Domme dommes

Flinn, met zijn loopfiets op weg naar de bessenstruiken, die dan nog bomvol hangen: "Ik ga op de brommer en Neeltje gaat op de voet."

Jeppe: "Ik had hem nog zo waargeschuwd!"

Ik behoed Jeppe voor iets doms. Niet lang daarna doet Flinn het, met huilen tot gevolg. Jeppe: "Soms kan je maar beter naar mama luisteren en beter even niet naar je eigen hersenen."

Flinn: "Wat was Matthijs ook alweer voordat hij een mens was? Killer clown?" Even later: "Oh, ik weet het weer:  soldaat!"

Neeltje in de wind, slaat geschrokken haar handen op haar hoofd: "Mama, mijn haar!"
Begrijpelijk, als je haar haardos ziet, hier met wat extra effect van de zeewind:

Neeltje staat op de rand van het zwembad, klaar om erin te springen: "Een... twee... drie... vier... vijf... zes... zeven... acht... negen... tien... elf... twaalf... dertien... veertien... elf... twaalf... dertien... veertien, GO!"

De zon schijnt op de trap. Flinn: "Moet je kijken wat een enórme zonnestraal!"

Flinn: "In het bos drijft groot gevaar!"

Als we Jeppe, na zijn eerste schooldag in groep 5, vragen hoe het was en of hij al iets nieuws geleerd heeft, antwoordt hij: "Ja, heel leuk een ik heb ook al iets geleerd, maar nog niet genoeg, want ik moet morgen weer terugkomen."
Deze reactie is waarschijnlijk geïnspireerd door het moppenboek dat hij in de vakantie kreeg, vol moppen waarvan het merendeel alleen maar leuk is voor intelligente volwassenen zoals zijn ouders. Dat weerhield hem er niet van er iedere dag uitgebreid uit voor te lezen, meestal aan Flinn. Die laatste hoorde aan de intonatie dat de mop voorbij was een begin dan hartelijk te lachen, waarop Jeppe natuurlijk mee deed. Op mijn vraag of ze de mop wel begrepen hadden, was het antwoord eenduidig, unaniem een unisono: "Nee."

Neeltje, in de vakantie duidelijk beïnvloed door haar grote zus en broers: "Hou je kop dan, papa! Kappen nou! Shut up!"

Andere Neeltje-juweeltjes:
Gaan we schoppeschappen doen? (boodschappen)
Gaan we naar de toekanteek? (bibliotheek)
Mag ik op de kompoetoeter? (computer)

Boeken lenen

Broer (wordt 7 in oktober) en zus (5) zijn naar de bibliotheek geweest voor een nieuwe lading boeken.

Dit is haar keuze:

En al deze de zijne....

Matthias leest voor: “De Eerste Wereldoorlog begon in 1914.”

Miguel vraagt hem of hij ook weet wie er 100 jaar later geboren werd.
Een heel belangrijk iemand! (Maren).
Matthias: “Jezus?”

Milo en mama fietsen samen door het bos, als er een jogger voorbij komt. Milo: “Mama, dat is een sportjongen!” En dan: “Het kan ook een meisje zijn, dan heet het meisjessportjongen.”

Sofía: “Op school heb ik, na de gym, zóveel krullen dat mijn haar zó hoog staat. Dan lijk ik wel een struik!”

Vakantie

Ze zijn in Frankrijk, dus passeren daar het zoveelste monument. Matthias: “Wie is dat?” Emma: “Oh, vast de een of andere oorlogsheld.” Maren: “Of een gedenkteken....”

In Gouda op de sportkamer hebben de kinderen wel eens de video van de musical Anny gezien, en op de terugreis naar Nederland moet Matthias daar ineens aan denken. “Ik wou dat ik mister Warbucks was. Dan was ik miljonair en kon ik alles kopen...”
Maren: “Ik wou dat ik de vrouw was van eh, van mister...., van eh... van jou.”

Voor de laatste nacht is in Rheims, ergens op een pleintje, een slaapplaats geboekt. Ze staan wel een beetje raar te kijken als blijkt waar ze terecht zijn gekomen:

Onnodig te zeggen dat er op verzoek van de kleine man een - hele - dienst is bijgewoond.

En hier is iemand die met zijn Zuid-Amerikaanse abuela op vakantie is gegaan. In het uiterst

Hollandse Terschelling dan wel weer. Van die Colombianen leer je weer héél andere dingen:

Yoga!

