Lentedommes

Milo kijkt uit het slaapkamerraam naar de vaart achter het huis en zegt: “We kunnen niet schaatsen!”
Loesje: “Waarom niet?”
Hij denkt lang na en antwoordt dan: “Het is warm ijs!”

Aan tafel in Rijswijk worden de gemeenteraadsverkiezingen besproken. Op de vraag wat Matthias belangrijk vindt en wil veranderen in de gemeente: “Ik wil graag een groter leger.”

Maren, in bad tegen haar broer: “In het echt kan geen énkele zeemeermin praten hoor!”

Maren ligt in bed te roepen of Emma nog even bij haar komt. Die roept: “Ik ben de was aan het ophangen!”
Zij: “Maar dat kan papa toch doen?”
“Die staat te koken!”
“Maar dat kan opa Toon toch doen?”
“Opa Toon is in Gouda.”
“Maar opa kan het beste koken!”

Camilo ziet zijn moeder een pakje peperkoek in de winkelwagen leggen: “Dat zijn luiers!”

Sofía is uitgenodigd voor een feestje en zegt tegen Loesje: “Kan jij tegen de moeder van Kaan zeggen dat ik ziek ben? En niet tegen Kaan, want die ziet mij zitten in de kring.” 

Sofía en haar broer zitten aan tafel. Sofía: “Mama, jij lijkt wel Assepoester. Wij zitten en jij werkt!”  

Milo, trots: “Maria ging huilen bij de vallende ster en ik heb gekijkt!”
Loes: “Ging je haar niet troosten?”
Hij: “Nee, ik stoere jongen, sportjongen!”

Milo doet een spelletje van de bank vallen en Loes moet hem opvangen. Na een keer of twintig zegt Loesje: “Laatste keer Milo, ik kan je niet meer tillen. Hij, verbaasd: “Ik ben toch een kleine jongen?”

Het gezin zit aan tafel. Ze hebben net de dag doorgenomen, en scheppen nog wat pasta op. Dan, opeens, zegt Matthias: “Hebben de heren nog kiesrecht?” 

Nieuwsbericht: 

5-jarige heer uit Rijswijk heeft onlangs voor het eerst mosselen gegeten!"

Baby nieuws

Met veel plezier mag ik latend weten dat Willem en Marleen gisteren de trotse ouders zijn geworden van dochter Isa!
Isa woog 4,4 kg en ze is het 8e kleinkind van Rich en José. Daarnaast heeft ze keurig de balans tussen de jongetjes en meisjes hersteld.
Moeder en dochter (en vader) maken het goed.
We hebben er gisteren een beschuit met muisjes op gegeten. Blauwe muisjes want de roze waren allemaal op in de supermarkt!

Nieuwe oogst

Klik hier voor de speellijst met de eigen liedjes die mijn leerlingen dit jaar op het podium hebben gebracht. Ach, om dit nu werken te noemen.... Allemaal lieve schatjes die vreselijk hun best doen!

Domme dommes

Flinn mag vandaag met zijn klas naar het Teddybeer ziekenhuis. Dat is in het ziekenhuis waar Apa ook ligt. Hij neemt zijn olifantje Luna mee; die is ook al meegeweest naar Apa. Kortom, hij weet het allemaal precies: "Wij gaan bij Apa op bezoek, want die ligt in het Teddybeer ziekenhuis!"

Jeppe vraagt zich af waarom ik geen gouden trouwring heb. Ik doe het af met 'al draagt een aap een gouden ring, het is en blijft een lelijk ding'.
Jeppe: "Maar jij bent toch geen aap?! Jij hebt namelijk geen duimen aan je voeten!"

