Van de site...

Pien ziet op facebook een foto van de stoere mountainbike-benen van Merel en roept enthousiast: "Aardappels!"

Domme dommes

Pien verheugt zich enorm op het avondeten. Ze heeft wel zin in 'poenekakken'!

Onze auto boft maar dat we bovenop de berg wonen! Hij mag steeds naar beneden over de 'glijbaan voor de auto', aldus Pien.

Pien slaat thuis haar handen tegen haar wangen en roept: "Oh my god! Wie wie wie!" We ontdekken later dat ze dat op het kinderdagverblijf heeft geleerd. 'Wie wie wie' is het brandalarm dat een keer per maand getest wordt.

Pien is heel stellig: dat is geen koe, dat is een 'kavlaf'! Als we om bevestiging vragen "een kavlaf, Pien?", antwoordt ze "neehee, een kalluf, natuurlik!"

In de auto klinkt het adagio assai (langzame deel) uit het 5e pianoconcert van Ravel op de radio. Pien: "Lekker liedje!"

Piens jas hangt aan de 'hangstok'.

Peter: "Ga je mee tandjes poetsen, Pien?"

Pien: "Neehee! Ikke niet!"

Pien probeert iets ergens in te krijgen. Wij zijn allemaal druk bezig, en hebben dus geen idee wat ze aan het doen is. We horen haar mopperen. Even later komt haar frustratie delen: "Ik lukt niet, mama!"

Zebbie en de rothond

Zebbie heeft een bestest friend, hij heet Tim. Samen mogen ze, op warme dagen,  in een riviertje vlakbij zwemmen. Baasje Peter en Vrouwtje A3n staan naast het bruggetje en gooien  tennisballen in het water totdat ze op zijn en niet meer terug worden gebracht. Ze hebben het goed naar hun zin, met z'n viertjes. Totdat een man over het bruggetje komt met zijn hond aan een lang touw. A3n nodigt hem uit om mee te komen spelen, en dat doet ie meteen: hij springt van het bruggetje en grijpt Zebbie bij haar nek en duwt haar onder water. Het duurt maar even, Zebbie weet te ontsnappen. A3n is boos, maar de eigenaar van het valse geval is nog bozer: waarom zijn onze honden niet aangelijnd? Er ontstaat een discussie, en intussen valt de valserik Zebbie opnieuw aan. De man moet daardoor van het bruggetje afspringen. Het komt blijkbaar niet in hem op om het lange touw wat op te rollen! Vriendje Tim steekt geen poot uit om Zebbie te helpen. Hij is tenslotte al een bejaarde heer van over de tien. Het scheelt echter niet veel of er ontstaat een gevecht tussen Baasje Peter en baasje X. Dat ziet A3n niet zo zitten, 2 vechtende mannetjes plus een valse rothond. Ze vraagt X om weg te gaan. X vertrekt met de mededeling dat hij de politie zal bellen. A3n zegt dat dat prima is, ze heeft de politie ook het een en ander te melden. Zebbie wordt vluchtig onderzocht, er is zo te zien niks aan de hand, ook al loopt ze een beetje vreemd. De volgende ochtend blijkt ze toch gewond te zijn, een wond in de lies en eentje op haar rug. Snel naar de dierenarts. Meteen een spuitje penicilline en een spuitje pijnstiller. Plus pillen voor de rest van de week. Een angstige week, Zebbie wil aanvankelijk niet eten en drinken. A3n voert haar vanuit de hand, en water via een lepel.
Na een dag of 5 is ze weer beter. Ze speelt weer, is weer stout met Andie en Robbie, komt haar piepbiefstuk brengen, blaft tegen andere honden, jaagt de duiven weg en bedelt om koekjes. Ze heeft zelfs alweer een tik gehad!
Weet je waar A3n nu nog verdriet om heeft? Nee, niet de 85 euro voor de dierenarts. Maar toen Zebbie kon ontsnappen, rende ze over het bruggetje naar Baasje Peter. Niet naar Vrouwtje A3n.

Zet maar gewoon wat foto´s op de blog

Erik en Katelyn zijn in Nederland (geweest).

Zeger op de diploma-uitreiking

Merel in het voorprogramma van de diploma-uitreiking

Katelyn en Erik zijn in Frankrijk (geweest)

Moby verhuist begin september naar Frankrijk. Roelof-jan en ik ook.

Fijne vakantie!

