VAKANTIEGELD

“Vervelend dat we onze vakantiereis dit jaar moesten annuleren, maar eh… nu hebben we wel wat geld over voor iets anders….”
“Ja, daar heb je gelijk in. Wat zullen we daarmee doen?”
“Weet je waar ik aan zat te denken: jij wilde toch iemand laten komen om de tuin op te knappen, de kersenboom kappen, de bloesemboom snoeien, de stoep opnieuw leggen, van die dingen.”
“Ja, maar eerst zou de timmerman een nieuwe houten pui met dubbel glas voor de slaapkamer maken, dat hadden we afgesproken.”
“Okay, dat kunnen we dan mooi betalen van het uitgespaarde vakantiegeld.”
“En vergeet de aannemer niet die in september de dakpannen opnieuw komt leggen.”
“Oh ja, dat is waar ook.”
“En als de kabelmaatschappij helemaal digitaal gaat, in oktober, dan moeten we geloof ik ook een nieuwe TV kopen, zo een die digitale programma’s kan ontvangen.”
“Hebben we die echt nodig? Ik dacht eerder aan een nieuwe kast op zolder. Weet je nog hoe je de hele nacht lag te niezen toen we daar een keer hebben geslapen? Al dat stof op die troep die daar staat uitgestald. Ik zou daar graag een grote kast willen. Is die ouwe rommel eindelijk uit zicht! Nu ik er toch aan denk: misschien zouden we die hele zolder eens een fijne opknapbeurt moeten geven.”
“Goed idee! Maar vergeet dan die dubbele beglazing in mijn werkkamer niet. Daar wacht ik al jaren op. Ik ben trouwens ook hoognodig aan een nieuwe computer toe. Ik zit iedere ochtend een half uur te wachten tot het kreng eindelijk eens is opgestart. En was er niet ook iets mee de wasmachine?”
"Ja, die houdt er vandaag of morgen mee op, net als de koelkast trouwens. Die is deze zomer 20 jaar oud. Maar als we daaraan beginnen dan kunnen we eerlijk gezegd beter meteen de HELE keuken een opknapbeurt geven, moet je dat marmoleum zien, geen gezicht, daar in de gang ook niet trouwens.”
“Oh! Nou! Wel fijn dan!”
“Wat is fijn?”
“Dat we ons vakantiegeld aan nuttige dingen kunnen besteden!”
“Ja, en dan doen we die vakantie gewoon in december of zo!"
“Oh, wat een geweldig idee!”

Ter illustratie

Pien en haar frustie-boekje, ook eno!

Eno

Van: Wim Stols
Verzonden: dinsdag 3 augustus 2010 21:19
Aan: Jeroen
Onderwerp: RE: vraag over korte dikke oranje potloodjes

Geachte familie Bevers,

Met veel plezier en genoegen hebben wij uw vorstelijk verhaal gelezen over uw dochtertje en haar onafscheidelijk vriend “Eno”.

Waarlijk een schitterende story.
Uiteraard willen we graag Marijntje blij maken en zullen u snel oranje dikke potloden ( gratis )toesturen.

Veel plezier voor haar hiermee.
Veel geluk.

P.S. Ik reageer eveneens namens onze collegae van onze vestiging in België.
P.P.S Beschikbaar hebben wij alleen de dikke lange “Kleurknotsen”. De korte uitvoering namelijk wordt direct na productie verpakt in setjes assortie, zoals u deze ook in de winkels aantreft. Wij hopen, dat dit voor Marijntje geen probleem oplevert. U kunt desgewenst deze slijpen tot een kleiner formaat zoals onze “Kortjakjes”.


Met vriendelijke groeten / Best regards,

Wim StolsManager Customer Services


bruynzeel-sakura bv P.O. Box 110 4600 AC Bergen op Zoom The NetherlandsE: wstols@bruynzeel-sakura.com T: +31(0)164 214410 F: +31(0)164 214419 Bezoek onze vernieuwde/Visit our renewed website www.bruynzeel-sakura.com


Van: Jeroen
Verzonden: dinsdag 3 augustus 2010 10:08
Onderwerp: vraag over korte dikke oranje potloodjes

Geachte heer/mevrouw,

ik wil u graag iets vertellen over Eno.

