In 1995 tijdens mijn interview, vroeg mijn toekomstige baas Sjors, “Tja, wat kan ik eigenlijk nog vragen? Oh ja, waar wil je over vijf jaar zitten?” Ik flapte een grapje eruit: “In jou stoel, ha ha ha!” Gelukkig lachte hij met me mee. Gelukkig was het een hartelijke lach. Ik had werk gevonden bij de beste crew die ik me kon toewensen.
Toen ik in Nederland aankondigde dat ik een baantje had gevonden, vroeg A3N aan me, “En wat ga je daar dan precies doen?” Ik zei, “Ik word Software Boer.” Dat vond ik wel een leuke titel. Ik zag het al helemaal voor me op een naamkaartje. “Ha! Software Boerenknecht zul je zeker bedoelen,” zei A3N in een flits en een glimlach. Ik moet nog altijd om die opmerking lachen. Maar ze had wel gelijk.
Zes jaar later vertelde Sjors me dat ik maar zijn taken moest overnemen. Hij ging verhuizen naar Australië, waar het wat rustiger was. Inmiddels was het bedrijf in grote Amerikaanse handen. Ik zat helemaal vol met ideeën, maar ik was er niet klaar voor. Operations Management bleek alles behalve zelfstandig ondernemen. Voor iedere scheet moest “approval” gezocht worden. Mijn collegae, nee ondergeschikten, waren jaloers. Ik had een positie erger dan boerenknecht: boeren-middle-management. Het was de meest deprimerende tijd van mijn carrière.
Eind 2003 werd zo'n beetje het hele bedrijf door de Amerikanen op straat gezet. Met twee ex-collegae hebben we een nieuw bedrijfje door-gestart. Drie dollar gestort kapitaal, een overdosis enthousiasme en heuse bedrijfsdoelstelling voor de eerste drie jaar: Overleven. Werken was weer leuk.
Drie jaar ploeteren met plezier, maar het leeft nog altijd. Het gaat nu zo goed, dat freelancer Sjors in Australië soms zelfs wat werk van ons kan krijgen. Geen baby meer. Voor de komende drie jaar is de doelstelling iets serieuzer: Groei.
En a dream come true. Ik kan trots tegen A3N zeggen, ik ben:
Erik (blog nazi was here)
Software Boer
Toen ik las dat Emma Sr. bij bla, Wildeboer en bla ging werken moest ik dus even lachen. Emma, ik hoop van harte dat je een glansrijke carrière tegemoet gaat. En als Mr. Wildeboer aan jou vraagt “Zeg, Mr. Emma, wat wil je over vijf jaar doen?” Dan kun jij knipogen en zeggen, “Wel, Mr. Wildeboer, over vijf jaar wil ik je partner zijn”. Als ze hartelijk met je mee lachen, dan zit je goed...
2 opmerkingen:
Hallo grote boer!
Ik kan me niet herinneren dat ik je ooit een boerenknecht heb genoemd, dat moet een van mijn jaloerse flitsen zijn geweest, maar als het geholpen heeft om je ambitie aan te wakkeren zodat je nu de Grote Boer mag laten, dan ben ik daar heel blij om!
(vroeger was ik "Flits" voor Petra, maar dat kwam omdat ik de familiefotograaf was)
Groetjes, ook aan de Boerin! A3n
lol (=Laughing Out Loud).
Het is allemaal werkelijk gebeurd.
En die flits in mijn verhaaltje was inderdaad bewuste woordkeuze. Ik dacht dat 's Peet hem zou vinden...
Je heette vroeger voor ons namelijk "Tante Flits", vanwege de camera (en tosties waren een beetje moeilijk te verwerken in dit verhaal).
Een reactie posten