Soms ben ik wat verstrooid. Dat vind ik zelf mooier klinken dan het vermoeden te uiten dat de leeftijd al een spelletje met me speelt.
Lonneke nam me mee naar Ikea in Heerlen. Dat is slim van haar, mijn auto is veel groter dan de hare. De aanschaf was echter zo overdadig, dat zelfs die te klein was. Op naar de verhuurder van de boedelbakken. Om te mogen huren moet je een geldig rijbewijs overleggen. Ik snuffelde in mijn autopapieren en vond alleen die van meneer mijn man. Geen bak dus. We proppen de auto zo vol mogelijk en bellen een vriend of we zijn karretje mogen komen halen: jammer, kapot! Dan maar naar Maastricht, daar een boedelbak huren en weer terug naar Heerlen. In Maastricht zit Edouard. Hij rommelt in de papieren en haalt er zo mijn rijbewijs uit. Ik was vergeten dat dit er tegenwoordig uitziet als een roze ziekenhuispasje!
Maar wat veel erger is: ik realiseerde me opeens dat ik helemaal niet naar mijn rijbewijs had gezocht. Het document waar ik op misgreep was mijn paspoort!
1 opmerking:
Je bent helemaal niet vestrooid, je hebt gewoon net vakantie gekregen. Je hebt je hoofd ook vrij gegeven, en dat is toch heel slim! Margriet
PS met dit soort redeneringen houden we Alzheimer nog even voor de gek
Een reactie posten