Domme domme

Als follow up op de "Mama, niemand houdt van mij!"-opmerking van Flinn gisteren, riep hij vanochtend vol smart uit: "Niemand wil met mij trouwen!!"

Flinn vertelt een mop: Twee aardbeien liepen naast elkaar. Zei de andere tegen de andere: "Wat wil je later worden?" "Een auto!" 

Deze mop herhaalt zich eindeloos, met andere fruitsoorten, met bomen, met specifieke auto's, ...

Grote jongens

Nog even en jullie kunnen ellenlange brieven van Jeppe verwachten!

Hij begon met 'mama'. Toen volgde 'Qin', verbeterd tot 'Pien', nadat hij 'Jeppe' had geschreven om af te kijken hoe de 'p' moest. Toen schreef hij op verzoek 'kip', 'hok' en 'piraat' (hij bedacht zelf dat dat met 'aa' moest). En daarna schreef hij uit zichzelf 'wiroltbol'.

Flinn is een beetje vervelend. Hij treuzelt terwijl we op het punt staan naar school en werk te vertrekken. Dus Peter moppert een beetje op hem. Met een sip gezichtje en een pruillip komt hij bij mij staan: "Mama, niemand houdt van mij!"

De gemeente Maastricht stelt haar inwoners nog één keer in staat een fietstochtje te maken door de Willem-Alexandertunnel die straks het vakantieverkeer naar Zuid-Frankrijk ongehinderd Maastricht laat passeren. Tienduizenden geïnteresseerden meldden zich aan. Met duizend tegelijk mochten ze per uur de tunnel door, heen en weer. Voor de eeuwigheid vastgelegd door een fietsende cameraman:

Flinn heeft een tikkeltje 'last' van grootheidswaanzin. Tijdens de fietstocht door de Willem-Alexandertunnel ziet hij een een golfkarretje, door de organisatie gehuurd om voor minder valide mensen ook een tochtje door de tunnel mogelijk te maken: "Apa kijk, een Ferrari!!
Terwijl hij rondspringt op de trampoline komt er een klein sportvliegtuigje over: "Apa kijk, een AWACS!!"

Op het kinderdagverblijf vraagt Meia aan Flinn: "Hoeveel jaar ben jij?"
Flinn, zeer gedistingeerd: "Acht-en-twin-tig."
Als Diana hem later nog eens vraagt: Flinn, hoeveel jaar ben je nou?" reageert hij nonchalant: "Geen idee."

Welkom Aiden

Op 27 oktober om 1.48h is Aiden in Singapore geboren, 3,2 kilo zwaar en 51 cm lang. Moeder en kind maken het uitstekend.

Hij is er snel bij, iedereen, ook de gynaecoloog, dact dat het nog wel twee weken zou duren. Dappere Katelyn heeft doorgewerkt tot één dag voor de bevalling.

De naam Aiden is geïnspireerd door Adrian of Adrienne (in het Engels uitgesproken hoor je de gelijkenis). Aiden krijgt ook een Chinese naam, zoals Elsa die ook heeft.

Het grappige was dat het hier nog een hele tijd 26 oktober was voordat Aiden jarig was. Bij Petra duurde dat zelfs nog een halve dag.

Ik ben niet bang!

Flinn brengt een dagje door bij Apa en Ama. Wij vertrekken naar ons werk.

Flinn: "En blijven Apa en Ama hier? Gaan die ons dan beschermen?"

Wij: "Ja, maar bescherm jij Apa en Ama dan ook?"

Flinn: "Ja, dat doe ik. Want Ama is bang voor de wilde dieren. Maar ik niet, want ik kan het liedje zingen!"

Ik ben ervan overtuigd dat hij met alle plezier ook Michael en oma Beppie en alle andere angsthazen beschermt!

Vandaag zou ze 100 geworden zijn.......

Domme domme

Flinn is erg geïnteresseerd in anatomie. Hij wijst zijn knie aan en constateert: "Dit is mijn knie." Dan wijst hij zijn enkel aan en besluit: "Dit is mijn enkel." Vervolgens wijst hij het stuk aan de voorkant tussen knie en enkel aan. "Wat is dit, mama?"
"Dat is je scheenbeen."
"Jawel, dat is wél mijn been!"

