Dommes uit een winterse voorjaarsvakantie

Milo (2 jaar en 4 maanden) is enorm aan het praten geslagen: 

Moeder en zoon spelen samen met de autootjes, een ‘mama-’ en een ‘kindje-auto’. Wat mag het kindje niet doen? Milo: “Niet schoppen, niet slaan!” Loesje: “Niet aan de haren trekken!” Milo: “Maar ik héb geen haren!”

Milo blijft bij een wandeling achter met zijn fietsje. Hij roept: “Wacht op ons!”


Hij spuugt op de tafel. “Bah, niet doen!” zegt Loesje. Maar Milo pakt zijn autootje en rijdt ermee door de spuug. “De auto door de plas rijden!”

Milo laat alle korstjes van zijn boterham liggen. Voor zijn tweede boterham worden ze er dan maar afgesneden. Hij eet zijn bord helemaal leeg, bekijkt het resultaat en roept: “Ik heb ook de korstjes gegeten!”

Maren, na een debat met haar broer over een speelgoedföhntje, mompelend vanachter haar poppenwagentje: “Echte baby’s hebben geen föhn, maar nep-baby’s wel.”

Op een dinsdag in de voorjaarsvakantie spelen 3 oudste kinderen samen een ‘voorstelling’. Sofía is de juf, ze leidt de boel streng: “En als jullie straks gaan dansen, roep dan niet de hele tijd: kijk naar mij, kijk naar mij!” “Wacht!” roept Matthias en hij rent naar de tafel waar zijn dagboekje ligt. “Wacht even, dat schrijf ik even op!”

"Kijk, ik heb er een X achter geschreven, dat betekent dat het niet mag."

De kinderen spelen met Duplo. Sofía: “Matthias, jij kan zó goed bouwen, jij moet maar bouwer worden!” Hij, bescheiden glimlachend: “Ja, ik kan goed bouwen, maar ik word politieagent!”

Domme dommes

Flinn: "Lopen gaat echt veel langzaner dan rennen!"

Flinn krijgt via de radio iets mee van de recente gebeurtenissen in Ypenburg: " Dood! Gevonden! Wát een avontúúr!"

Ik kom thuis na een lange werkdag. Nog vóór ik mijn jas uit kan trekken, vliegt Jeppe op mij af voor een knuffel. Na die bestorming zet ik mijn tas neer en trek mijn jas uit. Jeppe kijkt op: "Oh, dát vest. Nóg een knuffel, een zachte-vest knuffel, die vind ik veel fijner dan een natte-jas knuffel!"
Flinn komt ook even kijken: "Ik heb je gemist mama. Laat me eens kijken... Ja, je bent het echt!"

Met dit prachtig, heldere winterweer rijden wij 's ochtends met veel plezier door de weilanden. In de verte priemt de opkomende zon tussen de bomen door. Flinn: "Oh kijk! Ik zie de hóri-zon!!"

De laatste is weg!

Hoe lang werk ik nu al niet meer? Geen idee. Is het nu pas twee of al drie jaren geleden dat ik mijn laatste restje collega's op een koude decemberdag gedag zei? Ik moet daar diep over nadenken, en dat zegt wel wat over de mentale staat waar het (vroeg)-pensioen mij in heeft geduwd.

Niet dat ik daarover inzit hoor, want ik tob op dit moment heel ergens anders over. Vandaag nog, vele laden afgezocht, in de kamer, in de keuken, geen een kon ik er vinden. Wat ik zocht? Nou, een balpen natuurlijk, ik moest immers iets noteren. Waar liggen ze toch, of in ieder geval één, verdomme, ze zullen toch niet.... op zijn?

Op? Maar.... zou dat dan betekenen dat ik binnenkort een setje nieuwe balpennen zou moeten gaan kopen?

Slik. Nog nooit van mijn leven heb ik een balpen gekocht in een winkel. Jullie wel dan? Die krijg je toch gewoon zomaar ineens van iemand of je neemt ze mee van je werk, ja toch? Het enige wat je thuis opschrijft is voor je werk bestemd, niet dan? Op dat wekelijkse boodschappenlijstje na misschien. En nu zouden ze ineens allemaal op zijn?

