik wist niet dat er tegenwoordig ook in de tweede klas van de treinen STILTE coupé's waren. Ik zat er al een half uur in voordat ik de stickers op de ramen zag. Ik had in dat half uur overigens nog niks tegen niemand gezegd, druk bezig met een Sudoku. Verder was het een flinke herrie in de stilte-coupé. De meeste herrie kwam van twee Spanjaarden en één Spanjaardin. Uiteraard probeerde ik het gesprek te volgen (mogelijk dat Esteban zijn opwachting maakt op de familiedag), ik hoorde wat getallen voorbijkomen, dus het ging waarschijnlijk over geld. Een van de jongens had duidelijk slecht geslapen en gaapte aanhoudelijk. Het bijzondere was, en daarom tiep ik dit stukje, dat hij tijdens zijn gapen gewoon doorsprak en dat zijn vrienden hem gewoon verstonden. Ik vond dat zeer opmerkelijk, ik hoorde alleen maar AWIEWAAWIEWOO. Ik heb het zelf eens geprobeerd in het Nederlands. De klanken zijn ongeveer hetzelfde en toch versta ik mezelf prima.

Nieuws uit Nieuw-Vennep

In het kader van nieuws (zie ons mam), ook even een bijdrage uit NV.


Nav van ons mam die rent: Pauwel rent al jaren en heeft afgelopen maand voor het eerst sinds lange tijd weer aan een wedstrijd mee gedaan: de '16 miles van Antwerpen'. Nou ja, wedstrijd, alleen de eerste 300 renners maken er echt een wedstrijd van, de rest doet het vooral voor eigen plezier, zo ook Pauwel. We hadden prachtig weer en het was erg gezellig en druk (meer dan 10.000 lopers!).

En toen was het weer koninginnedag. Ik hou er helemaal niet van, maar de kids vinden het geweldig om hun rommel te verkopen. Het leverde alles bij elkaar toch nog 20 euro op, die paar uurtjes waren dus de moeite waard geweest. En Merel heeft slechts één paard erbij gekocht. Andere jaren worden alle markten afgestruind voor speelgoedpaarden in alle vormen en maten. Ach, tegen de tijd dat ze ze beu is kan ze de paarden waarschijnlijk gemakkelijk aan een volgende verslaafde doorverkopen.

In de meivakantie hebben we vooral niets gedaan. Nou ja, niets? We zijn een dagje naar Walibi geweest, waar het ondanks de meivakantie rdelijk rustig was, dus geen extreem lange wachtrijen. Zeger heeft een zwemwestrijd in Gent (Belgie) gezwommen en nog maar weer eens een medaille gewonnen. Merel heeft tenslotte haar eerste Paardrij-diploma gereden. Ze zag er prachtig uit (zie foto) en ze was redelijk nerveus. Maar alles goed gedaan en geslaagd!


En intussen is iedereen weer terug naar school en werk, op naar de zomervakantie!

Nieuws uit Oudenbosch

A3n en ik hadden het er over dat onze blog wel een heel goede vervanging is voor de krant, maar dat we het ‘nieuws’ een beetje missen. Omdat er niet meer eens in de zoveel tijd een eindredacteur is die om kopij vraagt, heb je niet zo de neiging je gewone dagelijkse nieuwtjes te vertellen. Dus sprak ik met A3n af dat ik ook weer in het gewone gebabbel van vroeger zou vervallen. Dat was een maand geleden. Maar ik heb het zo vreselijk druk gehad, dat ik er nu pas aan toe kom.

Waarmee ik het zo druk had? Wel om te beginnen natuurlijk met mijn nieuwe hobby: hard lopen. Ik loop om de dag 30 minuten hard. Met warmlopen en alle rek- en strekoefeningen ben ik een uur bezig. Daarna moet ik nog douchen, dus er gaat heel wat tijd in zitten. Maar ik ben inmiddels verslaafd, dus ik kan niet anders. Ik ren nu op de openbare weg, een rondje Bosschendijk of een rondje Zandstraat is precies 30 minuten. Lekker ’s morgens heel vroeg als de zon nog heel laag staat. Erik loopt op zijn eigen muziek (hij heeft hele theorieën over het ideale ritme) maar ik loop op het ritme van de tjiftjaf. Ik heb ook geprobeerd op het tempo van de koekkoek te lopen, maar dat was zelfs voor mij te langzaam. Vandaag heb ik nieuwe schoenen gekocht en al een beetje in de winkel uitgeprobeerd. Heerlijk, alsof je op lucht loopt (is ook zo). Alleen juist vandaag regent het en ik mag ze pas uitproberen als het droog is. Afkicken, dat is het.

Verder heb ik het natuurlijk heel erg druk met de tuin. Er komt een groot deel nieuwe border en de planten daarvoor staan al in slagorde klaar. Maar eerst moet daar het gras helemaal verdwenen zijn. Dan moet ik natuurlijk ook vele rondjes wandelen om al mijn favoriete planten, struiken en bomen te zien uitlopen en bloeien. Ik heb heel veel planten die me aan iemand doen denken. Natuurlijk komen de meeste planten van spap, dit jaar extra veel want ik heb zijn hele border hiermee naartoe genomen. Maar ik heb ook een rode akelei (een? dertig zal je bedoelen) ooit gekregen van Marleen. De daslook en een schattig doveneteltje komen van Beppie. Bij preitaart denk ik aan José – oh sorry dat is geen plant. De varencollectie komt voor het grootste deel van Ineke. Allemaal goede redenen om aan hen te denken! Het fluitekruid is opgedragen aan de moeder van Peter, die kon daar zo van genieten.