Mijn dochtertje van anderhalf heeft een vriendje. Het is geen knuffeltje. Het is geen lappenpop. Het is een potloodje. "Eno".
Ze heeft hem de hele dag bij zich. Dan weer in haar linkervuistje, dan weer in haar rechtervuistje. Ze neemt Eno overal mee naar toe. Behalve mee naar bed. Mee naar bed vinden we niet goed, want dan zien we niet of ze hem niet per ongeluk in haar oortje steekt.
Eno is oranje. Het is een oranje kortjakje. Marijntje (zo heet ons dochtertje) kan nog niet praten. Maar 'oranje' kan ze wel zeggen: "eno". Als ze iets ziet dat oranje is, roept ze dolenthousiast: "eno!" Ze is daarom ook erg blij met een vriendje dat zo mooi oranje is. Ze kan er zelfs een beetje mee krassen. Nog niet veel, maar dat komt vanzelf.
Inmiddels heeft Marijntje als Eno-fan ook een eno-shirtje en een broekje met eno-streepjes van ons gekregen. En een eno-Ernie en een Bert met een eno-neus. Bert en Ernie zijn nu twee hele lieve vriendjes die ze graag knuffelt, maar in haar handje zit steeds Eno, haar echte trouwe metgezel. Marijntje en Eno zijn onafscheidelijk.

Nou ja, u begrijpt wel, zo'n anderhalfjarige raakt heus nog wel eens afgeleid. Soms legt ze Eno neer en moet ze even iets anders doen. Meestal weet ze precies waar ze hem het laatst gelegd heeft en weet ze hem dus weer keurig te vinden. Helaas niet élke keer.

Tijdens een wandelingetje op vakantie naar het strand zat Marijntje bij mij in de rugdrager. Met Eno. Maar op de terugweg was Eno weg.
Gelukkig hadden we een reserve-Eno bij ons. En gelukkig hebben we ook een reserve-reserve-Eno en zelfs een reserve-reserve-reserve-Eno, voor het geval dat.
Alles bij elkaar komen we al een beetje om in de vele verschillende kortjakjes bij ons thuis. Ons elfjarige dochtertje Lisa kleurt ook wel veel met de kortjakjes van Bruynzeel, maar ook graag met de gewone langere Bruynzeelpotloden of met Bruynzeelstiften. We houden dus toch een overschot aan niet-eno-kortjakjes.

Vandaag is Eno weer zoekgeraakt. "Eno, Eno?", roept Marijntje zachtjes in de hoop dat haar vriendje zelf tevoorschijn komt. Het doet een beetje zielig aan. Wij zien ons nu toch weer genoodzaakt een nieuwe Eno voor haar te kopen. Het is immers de reserve-reserve-reserve-Eno die nu verdwenen is.

Nou vind ik het geen probleem om nieuwe potloodjes te kopen. Zo erg is dat niet. De andere potloodjes worden ook vast gebruikt. Zo niet nu, dan wel in de toekomst. Maar ik vroeg me toch af of het niet mogelijk is dat ik ergens een hele set eno's kan kopen. Gewoon een doosje of potje met alleen maar oranje kortjakjes. Dat zou in ons geval een zeer welkome uitkomst bieden. Is er ergens een groothandel of via internet een mogelijkheid waar ik voor Marijntje een nieuwe Eno en een heel stel reserve-eno's kan kopen of bestellen zonder ook alle andere kleuren aan te schaffen?

Ik hoop dat u hier een positief antwoord op hebt en ons, maar vooral mijn kleintje Marijntje weer blij kunt maken.

Met vriendelijke groet,

Jeroen
Pappa van Marijntje en Lisa

Steak results

Koken voor Termeers? Vlees extra medium en doe ook maar wat vegetarisch...

Nieuws uit Nieuw-Vennep

De laatste tijd erg weinig computer-minded en al helemaal niet meer op de blog geweest, dus even de schade ingehaald vandaag. Bij deze dan ook aan iedereen met een diploma, een nieuwe baan, verhuizing, verjaardag, een bentje, (klein)kinderen en wat nog allemaal meer: nog maar eens van harte gefeliciteerd namens ons 4 in NV!!

Zo, dat is dat.
Lang geleden vroeg iemand (ons mam?) om meer nieuws, bij deze een bijdrage uit Nieuw-Vennep. Nu kabbelt ons leventje gewoon verder zonder echte bijzonderheden, maar hierbij toch een poging tot nieuwsfeiten...

