Eerst duurde het even voor ze begreep dat ze jarig zou zijn en van 3 naar 4 zou gaan, maar ze had een mooie aanloop met heel wat voorbeelden. Vanaf Marijntjes verjaardag in februari begon de voorpret al. Ze hoefde alleen nog maar te wachten:
- totdat Iris geboren zou zijn;
- totdat Pappa jarig was geweest;
- totdat Lisa jarig was geweest;
- totdat Mamma jarig was geweest;
en dán, wanneer het dus goed en wel herfst was, dán was Femke jarig!
Ze kon niet wachten tot de blaadjes van de bomen zouden vallen!
In de aanloop naar haar verjaardag riep Femke met toenemende frequentie te pas en te onpas uit:
"Straks ben ik jarig!"
De dag voor haar verjaardag hoorden we haar zelfs om het uur!
Een van de mooiste momenten was toen het buiten donker begon te worden, de avond vóór haar verjaardag:
Maar de dagen erna ging ze er gewoon mee door en bleef ze opmerken: "morgen ben ik jarig!"
Al werd het wel steeds minder frequent en lijkt ze er nu inmiddels een beetje aan te wennen dat 'straks' uit 'straks ben ik jarig' maar betrekkelijk is en dat ze eerst even door de seizoenen winter, lente en zomer heen moet.
Het naartoe leven en het bijzonder soort nagenieten van Femke vond ik zelf erg mooi. Ik heb geprobeerd het in het volgende gedichtje te vatten. Voor Femke:
binnenkort dan is ze jarig
dolfijn
in de verte
golfjes rollen op het strand
binnenkort dan is ze jarig
ebt lang na
zo naar verlangd
5 opmerkingen:
Ik ben ook bijna jarig!
Ik ook, ik hoef alleen maar de winter door!
Marleen.
Ik was ook ooit bijna jarig. Tegenwoordig roep ik dat echter niet meer.
Proficiat aan alle jarigen die het nog leuk vinden om een jaartje ouder te worden!
Pien riep tot aan Flinns verjaardag 'ik was bijna jarig!'. Inmiddels is ze alweer bijna jarig. Wat vliegt de tijd!
Beppie, wanneer ben jij dan jarig?
Een reactie posten