TLTZTM op Facebook

Vanaf vandaag heeft TLTZTM een account op Facebook. Elke keer dat er een nieuwe blog verschijnt, komt er op Facebook een melding. De melding wordt gedaan door Margriet, met wat knippen en plakken. Zodat je weet wanneer het de moeite waard is om even op de blog te gaan kijken. De blog blijft dus hetzelfde!
Tltztm heeft nu al 12 vrienden. Ben jij ook op Facebook en heb je geen vriendschapsverzoek van de blog gehad? Zoek me dan, mijn accountnaam is Tltztm Termeer-blog, of mail je accountnaam naar Margriet.
Een mooi 2012 voor jullie allemaal,

Kerstpuzzel

Zoek de verschillen!

 2004

2011

Plassen

Job lijkt in heel veel opzichten op zijn vader. Om plassen heen lopen is geen optie! Zie hier het resultaat van een natte boswandeling op 1e Kerstdag.




Puck doet iets voorzichtiger.

Ook Nina en Lot dragen bij aan de "Domme domme-categorie"

Nina heeft een donkere juf op het kinderdagverblijf: Sharileen. Nu waren we gisteren liedjes aan het zingen tijdens het eten én namen van kindjes en juffen van het kinderdagverblijf aan het benoemen, maakt Nina onbedoeld dè grap van het jaar: "Sharileen ging uit fietsen, toen klapte zijn band..."

Die van Lot is alweer wat ouder: Lot haar juffen van hetzelfde kinderdagverblijf leerden haar een nieuw woordje, dat Lot meteen in praktijk bracht. Tijdens een bezoek aan opa in het verzorgingstehuis zwaait Lot naar alle andere opa's en oma's en roept: "Mazzel!"

Werk te doen

Ook Toon doet zo nu en dan iets aan een huis.
Maar waarom is-ie niet wat voorzichtiger!

Taule is een huis geworden

Waar eerst een schuur stond, staat nu een huis. Op één deel na (in de annex) zijn er nu overal deuren en ramen in plaats van poorten. Die poorten, de meeste had RJ zelf gemaakt uit afvalhout dat er al lag, zijn wel belangrijk geweest. Niet alleen om het huis enigszins winddicht te maken en ontoegankelijk voor poes Bruni en collega's, maar vooral ook om Taule achter te kunnen laten zonder dat iedereen er doorheen kan wandelen. Dit keer kon RJ naar Nederland door: gewoon de deur op slot te doen.

De aanhanger heeft hij daar gelaten, netjes onder de overkapping van het balkon. Heeft Bruni ook een plekje uit de wind en de regen om te slapen.

In de bijgaande fotoserie kun je zien dat ook Petra een bezoek heeft gebracht aan Taule. Na A3n, Corry en Willem en de kinderen en Rich en José was zij onze achtste bezoeker uit Nederland. Petra had een 'kamer' in de schuur en moest nog gebruik maken van de badkamer in de annex, dus buitenom. Op de foto's kun je zien dat inmiddels de badkamer in het hoofdhuis helemaal af is. Maar er is nog werk genoeg, het eerstkomende jaar is RJ wel zoet.

Helaas blijft ons huis in Oudenbosch onverkocht en gezien de crisissfeer in Nederland zal dat nog wel jaren zo blijven. Twee huizen met tuinen, zo ver van elkaar, is niet ons ideaal. We zoeken nu verder naar oplossingen daarvoor.

De foto's kun je deze keer vinden op: Taule dec 2011

Job is op dreef

Op zondagochtend in het grote bed van papa en mama lekker melk, peperkoek en tv kijken. Na een poosje is er een programma op dat Job niet zo leuk vindt. Hij begint een beetje te klieren bij Klaartje en bij Puck. Hij gaat op zijn kop in bed liggen en begint met zijn benen de schoppen.
Klaartje: "Job, verveel je je?"
Job: "Ja!"
Klaartje: "Ga dan lekker wat doen. Op je kamer met je auto's spelen of zo?"
Job: 'Dat hoeft toch niet. Ik verveel me toch al?"

