Merel

Op vraag van Merel en Oma (ons mam) - foto's van Merel met haar nieuwe haarkleur. Zoals ons mam al zei: zo moeder zo dochter. Dat belooft...

Domme domme aan tafel 2

Ineke heeft haar best gedaan in de keuken (normaal kook ik), maar Agnes is tijdens het eten erg aan het zeuren en jengelen. Emma: "Agnes hou 's op. Je verpest het eten." Agnes: "Ja, hallo!! Ik heb niet gekookt!"

Domme domme aan tafel

We hebben het erover dat de meeste dingen niet gratis zijn. Merel verzint wat wel gratis is: 'De zon. De lucht. En je ouders, die krijg je gewoon, die hoef je niet te betalen.'
Waarop Zeger zegt: 'Maar ja, die zijn dan ook niets waard!'

Kruidvatjunkie 3

Mooie, heldere uitvoering. Uitvoerder Carmignola zegt mij niks, maar speelt heel doorzichtig en licht. De tempi liijken wat laag in het begin, maar dat haalt hij later in. Alhoewel we zeer tevreden waren met de van de bieb gekopieerde versie van Kennedy, hebben we deze ook gehaald voor het inlegvelletje wat erbij zit. Daar lees je soms leuke dingen op. Vivaldi staat natuurlijk al bekend om het flauwe verwijt één vioolconcert 500 keer over te hebben geschreven. En ergens anders lazen we het verhaal dat hij midden in de kerkdienst wegliep om even in de sacristie een opborrelend melodietje te noteren. Hier lezen we dat een behoorlijk aantal concerten religieuze titels heeft meegekregen. Er wordt gespeculeerd op de religieus-symbolische betekenis van chromatische toonladders, ritmische figuren en harmonisch wendingen, maar ik vermoed dat de reden veel platvloerser is. Met een religieuze titel kun je het concert makkelijk aan de kerk kwijt ter ere van de Here en zonder zo'n titel dus niet. Het lijkt een beetje op het maken van speelstukjes voor Havo 3. Die geef ik altijd een catchy Engelse titel mee: Production Line, Minimal Chinese, Pajama Party etc.. Daar gaan ze dan met plezier mee aan de slag. Noem ik het daarentegen Speelstuk Havo 3, dan kan ik verder wel schudden. Speel het lekker zelf. Vivaldi componeerde veel voor de meisjes van de weesschool die hij onder zijn hoede had. Ook hij maakte speelstukjes voor Havo 3 dus. Het niveau, moet ik bekennen, ligt tegenwoordig wel een heel klein beetje lager...

Het bul bul verhaal

De eerste film van het nest met de eieren is van 27 February.




Het volgende stukje filmde ik een paar weken later (14 Maart), toen de eitjes net uitgekomen waren:




Op 19 Maart waren de jongen al behoorlijk groot. Ze zaten op het nest en vielen vaak half vliegend naar de grond. Ik zette ze dan terug hoog in de ficus, wat achteraf gezien stom blijkt te zijn.





Eergisteren. Het filmpje begint terwijl de moeder haar jongen aan het voeden is in de ficus, en dan is al snel de camera leeg. Kort na dit filmpje sprong een van de twee jongen van het balcon. Hij kon net genoeg vliegen om op het balcon te komen, dus misschien is'ie niet te hard terecht gekomen beneden. De ouders zijn vervolgens niet meer terug bij de flat geweest. Misschien hebben ze geprobeerd om hun kamikaze kuiken te redden. Misschien is dat wel gelukt en hebben ze daarom de ander bij mij achter gelaten. Misschien...





Dit laatste stukje heb ik vandaag gefilmd. Nu heb ik dus een bulbul kuiken onder mijn hoede. Ik verwacht dat het niet goed gaat, want ik kan hem niet laten zien waar hij later zijn voedsel moet halen. Hij eet in iedergeval goed en zit vol leven.





