Beppie voorspelde het al: overcompensatie van grammatica. Elsa praat over de liegende Pinocchio: "His nose grews and grews and grews."
Een klasgenote van me in de Belgische brugklas raakte helemaal in de war van de Nederlandse regeltjes. Toen onze leraar haar vroeg 'lopen' te verbuigen in eerste, tweede en derde persoonsvorm verleden tijd, antwoordde ze dood serieus "ik liep, jij liep, hij liept."
Dat was dus precies dezelfde kronkel als die van Elsa, maar de oorsprong is toch vast in een ander deel van de hersens te vinden?
Soms gaat Elsa's taal wat beter dan gewenst. Zo riep ze gisteren luidkeels door het restaurant "Yay! I finished all my veggies! Tomorrow I can do POOOPOOOP!"
3 opmerkingen:
Met kinderen is inderdaad luidruchtig leven. Een beetje low profile stoïcijns je gangetje gaan is er dan even niet bij. In Rusland en Turkije plakken ze geloof ik die monden af met duct-tape, dat is heel verstandig.
Dat gillen blijven ze nog lang doen. Ik was met Merel, zeker een jaar of tien oud, in de LIDL, naast de Dirk van de Broek. Riep ze naar me: "Oma, de Dirk van de Broek is toch een veel betere winkel".
Het grammatica-leren van alle kinderen is erg mooi: eerst 'leert' het kind de onderliggende regel in de eigen taal, daarna pas de uitzonderingen. Daartussen zit de overgang: de hypercorrecte fase, zoals hier bij Elsa, lijkend op Petra's uitspraak toen ze haar vader ging wekken: ik riepte en ik riepte, maar hij sliepte door!
Een reactie posten