Maar het allerbeste is toch: gewoon weer lekker thuis zijn en door papa voor het slapengaan verantwoord voorgelezen worden: 

Vakantiedommes

In de auto rijdend door Frankrijk, spelen ze het spel: Wie heb ik in gedachten? Maren mag eerst iemand bedenken en ze stellen haar vragen. Ja, het is een man. Nee, ze weet niet of hij in Nederland woont. Vele vragen later geven ze het op. Wie het is? “Oom Esteban!”

Verderop komt het gesprek op de betekenis van monumenten. Miguel legt uit en concludeert: “Dus: voor Hitler is er geen monument!” Zegt Maren: “Maar voor jullie ook niet!”

De familie bezoekt op Matthias' voorstel een Frans kerkhof. Bij ieder graf volgt de vraag: “Wie ligt hier? Hoe oud is hij geworden?”
Miguel antwoordt bij een graf: “89!”
Matthias: “Oh! Dus nog niet zo oud als tante Piet!”

Emma hoort Maren bij het spel in zichzelf praten. Ze probeert iets aan te trekken wat in eerste instantie niet lukt. Maar dan klinkt opa Toons bevrijdende uitroep: “Geling, gelang, gelungen!”

Broer en zus hebben ergens ruzie over. Hij: “Ik zei alleen maar tegen Maren dat ik nog één poging wilde wagen!” Zij, snikkend: “Maar ik weet niet wat dat betékent!”

Broer: “Maren, raad eens, is Jupiter een planeet of niet?”
“Niet.”
“Bijna goed! Wél!”

Milito's

Twee werkmannen drinken koffie in de huiskamer. Intussen doet Milo een spelletje met zijn moeder. Dan kijkt hij ineens op en zegt: “Hé, waarom gaan jullie niet aan het werk?”

“Ik kan op de crèche iedereen optillen, want ik ben de grootste. Als je groter bent, dan kan je iemand optillen.” Hij kijkt naar zijn moeder. “Papa kan jou denk ik óók optillen!”

Op de crèche zetten ze hem met zijn vriendin Lizzy op de foto. Thuis zegt hij: “Mama, ik wil weer een stropjas.”

Milo, na afloop van een familiedag op het strand met 39 graden op de thermometer: “Ik vind opa zó lief, ik wil dat hij elke dag blijft, ook als het sneeuwt...”

Ook Matthias heeft een heerlijke dag aan zee gehad. Maar wat zei opa Toon ook al weer over het zeewater?
Matthias:  “Opa, wat zei je nou van het zeewater, is dat zout? Of peper?”
Toon: “Nee, zeewater is zout.”
Matthias: “Dus géén peper?”

Sofía: “Mama, gotten bestaan toch niet echt?”

Strand en zee

Iris kon zich de vorige keer niet meer herinneren, te lang geleden.

Dus dit was eigenlijk een nieuwe eerste keer op het strand!

 

 

Verwondering bij de allereerste stap in zee.

 

 

Heerlijk!

Hete dommes en een jarige

Milo: “Mama, krabben en knijpen hóórt bij vechten!”

De familie passeert een weiland waar het stro in grote grijze balen ligt opgeslagen. Milo: “Kijk! Daar liggen allemaal nijlpaarden!”

Sofïa vertelt een verhaal: “En toen dree ik me om...”

Milo krijgt een lange broek aan. “Nee mama,” zegt hij, “Ik wil een zakje.”
“Wil je een broek met zakken?”
“Ja,” zegt hij, “Daar kan ik lekker iets van stelen. Ik hou van stelen!”

Milo zit op de bank, schuin achter zijn vader  die een boekje gaat voorlezen. Tevreden: “Ik zit hier veilig achter deze grote man!”

Opa- en oma’s bijna 45-jarig huwelijk wordt in kleine kring nogmaals gevierd met een heerlijke lunch in Ypenburg. Het is mooi weer, de deuren staan open en de kinderen spelen buiten met steppen en fietsjes op de stoep waar ook het vaste gezelschap aan buurtkinderen speelt. ’s Avonds zegt Sofía: “Ik vond het helemaal niet leuk, die andere kinderen op het feestje, die vriendjesburen, belachelijk toch? Ik wilde gewoon rustig met mijn familie zijn en ik heb echt wel een punt!

En ook in deze familie was een ontzettend heerlijke vijfjarige met een (tweedehands) cadeau waar ik als vijfjarige van pure verrukking van flauwgevallen zou zijn:

Wat voor ervaring hoort bij deze verwondering op Iris' gezichtje?