Alle filmpjes zijn in YouTube ge-upload, www.youtube.com/tweewo

Even een NB Jeroen - ik weet niet wat de Nederlandse naam is, in het Engels heten ze Yellow-Vented-Bulbul (dat spreek je uit als boelboel - en ja, hun poep heet dus bul-bullshit).

zoekfunctie!

Kijk, ik heb een zoekfunctie aan onze blog toegevoegd!
Typ in: kippen, en je krijgt alle artikelen waar het woord kippen in voorkomt.
Typ daarna in: de naam van ons nieuwste familielid, en je krijgt alle artikelen te lezen over ons nieuwste familielid. (ik typ zijn naam hier niet, anders komt dit artikeltje daar ook bij te staan)

Leuk hè?

Volgens mij zoekt-ie helaas niet de woorden in de comments, maar alleen in de posts. Maar beter dan niks, nietwaar?

Job

Bij deze de prachtige foto van Job voor allen die hun email nog niet bekeken hebben.

Zeger Bondskampioen!

Bondskampioenschap - 100m schoolslag, categorie jongens tot en met 12 jaar, Zeger zwom de gouden plak. Ziehier een zeer trotse Zeger!

Nieuwe lente, nieuw geluid!

Wat vinden jullie van de nieuwe opmaak?
Vrolijk, fris en gezellig, toch?

eitje goed bewaren

J: Ik heb ooit gehoord dat je eitjes buiten de koelkast en met het puntje naar beneden moet wegzetten om ze te bewaren. Dan blijven ze het lekkerst...
L: Kom kijken, ze hebben weer een ei gelegd!
Ml: Hoe doen ze dat toch? Ik wou dat wij dat konden!
Ed: Ja, inderdaad. Wij kunnen wel wat anders leggen. Maar ik heb nooit gedacht: goh, wat lekker.
L: Nee, bah, dat stinkt!
Ed: Ja, alsof het niet meer goed is!
J: Je moet het ook goed bewaren...
...met het puntje naar beneden!

kippen

de aanschaf

We hebben kippen. Ik kreeg ze op mijn verjaardag vorig jaar. Nooit geweten dat je er zoveel lol aan beleeft!

Toen het kippenhok af was - het is eigenlijk een groot konijnenhok, maar geschikt voor vijf krielkipjes of twee grote - kochten we bij Welkoop twee grote kuikens. Ras? Wist men niet. Leghen, werd als 'ras' genoemd. Het zijn van die gewone bruine kippen.

Alhoewel, één bleek een haantje te zijn. We noemden de haan en de kip: Pik en Pok.
En toen was er de vogelgriep. Ophokplicht. Week na week zaten ze daar in hun dichte hok. We wilden ze zo graag door de tuin laten scharrelen, maar dat mocht niet.

Ze groeiden groter en Pik werd een echte haan! Ik mocht hem gelukkig gaan ruilen bij de leverancier van de Welkoop, een vriendelijke hobbyboer uit nabijgelegen dorp Baflo.
Dus daar zat ik in de auto, met mijn Pik in een doos. Het was zondagavond en al donker (winter). Meneer Baflo had als enige licht een knijpkat en zo liepen we zijn tuin door, ruilden we Pik voor Iepje, en gingen we weer terug naar huis.

Pok kreeg tijdelijk een nieuwe naam: Elsje. Zodat Elsje en Iepje leuk naar bomen genoemd waren, die ik tijdens mijn veldwerk moest controleren. Hadden we dat maar niet gedaan. Iepje werd ziek. Iepenziekte? Na een week lag ze dood in het nachthok.

Gelukkig had boer Baflo nog kippen over. En een week later kreeg Elsje haar oude naam terug en zat ze met een nieuwe huisgenoot opgescheept (volgens mij had ze niet eens door dat het steeds een nieuwe was) met de naam: Pingu.
Pingu bleek ook weer een haan te zijn.