Met kids in deze leeftijd gaat er heel veel vanzelf en hoef je als ouder nog maar weinig te doen. Echt het moment om een sabbatical te nemen. Nou ja, een sabbatical kun je het al niet meer noemen: al anderhalf jaar geniet ik van niets doen. Niets doen? Ik heb nooit tijd en ben te weinig thuis! Veel sporten, organisatie van allerlei activiteiten voor de sportvereniging, lunchen/dinertje met vrienden om eindelijk eens bij te kletsen, zieke vriendin (en moeder ook eventjes!) begeleiden, maar ook: de krant helemaal lezen, het huishouden en andere zaken thuis regelen, en gewoon uitslapen. En ach, als ik toch eens thuis ben: met een kopje thee en koekje op de kids wachten. Nee, dat ECHT niet. Niet alleen drinken ze geen thee, ze zouden gillend weglopen. Zeger heeft al een aantal keer gezegd dat ik maar snel weer moest gaan werken. Ik bemoei me blijkbaar net iets teveel met zijn leven. Mijn goede voornemen is om in september een zoek-werk aktie op te starten. Niet te snel hè, eerst nog even genieten van de zomer!

En terwijl ik gezond niets deed, werkte Pauwel hard voor het geld dat ik allang had uitgeven, en hebben de kids hun schooljaar netjes afgemaakt (1ste en 4de). Het zijn gezellige pubers, met veel vrienden en een druk sociaal leven. Af en toe toch ook tijd voor familieactiviteiten.

Zo zijn Zeger, Pauwel en ik in mei 3 dagen gaan (race)fietsen in de Vogezen. Terwijl Merel een weekje bij ons mam verbleef (zij houdt niet van fietsen), gingen we de 'Ballons' opfietsen. Iedere berg zo'n 10-15km flink klimmen. Voor Pauwel was dit een belangrijk onderdeel van zijn training voor het Alpe d'Huez avontuur. En ik heb ontdekt dat ik een uitstekende daler ben, maar dat klimmen is niet mijn sterkste kant. Ik kom boven, maar wel wat trager dan de rest. En Zeger - om jaloers op te zijn! Die fietst even de berg op alsof het niets is.

Begin juni was er dan het grote Alpe d'Huez event: ca 2700 fietsers die deze berg zo vaak mogelijk opreden tbv het KWF. Pauwel heeft hem uiteindelijk 4x opgereden. Eigenlijk had hij gemakkelijk een vijfde keer kunnen halen, maar het begon saai te worden (alweer die bocht!) en het was èrrug gezellig boven op de berg.
Het evenement was voor Pauwel een prachtige ervaring: zoveel mensen die de berg samen bedwongen, en nog veel meer die langs de kant de deelnemers de berg op schreeuwen. Een aantal collega's wil volgend jaar weer meedoen, maar Pauwel's voorkeur is voor een meer trektocht-achtige actie (zoals bijv Bas dit jaar doet met zijn DOE-team, zie ook http://www.duchenneheroes-doeteam.tk/). Dat is echt een team-gebeuren en je ziet een hoop meer.



En dat brengt me terug naar ons familie-tje, ons 'team'. Overigens hebben we afscheid genomen van onze twee kleinste familieleden: de konijntjes hebben een nieuw onderkomen gevonden bij een familie met jonge kinderen. Merel was er een beetje op uitgekeken.
De kids zijn vorig jaar al een keer mee geweest naar een pop-theatershow, maar Zeger heeft in juni zijn eerste echte concert beleefd: Muse. Overigens gezellig met zijn ouders.

En tenslotte: We hebben er net een vakantie in Italie (Umbrie: heet! niets doen!) en Duitsland (Freiburg: warm, maar hier waren we een stuk actiever: oa klimparcours in de bomen, fietsen) opzitten. We plannen nog een lang weekend fietsen in de Vogezen (dit keer wel met Merel, al zal ze niet mee fietsen, maar er is daar genoeg te doen), en daarna begint het gewone leventje weer - werk, school. Wellicht ook voor mij... Nog even genieten dus!!

Een grote opruiming en een raadsel

Zoals iedereen hebben ook wij een ruimte op zolder waar in de loop der jaren allerlei spullen een plekje hebben gevonden. Spullen die wij - of onze dochters -'even' kwijt moesten of zonde vonden om weg te gooien. Eens in de zoveel tijd waadt T daar wel eens doorheen, meestal als de hoeveelheid rommel zodanig ondoordringbaar wordt dat hij iets niet kan vinden, zijn boormachine of een koffer of zo. Dan is hij een hele ochtend bezig de hoop te selecteren tussen ROMMEL en BEWAREN, stouwt hij zijn auto vol rommel en rijdt naar de stort. Meestal is twee, drie maanden later al niet meer te zien dat hij iets heeft weggegooid, want niet alleen lijkt het wel onkruid wat daar op zolder staat, ook heeft hij zo zijn 'darlings' waar hij maar geen afscheid van kan nemen. Sommige voorwerpen hebben al twee verhuizingen overleefd, die zijn dus al twintig jaar van de ene rommelzolder op de andere beland, zoals zijn eindeloze verzameling oud-hout-dat-misschien-nog-ergens-nuttig-voor-is.

