Domme domme

Pien bekijkt een reclamefoldertje. Ze bewondert een balletdanseres met een tutu. "Mooie luier!"

In het winkelcentrum komt een meneer op een scootmobiel voorbij. "Wat is dat?" vraagt Pien.

""Dat is een scootmobiel, Pien. Kan jij dat zeggen, scootmobiel?"

Pien denkt even na en zegt dan "snoephelikopter!"

Pien mag met Apa mee naar de speeltuin. Apa moet eerst nog even naar de wc. Pien moppert tegen Ama: "Apa is wel lang op de zee!"

Als de speeltuin dicht gaat, is Pien nog helemaal niet klaar om naar huis te gaan. Voor op de fiets klaagt ze tegen Apa: "Piene vindte wel jammer. Piene beetje sielig!"

Domme domme

De kinderen van de buren zijn in de tuin aan het overleggen wat ze gaan spelen. De kleinste, een pittige en slimme tante,  weet wel wat met haar piepstemmetje: "Beachvolleybal!" De anderen wijzen dat heel serieus af: geen strand beschikbaar. Maar de kleine weet gelukkig nog wel iets anders: "Rolstoeltennis!"

Air Crash Investigation

Lag me daar toch opeens een houtduif voor het huis op het kiezelplaatsje. Echt een groot  beest en erg dood. Hoe kon deze Antonow onder de stadsvogels daar neergestort zijn? Wat had tot deze trieste afloop geleid? (spannende muziek) Al snel ging de blik naar boven, want daar moest het beest toch vandaan zijn gekomen. Serene rust op de gevel, niets te bespeuren, tot... het oog viel op de dakkapel... hoog boven de grond... (hier even eruit voor de reclame) Houtduiven zijn goede vliegers. Als je het plompe beest bekijkt, snap je niet hoe het kan en als je een dooie hebt moeten opruimen, snapt je het al helemaal niet. Dat beest weegt zeker een kilo. (zo, dat was de info, weer even muziek) Een dode houtduif ligt op het kiezelplaatsje. Hoe is dat zo gekomen? De gevel wordt geinspecteerd en... op het raam van de dakkapel is een duidelijk afdruk waarneembaar. Maar... is die ook van de onfortuinlijke duif? En... waarom zou een duif tegen raam van de dakkapel vliegen? Hij... kan er toch ook... overheen? (aanzwellende muziek, dan weer reclame)

Het onderzoek naar een neergestorte houtduif leidt naar het raam van de dakkapel. Daarop is een duidelijke afdruk waarneembaar, maar is deze ook van de duif? De afdruk wordt zorgvuldig geanalyseerd. Stapje voor stapje wordt het plaatje duidelijk: de afdruk van de vleugels, de kop en de landingsgestel. Alles wordt zorgvuldig nagemeten en past precies. Een houtduif  is hier in volle glijvlucht tegen het raam gevlogen. Maar er is nog meer te zien... Duidelijke sporen van een ontploffing aan de onderkant... (dramatische muziek, reclame; NB: nu even geen producten als Heinz sandwichspread) OK, genoeg, hier aangekomen zapp ik uit verveling altijd weg. Bovendien weet ik de uitkomst al lang: dit is de Heilige Geest, stralenkrans en al,  die 'm dus gegeven heeft.

Het derde bedrijf begint!

Na 11 jaar wachten op 3 van de 54.000 jaarlijks beschikbare kaartjes, werden Adrienne, Toon en ik deze zomer dan eindelijk toegelaten tot het Walhalla voor Wagnerliefhebbers, het Festspielhaus op de Grüne Hügel in Bayreuth, waar ieder jaar in augustus de Bayreuther Festspiele gehouden worden.   


Richard Wagner ontwierp dit theater zelf en opende het in 1876 met zijn 4 avonden durende, magistrale Der Ring des Nibelungen. Zelf hadden we 5 dagen voor ons avontuur uitgetrokken: 2 voor een rustige heenreis, 1 voor de terugreis, 1 dag om in Bayreuth rond te kijken en 1 dag voor de voorstelling zelf, de Lohengrin, een fenomenale opera over de Zwaanridder die de in nood verkerende Elsa van Brabant komt helpen, met als voorwaarde dat ze hem niet naar zijn naam mag vragen. En dat loopt natuurlijk slecht af.