Nog maar een domme domme

Ik krijg het er bij Job maar niet in dat hij het niet goed zegt maar ik vind hem ook eigenlijk best leuk.
Hij wil altijd onderstekop naar zijn bed gebracht worden.

En die van een zoon van een goede vriendin is ook leuk:
"mama, in Parijs staat toch de eikeltoren?"

4 generaties

Er zijn al een aantal 4 generatie foto's gemaakt maar dit is de eerste met alleen maar mannen!

Ze heten allebei Termeer en hoewel er, op 2 maanden na, een leeftijdsverschil is van 94 jaar, ze hebben nu al dezelfde trekken.

Europoll

We blijven geloven...

equiliberi

en daar is:

* *  Jeppe!  * *

Jeppe Vermeer,

vanochtend geboren op de Padualaan in Maastricht,

52 cm, 3300 gram,

Lonneke en zoon maken het goed!

Nu staat het aantal kleinkinderen en achterkleinkinderen van Opa inderdaad gelijk.

Nummer 13

Ik bedoel achterkleinkind nummer 13 voor Opapa!!!!
Op 26 november om 23.40 uur is Tijn Termeer geboren.
Hij weegt 3450 gr en is 51 cm lang.
De bevalling ging prima. Moeder en zoon maken het goed.
Nina en Lot zijn er dwars doorheen geslapen!
En Teun? Teun is gewoon zichzelf maar wel heel blij!

Lonneke is waarschijnlijk de volgende en dat wordt achterkleinkind nummer 14 voor opa (evenveel als dat hij kleinkinderen heeft!)

Merel gewond!

Merel hockeyt al jaren, maar dit jaar is onze meid wel heel fanatiek. Haar week programma:
- 2x trainen met haar eigen team
- 1x mee trainen met een ander team
- 1x wedstrijdvan haar eigen team
- 1x invallen bij een ander team
Al bij al iets van 8-9u hockey per week. Maar al dat sporten is niet altijd gezond. Vandaag een bal op haar hoofd tijdens de training (de bal schoot via haar stick omhoog). Flinke jaap, veel bloed, pijnlijk en hechten in het ziekenhuis. Maar -stoer als ze is- ze blijft er bij (glim)lachen!

De appels zijn vrijwel op ....

Zojuist geplukt. 160 Kiwi's. Gewoon in Oudenbosch, Nederland. Hieronder staan de trotse ouders op de foto:  rechts de vader, links de moeder.

De kiwi's zijn alleen keihard. Met twee weken binnen bewaren, worden ze zacht en eetbaar. Ik ga over drie dagen naar Singapore. Roelof-jan is tot december in Frankrijk.
Kiwi's uit het vuistje, kiwitaart, kiwicrumble, kiwiconfiture.

Beppie! De buren hebben de sleutel.

Julia switcht lekker door

Nee, niet door de bedwantsen, maar Julia voelde zich niet meer op haar plaats in Utrecht. De studie op het conservatorium was wat schools maar verder wel leuk, het huis waar ze woonde echter niet erg gezellig. Ze miste het sfeertje in Wageningen en begon een beetje aan alles te twijfelen. Was het conservatorium eigenlijk wel haar eigen keuze of kwam dat door ons als ouders? Was de universiteit eigenlijk niet meer haar plek? Nu is ze met haar spulletjes even terug in Nijmegen en maakt ze pas op de plaats. Ze gaat waarschijnlijk een jaartje werken en ervaringen opdoen en wil daarna ze bezien wat ze nu eigenlijk echt wil. De weg naar beide studies staat echter nog wel open. Het kan ook iets heel anders worden, alles is nog een beetje open.