Domme domme

Pien is behoorlijk vol van zichzelf. Als ze na het tandenpoetsen weer beneden in de kamer komt, roept ze: "Hallo mama, leuk hè, ik ben er weer!"

St. Matthew's Church 2

Het altaar van St. Matthew's voordat de kerk in november 1940 werd geraakt door een bom. Aangezien de schade pas in 1949 echt werd hersteld, moet het huwelijk van Nannan en Opapa hebben plaatsgevonden in een kerk waarvan een gedeelte was afgezet: "It has been declared save for congregation, barring only the roped-off part." Het komt uit een boek dat me is toegestuurd door de "parish secretary". Uiterst links misschien het beeld van de heilige Theresia? 


Het boek geeft nog wat details uit die tijd:
"A considerable number of Dutch, Belgian and French war-refugees were billited in the parish from 1940 onward. The people of St. Matthew's welcomed them. A request was made for volunteers, who could speak their languages to befriend them, and see to their spiritual and temporal welfare. All parishioners, refugees and soldiers stationed in the neighbourhood, were invited to the informal socials after the Sunday services."


En dit kregen ze vanaf the preekstoel mee, "spiritual commandments of Protection against Air Raids":
"If your conscience is not in order, go to confession. Once the enemy planes are overhead, it is to late. (...) Learn a simple formula by heart for emergencies, when no priest is at hand: "My God, I love Thee, because Thou art infinitely good and perfect: I am therefore sorry for all my sins." (...) Have always some holy water in the house and sprinkle it when the air-raid alarm sounds."


P.S. Opapa kon het allemaal maar matig boeien, maar toen ik zei dat ik een keertje langs de kerk zou gaan, begon hij spontaan een kaartje te tekenen op de onderzetter van Molenweide. Hij was waarschijnlijk bang dat ik het anders niet zou vinden. Het doet een beetje denken aan die rubriek in de Volkskrant. Ik heb er ook een printje van Google Maps bijgedaan, waarbij tegenwoordig alles weer anders blijkt te staan, maar dat zal dan volgens Opapa vast komen doordat:
- ze tegenwoordig maar wat aanklooien bij het maken van die kaarten, dat was vroeger veel beter;
- de gebouwen een beetje zijn gaan lopen, die hebben ook geen geduld meer vandaag de dag.

Domme domme

Jaren geleden hadden wij een klein buurjongetje, Sebastian, die, toen hij een helicopter over zag vliegen, riep: "Een heligroetekapotter!"

Pien is niet zo snel onder de indruk. Die zingt aan een stuk door het liedje: "Kleinikopper, kleinikopper, mag ik met je mee omhoog!"

Auto starten

De titel slaat op de poll van de maand, maar mijn auto stond gewoon stil en de sleutel hing om mijn nek. Ik had namelijk net getankt. Terwijl ik ging betalen paste Zebbie op de auto. Ik moest op mijn beurt wachten, dus ik was toch zeker wel drie minuten binnen. Toen ik naar de uitgang liep, zag ik tot mijn verbazing de auto langzaam voorbij rijden, Zebbie fier rechtop, op de achterbank. Ik race naar de voorkant van de auto en vlak voordat ie de straat op reed, kon ik 'm tegenhouden. Ik had dit stukkie ook wel "toeval" kunnen noemen. Want waarom was ie niet gaan rijden terwijl ik stond af te rekenen? En nee, Zebbie heeft de auto niet gestart, zo slim is ze wel!

Domme domme

Pien speelt graag piepekoe met Jeppe en haar paterwokken zijn al bijna helemaal over.

Feest!

Feest in het gezin van onze trouwe web-lezeres Marian Bevers: dochter Hanneke (binnenkort meesterpsychologe en rechtsachter op de foto tussen broer Bart en vader Jan), heeft haar eerste baan binnen! Per 1 september is ze aangenomen als promovenda (OIO) bij de polikliniek Algemeen Interne Geneeskunde van het UMC St Radboud - Nijmeegs Kenniscentrum Chronische Vermoeidheid. Gefeliciteerd allemaal en veel succes Hanneke!

Even uit de roulatie...

Nou, je kijkt een week of 2-3 niet meer op de blog en vervolgens herken je niets meer! Ik word wel een beetje moe van de snelheid waarmee je alles moet volgen, vooral op internet. Of ik word gewoon oud, het zal het laatste wel zijn. Maar goed - ipv per item commentaar te leveren maar ineens via een stukje.