Ja, ik moet het wel aannemen. Maar betekent dat dan dat ik, maar nu echt, gestopt ben met werken? Gossiemijne!

Schaatsles...

...heeft Iris niet nodig.

 

Al had ze geen idee wat ze kon verwachten, had ze er heel veel zin in.

 

De schaatsbaan was eindelijk open, dus daar staan Femke en Iris, op het ijs. Al snel hebben ze door wat ze ermee kunnen.

 

Met haar buitenboordmotor Femke, heeft Iris aan een zetje genoeg.

(Ook haar kleine voetjes boven water vind ik net zo leuk als een domme domme.)

Zwemles

Op haar derde zwemles moet Sofía al oefenen met de schoolslag van de benen. Haar kleine voetjes boven water te zien uitkomen vind ik eigenlijk net zo leuk als een domme domme.

Winterse dommes uit Zuid-Holland

Milo laat zich graag voorlezen uit het prentenboek Max en de Maximonsters. Max is een stout jongetje dat voor straf zonder eten naar zijn kamer wordt gestuurd. Zegt Milo: “Mama, ik wil bij Max in de kamer zijn. Ik wil met Max spelen."

Nu is het Sofía's beurt om met haar kleuterklas naar het Haags Gemeentemuseum te gaan. “We gaan kijken naar Piet Hondriaan!”

Matthias: “Als je later wil gaan trouwen, moet de jongen dan op zoek naar een meisje, of een meisje op zoek naar een jongen?”

Emma heeft Matthias uitgelegd dat Jezus niet de eerste mens op aarde was. Dagen later wordt hij wakker en vraagt: “Maar zijn wij dan ook als apen begonnen?”

Sofía stelt eveneens moeilijke vragen: “Is het straks dan ook vroeger nu?”

“Dat is heel lang geleden,” zegt Loesje.
Sofía: “Het vroeger van opa en oma.”

Dat laatste klopt steeds meer.... Zie het volgende nieuwsbericht.

Nieuwsbericht:

Opa T heeft voor zijn 70e (!) verjaardag een nieuwe pyjama cadeau gekregen van zijn kleinkinderen, inclusief.... monster!

 

Merk wel op dat in de buik van het monster (op z'n Matthiaans) het woord LIEF staat geschreven.  

Deutsche Dumme dummes

Het is carnaval in het zuiden, dus wij gaan een weekje weg. Een buurman zorgt voor de kippen. Hij komt even kijken wat er van hem verwacht wordt en Flinn maakt hem onmiddellijk deelgenoot van de te verwachten avonturen: "Wij gaan naar Frrreiburrrg!"
Buurman: "Oh ja, en wat gaan jullie daar dan doen?"
Flinn: "Nou gewoon, papa's verjaardag vieren!"

Het is waar, papa is geboren op 13 februari 1968. "Hij wordt dus...?"
Flinn: "Ik weet het niet?"
Ik: "Vij... vij...?"
Flinn: "Oh ja, vijftien!!"

We zijn de straat nog niet uit, of Flinn vraagt al "zijn we er bijna?"
"Nee, Flinn, dat duurt nog wel een paar uurtjes."
Flinn: "Maar ik mis mijn bedje nu al!"

We komen een kwartiertje eerder dan gepland en afgesproken bij het huisje aan, en dus moeten we even op de eigenaresse wachten. Flinn staat intussen te dansen, want de appelsap heeft inmiddels het eindpunt van zijn buizenstelsel bereikt. Als de dame in kwestie, duidelijk recht uit het carnavalsgedruis, met het roze hartje nog op haar wang, aankomt en haar fiets weg zet, holt Flinn achter haar aan.
"Hallo mevrouw, schiet een beetje op graag, ik moet plassen. Beetje tempo, ja?!"

Dommes en andere zaken

Opa Toon speelt voor paard. De kleintjes mogen hem beurtelings mennen met de strikken van zijn recente verjaardagscadeau, een nieuw schort. Dat geeft langdurig dolle pret, tot het paard er genoeg van krijgt en zegt: “Nu stoppen we ermee, maar volgende week gaan we verder!”  
“Ja!” roept Matthias enthousiast. “Dat ga ik in mijn dagboek schrijven!”