Sinds de verhuizing van L&E naar Emeryville, is echter ook nog eens de halve inventaris van hun Delftse bovenhuis bij ons terechtgekomen, waardoor onze woning in een pakhuis veranderde, met op elke verdieping niet alleen dozen met boeken, studiemateriaal, keukenspullen, kleding en beddegoed, maar ook losse koffers, manden, bergschoenen, computers, printers, versterkers, lampen, bakjes, zakken en mappen met BELANGRIJK erop en losliggende tandartsrekeningen.

De vakantie leek ons een buitengewoon moment om orde in de chaos te scheppen. Ditmaal waren we vastbesloten: ook de darlings moesten weg! En daar gingen ze dus:
- de ontmantelde Ikea-kastdeurtjes uit de beginjaren van ons huwelijk
- Loesjes rode bureaustoel-vol-vlekken
- de pre-historische tafel-airco die we ooit kochten voor een hete zolder
- een houten stoel nog uit de Essche Heike-inventaris
- het enorme metalen frame van de multi-bruikbare tafel die Richard ooit maakte.

Er ging dit keer ook iets weg waarvan ik hier de naam niet zal noemen, maar dat we al jaren met ons meeslepen en dat op werkelijk iedere plek in de weg heeft gestaan tot het op zolder belandde en zodoende al 25 jaar met ons mee-verhuist. Om een onderdeel ervan als aandenken in ons 'museum' te kunnen opslaan, heeft Toon het ding eerst met veel geluidsoverlast in de tuin uit elkaar geslagen. Een ander deel, dat ooit op een haar na een van onze kleuters verpletterde, hadden we veiligheidshalve al opzij gezet.

Wie van jullie denkt te weten wat ik bedoel? Wie het goed raadt mag onze complete verzameling LP's hebben, de laatste darlings die van T nu eindelijk weg mogen....

Op vakantie!

Wij gaan twee weekjes op vakantie naar Duitsland. Pien is er helemaal klaar voor, maar is ook wat onrustig door de ongewone bedrijvigheid in huis. Ze heeft veel aandacht nodig en huilt zichzelf in de armen van Peter in slaap. Kunnen wij nog even rustig verder inpakken!

Baan!

Esteban heeft een baan aangeboden gekregen als senior-scientist bij Bio-Rad, een van de vele biotech bedrijven in de Bay area. Loes en hij zijn in de wolken. Met des te meer zelfvertrouwen kan hij nu zijn promotie tegemoet zien. Die vindt plaats op maandag 20 september om 14.30 in de aula in Delft. Iedereen die wil/kan komen is welkom!

http://www3.bio-rad.com/B2B/BioRad/br_corp.jsp?loggedIn=false&country=HQ&lang=English

Diplomauitreiking Julia

In een bloedhete aula heeft Julia vandaag haar diploma uitgereikt gekregen. Alle kandidaten werden één voor één verzocht om plaats te nemen op een mooie rode stoel, waarna ze met een persoonlijk woordje van de mentor uitgewuifd werden. Met Artur ging het al niet anders.

Kat of Hondepoll

Hondenfamilie...

Klamboe

Van Toon en Beppie gekregen voor mijn 30e verjaardag: een mooie, grote klamboe. Zodat we in het warme weer heerlijk met de slaapkamertevenstuindeuren open konden slapen, zonder te worden gestoord door ongenode gevleugelde gasten.

De klamboe houdt inderdaad alle insecten tegen. Maar vanacht hadden wij wel ineends de kat van de achterburen in onze slaapkamer op bezoek!

rara, waar ben ik?

rara, wíe ben ik?
(let op detail: het kleine oranje potloodje in haar hand)

Gillian and What the...

Lang geleden, had het bentje zijn/haar eerste concert (en laatste, Benson en Eric zijn met de vogels mee weg-gemigreerd). Er is ook een studio opname ergens in de maak, maar dat zal nog wel een paar maanden duren.

Dit is Katelyn's favoriete liedje (let op haar jump-start).

Koolmees volgnummer 17

Zojuist gebeld met Vogelasiel De Wulp, om te horen hoe het met onze koolmees ging. "Prima!", was het antwoord. Hij verblijft momenteel in een speciaal voor jonge vogels ingerichte "babykamer" (!) bij een "pleeggezin". Daar wordt hij handmatig gevoerd. Als hij groot en sterk genoeg is, gaat hij terug naar de voliere van De Wulp om te leren hoe hij zijn eten in het wild kan vinden. Lukt dat, dan wordt hij uit gezet.