 

Whatsapp dommes

Erik, Katelyn, Petra en ik hebben een groepsapp, waar ook regelmatig dommes langskomen. Ik zet er de laatste tijd een ster bij zodat ik alle dommes makkelijk kan verzamelen en kopiëren.

Elsa: "I love north and south and also east and west. But my favorite direction is left, because 'Left' sounds like a girl's name."

Petra in respons: Hahah my favorite colour is Tuesday

Elsa :"good morning everyone. I have a microscope, so I can shout really loud." (megaphone)

Elsa:"the best one is the one that's most gooder"

A day later: "which one has the lessest?" (least)

Erik: I asked, "Aiden, is het lekker?"
Aiden: "nooo papa, it's chocolate!"

Erik: I made a lego aircraft for Elsa. Took me 30 mins.

Elsa: "it's great, but where is the toilet!?"

Elsa: "hey froggy, why are you so soggy? '

Erik: "hey crock, why do you give me a shock?"

Aiden wants to join too, so he repeats...

But his pronunciation is still not quite perfect.

Aiden: "hey rock why do you give me a sock?"

Elsa explains the internal combustion engine to Aiden: "there is a gas, and if it comes near a candle.. Then...... "
Aiden:"happy birthday to you¥

Elsa is beginning to show her darker side...
Shirls and Aiden pretend they're riding bicycles over the 'bumpy road'. Ride ride bump ride ride bump...
Elsa listens for a while and then says: "you should ride over the 'baby road'; then you ride over a baby instead, and every time you do that it goes 'meh!'"

En binnenkort krijgen we de dommes live, want de hele familie komt naar Taule.

Dommes

Milo vanuit de bakfiets: “Mama, ik wilde net mijn kopje uit het raampje steken, maar toen kwam er een auto aan...!

Emma: “Maren, kom aan tafel!” Maren: “Ik moet even mijn tekening voor opa en oma afmaken, voor als wij dood zijn en hun nog leven!”

Er gaat geen maaltijd voorbij of Matthias gooit iets om, meestal zijn beker water. Nu speelt met zijn eten en laat een wortel vallen. Nog voordat zijn moeder boos kan worden, roept hij: “Aanschouw de gevallen wortel!”

Sofía en Matthias hebben hun zwemdiploma A. Sofïa: “Weten jullie waarom ik mijn diploma heb gehaald? Door de liefde van mijn familie!”

Zo heerlijk ontzettend vijf!

 

Zomerse dommes

Sofía heeft een leuk tekenboekje in de kast gevonden, maar dat blijkt een verjaardagscadeautje voor haar buurmeisje te zijn. Teleurgesteld: “Oeps, ik ben er al in begonnen.... Maar er liggen hier zomaar cadeautjes in het huis en dat kan niet want ik ben een snuffelluis, ik snuffel overal en dan vind ik ze...”

Matthias weet steeds meer van de wereld: “Mohammed Ali was de allerbeste bokser van de hele wereld! En Ted-Jan Bloemen de beste schaatser!” 

Matthias vertelt Maren over WO II: “En toen! Toen schoot meneer Pietler zich door het hoofd!”

Loesje is met Milo naar de manege geweest om paarden te bekijken. Hij vond het fantastisch. Op de terugweg vraagt ze: “Milo, wil jij ook een keer op een paard zitten?” 

Hij: “Ja!” Even stil. “En op een scooter!”

Julia in de OPZIJ

Over snot en zwemmen

Middenin een spel vraagt Milo (3) ineens aan zijn grote zus (6): “Word ik ook oud?”
Sofía: “Ja, jij wordt ook oud. Opa was ook ooit een jongetje en nu is hij oud.”
Milo: “Gelukkig is hij niet dood.”
Sofía: “Nee, gelukkig niet, nee,” en ze spelen verder.

Loesje, ‘s morgens: “Jongens, we moeten opschieten!”

Milo: “Als ik te laat kom, dan maakt dat helemaal niets uit!”

Maren, ’s ochtends om 7 uur vanuit haar bed: “Mama!!! Waarom hebben ze eigenlijk snot uitgevonden?”