Maren heeft ook een dagboek. Ze ‘schrijft’ er nu in wie er allemaal op haar feestje mogen komen: “Levin, Elise, grote Anna, Delilah...”
“Wie?” roept Matthias. “Die luilak?”

Maren ‘schrijft’ verder: “Peppa Pig mag ook op mijn feestje komen. En papa en mama en Corrie (de crècheleidster). Hartelijke groet, Maren.”

Milo (2 jr en 3 m) en ik spelen wel eens met het dokterskoffertje. Dan zingen we samen het lied: Ik ben ziek mijn hoofd doet pijn, ik moet naar de dokter wat zal 't toch zijn enz. Nu wordt hij midden in de nacht huilend wakker. Hij was overdag al niet 100%, dus Loesje vraagt: “Heb je ergens pijn?” Zegt-ie: “Ik heb hoofdpijn, ik moet naar de dokter.”

En een nieuwsbericht: 

Maren (3 ½) heeft zich onlangs opgesloten op de wc. Ze had van onderen het haakje in het oogje weten te gooien, maar kon er vervolgens niet bij om het weer te openen....
Dikke tranen. Ze bedacht zelf en probeerde (!) het ook om op de wc-bril te gaan staan, maar dat lukte haar niet. Mama Emma wilde de hele deur eruit trekken, maar na wat geklooi met een stukje papier tussen de deur en de deurpost, wist papa haar gelukkig te bevrijden....

Moppe moppe

Jeppe leert veel op school, waaronder moppen vertellen. Hij komt thuis met de volgende mop:
"Twee strontjes willen een kussen overrollen. Dan komt er een diarrhee en die vraagt of hij mee mag doen. "Nee, want jij bent te slap!" "
Wij lachen beleefd.

Twee dagen later komt Pien thuis met een mop:
"Twee strontjes willen een bank overvallen. Dan komt er een diarrhee en die vraagt of hij mee mag doen. "Nee, want jij bent te slap!" "
Wij: "Jeppe, weet jij wat dat is, een bank overvallen?"
Jeppe: "Ja hoor, dat is gewoon hetzelfde als met kussens overrollen en op de bank springen!"

Jeppe leert nog meer op school. Zo mag hij regelmatig aan de kjompoeter en oefent hij op ons masjaazje.

Ypse dommes

Loes heeft Milo verteld dat ze naar de kinderboerderij gaan, een kwartiertje fietsen van hun huis vandaan, dwars door het bos de Delftse Hout. Op de hoek van hun straat komt een vrouw hen op de fiets tegemoet. Vraagt Milo: “Mevrouw ook naar de kinderboerderij geweest?”

Milo: “Hielelepiep, hoera!”

Milo en Loesje lezen samen een prentenboek over een krokodil. Milo: “Krokodil heeft grote tanden! Maar kan niet bijten want is op de boekje!”

Loesje krabt aan haar hand. Milo: “Nee, niet krabben mama! Handje au krijgt! Ik ga kusje geven!”

Milo ziet een zilvervisje op de trap. “Mama, mag ik stampen?” Loesje: “Nee, dan gaat hij dood, dat is een beetje zielig.” Milo: “Mag ik zachtjes doodjes maken?”

Sofía denkt ook een beestje op de trap te zien. Loesje: “Nee, dat is een pluisje!” Sofía: “Stout pluisje! Hij had zich vermomd!”

Sofía houdt niet van de geur van yoghurt met muesli. “Niemand mag naast me zitten. Ik heb muselieziekheid!”  

Sofía vertelt dat ze verliefd is op een jongetje in haar klas. “Ik mag op schoot zitten zonder te vragen. En als ik zijn tekening zie vraag ik altijd: van wie is deze tekening? En dan gaat hij mij kietelen.” Loesje: “Ben je echt verliefd?” Sofía: “Nee hoor, grapje, ik doe maar net alsof!”