Te beginnen met Erik's kolibries. Ik dacht dat ik vliegende kolibri's moest gewaar worden op het scherm. Ik zag dat de achtergrond was veranderd, maar vliegende kolibries? Nee, die zag ik niet! Dus ijverig ctrl<+> en ctrl<-> intoetsen... Nee hoor, nog steeds geen vliegende kolibries. Tja, ik ben inderdaad oud aan het worden - het gaat natuurlijk gewoon om die achtergrond en ja, die zag ik wel. En ja, bij nader inzien zie ik ook het plaatje van de vliegende kolibrie...
Overigens ben ik het wel eens met ons mam - de blog is iets minder overzichtelijk, en bovendien zo rose!

Dan de Family Matters. Tja, dat valt me toch wel tegen, Michael. Wel een heuse familie foto gebruiken, ook al is het de 'andere' familie (geen Termeers!!), en alleen maar een oom en nicht die een bijdrage leveren aan de CD? We hebben nog zooooveel muzikale talenten in de familie, dat had makkelijk een echte family matters kunnen worden. Zo hebben we hier in huis nog een drummer en gitarist. Alhoewel ik moet toegeven dat het wat betreft (woon)afstanden wel ver is, en de muzieksmaken duidelijk verschillend zijn...

Zo kom ik bij onze Zeger. Tja, geslaagd en met een toplijst. Mooi he! Hier spreekt een trotse moeder :-). En Emma - jij natuurlijk ook van harte gefeliciteerd! Wel grappig om te zien dat jij de drukte gaat opzoeken (Amsterdam), terwijl Zeger juist in Brabant wilt gaan studeren.
En verder nog meer goed nieuws over Zeger: hij is gisteren nog een keer geslaagd: dit keer voor zijn rij-examen. Meteen de eerste keer goed. Voorlopig moeten wij nog meerijden (Zeger wordt pas in november 18), maar zo kan-ie tenminste al wat oefenen en voor ons chauffeur spelen.

Met Merel ook alles goed. Denk ik toch. Die heeft het nl vooral heel druk. Met een uitwisseling met een italiaanse klas, met een weekend bij ons mam, een weekend op Terschelling (Oerol), tussendoor nog naar de bios, repeteren voor een theaterstuk, oja, school en huiswerk wordt ook nog gedaan, volgende week proefwerkweek, dan een week met vriendin op vakantie in de Ardennen, dan een week met een andere vriendin in Zuid-Frankrijk en dan - dan zien we haar eindelijk nog eens, want ze gaat ook met ons mee op vakantie. Maar gelukkig is er Facebook: zo blijf ik ook op de hoogte van haar doen en laten.

En tenslotte in ons familie-tje - Pauwel. Hij gaat binnen Heineken van werk veranderen en gaat weer in Zoeterwoude aan de slag. Een leuke uitdaging en het scheelt vooral veel tijd en ergernis met rijden - ipv van de dagelijkse 150km naar Bunnik op en neer worden dat er maar zo'n 50km per dag.

O, en over familie gesproken, beter nog, uitbreiding van de familie: yeah yeah yeah - gefeliciteerd Loes & Esteban!!! Geniet van elke dag, al tijdens de zwangerschap want voor je het weet zijn ze geslaagd en gaan op kamers. Hier spreekt een ervaringsdeskundige!

Kijk, en zo klets ik maar verder over niets en nog minder. Wat nog rest om commentaar op te geven: Julia in concert en de koningin die daarbij toe kijkt (en eh... waar zit Julia nu eigenlijk?), Toon gefeliciteerd met de gewonnen wedstrijd en een beker waarvan ik echt nog nooit van had gehoord, lekker lachen met domme domme's van Pien (helaas, mijn kids zijn intussen te oud voor domme domme's en die van mezelf schrijf ik natuurlijk niet op!), en wat lees ik hier: ook Miguel geslaagd! Tjonge, wat een hoop geslaagden in de familie. Miguel, ook jij gefeliciteerd uiteraard!!! Tenslotte de condoom poll, waarbij er meer commentaar is met Jeroen's heiligen dan het hele condoom-stukje zelf. Tja, seks doet het altijd goed, zeker op internet. Of nee, daar ging het eigenlijk helemaal niet over. Maar door het woord seks in dit stukje twee keer te vermelden, ben ik er zeker van dat jullie het toch tot het einde lezen.