Lezen lezen lezen

Meneer Sukkel had het wat te druk met de nieuwe flat, dus de nieuwe poll liet even op zich wachten. Maar zelfs zonder Douglas Adams is het duidelijk dat we liever Termeer, Tolkien en TLTMTZ lezen dan bijvoorbeeld Marquez, Hesse of Hemingway.

meneer sukkel

ik zie nou de poll en denk:"meneer sukkel staat er niet bij".
dat kan niet, het is toch makkelijk, meneer sukkel, om er een meneer sukkel bij te zetten.
ik lees niks, meneer sukkel!!! of daar heb ik geen tijd voor, meneer sukkel!!!
maar als er geen bij staat voel ik me pas echt een meneer sukkel.
sow

Herfstvakantie

Ik heb een week vrij. Ik werk op de afdeling Educatie van een ROC, geef Nederlandse les aan immigranten van 18 tot 68 én ben coördinator van de afdeling inburgering - voor zolang als het nog duurt. Vooral dat laatste geeft veel gedoe, ik ben echt aan een weekje rust toe.

- Zaterdag: Toon heeft 60 appels geoogst uit eigen tuin. “Je gaat toch lekker veel bakken, hè?” zegt hij, na ze liefdevol één voor één te hebben neergelegd op luchtkussentjes, alvorens naar zijn werkkamer op te stijgen. Ik bak meteen maar een plaat met appel-gember-muffins waar precies 2 appels in verdwijnen. Hoe het resultaat smaakt? Nou, wat zal ik zeggen, je moet ervan houden. Ik doe de helft in een koekblik en breng ze naar boven waar ze met veel gejuich in ontvangst worden genomen. De rest vries ik in.

- Zondag: ik maak een appeltaart van zanddeeg. Ik moet iets fout hebben gedaan, ik krijg het deeg niet samenhangend. Het blijft in losse brokken uiteen vallen, ik kan het niet uitrollen. Ik druk de brokken zo goed en zo kwaad als het kan tegen elkaar in de vorm. Appels en rozijnen erop, de rest van het deeg als kruimels erbovenop. Toch maar mooi 4 appels kwijt. Lekker? Ik vind van wel. De gedacht mislukte bodem is in ieder geval bros. Vandaag appeltaart als toetje. De rest vries ik in.

- Maandag: vandaag gewone appel-rozijnenmuffins. Er moeten 2 eetlepels melk in. Niet tegen Toon zeggen. Ik zal ze - schuldgevoel - extra mooi versieren met stukjes appel-met-rode-schil er nog aan. Smaken ze? Tja, je moet ervan houden. Weer 2 appels minder. Ik doe de helft in een koekblik en breng ze naar boven. De rest vries ik in.

- Dinsdag: Toon zegt dat ík de laatste appels moet oogsten, want híj moet vandaag college geven. Ik begeef mij tussen de struiken - onze appelboom staat onder (sic) twee hortensia’s. Ik haal er nog 15 appels vanaf. Nu heb ik er weer 67 én het hele huis vol moddervoeten. Overweeg de laatste oogst naar de buurvrouw te brengen, maar twijfel. Zouden jullie gelukkig zijn met 3 kilo opgedrongen goudrenetten? Nou dan. Ik heb trouwens van hún perenboom ook niks gekregen - goddank.

- Woensdag: ik ga tussen de middag lunchen met Emma in Rotterdam en ’s avonds uit eten met vriendinnen in Gouda en tussendoor bak ik een ronde appelcake. Maar liefst vijf appels kwijt! Bij het afwassen - als de taart al lang en breed in de oven staat - merk ik dat ik 1 van de 4 eieren vergeten ben door het beslag te kloppen. Ik werp een sombere blik door het ovenraampje. Hij komt inderdaad niet zo goed omhoog, de punten appel blijven erboven uitsteken. Als de baktijd verstreken is ziet het resultaat er eigenlijk best grappig uit. Proeven kan niet, want hij moet vrijdag mee naar mijn debatclubje.