Lieve lieve

Pien heeft Edouard op vrijdag al bezocht, maar vandaag mogen ook de jongens en Neeltje voor het eerst mee naar het ziekenhuis. Ze zijn al vroeg op. We horen ze overleggen.
Jeppe: "Zullen we onze mooiste kleren aandoen voor Apa?! Of ik weet het! Laten we allemaal dezelfde soort kleren aan doen, dan weet Apa dat we bij elkaar horen!"
Flinn wil niet mee doen, hij heeft zelf al een shirt uitgezocht: "Ik doe mijn t-shirt aan met mijn naam erop, dan weet Apa hoe ik heet!"

De dommes gaan gewoon door

Na diverse malen door een klasgenootje te zijn uitgenodigd voor een verjaardagsfeestje, en iedere keer geweigerd te hebben om te gaan, vond Loesje het tijd worden dat Sofía eindelijk ook eens een keertje ging. Dus bracht ze haar, tegen haar zin, op een woensdagmiddag naar het speelparadijs waar het feestje gevierd werd. Na afloop vertelde Sofía hoe het gegaan was: “Ik ging naar binnen, we gingen aan een tafel zitten en toen gebeurde er iets heel geks.... Ik was vrolijk!”

Maren, voor de IPad: “Ik denk dat Matthias straks de Puupels wil kijken. De Pipoes. De Pupu’s. De Pipa’s.” Emma: “De Puppy’s?”
“Ja die.”

Matthias: "Ik lijk wel een slaaf omdat ik altijd steeds iets moet!"

Emma leest Maren voor uit het boek Rosie en Robin. Maren: "Ik ben Rosie, Matthias is Robin en jullie zijn niemand."
 
Voor het slapengaan lees ik Camilo een verhaaltje voor. Hij wijst naar een plaatje: “Wat is dit?”
“Eens even kijken, ik denk een sprinkhaan!”
Hij knikt: “Papa zegt in het Spaans óók sprinkhaan!”

Intussen is hij een echte zanger aan het worden. Hij steekt zijn zus bijna naar de kroon....

Nog eentje die leert zwemmen

Wat schaft de pot? Friet!

Misschien kunnen Marleen en Michael het zich nog herinneren, maar jarenlang, in ieder geval gedurende mijn middelbareschooltijd, was ik de zelf benoemde frietsnijder van de familie. Elke woensdagmiddag was het mijn taak om de frites te snijden die mama die avond zou bakken in haar ouderwetse frietpan vol olie of ander vet, eerst alles in kleine hoeveelheden voorbakken, daarna, ook in porties, afbakken.

Als jonge moeder heb ik het ook nog wel eens gedaan, maar vervolgens hebben wij decennia lang geen friet gebakken, ook niet gekocht, hier in Gouda zijn friteszaken dungezaaid. Ik had een hekel aan al dat vet en wist niet waar ik ermee moest blijven - volgens mij gooide mama het gewoon op de mesthoop.

Maar zie: sinds een jaar of zes doen we het weer, alleen bakken we ze nu met een beetje olie ingevet op een ovenblad, want als je dat goed heet en precies lang genoeg doet, zijn ze eigenlijk net zo lekker als de frites van een frietboer (vinden wij).

Dus worden er weer frites gesneden, ook op onze oppasadressen, van grote aardappelen, en mooi dun natuurlijk, die heeft iedereen het liefste. Onze Colombiaanse schoonzoon sprak er al vaak zijn bewondering over uit, dat ik zoiets kon! En hoe ik dat eigenlijk deed, hij dacht: op een snijplank. Nee joh, gewoon met de hand natuurlijk. En ik maakte een instructiefilm, die ook jullie hier kunnen bewonderen.

Domme dommes

Pien leert op school met mooie hoofdletters aan elkaar schrijven. Ze wil oefenen, dus schrijft ze eerst Lonneke. Dan wil ze Edouard schrijven, maar da's natuurlijk best een lastige. "E... D... O... hoe schrijf je Edouard eigenlijk?" vraagt ze.
Flinn: "A... P... A...!"