Ik mocht gerust nog eens navraag doen. Of ik dan wilde verwijzen naar "24 juni 2010, Koolmees volgnummer 17".

Geen lassiedaad, maar wel een mooi resultaat

Een werkverslag.

De uitspraak van het Gerechtshof 's-Gravenhage d.d. 7 oktober 2009 in een van mijn familierechtelijke zaken is op internet gepubliceerd!

Klik op http://zoeken.rechtspraak.nl/ResultPage.aspx, type "E.M. Bevers" in het vakje achter "Tekst" en kies uit de gevonden treffers de tweede uitspraak (LJN: BK2703). (De eerste treffer betreft overigens ook een van mijn zaken, bij mijn vorige werkgever, maar is tegelijkertijd een van mijn zeperds, dus daar wijs ik jullie hierbij slechts terloops op....).

De overwegingen 4. en 5. van het hof Den Haag, over de bevoegdheid van het hof, zijn zelfs nagenoeg één op één afkomstig uit mijn pleitnota!

Het was ook wel een sappige zaak, over de vermiste/ontvoerde zuster van mijn cliëntes. Maar de uitspraak van het hof, dat mijn cliëntes voortaan bewindvoerder zijn over de goederen van hun zuster, in plaats van de echtgenoot van hun zuster, is met name in juridisch opzicht interessant en bijzonder. Nog niet eerder week het Gerechtshof Den Haag af van de wettelijk bepaalde volgorde van personen die tot mentor/bewindvoerder kunnen worden benoemd (te weten: eerst de echtgenoot, dan de ouders en dan pas een broer/zus).

Groetjes,
Emma

Lassiedaad

Een vogelverslag.

Miguel stormde vanochtend om 7.0 uur de badkamer in, terwijl ik nog onder de douche stond.

"Guapo heeft een jong vogeltje gevangen!"

Op mijn vraag, waar het beestje was en hoe het eraan toe was, zei hij: "het gaat goed. Ik heb hem in mijn handen..."

Miguel had onze kater Guapo in de tuin aangetroffen, met de babykoolmees hangend - en piepend - in zijn bek. Hij was erin geslaagd het beestje te bevrijden en wonder boven wonder leefde het nog. Ogenschijnlijk mankeerde het niets.

We hebben het hoopje dons op een handdoekje in een afgesloten doosje gedaan. Wat water gegeven (dat we met een spuitje een beetje op zijn snaveltje konden druppelen) en twee bromvliegen; door Miguel eigenhandig gevangen, gedood en als voedsel voor het diertje neerggelegd.

Toen om 8.30 uur de vogelambulance (ja, ja) kwam om hem op te halen, fladderde het koolmeesje zelf het doosje uit! Overgeheveld in een diervriendelijker mandje begon het vervolgens zijn rit naar de voliere van het vogelasiel in Kijkduin. Hopelijk krijgen ze hem daar weer helemaal opgelapt!

Moeder bleef wanhopig kwetterend achter in de boom in onze tuin. Hartverscheurend. Later zagen we dat ze met voer in haar snavel om een ander jonkie aan het heenvliegen was, dus ik hoop maar dat ze haar verloren kind alweer was vergeten en dat haar gepiep te maken had met de zorg voor het broertje of zusje.

Onze katten zitten de komende twee dagen in elk geval opgesloten, zodat alle koolmeesjes het nest rustig kunnen verlaten. Nu maar hopen dat de buurkatten zich koest houden.

Groetjes van Emma

Geslaagd!

Julia gaat beestjes en plantjes bestuderen in Wageningen (bos- en landschapsbeheer). Artur is ook geslaagd. Die gaat biologie studeren in... hé, da's nou ook toevallig, Wageningen.

Julia is op kamerjacht en gaat naar "hospiteeravonden", waar tientallen 1e jaars zich melden om zich te laten keuren voor dat ene kamertje dat in het studentenhuis vrij is gekomen. Ze heeft waarschijnlijk al iets tijdelijks tot december.

Marijntje, wat zit je daar te doen?

Marijntje kleurt haar crackertjes:

ze maakt haar eigen paprikachips!

Hmmm, lekker!

Een verhuizing / una mudanza

In het weekend van 19 juni zijn Loes en Esteban verhuisd van 5648 Bay street apartment 611 naar apartment 609, waar ze niet alleen over een extra kamer kunnen beschikken, maar ook uitzicht hebben gekregen over - in de verte - Downtown San Francisco en de Bay zelf.

En een verjaardag

Op donderdag 17 juni werd Emma dertig, ook voor het kantoor aanleiding voor
een feestje!