- Donderdag: vandaag een dagje uit. We gaan naar een tentoonstelling in Mechelen. Toon vergeet zijn koekblik met de appelmuffins mee in de auto te nemen. Gelukkig, want… vergis ik me of is hij iets aangekomen?

- Vrijdag: debatclub bij een vriendin in Bodegraven. De appelcake ziet er niet zo mooi meer uit als woensdagmiddag recht-uit-de-oven, en de overtocht in de fietstas heeft hem geloof ik ook geen goed gedaan. Smaakt-ie wel? Wat zal ik zeggen, je moet wel van appelcake houden. Gelukkig kan ik de resten bij de gastvrouw achterlaten. ’s Avonds geen tijd om te sporten: er moet een Griekse appeltaart gebakken worden voor morgen: heb er speciaal filodeeg voor aangeschaft. Verder zijn er rozijnen nodig en lepels honing en walnoten en, ja, vijf appels! Als de taart in de oven staat ruik ik iets vreemds. Ik kijk door het raampje en zie gestaag iets uit de vorm druppen. Honing? Boter? Al gauw waart een zwarte wolk langs mijn trotse baksel. Gelukkig houdt dat na een minuut of 10 weer op, dan is de boel genoeg gestold vermoed ik. Na afloop ben ik tot diep in de nacht bezig om de verbrande resten uit de oven te krabben.

- Zaterdag: de jaarlijkse Bever-(schoon)broers en (schoon)zussen-dag in Oosterhout. De Griekse taart gaat mee. Op de foto zag hij er spectaculair uit, het resultaat is stukken minder, maar hij kan ermee door. Hij smaakt ook niet naar zwarte rook, dus wat er niet gegeten is, kan ik na afloop met een gerust hart in Oosterhout achterlaten.

- Zondag: Toon heeft alle appels van de te warme gang naar de koude schuur verhuisd. Blijven ze nog langer goed! Vandaag de laatste dag van mijn vakantie. Morgen op mijn werk trakteren, nog maar een appelcake ertegenaan dan. Weer vijf appels erdoor. Wel opletten dat nu alle eieren erin gaan! En een andere vorm gebruiken. En meteen maar even appel(1)-sinaasappel-cocos-muffins maken voor (o)pa die we ’s middags even bezoeken. Hij vindt ze lekker, maar wel groot!

- Zondagavond: tijd voor een planning voor de komende week, want Emma heeft een appeltaart besteld voor Miguel en volgend weekend heb ik reünie met mijn jaarclub. Die rekenen ieder jaar in oktober op mijn appeltaartjes, zoals ik in de eerste mail al weer gelezen heb. En Loesje komt een paar weekjes logeren en…

- Hoeveel appels zijn er nog? Moet ik nou echt helemaal naar de schuur om te tellen…

- Maandag: godzijdank kan ik weer aan het werk.

Verschrikkelijke aardbeving in Emeryville

Na de beelden van de verschrikkelijke tsunami, die we ons allen herinneren, viel de Bay-area gisteren ten prooi aan maar liefst twee aardbevingen kort na elkaar. Onze reporter was uiteraard ter plaatse en meldde na de tweede: "OMG!!! Nog een aardbeving!! Ik zat onder de tafel!! :) ze voelden allebei zo hard! Die van vanmiddag was maar 4.0 maar het epicenter was in Berkeley! Heel dichtbij dus. Nu het nieuws kijken :)"

Op de foto een overzicht van de verwoestende gevolgen in het appartement:

Marleense dansen

Het is zondagochtend. Ik heb koffie gemaakt en ga nu werken aan een voorstel voor Coutinho. Daar is het plan opgekomen om een vernieuwende, communicatieve grammatica uit te brengen, voor middenopgeleide immigranten die Nederlands willen/moeten leren. De taalwetenschap heeft namelijk nieuwe theorieën ten aanzien van dit onderdeel van het taal leren. Leidt het traditionele grammaticaonderwijs wel tot succesvol taalgebruik?