Peter houdt de deur voor Flinn open. Flinn: "Dank u wel, papa, val te pletter."

Nieuwtje:
Pien zit sinds kort op zwemles. Als een echte waterrat springt ze van de kant, duikt ringetjes op, loopt over een mat en zwemt er onderdoor. Wij hebben grootse verwachtingen, want naast haar zwemmeester Pascal, wordt ze wekelijks bijgestaan door stagiaire Uschi Freitag. Wij rekenen dus op een spectaculaire show als ze op mag voor haar A diploma.

Levensles

Hallo meisje en andere lieve familieleden. Hier volgt een levensles voor iedereen:

1. Obstakels? Ga er omheen.
2. Mik op een doel, van niet al te grote afstand.
3. Is het gelukt? Geniet van je succes!

MEISJE
Onze straat, het hele Essche Heike dus, heeft ons een weeklang voor grote problemen gezet. Eén avond vantevoren hoorden we dat de straat op de schop ging en dat vervoer van auto´s, fietsen en zelfs voetjes een probleem kon worden. Veel buren hadden het briefje nog niet eens gezien toen enorme vrachtwagens en ander gespuis door de straat denderden. Af en toe was het lawaai zo enorm dat de ruiten van de serre begonnen te "zingen". Hals over kop werden onze auto´s naar veiliger oorden gebracht, de mijne naar de Essche Baan bij Sjoerd en Albertine. Het is nu een week later, we zijn  nu wel gewend aan herrie, rommel en nattigheid, al zijn twee families er vandoor zijn gegaan voor een paar extra vakantiedagen. Ook hebben wij regelmatig het hek voor de spoorwegovergang opengezet zodat we via het park konden ontsnappen. De werklui hebben het nu opgegeven om ze af te sluiten, ze vinden het zelf waarschijnlijk ook wel handig dat je  gewoon rechtdoor kunt lopen. Vandaag (vrijdagmiddag) heb ik twee grote dozen met papier naar de hoek gebracht bij Sjannie van Het Renpaard, het is immers papierophaaldag. Mijn pols is praktisch beter, maar het was toch wel een gesjouw. De komende week schijnt nog erger te worden, is ons gezegd. Toen ik terug liep zag ik een oude mijnheer met zijn fiets aan de hand door het zand strompelen. We wisselden wat vriendelijkheden uit (hij had een buitenlands accent) en ik bood aan om een handje te helpen met zijn fiets. "Nee hoor, dat hoeft niet", zei hij. "Maar dankjewel, meisje, dankjewel." MEISJE! Mijn dag is weer goed.

Domme dommes

Matthias weet hoe laat het is in het voorleesboek: "Het is twee over tien uur!"

Matthias: "Mama, waar is ijs van gemaakt? Van sneeuw?"

Matthias, achterop de fiets naar de bso: "Mama, presidenten van een land zijn heel belangrijk. Wij zijn geen presidenten. Dus wij zijn niet belangrijk."*

Op de crèche zijn de leidsters vol lof over Maren: na haar langdurige zwijgen tot haar tweede jaar is ze volop aan het kletsen geslagen! En hoe! De hele dag gaat het maar door: "Mama dikke billen." "Opa dikke poep." "Papa heeft een piemel."  "Oma poepjes." En niet te vergeten haar standaardantwoord als je haar weer eens niet goed verstaat, namelijk een hartgrondig: "Poep!"

dommelsa

"Papa what is that?"
"That is a church"
"What is it for?"
"Well, eh, among other things some people get married there"
"I want to get married!"
"Oh yes, with who?"
"With everyone!"

"When Boots comes out, I will be a boy!"
"Ha, you mean: when Boots comes out, he will be a boy..."
"No. I want to be the boy!"

Elsa zingt een kort liedje en zet een paar willekeurige passen. "Pheew Papa, I feel so hot from all that dancing, and singing!"