We zitten te lunchen, zegt Flinn ineens uit het niets: "Ik geloof écht in God!" Waarop Jeppe antwoordt: "Ik ook. Maar wat ís God eigenlijk? Een mens of een geest of iets wat ik nog niet ken misschien?"

Flinn staat op en neer te springen: "Ik moet flink trainen om een groot mens te worden. Want dan kan ik bier drinken."

Hoewel hij zelf beweert bakker te zullen worden, is Flinn hard op weg een groot Socraat te worden: "Ik hou van meisjes. Mama is een meisje, dus ik hou van mama." Na de correctheid van dit argument naar volle tevredenheid te hebben bewezen, hij houdt namelijk van mama, breidt hij het argument uit naar zijn zusjes: "Ik hou van meisjes. Mama en Pien en Neeltje zijn meisjes, dus ik hou van mama en Pien en Neeltje."

Flinn kan nog veel meer:

  

Op een zondag spelen Jeppe en Neeltje op bed. Het is heel gezellig, tot Neeltje begint te huilen en daar niet meer mee op houdt. Bij het aankleden blijkt ze haar linkerarm niet te willen gebruiken. Dus die middag zitten wij met ons kleinste meisje bij de huisartsenpost. Gelukkig is er niks gebroken, hooguit wat verrekt en hoewel ze de rest van de dag voorzichtig blijft doen, hoeft er niks te gebeuren. De volgende dag doet ze weer gewoon hiep-hiep-hoera!

Geleerd van haar ongelukje, doet ze extra voorzichtig. Schaatsen zit er hier in het zuiden niet in, maar Neeltje heeft geleerd van opa Toon - een soortgelijke duikeling wil ze uit alle macht zien te voorkomen, ook tijdens het lopen.

De Val

Nieuwsbericht: ook zeventigjarigen waagden zich gisteren, de laatste ijsdag van het jaar, op de smalle ijzers. En ja, waar ge-ijshockeyt wordt, daar vallen de heren!

Maar, zou Matthias zeggen: "Hij lééft nog!"



Zij ook trouwens:

Dommes uit een winterse voorjaarsvakantie

Milo (2 jaar en 4 maanden) is enorm aan het praten geslagen: 

Moeder en zoon spelen samen met de autootjes, een ‘mama-’ en een ‘kindje-auto’. Wat mag het kindje niet doen? Milo: “Niet schoppen, niet slaan!” Loesje: “Niet aan de haren trekken!” Milo: “Maar ik héb geen haren!”

Milo blijft bij een wandeling achter met zijn fietsje. Hij roept: “Wacht op ons!”


Hij spuugt op de tafel. “Bah, niet doen!” zegt Loesje. Maar Milo pakt zijn autootje en rijdt ermee door de spuug. “De auto door de plas rijden!”

Milo laat alle korstjes van zijn boterham liggen. Voor zijn tweede boterham worden ze er dan maar afgesneden. Hij eet zijn bord helemaal leeg, bekijkt het resultaat en roept: “Ik heb ook de korstjes gegeten!”

Maren, na een debat met haar broer over een speelgoedföhntje, mompelend vanachter haar poppenwagentje: “Echte baby’s hebben geen föhn, maar nep-baby’s wel.”

Op een dinsdag in de voorjaarsvakantie spelen 3 oudste kinderen samen een ‘voorstelling’. Sofía is de juf, ze leidt de boel streng: “En als jullie straks gaan dansen, roep dan niet de hele tijd: kijk naar mij, kijk naar mij!” “Wacht!” roept Matthias en hij rent naar de tafel waar zijn dagboekje ligt. “Wacht even, dat schrijf ik even op!”

"Kijk, ik heb er een X achter geschreven, dat betekent dat het niet mag."

De kinderen spelen met Duplo. Sofía: “Matthias, jij kan zó goed bouwen, jij moet maar bouwer worden!” Hij, bescheiden glimlachend: “Ja, ik kan goed bouwen, maar ik word politieagent!”