Sofïa heeft geleerd dat alcohol slecht is. “Als er een baby in je buik zit, mag je ook niet drinken, toch? Wat gebeurt er dan?” Loes: “Nou, dan vergiftig je de baby.” “En dan?” “Dan kan de baby beschadigingen in de hersens krijgen, waardoor hij later bijvoorbeeld niet goed kan nadenken.” Sofïa springt op en roept: “Ah! Dan is dat denk ik gebeurd met die man in Duitsland!” (Ze heeft iets gehoord over Hitler)

De Ypjes zijn dol op de muziek van Cats. Milo wil een stukje op Youtube zien met de witte Cat.
Sofïa: “Maar dat is alleen maar ballet.” Hij: “Ja, daar hou ik van.” Dan: “Is voor jongens ook ballet?”
De volgende dag, Loesje: “Milo, wat zou je graag willen. Op voetbal of op ballet?” Hij: “Ik weet het niet. Ik kan niet kiezen...” Dan: “Ik wil op die andere, weet je wel, tenne-rekkis.”

Emma: “Wat moest je hard werken van de badmeester, Matthias! Ik zag je twee banen borstcrawl op je rug doen.” Matthias: “Dat heet rugcrawl, mama.” Maren: “Weet je wat raar zou zijn? Als een papa en mama hun kind borstcrawl-op-je-rug zouden noemen.”

 

Gelukt Erik, bedankt!

DGS once again!

Tot in de jaren zestig - de grote verstoorders van alle tradities sinds de prehistorie - was De Grote Schoonmaak in Hollandse Huishoudens een jaarlijks terugkerend fenomeen. Zelfs onze Engelse mama deed daar - een beetje - aan mee.

Als alle buurvrouwen de mattenklopper op hun schamele tapijtjes loslieten, kon zij natuurlijk niet achterblijven. En tot diep in de jaren zeventig was Rich degene die ieder voorjaar de huiskamermuren moest witten - in die tijd werd er in huis gewoon nog gerookt - de Mattheus Passion op de achtergrond, waardoor wij tot op op heden O Haupt voll Blut und Wunden voornamelijk associëren met kalkspetters.
 

Mijn echtgenoot - zijn moeder Hollandser dan wie dan ook - voelt iedere lente nog steeds een schoonmaakdrang. Hij wil dan gaan wassen, schuren en verven, lakken, bijwerken en vullen. Hij loopt door het huis met een spiedende blik, en dan komt het moment dat-ie lijstjes gaat maken....

Soms wil-ie ineens ook iets nieuws kopen: op het eerste lijstje, dat van begin mei dateert, staat bijvoorbeeld ook: nieuwe tafel en stoelen voor de keuken. Dat staat al een paar jaar op zijn wensenlijstje, maar ook dit jaar zal het er niet van komen. Toch niet belangrijk genoeg blijkbaar.




Het is al erg genoeg dat hij er stiekem steeds dingen bijschrijft, dan heeft-ie lege gaten gezien die gevuld moeten worden, een oude vochtplek die al jaren aan zijn aandacht is ontsnapt, een nieuwe badkamerdeur op de door een vakman opgeknapte zolder die zelfs nog nooit is afgeschilderd, zolderramen die hij aan de buitenkant wil wassen....



En als-ie het allemaal zelf zou doen, dan zou ik zeggen: ga gerust je gang jongen, maar hij gaat ervan uit dat ik meehelp!

"Bep, ik ga zo meteen de verwarmingen schuren in onze slaapkamer. Daar ben ik een half uurtje mee bezig, en dan mag jij met het gronden gaan beginnen. Kom eens mee..."en dan krijg ik alle stappen van voor tot achter uitgelegd, wat ik wel en wat ik niet moet doen, en dan verwacht-ie ook nog eens dat ik het allemaal onthoud! Als-ie dan komt controleren:  "Hé, heb je dit ook meegenomen? Dat was niet de bedoeling!"

Hoe dan ook, met enige vertraging, want 90-jarig huwelijk, want extra oppasbeurten, want logeetjes, meen ik nu toch begrepen te hebben te hebben dat hij de klus als klaar beschouwt. En nu ziet de lijst er dus zo uit:

Vanochtend op de valreep, voorafgaand aan de komst van weer 2 nieuwe logees, heeft hij nog ramen gewassen, het balkonhek afgenomen en de houten randen van het zonnescherm gepoetst.
Toen zag ik hem het werk nabeschouwen, en T zag dat het goed was!

90 jaar getrouwd!

Volgens de traditie tellen M & E en T & B om de zoveel tijd hun huwelijksjaren bij elkaar op.
Dit voorjaar leverde dat weer een mooi rond getal op: 45-en-een-half-jaar voor M & E en 44-en-een-half voor T & B, samen een respectabele 90 jaren!