Song van de maand

Nog  even en we zijn gelukkig weer van Trump-tv af. Hij had wat moeite om muziek te vinden voor zijn campagne, maar Wooden Ships had natuurlijk al lang iets voor hem klaar liggen. Tekst tijdens het videootje. Hoppa, wéér een Nobelprijs!

Domme domme

Flinn zit flink te snotteren.
Ik: "Heb je een verstopte neus, Flinn?"
F.: "Nee hoor, mijn neus is gewoon hier."
Ik: "Heb je dan een loopneus?"
F.: "Nee hoor, mijn neus zit gewoon stil."
Ik: "Waarom zit je dan zo te snotteren?"
F.: "Ik heb gewoon een snottebel!"
Niet veel laten horen we hem experimenteren: "Snotte-bel... snottennn-bel... snnnottennn-bellennn..."

Nog meer neverending dommefest

Ik ben boos op Elsa, en defensief probeert ze "But.. But.. But.. But.." Ik zeg streng: "No buts!" Elsa: "But Papa, I said but, I didn't say buts." Moeilijk om dan een strak gezicht te houden.


Elsa heeft van die heerlijke "but why?" buien. Soms doen we allemaal mee.
Ik: "Elsa, why do you think water falls down, and not up?"
Elsa: "Hmm, ahh..., because, because it is beautiful!"
Prachtig en helemaal correct!


Katelyn draagt een ketting.
Elsa: "Mama, I want your necklace"
Katelyn: "I am wearing this one."
Elsa: "But I want to hold it. Can you wear something else?"

Katelyn: "When you are a bit older you can share mama's necklaces, dresses, shoes, and so on."
Elsa: (very wide smile) "hmmmyes"
Katelyn: "And then mama can also wear your necklaces and dresses and shoes."
Elsa: (smile slowly migrates into a frown)

Domme Dommes

Het gesprek gaat over mama's en papa's.
Loes: "Weet jij wel wie míjn mama is?"
Sofía: "Nee, dat weet ik eigenlijk niet. Vertel eens?"

T en ik hebben een donderdagnacht in Ypenburg geslapen, de ouders hadden een uitstapje. Vrijdagavond, na onze vaste oppasdag, gaan we pas naar huis als de kleintjes in bed liggen.
Op zaterdagochtend zit Sofía te spelen, als ze ineens ergens aan denkt. Ze vraagt: "Slapen opa en oma eigenlijk nog of zijn ze vannacht stiekem naar huis gegaan?"

Op maandagochtend is ze ziek. Hoofdpijn en zere keel. Haar mama zit even bij haar, en vertelt dat ze straks even naar de tandarts moet. Sofía, klaaglijk: "Blijft er dan wel een papa thuis? Anders ben ik helemaal alleen!"

Matthias is 4 geworden en bezoekt sinds deze week de Nicolaas Beetsschool vlakbij. "Ik word ook een beetje vier," zeg ik, luister maar: "Ik word vier... en zestig!" Matthias valt bijna van zijn stoel van verbazing. "Vier-en-zés-tig?" Hij denkt er even over na en zegt dan: "Vroeger, dat betekent héél lang geleden, hè? Toen leefden de dinosauriërs!"

Gelukkig speelt hij nog steeds met zijn kerststallen. Ze horen hem zeggen:  "Hallo, ik ben Jozef. Maria zegt altijd 'Jo', maar ze mag gerust 'Jozef' zeggen..."

Domme domme

Wij doen er normaal gesproken niet aan, maar als ze in de aanbieding zijn, zwicht ik toch voor gender-specific shampoo: prinsessen-shampoo voor Pien en piraten-shampoo voor de jongens. De prinsessen-shampoo ruikt naar die ouderwetse, roze bubblegum, de piraten-shampoo heeft iets weg van (chemische) meloen. Jeppe kan mijn uitspatting niet waarderen: "Nee mama, die piraten-shampoo wil ik niet, die ruikt naar geplet water!"