Het theater is berucht om zijn eenvoud: zo'n 1500 toeschouwers  zitten opeengepakt op de houten stoelen, sommigen zijn zo slim om een kussentje mee te nemen.

De Lohengrin-enscenering die op dit moment in Bayreuth loopt is ernstig bekritiseerd vanwege de keuze van de regisseur om de Brabanders in het verhaal als ratten voor te stellen. Er klonk dan ook volop boe-geroep direct na het vallen van het gordijn, dat dan weer wel gevolgd door een ruim twintig minuten durend klappen, stampen (de Duitse dames met hun hoge hakken op de houten vloer) en een luidkeels ge-bravo voor de, inderdaad, geweldige zangers.

In de pauze laat iedereen zich graag even op op het beroemde balkon fotograferen:

Daarna moet je wegwezen, want in tegenstelling tot andere theaters heeft het Festpielhaus geen gong of bel om de aanwezigen op te roepen voor het 1e, 2e en 3e bedrijf. In Bayreuth gaat zoiets in stijl:

Tot ver in het festivalpark, waar in de langdurige pauzes volop gepicknickt wordt, is een voor elke akte tot driemaal toe herhaalde oproep van de blazers te horen!

Nog maar eens een layout aanpassing

Ik kreeg geen nieuwe poll meer toegevoegd, en dacht prompt dat dat door de kolibri(e)s kwam.  En er werd nogal geklaagd over de vorige layout, dus heb ik maar weer eens een random andere ingezet.  Nieuwe klachten zijn welkom als commentaar.

De poll werkt nog altijd niet trouwens.  Het zit ergens bij google/blogger fout.

autopoll

Oh well, duurde een maandje langer omdat Meneer Sukkel op vakantie was.  Met de auto wel te verstaan.

Vakantiegangers in Taule

Edouard stuurde wat vakantiefoto's naar het thuisfront. Er werd duidelijk genoten in Taule! Zo werd er heerlijk gegeten, zowel buitens- als buitenshuis. Op de linkerfoto vermoed ik rauwe wortel als hoofdgerecht en een grote, witte steen toe:

 

Er was even sprake van wat spanningen; een deel van de familie werd verbannen naar een tentje in de tuin:

Maar vuur doet alle harten smelten, en al snel was het weer gezellig en onrustig in Taule:

En ondanks de nachtelijke, vurige avontuurtjes, werd er ook nog heel sportief gefietst. Bergop!

En dan werd er nog wat inspiratie opgedaan voor thuis. Wij verwachten bij thuiskomst...

... een levensgrote spiegel:

... een mooie nieuwe stoel:

... en binnen afzienbare tijd een oude, stenen brug in de tuin!

Van de site...

Pien ziet op facebook een foto van de stoere mountainbike-benen van Merel en roept enthousiast: "Aardappels!"

Domme dommes

Pien verheugt zich enorm op het avondeten. Ze heeft wel zin in 'poenekakken'!

Onze auto boft maar dat we bovenop de berg wonen! Hij mag steeds naar beneden over de 'glijbaan voor de auto', aldus Pien.

Pien slaat thuis haar handen tegen haar wangen en roept: "Oh my god! Wie wie wie!" We ontdekken later dat ze dat op het kinderdagverblijf heeft geleerd. 'Wie wie wie' is het brandalarm dat een keer per maand getest wordt.

Pien is heel stellig: dat is geen koe, dat is een 'kavlaf'! Als we om bevestiging vragen "een kavlaf, Pien?", antwoordt ze "neehee, een kalluf, natuurlik!"

In de auto klinkt het adagio assai (langzame deel) uit het 5e pianoconcert van Ravel op de radio. Pien: "Lekker liedje!"

Piens jas hangt aan de 'hangstok'.

Peter: "Ga je mee tandjes poetsen, Pien?"

Pien: "Neehee! Ikke niet!"

Pien probeert iets ergens in te krijgen. Wij zijn allemaal druk bezig, en hebben dus geen idee wat ze aan het doen is. We horen haar mopperen. Even later komt haar frustratie delen: "Ik lukt niet, mama!"

Zebbie en de rothond

Zebbie heeft een bestest friend, hij heet Tim. Samen mogen ze, op warme dagen,  in een riviertje vlakbij zwemmen. Baasje Peter en Vrouwtje A3n staan naast het bruggetje en gooien  tennisballen in het water totdat ze op zijn en niet meer terug worden gebracht. Ze hebben het goed naar hun zin, met z'n viertjes. Totdat een man over het bruggetje komt met zijn hond aan een lang touw. A3n nodigt hem uit om mee te komen spelen, en dat doet ie meteen: hij springt van het bruggetje en grijpt Zebbie bij haar nek en duwt haar onder water. Het duurt maar even, Zebbie weet te ontsnappen. A3n is boos, maar de eigenaar van het valse geval is nog bozer: waarom zijn onze honden niet aangelijnd? Er ontstaat een discussie, en intussen valt de valserik Zebbie opnieuw aan. De man moet daardoor van het bruggetje afspringen. Het komt blijkbaar niet in hem op om het lange touw wat op te rollen! Vriendje Tim steekt geen poot uit om Zebbie te helpen. Hij is tenslotte al een bejaarde heer van over de tien. Het scheelt echter niet veel of er ontstaat een gevecht tussen Baasje Peter en baasje X. Dat ziet A3n niet zo zitten, 2 vechtende mannetjes plus een valse rothond. Ze vraagt X om weg te gaan. X vertrekt met de mededeling dat hij de politie zal bellen. A3n zegt dat dat prima is, ze heeft de politie ook het een en ander te melden. Zebbie wordt vluchtig onderzocht, er is zo te zien niks aan de hand, ook al loopt ze een beetje vreemd. De volgende ochtend blijkt ze toch gewond te zijn, een wond in de lies en eentje op haar rug. Snel naar de dierenarts. Meteen een spuitje penicilline en een spuitje pijnstiller. Plus pillen voor de rest van de week. Een angstige week, Zebbie wil aanvankelijk niet eten en drinken. A3n voert haar vanuit de hand, en water via een lepel.
Na een dag of 5 is ze weer beter. Ze speelt weer, is weer stout met Andie en Robbie, komt haar piepbiefstuk brengen, blaft tegen andere honden, jaagt de duiven weg en bedelt om koekjes. Ze heeft zelfs alweer een tik gehad!
Weet je waar A3n nu nog verdriet om heeft? Nee, niet de 85 euro voor de dierenarts. Maar toen Zebbie kon ontsnappen, rende ze over het bruggetje naar Baasje Peter. Niet naar Vrouwtje A3n.

Zet maar gewoon wat foto´s op de blog

Erik en Katelyn zijn in Nederland (geweest).

Zeger op de diploma-uitreiking

Merel in het voorprogramma van de diploma-uitreiking

Katelyn en Erik zijn in Frankrijk (geweest)

Moby verhuist begin september naar Frankrijk. Roelof-jan en ik ook.

Fijne vakantie!

Domme domme

Pien is behoorlijk vol van zichzelf. Als ze na het tandenpoetsen weer beneden in de kamer komt, roept ze: "Hallo mama, leuk hè, ik ben er weer!"

St. Matthew's Church 2

Het altaar van St. Matthew's voordat de kerk in november 1940 werd geraakt door een bom. Aangezien de schade pas in 1949 echt werd hersteld, moet het huwelijk van Nannan en Opapa hebben plaatsgevonden in een kerk waarvan een gedeelte was afgezet: "It has been declared save for congregation, barring only the roped-off part." Het komt uit een boek dat me is toegestuurd door de "parish secretary". Uiterst links misschien het beeld van de heilige Theresia? 


Het boek geeft nog wat details uit die tijd:
"A considerable number of Dutch, Belgian and French war-refugees were billited in the parish from 1940 onward. The people of St. Matthew's welcomed them. A request was made for volunteers, who could speak their languages to befriend them, and see to their spiritual and temporal welfare. All parishioners, refugees and soldiers stationed in the neighbourhood, were invited to the informal socials after the Sunday services."


En dit kregen ze vanaf the preekstoel mee, "spiritual commandments of Protection against Air Raids":
"If your conscience is not in order, go to confession. Once the enemy planes are overhead, it is to late. (...) Learn a simple formula by heart for emergencies, when no priest is at hand: "My God, I love Thee, because Thou art infinitely good and perfect: I am therefore sorry for all my sins." (...) Have always some holy water in the house and sprinkle it when the air-raid alarm sounds."


P.S. Opapa kon het allemaal maar matig boeien, maar toen ik zei dat ik een keertje langs de kerk zou gaan, begon hij spontaan een kaartje te tekenen op de onderzetter van Molenweide. Hij was waarschijnlijk bang dat ik het anders niet zou vinden. Het doet een beetje denken aan die rubriek in de Volkskrant. Ik heb er ook een printje van Google Maps bijgedaan, waarbij tegenwoordig alles weer anders blijkt te staan, maar dat zal dan volgens Opapa vast komen doordat:
- ze tegenwoordig maar wat aanklooien bij het maken van die kaarten, dat was vroeger veel beter;
- de gebouwen een beetje zijn gaan lopen, die hebben ook geen geduld meer vandaag de dag.

Domme domme

Jaren geleden hadden wij een klein buurjongetje, Sebastian, die, toen hij een helicopter over zag vliegen, riep: "Een heligroetekapotter!"

Pien is niet zo snel onder de indruk. Die zingt aan een stuk door het liedje: "Kleinikopper, kleinikopper, mag ik met je mee omhoog!"

Auto starten

De titel slaat op de poll van de maand, maar mijn auto stond gewoon stil en de sleutel hing om mijn nek. Ik had namelijk net getankt. Terwijl ik ging betalen paste Zebbie op de auto. Ik moest op mijn beurt wachten, dus ik was toch zeker wel drie minuten binnen. Toen ik naar de uitgang liep, zag ik tot mijn verbazing de auto langzaam voorbij rijden, Zebbie fier rechtop, op de achterbank. Ik race naar de voorkant van de auto en vlak voordat ie de straat op reed, kon ik 'm tegenhouden. Ik had dit stukkie ook wel "toeval" kunnen noemen. Want waarom was ie niet gaan rijden terwijl ik stond af te rekenen? En nee, Zebbie heeft de auto niet gestart, zo slim is ze wel!

Domme domme

Pien speelt graag piepekoe met Jeppe en haar paterwokken zijn al bijna helemaal over.

Feest!

Feest in het gezin van onze trouwe web-lezeres Marian Bevers: dochter Hanneke (binnenkort meesterpsychologe en rechtsachter op de foto tussen broer Bart en vader Jan), heeft haar eerste baan binnen! Per 1 september is ze aangenomen als promovenda (OIO) bij de polikliniek Algemeen Interne Geneeskunde van het UMC St Radboud - Nijmeegs Kenniscentrum Chronische Vermoeidheid. Gefeliciteerd allemaal en veel succes Hanneke!

Even uit de roulatie...

Nou, je kijkt een week of 2-3 niet meer op de blog en vervolgens herken je niets meer! Ik word wel een beetje moe van de snelheid waarmee je alles moet volgen, vooral op internet. Of ik word gewoon oud, het zal het laatste wel zijn. Maar goed - ipv per item commentaar te leveren maar ineens via een stukje.

Te beginnen met Erik's kolibries. Ik dacht dat ik vliegende kolibri's moest gewaar worden op het scherm. Ik zag dat de achtergrond was veranderd, maar vliegende kolibries? Nee, die zag ik niet! Dus ijverig ctrl<+> en ctrl<-> intoetsen... Nee hoor, nog steeds geen vliegende kolibries. Tja, ik ben inderdaad oud aan het worden - het gaat natuurlijk gewoon om die achtergrond en ja, die zag ik wel. En ja, bij nader inzien zie ik ook het plaatje van de vliegende kolibrie...
Overigens ben ik het wel eens met ons mam - de blog is iets minder overzichtelijk, en bovendien zo rose!

Dan de Family Matters. Tja, dat valt me toch wel tegen, Michael. Wel een heuse familie foto gebruiken, ook al is het de 'andere' familie (geen Termeers!!), en alleen maar een oom en nicht die een bijdrage leveren aan de CD? We hebben nog zooooveel muzikale talenten in de familie, dat had makkelijk een echte family matters kunnen worden. Zo hebben we hier in huis nog een drummer en gitarist. Alhoewel ik moet toegeven dat het wat betreft (woon)afstanden wel ver is, en de muzieksmaken duidelijk verschillend zijn...

Zo kom ik bij onze Zeger. Tja, geslaagd en met een toplijst. Mooi he! Hier spreekt een trotse moeder :-). En Emma - jij natuurlijk ook van harte gefeliciteerd! Wel grappig om te zien dat jij de drukte gaat opzoeken (Amsterdam), terwijl Zeger juist in Brabant wilt gaan studeren.
En verder nog meer goed nieuws over Zeger: hij is gisteren nog een keer geslaagd: dit keer voor zijn rij-examen. Meteen de eerste keer goed. Voorlopig moeten wij nog meerijden (Zeger wordt pas in november 18), maar zo kan-ie tenminste al wat oefenen en voor ons chauffeur spelen.

Met Merel ook alles goed. Denk ik toch. Die heeft het nl vooral heel druk. Met een uitwisseling met een italiaanse klas, met een weekend bij ons mam, een weekend op Terschelling (Oerol), tussendoor nog naar de bios, repeteren voor een theaterstuk, oja, school en huiswerk wordt ook nog gedaan, volgende week proefwerkweek, dan een week met vriendin op vakantie in de Ardennen, dan een week met een andere vriendin in Zuid-Frankrijk en dan - dan zien we haar eindelijk nog eens, want ze gaat ook met ons mee op vakantie. Maar gelukkig is er Facebook: zo blijf ik ook op de hoogte van haar doen en laten.

En tenslotte in ons familie-tje - Pauwel. Hij gaat binnen Heineken van werk veranderen en gaat weer in Zoeterwoude aan de slag. Een leuke uitdaging en het scheelt vooral veel tijd en ergernis met rijden - ipv van de dagelijkse 150km naar Bunnik op en neer worden dat er maar zo'n 50km per dag.

O, en over familie gesproken, beter nog, uitbreiding van de familie: yeah yeah yeah - gefeliciteerd Loes & Esteban!!! Geniet van elke dag, al tijdens de zwangerschap want voor je het weet zijn ze geslaagd en gaan op kamers. Hier spreekt een ervaringsdeskundige!

Kijk, en zo klets ik maar verder over niets en nog minder. Wat nog rest om commentaar op te geven: Julia in concert en de koningin die daarbij toe kijkt (en eh... waar zit Julia nu eigenlijk?), Toon gefeliciteerd met de gewonnen wedstrijd en een beker waarvan ik echt nog nooit van had gehoord, lekker lachen met domme domme's van Pien (helaas, mijn kids zijn intussen te oud voor domme domme's en die van mezelf schrijf ik natuurlijk niet op!), en wat lees ik hier: ook Miguel geslaagd! Tjonge, wat een hoop geslaagden in de familie. Miguel, ook jij gefeliciteerd uiteraard!!! Tenslotte de condoom poll, waarbij er meer commentaar is met Jeroen's heiligen dan het hele condoom-stukje zelf. Tja, seks doet het altijd goed, zeker op internet. Of nee, daar ging het eigenlijk helemaal niet over. Maar door het woord seks in dit stukje twee keer te vermelden, ben ik er zeker van dat jullie het toch tot het einde lezen.

Ja, ja - beloofd - ik zal nu weer wat regelmatiger de blog lezen zodat ik tijdig 'lokaal' commentaar kan geven en jullie niet met een stukje als dit verveeld worden!

waarom kolibries?

Erik heeft er echt iets moois van gemaakt, maar waarom een kolibrie, vroeg ik me af. Totdat ik vanochtend in Groningen een affiche zag. 
Waarvoor was dat affiche? 
Geen idee, maar het was wel heel sprekend. Met - jawel - een kolibrie! 
Kijk zelf maar eens hier. 
Ik vind deze uitstraling van onze familieblog ineens heel toepasselijk. 
Goed gekozen, Erik!

Commentaar en kolibri(e)s

Om te beginnen, voor de mensen die de kolibrie niet kunnen zien (mijn spellingchecker zegt toch echt dat "kolibri" fout is), probeer eens wat uit te zoomen in de browser, met 'Pagina' => 'Zoom' (of met het toetsenbord de [Ctrl] toets en dan [-] of [+]). Als je de fladderende kolibries nog niet kan zien, hier zie je wat je mist:

Rechts is mijn tweede monitor, en dat is de prachtige Oudenbossche vijver natuurlijk :)

Dan, ons recentelijk commentaar probleem: met een Windows machine werkt het lijstje nu, als je eerst de URL http://termeer.blogspot.com/ncr één keertje gebruikt.  Op mijn Windows-bak werkt het daarna gewoon goed, en het lijkt erop dat het ook blijft werken.

Apple, Linux, en Android gebruikers moeten waarschijnlijk wat langer wachten. Ik ga wat gaan porren op het blogger-help forum.