Ten slotte werd Pingu geruild voor de succesvolle een jaar oudere hen met onhandige grote veren aan de poten: Vrouw Holle.

Vanaf 8 februari 2007 begon Vrouw Holle met de leg. Pok deed haar vanaf 9 februari na. Sindsdien heb we bijna om de dag wel een ei.


de tuin

Behalve de eieren is het gewoon heerlijk om ze te zien scharrelen. De twee katjes (ja we hebben ook nog poezen) bleken banger van de kippen dan andersom. Ik wil zeggen: dat ging dus goed, maar eigenlijk hebben die katjes nu haast geen leven meer. In onze tuin dan. Ze kijken door hun luikje of ze vooral Pok nergens zien, en zetten het dan op een lopen. Op de schutting zijn ze veilig. We hebben dan ook helemaal geen kattepoep in onze tuin. Wel veel kippepoep!
En andersom, als Pok een van de katjes ook maar even ziet, rent ze erop af om ze tegen de kop te pikken, weg te jagen.

Behalve geen kattepoep, hebben we ook geen last meer van ongedierte. En geen onkruid. En we hebben zelfs geen planten en mos meer in de tuin. Ze eten alles.

(Wat ik hier verder over wil vertellen heb ik eerder eens naar Marleen en A3n en Matthijs gemaild. Op verzoek van A3n om dat op de blog te zetten, wil ik dan ook volstaan met knip- en plakwerk vanuit deze mails.)

We zijn, om onze tuin groen te krijgen, nu aan het uitproberen wat onze kippen allemaal niet lusten. Op internet vonden we giftige planten die de beesten meestal met rust laten. Dus hadden we voorzichtig een klein plantje Monnikskap neergezet. Lekker dat ze het vonden! We hebben het gauw weggehaald en in de voortuin gezet. Een dag later legde Vrouw Holle een windei en leek ze misselijk of buikpijn te hebben. Ze had een dikke krop en gedroeg zich passief. Pok leek gezond. 's Middags was Vrouw Holle op haar bolle krop na weer de ouwe. Pok was nu ziek. Heel ziek. Ze kreeg haar ogen niet meer open en zakte door haar poten. Haar rechtervleugel hing. Verlammingsverschijnselen. Op idee van Es hebben we haar in een doosje met
stro binnen gezet, gezellig op de gang. 's Nachts heeft ze bij ons doorgebracht (nee A3n, niet bij ons in bed, want dat zou niet eerlijk zijn tegenover de katten die dat ook al niet mogen). De volgende ochtend was ze gelukkig weer beter en legde ze een ei. Met harde schaal (dus geen windei). Ik weet niet of we dat moeten eten.
Kom ik met verlammingsverschijnselen op kantoor!

Matthijs opperde om een cactus voor deze testkippen aan te planten. Ik heb het volgende teruggemaild:

Gisteren in de tuin geklooid. Je wordt gek van ze. Overal waar je bezig bent, komen ze kijken. Ze trekken elk groen plantje en elk wriemelend beestje dat ze vinden uit de grond. Eigenlijk kun je niks doen. Van de andere kant is het wel weer erg leuk om - als je een vieze made, pop, cocon, rups, wurm, duizendpoot, slak of ander ondermaats wezen tegenkomt - deze aan de snavelige tweevoeters aan te bieden. Ze vreten alles! Een slak hakken ze nog wel even op in, maar een worm, hoe dik en hoe lang ook, slurpen ze zo naar binnen! Die rotkippen. Maar ze hebben gisteren wel wéér een ei gelegd. Ja, dat gaat maar door en blijft lekker.