 

Dat moest gevierd worden en dat werd het ook, met een lang weekend in 3 Eftelinghuisjes! Waarbij het volgende gedicht per decennium beurtelings werd voorgedragen, en het refrein gezongen door de kleinkinderen:

1973 TOT EN MET 1982

Britten, Denen, Ieren,

allen willen ze in de EEG,

‘t Is een jaar vol huwelijken

en in Boxtel doen ze mee.

De eerste film van Ome Willem,

’n kerncentrale wordt gebouwd,

Kapers, stormen, vliegtuigcrashes,

en oh ja, er wordt getrouwd.

Terwijl men bukt onder de hitte,

wordt de gordel nu verplicht,

Lego’s minifig en Lonn’ke

zien tezaam het levenslicht.

Viking-2 verkent de ruimte,

Saigon heet nu Ho Chi Minh,

Fidel Castro, baas van Cuba,

maar wij vieren het gezin.

Nederlandse vrouwen staken

in verband met koffieprijs,

Jimmy Carter gaat regeren,

Presley naar het paradijs.

Jaar van pieken en van dalen,

Nederland verliest WK,

Efteling doet spookslot open

en… uhm… Loes en Jeroen, oh ja!

Ruimtesonde Voyager

bereikt het verre Jupiter.

Het oudste kind gaat kleuteren

en blijkt daarin een echte ster.

Beatrix mag koninginnen,

Jaantje wordt weer een prinses.

In Gouda wordt een zus geboren,

Emma komt in maandje zes.

Peuters worden langzaam kleuters,

Python rijdt in d’Efteling

Matjas, ziet het levenslicht,

en wil een rondje in dat ding.

Hier wordt een tijdperk afgesloten,

vol getrouw en baargeweld.

Een prachtig stel zo hier tezamen,

da’s het enige wat telt.

REFREIN

Nu zijn we hier in de Efteling

Vieren we met elkaar

Negentig jaar in de Efteling

Op naar de honderd jaar!

1983 TOT EN MET 1991

De grootste bankroof, kruisraketten

de eerste woordjes van de kleinste kroost

ook het A-team in ons leven

in Maastricht naar Nutsschool Oost

Ronald Reagen wordt herkozen

ondanks flauwe bommengrap

Frankrijk wint het EK-voetbal

’t Vlot in Gouda als nieuwe stap

Amadeus krijgt acht Oscars

de Bevertjes maken ook muziek

Guns ’n Roses is daar eind’lijk

en Madonna beleeft haar piek

Met zijn allen in twee auto’s

op het dak een impérial

rijden we tot in Zuid-Frankrijk

of was Aspiran toch eerder al?

Oud en Nieuw vieren we samen

veilig achter ramen dicht

blote-billen-show en vuurwerk

met zijn allen in Maastricht

’88 is een sportjaar

tegen Duitsland mooie goal

Van Gennip goud op de 5000 meter

Lonneke naar de middelbare school

Chaos in de wereld volgt

het Oostblok valt en ook de muur

Studentprotesten ver in Peking

in Boxtel een groot treinenvuur

Dan volgt Joegoslavië

Ook de Golfoorlog is een feit

Fijn dat Rolf Järmann

ons met een kampioenschap verblijdt

Dan is daar Silence of the lambs

Freddy Mercury overlijdt

Matthijs en Emma zijn nog lief

de rest zit in de puberteit

REFREIN

Nu zijn we hier in de Efteling

Vieren we met elkaar

Negentig jaar in de Efteling

Op naar de honderd jaar!

1992 TOT EN MET 2000

In het tijdperk na de Golfwar

van Hoessein en van Bush II,

kenden wij geen terrorisme

en viel zure regen mee.

Heel tevreden werd de tijd van

basisonderwijs voorheen

afgesloten door ons allen

uitgezonderd door Marleen.

Koude Oorlog leek voorbij,

dus Joegoslavië besloot

uiteen te gaan in burgeroorlog;

heel veel mensen gingen dood.

Noem het maar de tienerjaren,

volgens Beppie mooist van al,

met examens, hiphopfuif,

prestratiedrang en schoolvoetbal.

Denk eens aan beroemde mensen,

zoals Castro, Clinton, Blair

Arafat, Milošević

al-Qadhafi en nog meer.[1]

Terwijl wij Boxtels kerstfeest vierden,

Oud-en-Nieuw of ander feest,

Was het ook in Efteling

samen steeds heel leuk geweest.