Ja, ja - beloofd - ik zal nu weer wat regelmatiger de blog lezen zodat ik tijdig 'lokaal' commentaar kan geven en jullie niet met een stukje als dit verveeld worden!

waarom kolibries?

Erik heeft er echt iets moois van gemaakt, maar waarom een kolibrie, vroeg ik me af. Totdat ik vanochtend in Groningen een affiche zag. 
Waarvoor was dat affiche? 
Geen idee, maar het was wel heel sprekend. Met - jawel - een kolibrie! 
Kijk zelf maar eens hier. 
Ik vind deze uitstraling van onze familieblog ineens heel toepasselijk. 
Goed gekozen, Erik!

Commentaar en kolibri(e)s

Om te beginnen, voor de mensen die de kolibrie niet kunnen zien (mijn spellingchecker zegt toch echt dat "kolibri" fout is), probeer eens wat uit te zoomen in de browser, met 'Pagina' => 'Zoom' (of met het toetsenbord de [Ctrl] toets en dan [-] of [+]). Als je de fladderende kolibries nog niet kan zien, hier zie je wat je mist:

Rechts is mijn tweede monitor, en dat is de prachtige Oudenbossche vijver natuurlijk :)

Dan, ons recentelijk commentaar probleem: met een Windows machine werkt het lijstje nu, als je eerst de URL http://termeer.blogspot.com/ncr één keertje gebruikt.  Op mijn Windows-bak werkt het daarna gewoon goed, en het lijkt erop dat het ook blijft werken.

Apple, Linux, en Android gebruikers moeten waarschijnlijk wat langer wachten. Ik ga wat gaan porren op het blogger-help forum.

Nieuw frontje

In een poging onze recentelijke reacties terug te brengen heb ik per ongeluk een nieuw template gekozen.  Dit keer met een vrolijke kolibrie, ietwat gebaseerd op beleef-de-lente, tevens omdat het inmiddels natuurlijk volop zomer is.

Ik weet niet zeker of dit ook het probleem oplost, omdat ik nog geen nieuw commentaar heb gezien.

Ik zie soms ook ipv termeer.blogspot.com onze URL als termeer.blogspot.sg - hebben jullie dat ook?

Des honds.
Ze hadden elkaar al een hele tijd niet gezien, Zebbie,  Andie en Robbie, dus toen ze samen werden uitgelaten, waren ze inderdaad zeer uitgelaten. Andie is een broertje van Z. en Robbie is een soort achterneef. Het was een dolle boel en ze waren ook heel erg stout. Ze blaften tegen fietsers, zaten konijnen achterna, sprongen zonder toestemming in het water en rolden daarna in de poep van, zo te zien, een mens met buikgriep. Bij een boerderij renden ze achter een klein hondje aan, (voor kenners: een soort Fukkie) om de hoek van zijn eigen huis, om nog geen vijf seconden later met een rotvaart weer naar ons toe te komen. Fukkie was gewoon omgedraaid en joeg de drie grote joekels terug het pad op! Daarna waren ze redelijk braaf.

Out now

De vormgever wilde graag een 19e eeuws familieportret op het hoesje. Helaas kon ik niemand om toestemming vragen. Gebruikelijke herrie binnenin. De titelsong is van de slaggitarist, die gaat over al zijn mislukte familieleden en hoe hij daar als enig geslaagd exemplaar mee contrasteert. Heel herkenbaar, vond ik.

Family Matters van Wooden Ships ft. Julia is gratis verkrijgbaar tegen een belofte van beluisteren. In september gaan we op een internationale tournee (naar Zyfflich, 200 meter over de grens bij Nijmegen).

De volgende generatie wordt student

Terwijl Beppie voorzichtig begint na te denken of ze ergens een wiegje zal neerzetten, vieren wij het VWO-diploma van Zeger. Het was niet spannend (alleen voor een oma), maar vandaag is het zeker, hij is geslaagd. Hij gaat in Tilburg econometrie studeren.

Proficiat Zeger!

Domme domme

Pien vindt een losse haar op haar trui. Met grote precisie pakt ze het haartje tussen duim en wijsvinger, brengt het voorzichtig naar haar hoofd en zegt bezorgd: "Vastmaken!"

Laatste nieuws

Nu nog met z'n tweeën, maar in december met z'n drietjes....

Enhorabuena L & E!

Waar is Julia?

Julia als gastspeler in het Wagenings Studenten Orkest, de 1e symfonie van Tsjaikovski.