De tekst die Klaartje heeft uitgesproken
Dit verhaal gaat over Janus.
Het was september 1999. Opa was 81 jaar oud. En hij was toe aan een nieuwe auto.
Hij had er al een op het oog en de oude kon verkocht worden. Ik was toe aan mijn eerste auto en wilde zijn oude wel hebben.
Op een zonnige zaterdagochtend ging ik naar het Essche Heike .
Opa was in zijn klokkenhok. Hij was of daar of achterin de tuin.
Samen fietsten wij naar het postkantoor aan de prins Bernardstraat. Ik herinner me dat ik een beetje zwabberde want het tempo lag niet zo heel hoog. Maar Opa fietste kaarsrecht.
Hij had alle papieren in de binnenzak van zijn jasje want ondanks het mooie weer kon hij niet zonder jas de deur uit.
Terug op het Essche Heike gaf ik Opa het afgesproken bedrag en hij gaf mij de papieren en de sleutels. De sleutels van mijn eerste auto. En dat ik er nog maar veel plezier van mocht hebben.
De auto was een blauwe Ford Escort die van mij de naam Janus kreeg. Hij was 14 jaar oud, had elektrisch bedienbare ramen en buitenspiegels, centrale deurvergrendeling en ongeveer 30 duizend kilometer op de teller.
Janus heeft mij zonder veel problemen een aantal jaar overal naar toe gebracht en bracht ook nog eens een bezoekje aan het Essche Heike.
Aan het einde van Janus zijn dienstverband bij mij is hij Dirkje ook nog geruime tijd van dienst geweest. Het aantal kilometers op de teller was inmiddels ruim verdubbeld.
Janus had nog veel meer kilometers kunnen rijden. Maar een ongelukkige joyride door kwajongens maakte dat we hem, vroeger dan verwacht, naar de sloop moesten brengen.
Met plezier denk ik terug aan Janus en Opa zal ik missen maar deze herinnering neemt niemand mij meer af.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten