Met twee woorden spreken

Vervelend toch, zo'n opa die zomaar aan jouw spullen zit.
"Mijn", zegt Sofía in dit soort situaties de hele dag, zoals alle crèchekinderen, en daar kan ze dan ook nog eens heel boos bij kijken. En wat dacht je van die oma die alles maar toestaat. Ergerlijk hoor!

"Nee opa!"

En Matthias die at voort....

Ja, hij kan het nog steeds!

Het is weer zover!

Erasmus School of History, Culture and Communication

 

Ton Bevers Award for Best Bachelor Thesis The award The department of Arts and Culture Studies founded the Ton Bevers Award for Best Bachelor Thesis in 2013. The award is named after emeritus professor Ton Bevers, one of the founders of Arts and Culture Studies in Rotterdam. By awarding this prize the department of Arts and Culture Studies aims to stimulate academic excellence, enthusiasm and creativity. Criteria? A jury will evaluate the theses based on the following criteria: - Scientific relevance as well as significance for the field of arts and culture - Theoretical excellence and methodological rigor - Innovative thinking and creative writing skills In other words: a thesis which shows all that Arts and Culture Studies in Rotterdam has to offer. What is the prize? - A ridiculous amount of symbolic capital - €100 (in vouchers) Who can apply? - All students Arts and Culture Studies who have written their BA thesis in 2014 (both regular and pre-master students) - Only students whose thesis has been graded an 8 or higher How to apply? - Students can apply by providing Pauwke Berkers (L2-07) with three hard copies of their thesis - Deadline: 1 July 2014

Dracula

Nog even en wij hebben een heuse graaf in huis, Graaf Dracula Flinn. Wie goed kijkt, ziet twee prachtige centrale snijtanden in de onderkaak en de puntjes van twee laterale snijtanden in de bovenkaak. Moeders arm wordt inmiddels gesierd door een prachtige blauwe plek op de plaats waar Dracula-in-spe zijn setje witte parels even wilde uitproberen.

Verboden

Ik ken alle plekjes. De combinatie tussen een elektrische fiets en een botanisch geïntereseerde is perfect. Mijn fiets zoeft en ik speur de bermen af. Ik kan stoppen in één tel en met mijn telefoon knip ik foto's.

Dit zijn bijenorchideëen. Een mannetjesbij wordt gelokt door de bloem die lijkt op een vrouwtjesbij, zo wordt de bloem bevrucht.

Maar wat gebeurt er? De machines komen en maaien rücksichtslos (natuurlijk een Duits woord) alles af.

Dit heb ik gered. Twee vaasjes wilde orchideeën en een vaasje wilde gladiolen. Verboden te plukken, maar met de maaier achter mij, voel ik me niet schuldig. Als de weg naar Olland. Maar dan chic.

Ongeveer 80 jaar getrouwd

In het weekend van 2/3/4 mei vierden Edouard en Marleen (40 en een half jaar getrouwd) en Toon en Beppie (39 en een half jaar getrouwd) traditiegetrouw hun gezamenlijke optelfeest. We zitten al aan de 80 jaar! Dit jaar werd het gevierd in een boerderij in Koudekerk aan den Rijn, waar dit weekend juist een kalfje geboren werd. 

Erg populair was de trampoline

 

en het spelen met de autootjes!

Op de zonnige zaterdagmiddag bezochten we het strand in Wassenaar en zaterdagavond werd de middengeneratie stevig aan de tand gevoeld in een quiz over de beide bruidsparen, waarbij ook opdrachten moesten worden uitgevoerd, zoals de bruiden alsnog in een witte trouwjurk kleden! Dat de door Nanan destijds zelf genaaide bloemetjesjurken zo gek nog niet waren, tonen onderstaande burka's:

Op zondagochtend werden de groepsportretten gemaakt.
Eentje binnen:

 

en eentje buiten met behulp van de boer:
 
  En nu: op naar de 100!!

Pien en Pluk

Pien kreeg drie kaartjes voor Pluk van de Petteflet kado van Apa en Ama. Dus papa en mama mochten mee met Pien, die voor de gelegenheid gekleed ging als Aagje Helderder. Nat van de regen kwamen we in het theater aan, alwaar we vijf kwartier lang van een heerlijke voorstelling genoten. En na afloop was er zelfs nog tijd voor een rondje op het paard in de draaimolen op de Vrijthof-kermis. Op de fiets terug naar huis vertel ik Pien, vlak voordat we de tunnel in fietsen, dat ze nog één dagje vakantie heeft en dan weer naar school mag. Galmend in de tunnel en de hele weg naar de Padualaan joelt Pien van plezier: "IK MAG WEER NAAR GROEP ÉÉÉÉÉÉÉÉÉÉN!!!"

Vader Stamper met Aagje voor de Petteflet

 

 

Kadootje

Vandaag reed ik tussen de buien door naar huis. Op de Annastraat (druk-druk-druk) probeerde een klein meisje van een jaar of 5-6 een fietser aan te houden, maar had niet veel succes. Omdat er geen moeder of vader in de buurt was, ben ik even gestopt. "Dag meneer, wilt u een tekening? Die mag je zó meenemen!" Nou, dat liet ik me natuurlijk geen twee keer vertellen. Toen holde ze een openstaande deur van een herenhuis binnen, waarschijnlijk om nieuwe kunst te maken. Haar naam was Beke, maar daar kon ze natuurlijk niets aan doen. Ik heb dus een echte Beke.

Geldige poll

Vaste rente, cash in de sok, en wat bellegingsfondsjes... De familie is behoorlijk risico mijdend.

Trouwens, ETFs (aka indexfondsen) zijn beleggingsfondsen met minimale kosten. Als je niet echt veel onderzoek wil doen, en je hebt al wel eens wat in een fonds op de bank gezet, dan is dat wel een avondje internet lezen waard.

Volgens mij vertelde iemand mij ooit eens dat Termeers geld 'vies' vinden. Is dat zo? Hey... leuk idee voor een poll een keer.

Koningsspelen

Pien doet voor de eerste keer mee aan de Koningsspelen. 's Ochtends zoekt ze zorgvuldig haar sportkleren uit. Het resultaat is een prachtig groen ensemble. Na de sportdag komt ze enthousiast thuis. Ze heeft een heerlijke dag gehad. Maar die kleren, dat waren toch geen sportkleren. Sportkleren zijn oranje!

Tuinbonen

Tegenover ons huis is een akker waar de hele winter tuinbonen op hebben gestaan. Dat was niet om bonen te oogsten, maar als groenbemester. Groenbemesting is het zaaien van een plantensoort die goed is voor de grond. Zo stonden er in Oudenbosch afrikaantjes naast ons huis, dat is een plant die aaltjes (bodembeestjes) bestrijdt.

Maar hier dus tuinbonen, die zijn goed omdat ze stikstof in de grond brengen. Ik kijk vanuit de annex uit op dat veld en het was de hele winter mooi groen. De volgende foto is van 'bovenaan de berg' gemaakt. Links zie je ons huis. Rechts, van boven naar beneden: gras (van Taulet), de tuinbonen en water. Een deel van de tuinbonen was toen overstroomd. Je ziet hoe mooi groen de tuinbonen zijn.

De tuinbonen begonnen dit voorjaar te groeien en te bloeien. Prachtige planten werden het, zonder zwarte luis (dit voor de kenners) met bloemen die in kleur varieren van zwart, een soort paarsrose naar wit en allerlei combinaties hiervan. 

Tussen de tuinbonen bleek ook nog phacelia te staan. Phacelia is ook een groenbemester, met blauwe bloemen waar bijen gek op zijn. Het wordt in Nederland bijenvoer genoemd. Het was een aangenaam geheel.

Er waren zoveel bloemen dat de hele buurt onder het stuifmeel kwam te zitten. Op de buitentafel, op het terras, op de auto's. Alles werd geel, zoiets als Saharazand maar dan poeder. Het rook ook heerlijk naar bloemen.

Om jullie een indruk te geven hoe hoog de planten waren, heeft Roelof een foto van mij genomen in te tuinbonen.

Kun je me niet vinden? Dan nog een, maar dichterbij.

Afgelopen week kwam Regis langs, de eigenaar van die grond. Regis is een intelligente boer die gek is op nieuwe technieken. Heel on-Gers. Hij komt dan ook uit de Bearn, dat is in de Pyreneen. Hij praat graag, veel en lang over zijn werk. Hij legde uit dat hij eerst mais zou gaan zaaien op dit veld. De tractor zou dus over de tuinbonen heen maiskorrels in de grond duwen. Dat doen ze met GPS die precies tussen de tuinbonenplanten de maiskorrels neerlegt. Tijdens dit proces zou natuurlijk een deel van de tuinbonenplanten platgereden worden. Maar dat was geen probleem, daarna zou het hele perceel platgereden worden. Zo gebeurde het. Vanuit mijn raam kon ik de tractor zien.

De tuinbonen zijn nu een paar dagen plat. De stengels zijn gebroken en ze worden zwart. Dat is ook de bedoeling, zo doceerde Regis, want zwarte dingen houden de warmte beter vast dan de gele klei waar de maiskorrels in liggen. De mais kiemt daardoor beter en sneller. Ook zitten de slakken tevreden in de zwarte tuinbonen. Tegen de tijd dat die vergaan zijn, zijn de maisstengels zo sterk dat de slakken niet veel meer kapot kunnen maken.

Geniaal, vind je niet. Alleen zitten wij nu in de walm van rottende tuinbonen. Dat is de vooruitgang.

Gapende tijger, slapende draak

Dit is het gevolg van het aanzetten van de cultuur mixer:

Elsa krijgt,  in balans, ook een Nederlandse achtergrond mee, bijvoorbeeld met 'klappen-in-de-handjes blij-blij-blij'. Wij hebben echt veel domme liedjes trouwens. Hebben jullie wel eens de tekst van altijd-is-Kortjakje-ziek gezien of tante-uit-Marokko?

Ik improviseer dus meestal mijn Nederlandse lied. Inmiddels heb ik voor de ochtend massage na het bad: "mijn dijen aan mijn benen, mijn kalven en mijn schenen, mijn voeten en mijn teeheenen!" Elsa vindt dat geweldig, en het is geen 2500 jaar oude kongfu, maar mijns inziens beter dan "een boek vol zilverwerk"

Even doorgroeien, straks is ze groot genoeg voor rupsje-nooit-genoeg (bedankt Rich & Jose!). Dan kunnen we weer trots zijn op onze Nederlandse memen.

Mooie jas!

Na de foto's van model Pien, kan ik het niet laten jullie de serie te laten zien van de 9-jarige Emma die weer eens een nieuwe lintjesjurk had gekregen van Nanan. Apetrots liet ze de jurk zien in het park nabij ons toenmalige huis, maar ja, het was hartje winter, dus de jas moest wel aanblijven!

Nou oké dan, nu nog eentje met de jas uit!

De titel van deze tekst is is een ode aan de een- of net twee-jarige Dirkje, die een nieuwe winterjas had gekregen en aldus gekleed met ons in de bossen van de Kampina uit wandelen ging. Elke keer als je haar vroeg: "Wat heb jij daar toch aan Dirkje?" Dan sprak ze, licht-krakend, de nooit vergeten woorden : "Mooie jas!!!"  Toon en ik zeggen deze woorden tot op de dag van vandaag - indien relevant uiteraard.

Nieuwe schoenen...

... en als echt model weet je natuurlijk precies hoe je die het best kunt showen: in een mooie pose, mét een chocolade-smoel.

Domme domme

Het is koffietijd. Peter zit aan tafel te kletsen met zijn moeder die tegenover hem zit. Jeppe gaat bij Peter staan en probeert op schoot te klimmen.
"Wat wil je, Jeppe?"
"Op soet!"
"Op schoot? En dan?"
"Oma Jannie kijken!"

Op school

Als je Pien aan het eind van een schooldag vraagt of ze nog wat heeft geleerd, is het antwoord steevast: "Ja, maar dat weet ik niet meer." Misschien niet geheel onverwacht gezien de bijzondere lesmethoden; de kinderen hebben vast een hoop geleerd, maar beseffen ze dat wel?