Tijdens een wandelingetje door het dorp komen we een collega van Peter tegen. Peter zwaait en Flinn vraagt zich af naar wie.
Peter: "Dat was Joost, Flinn"
Flinn: "Oh ja mama, dat is jouw beste vriend, hè?!"
Lonneke: "Ssst Flinn, dat is een geheimpje, dat moet je niet verklappen!"
Flinn begint spontaan te klappen...

Inmiddels kent Flinn al een hoop automerken. Als we bij school staan te wachten op Pien en Jeppe, somt hij de merken van het rijtje geparkeerde auto's op: "Een iesjiebiesjie, een ruhnoo, een sietroewèn, een zeejat, en een zoekzoekie."

In de goria

Katelyn werd vorige week 40 jaar. Daar hoort een lied bij!

Domme domme

Matthias: "Ik word later brandweerman. Maar we hebben een probleem. Weet je wat het probleem is? Wij hebben geen brandweerauto."

Miguel: "Hé, mooi vest Toon, nieuw?"
Toon: "Nee, is van mijn vader geweest."
(20 jaar geleden overleden)

Toon heeft de schuur opgeruimd. "Zo, die is weer netjes. D'r kan zo een vluchteling in."

Matthias is in de hypercorrecte fase en vervoegt van alles mee: "Mama, ik zagde een jongen met zonder handen terwijlde hij op de fiets zat!"

Matthias ziet in de stad een oude zwerver met een witte baard en een rode muts op de wijdstaande witte haren gedrukt. Hij fluistert: "Opa, die meneer lijkt wel een kabouter..."

Marens 1e domme domme

Maren bewondert haar moeder in haar mooie blauwe werk-outfit met bijpassende schoenen.
Maren: "Mama mooie bauwe joenen!"
Emma: "En ze passen zo goed bij mijn jurk. Welke kleur heeft die?"
Maren, direct en zonder spoor van twijfel: "Jood!"

TWEE JARIGE JOBJES
Vandaag zijn ze allebei jarig: Hera is nu drie jaar oud en Zebbie elf. Hera kan nog wel effe mee, maar Zebbie gaat aan haar laatste jaartje beginnen. Wandelen in de Schijndelse hei is er al een tijd niet van gekomen: autorijden mag niet met een kapotte pols. Het kan nog wel een paar weekjes duren voor alle botjes weer goed op hun plaats zitten. Is er intussen iemand die ons eens naar Schijndel kan brengen om een uurtje te wandelen? 

Prinsjesdag 2016

Voor iemand die in de Mauritsstraat woont, is enige Oranje-belangstelling wel gepast. Dus togen opa en kleinzoon afgelopen dinsdag naar het centrum van Den Haag voor de jaarlijkse rijtoer, een bonte verzameling van (ik citeer de opa) boerenkinkels op paarden en grotendeels bejaarde soldaten.



Ze waren ruim voor tijd op de Lange Voorhout, maar er was gelukkig voldoende afleiding van rondparaderende politiemannen en -vrouwen (pistolen! handboeien!), soldaten-op-wacht die het presenteerrrr geweerrrr moesten oefenen, medekijkers en vlaggetjes uitdelers.

En vergeet de heen- en weer marcherende muziekkorpsen niet!

Daarna was het wachten op de stoet.

Soms sloegen de muzikanten iets te hard op hun grote trommels, maar dat alles mocht de pret niet drukken. Alle filmpjes van deze opa (geen bijdetijdse man met zijn ouderwetse camera) bleken te groot voor deze site, maar wees ervan verzekerd: het wuiven van Maxima naar de kleine man tussen het volk achter het dranghek is voor het nageslacht in bewegende beelden vastgelegd.

's Avonds mocht hij nog even naar wat impressies op TV kijken, zoals de start van de troonrede in de Ridderzaal (door hem vaak bezocht), en toen moest ie in bad en naar bed. Bij het voorlezen wenste hij zijn kamerjasje met drakentandencapuchon aan te mogen doen. Hij ging ermee op de bedrand zitten, schikte het jasje netjes over de blote benen en sprak de woorden: "Zo zat Maxima op de troon."

Kijk, dat is nog eens een fan!