Ondertussen werd het nieuws door

Jeltsin, Kohl en Gates gemaakt dan,

en Mandela, Jong-il, Major

Berlusconi, en door Järmann.[2]

Vriendjes hadden wel een Gameboy,

Tamagotchi of mobiel,

wilden Nikes en karaoke,

wij verlieten Playmobil.

De EMU[3] hielp ons verder

in een geldprobleem;

Maar media toonden paparazzi

en Lady Di (what's in the name?)

Toen de gulden mocht verdwijnen

net als onze tienertijd

werd de nieuwe generatie

en Oma/Opa BEMT een feit.

REFREIN

Nu zijn we hier in de Efteling

Vieren we met elkaar

Negentig jaar in de Efteling

Op naar de honderd jaar!

2001 TOT EN MET 2009

Mond-en-klauwzeer deed zijn intree

en ook Antrax werd verspreid

de twee Towers naar beneden

waar was die goeie ouwe tijd?

Het decennium van bullen

en promoties bovendien

bio, chemie, techniek, rechten,

Rolf al tijden niet gezien

Moslims mikpunt van de wereld

Wim en Maxima een paar

terwijl wij rouwen om Queen Mother

viert de Ef’tling 50 jaar

Kroonprinsesje werd geboren

oorlog in Irak een feit

Belgische homo’s mogen trouwen

Joegoslavië bevrijd

Een golf verzwolg de halve wereld

net als Zuckerberg zijn boek

Anton Pieckplein wordt geopend

voor J.F. Kerry viel juist het doek

Eerste video’s op YouTube

tonen Paulus in zijn kist

grote vrouwen ten tonele

Karina stormt, Merkel beslist

’t Jaar van de hond is aangebroken

Saddam bungelt aan een touw

Järmanns wielen in de wilgen

maar BEMT blijven elkaar trouw

Bellen doen we met een Iphone

Boxtel krijgt een nieuwe hond

Jeltsin drinkt zijn laatste borrel

Beppie’s zesde boek is rond

Betancourt op vrije voeten

broertjes Lehman staan op straat

een wit huisje voor Obama

voor Lon en Loes een doctoraat

Ardipithecus en Marijntje

zien, tot slot, het levenslicht

maar liefst vier Bevers voor het altaar

slibt de Eft’ling bijna dicht (honderd miljoenste bezoeker)

REFREIN

Nu zijn we hier in de Efteling

Vieren we met elkaar

Negentig jaar in de Efteling

Op naar de honderd jaar!

2010 TOT EN MET 2018

Een nieuw decennium begint,

met een witte Kerst

en verwoestende aardbeving

die Berkely had aangetast,

het uitgraven van de verkeerde auto

en de afschuwelijke beelden van die boekenkast.

Na al die jaren eindelijk allemaal met pensioen,

maar zeker nog geen rust,

want een 3000 stukjes van Haasteren

is een hele klust.

Lekker op vakantie naar Taule en San Francisco,

samen met elkaar,

wat hebben de oudjes in Gouda

en Maastricht het toch zwaar.

Op kinderboerderij "De wilde gnoe" in Twello

zijn biggetjes geboren, maar liefst negen,

Maar daar heeft Rolf Järman

niks van meegekregen.

Met z'n allen jullie gezamenlijk

80 jarige huwelijk gevierd,

inclusief een lastige quiz, een Beatle-liedje

en de echtparen volledig versierd.

De kinderen werken ondertussen aan hun carrière,

gaan samenwonen en trouwen,

door hun gezonde jaren '70­-, '80- en '90-opvoeding

kunnen ze allen aan een geweldige toekomst bouwen.

Wimlex, Trump, Wilders, Mirjam Salet en Daphne Schippers,

het decenium van de succesvolle blonde mensen!

Obama, Bin Laden, Kadafi, Lodewijk Asher, Isis, Twan Huijs,

George Michael Jackson en Prince, konden enkel een andere haarkleur wensen.

En dan was er in de tussentijd ook nog zoiets als kleinkinderen,

maar liefst 13 nieuwe exemplaren.

Ja ja, we hebben met z'n “allen”

flink lopen baren.

In 45 jaar zoveel gebeurd, zoveel gedaan

en vooral zo lang samen geweest!

Nog even met elkaar uithouden en dan vieren we over 5 jaar

jullie 100-jarig huwelijksfeest!

REFREIN