Eitjes in de broedmachine
met daarachter op de deur de aftelkalender

Pien voorzag het gele kuikentje Piepie van haar naam

Pien (helemaal links) met haar klas tijdens
een bezoekje aan de bibliotheek van Meerssen

Portemonnee kwijt

Zo ongeveer het vervelendste wat je kan gebeuren, niet zozeer om het geld, dan wel vanwege al die andere dingen die je in je portemonnee bewaart, zoals in het geval van Toon: bankpas, creditcard, rijbewijs, NS-jaarkaart, pas van Achmea, van de universiteit enz.

En waar was-ie 'm eigenlijk kwijtgeraakt? Bij de parkeerautomaat van het ziekenhuis laten liggen, waar we op vrijdagochtend even langs moesten voor bloedprikken? In de auto, ergens neergesmeten bij het instappen, Toons handelsmerk bij alle voorwerpen die je zorgvuldig op een vaste plek hoort weg te bergen - sleutels, paspoort, treinkaart - zoals een Termeer dat zou doen? Rondslingerend in het appartement  in Ypenburg, waar we vrijdag gingen oppassen? Of toch uit zijn ondiepe jaszak gerold bij de bankje in het plantsoen waar hij uitbundig damespaardje herenpaardje boerenknol had gedaan met de kleine meid?

Overal driemaal gezocht, alle matten uit de auto overhoop gehaald, nergens gevonden.

Dus volgden in het weekend én op maandag het blokkeren van bankpassen, bellen naar NS en Achmea, en de gang naar het stadhuis voor een nieuw rijbewijs. Dat laatste ging lekker vlot op maandagochtend. "Dat is dan €38,- meneer", zei de ambtenaar. Maar mijn portemonnee is gestolen, sprak Toon hulpeloos. Ja, dat had-ie gedacht. Dus eerst terug naar huis om geld te halen.

Het is allemaal de schuld van Sofietje, zegt Toon nu. Ik heb alleen maar aandacht voor haar. Niet dat de kleine meid zich daar druk over maakt. Die zit al weer te skypen met haar oma-aan-de-overkant.

Domme dommes

We zijn een weekendje in Oisterwijk met de familie Vermeer. Er staat een grote glijbaan waar Pien meteen gebruik van maakt. Zittend, liggend, met handen, zonder handen, vooruit, achterstevoren, ze doet het allemaal. Jeppe wil ook wel van de grote plimplam. Hij klimt vakkundig het trapje op, maar eenmaal boven blijkt het toch wel hoog. "Beetje bang," zegt hij en laat spontaan beide handen los.

Een dag later heeft Jeppe wat meer lef. Enthousiast loopt hij met oom Lex naar de plimplam. Aan de voet van de glijbaan vraagt oom Lex: "Wil jij eraf glijden, Jeppe?" Jeppe kijkt bedenkelijk omhoog en zegt dan: "Is een beetje moeilijk."

Pien is geïntrigeerd door de grote kinderen die zittend op een skateboard door de gang crossen. Dat wil ze ook wel. Maar de neven en nichten gaan zo op in hun spel, dat ze niet in de gaten hebben dat Pien staat te wachten. 

Pien: "Ik mag niet op het skateboard."

Papa: "Heb je het gevraagd?"

Pien: "Ja, maar heel zachtjes."

Wat zal het worden...

... wij zijn er nog niet helemaal uit: voetballer, kickbokser, danser, playbacker of gewoon ADHD'ertje.

Buitenlander

Binnenkort zijn er verkiezingen voor het Europees Parlement. Tijdens mijn 68 jaar in Nederland zijn er daar al een aantal van geweest. Tot mijn verbazing kreeg ik dit keer een brief van de Gemeente Boxtel dat ik mocht kiezen: Of naar het land van mijn herkomst om te gaan stemmen, of een registratieformulier downloaden en ingevuld (met kopie van mijn legitimatiebewijs) naar het Gemeentehuis brengen. Doet me denken aan een onderzoekje dat een leerling van vijf Havo moest uitvoeren voor Maatschapijleer in onze straat: "hoeveel allochtonen wonen er op het Essche Heike?" Bleek er eentje te zijn, op nummer 3. Als ik op 22 mei niet thuis ben, dan ben ik dus effe stemmen in Wolverhampton. p.s. toch maar even gebeld met het Gemeentehuis. Was een foutje! Ik mag gewoon gaan stemmen op Molenweide.