- Maar laat ik eerst even mijn mail checken. Hé, een mail van Loesje. Die kan ik nu meteen wel even beantwoorden.

- Ik schrijf dat ik het momenteel druk heb met het wegbakken van onze appeloogst van …. Mm, even tellen hoeveel appels het ook al weer waren.

- Ik ga naar de hal - waar de appels liggen opgeslagen - en bedenk intussen dat ik nu best ook even mijn tanden kan gaan poetsen.

- Ik loop door naar de keuken om een krant te halen, want wie poetst er nou zijn tanden zonder er iets bij te lezen?

- In de keuken valt mijn oog op een artikel dat ik al heb gelezen, maar wil bewaren voor een debat in mijn debatclubje. Ik pak gelijk een schaar, knip het uit en ga terug naar de kamer om het in mijn la met knipsels te leggen.

- Die la met knipsels is wel erg vol! Denk aan: cursistenlijst van mijn laatste groep Engels, overlijdenskaart auntie Marie + bijbehorende mails, treinkaartjes, googleroute van hotel naar kerk, geboortekaartje van Mees, programmaboekje concert, Liber Amicorum bij afscheid van collega-vriendin, kalenderblaadje met belangrijke week voor Em & M, rekening van hotel in Emeryville, entreekaartje toneelstuk, treinkaartje naar dagje uit, enzovoort enzovoort enzovoort. Heb ik hem dit jaar wel netjes periodiek geleegd en voor zover van eeuwigheidswaarde - voor mij dan - in mijn knipselmappen gedaan? Nu gelijk maar even doen.

- Ben een half uur bezig met het uitzoeken van mijn knipsels - sommige sneuvelen alsnog - en breng de rest naar boven naar de kast met de knipselmap - mijn privé-museum. De boel gaat erin, ik kom op de terugweg langs de badkamer en hoor - of niet - dat de wasmachine is gestopt.

- Ik haal de was eruit, hang de boel op - op zolder - en op weg naar beneden passeer ik de werkkamer van Toon. Is het niet tijd voor een tweede kopje koffie? Toon zegt altijd ja, dus: naar de keuken, koffie maken, gisteren gebakken appel-gember-muffin erbij. Oh ja, ik was bezig met die mail over mijn appeltaarten.

- Voorzien van een tweede koffie zet ik mij weer aan mijn mail: lees de tekst dat ik het momenteel erg druk heb met het wegbakken van onze appeloogst van …. oh ja, even tellen hoeveel appels het ook al weer waren.

- Ik loop naar de hal - waar de appels liggen - en bedenk ineens dat ik nu onderhand toch echt mijn tanden moet gaan poetsen…. enzovoort enzovoort enzovoort.

Ik heb deze eindeloze heen-en-weer-bewegingen ooit de naam Marleense dansen gegeven, omdat ik het - járen geleden - voor het eerst zag bij Marleen, als we een paar dagen in Maastricht doorbrachten. Ik zat bij haar altijd dagenlang lekker in een luie stoel te lezen, maar waar hing Marleen ergens uit? Dat was totáál onvoorspelbaar: was ze het ene moment bedden aan het opmaken, het volgende stond ze ineens in de tuin te spitten, was ze aan de voorkant buiten de ramen aan het lappen of bleek ze plots op de fiets ergens heen te zijn vertrokken. Later realiseerde ik me dat ik precies zo was als zij. Waarschijnlijk zijn alle mensen zo.

Maar… is dat wel waar? Of zijn er mensen in onze familie die een wonder van georganiseerdheid zijn? Iets in mij denkt dat Margriet met het voorbeeld van Roelof-Jan aan gaat komen. Klopt dat? Of misschien is het een vrouw-ding. Want ik bedenk ineens dat ook Toon veel georganiseerder is dan ik. Enfin, ik wacht jullie reacties af.