Voor het eerst sinds we hier wonen, zijn er konijnen. Meteen maar een hele familie, die een prachtig hol uitgroeven en vervolgens weer met zand dichtmaakten, wat een zeker teken is dat ze jongen hebben. Geen probleem, volgens de jager, want jonge konijntjes kun je makkelijk pakken. Ja pakken, zeiden we tegen elkaar, maar wat moeten we er dan mee? Nu zien we elke dag wel ergens een klein konijntje wegschieten. Gelukkig hebben we ook nog een norse, gevaarlijk uitziende zwart-witte kat die ze achterna zit. Nee, dat is niet Elmer, die is inmiddels enigszins dement en de zwart-witte kat stapt onderhand over hem heen om te gaan jagen. Misschien gaan de konijntjes dan toch maar verhuizen naar een ander plekje.

Zo dit was wel voldoende gebabbel zonder inhoud, groetjes, Margriet

Poth and Mango Mucho

Lekker, koffie op een terrasje...

flap... Flap... FLAP... KABOEM!!...

Mango Mucho (of is het Mango Mucha?) kwam letterlijk uit de lucht gevallen. Hij was erg in de war en zag er nogal slecht uit. Hij had allerlei insecten over zijn rug kruipen en hij was in diepe shock.

Twee plastic handschoentjes, een kartonnen doos, een paar telefoontjes, een aardige dieren arts en een heuse 'chemical-warfare' behandeling op de rug van Mango Mucho later hadden we een tussenstand: Mango Mucho heeft al twee dagen niet gegeten. Een orphan. Op zijn eentje is hij prooi voor de kraaien en de mynahs.

Zijn dieet is precies hetzelfde als dat van Poth: fruit en insecten. Dat komt mooi uit. De arts heeft ons wat krachtvoer gegeven. "We kunnen dat krachtvoer ook aan Poth geven," aldus de arts, "maar de vogels moeten weten wat ze uiteindelijk in het wild gaan vangen, dus krekels zijn nog steeds nodig." Kreun...



Twee sun-birds (een soort lokale Kolibries) zijn inmiddels begonnen met een nieuw nest in mijn ficus (gelukkig staat die nu op het terras en niet meer in de woonkamer). Het houdt niet op... Voor een betere (en meer prozaische) beschrijving zie Katelyn's blog.

Ik heb een vogelflat!

The new Solution Space headquarters

Na drie jaar van thuis uit te werken hebben we voldoende projecten om een stapje in de groei-richting te zetten: ons eigen solution space kantoortje.

We hebben een geweldig huur contract onderhandeld: twee verdiepingen en een heus dakterras in een oud "shop-house" in het hartje centrum van Singapore tegen een bodem prijs voor vijf jaar. De tweede verdieping wordt gebruikt als een semi-woonruimte en in de toekomst misschien voor bedrijfsgroei.

De eigenaar heeft het gebouw recentelijk paars(!) geverfd. Felle kleuren op oude gebouwen is een beetje trendy hier. Wij vinden dat helemaal blij, want het is allemaal erg "funky" en "geeky".

We werken er thans gewoon met z'n drieen. Deze stap maakt het vooral makkelijker om in de toekomst mensen aan te nemen en verder te groeien (als we voldoende werk hebben om met enige zekerheid die mensen aan te houden).

Afgelopen vrijdag hielden we een feestje voor al onze klanten en onze partners in de business. Het was heel gezellig.

ijs domme domme

Ik moest weer in de buurt van het postkantoor zijn, en hoewel er alweer geen Rieten of Jannen in de buurt waren, stapte ik bij de ijssalon binnen. Overigens ditmaal zonder schroom, het was immers in het belang van het combinatie-onderzoek. Red Bull Ice (geel), een nieuwe. Vol cafeine, dus levert energie. Daarboven op Caramel. Ik stond 'm naast mijn fiets te proeven. Toen ik me voorover boog om de sleutel in het fietsslot te doen, vielen allebei de bollen in de goot. De lekkere caramel lag onderop, van de vieze Red Bull had ik nog te weinig energie gelikt om 'm weer op te scheppen. Er was geen Brenda of René in de buurt om mee te lachen, dus ben ik maar met een leeg hoorntje naar huis gefietst.

La vita e bella

Vanuit een zonnig Italië, vanaf de top van een berg, uitkijkend over een dal vol pitoreske dorpjes met op de achtergrond besneeuwde bergtoppen, groet ik u. Helaas in mijn congrescentrum geen ijsjeswinkel, dus geen mogelijkheid tot het uitproberen van verschillende smaakjes. Maar over 4 dagen voert de reis naar Pisa alwaar de te overbruggen tijd een paar uur zal zijn, dus tijd genoeg voor een aantal experimenten.

In tegenstelling tot P&P heb ik, naast het vliegveld van Pisa, ook mogen genieten van een anderhalf uur durende busreis naar mijn huidige locatie. Een reis die mij voerde langs de stadsmuur van Lucca, over een kronkelend weggetje door een smal dal, langs een zondagse markt in Barca tot de top van een berg, alwaar mijn congrescentrum zich bevindt. Het is de bedoeling dat er hier gewerkt wordt, maar de verleiding om de hele dag buiten "aantekeningen uit te werken" is groot! Gelukkig is het wetenschappelijke programma interessant genoeg om niet de hele dag toe te geven aan de lokkende roep van de zon en het om aandacht schreeuwende uitzicht, hoewel ik voor morgen alvast een "illegale" pauze voor mezelf heb ingelast.

Een van de belangrijkste opdrachten die mijn baas mij meegaf voordat ik naar Italië vertrok, was netwerken met belangrijke mensen. En hoe wordt er genetwerkt op een wetenschappelijke bijeenkomst in Italië? Inderdaad, met wijn en kaas. Dus, uw verslaggever groet u en gaat aan het werk!