Om met de spade te gaan spitten waar die onhandige gevederde lijven steeds daar lopen waar je met aarde beweegt, dat werd toch te riskant, dus hebben we ze na een middag onhandig tuinieren, toch maar even in hun hok opgesloten. Zo konden we de rozemarijn planten waarvan we wisten dat dit eindelijk een plant is die ze niet lusten, niet giftig is en dus geen kwaad kan. Zo wordt onze tuin toch nog een beetje groen.
Eind van de middag mochten ze er weer uit. Ze renden gelijk naar de rozemarijn en begonnen eraan alsof ze nog nooit zo iets lekkers hadden gehad!

Misschien is cactus nog niet zo'n gek idee!

Ze laten het breed hangen

Merel babbelt over een vriendje bij wie ze aan het spelen was. Zeger zegt: "Oh ja, die hebben een leuk huis." Ik was benieuwd wat iemand van 12 een 'leuk' huis zou vinden dus dat vroeg ik aan Zeger. "Ze hebben een breedbeeldscherm aan de muur hangen, oma!"

In de lucht

Het is donderdag, ik geniet van mijn twee wekelijkse dagje vrij. Maar echt vrij neem ik niet, want ik moet een hoop dingen voorbereiden voor vrijdag. Ik installeer mij op zolder met een grote pot thee achter de computer en sta mezelf toe zo nu en dan dromerig uit het raam te staren en te genieten van de prachtig blauwe lucht vol authentieke Ruysdaelwolkjes. Ik verwens mijn werk. Waarom moet ik op mijn vrije dag nou weer zo nodig op zolder zitten om te werken als ik met dit mooie weer veel beter buiten in het zonnetje zou kunnen lopen?
In de verre verte, als twee piepkleine stipjes, dient zich het antwoord aan. De stipjes komen dichterbij, ontwikkelen vleugels. Twee vogels, constateer ik. Iets later nuanceer ik mijn conclusie: twee meeuwen. Maar de vleugels worden groter, er komt per ufo een lange nek tevoorschijn en twee, duidelijk oranje poten. De details van de vleugels groeien uit tot zwarte randen, de rest van de vogels is wit, op de duidelijk oranje poten en nu ook lange, oranje snavels na. En ineens begrijp ik waarom ik op deze prachtige dag zo nodig op zolder achter de computer moet zitten. Er trekken, voor het eerst in mijn leven, twee ooievaars aan mijn oog voorbij en ik zit op de eerste rang.

Aankondiging

Speciaal voor Michael en al die anderen die graag begrijpen waar de liedjes die ze horen over gaan:

Zie ook: www.nooitmeereenzaam.nl

BLOEMEN OP HET GRAF

Dit zou misschien iets te lang worden als "comment", dus maar even in een apart stukje, deze toevoeging aan Michaels kruidvatjunkie-2. Hij vermeldde de bloemen op het graf van Chopin en dat deed mij denken aan Lonnekes en mijn bezoek aan het graf van Mozart, zo'n 15 jaar geleden. Wij kochten een bos prachtige rode rozen voor hem en gingen er helemaal te voet heen, halverwege hadden we daar allang spijt van, maar ja, dan ben je dus al halverwege, dus je loopt dan toch maar verder. Er stonden twee vazen naast het gedenkteken voor Amadeus, en wij zetten onze rozen daar netjes in, en toen gingen we weer terug naar de stad. Ik ben vergeten of we dat ook te voet deden. Lonneke? Weet jij dat nog? Toen we weer in het hotel waren, dachten we er plotseling aan dat we iets heel belangrijks waren vergeten: een steentje voor het wereldberoemdekiezelperk in de Guido Gezellestraat in Nijmegen. We zijn de volgende dag weer helemaal terug gegaan, met de bus ditmaal. De bloemen waren intussen verdwenen.

Kruidvatjunkie 2

Als je dan toch dode componist bent, is het bestaan als Chopin zo gek nog niet: elke dag verse bloemen op je pèrelachaisegraf, een festival van naam en veel speeltijd op de klassieke zenders. Natuurlijk heb ik het standaard repertoire al lang in de kast staan, maar bij deze uitgave - complete werken - zitten ook zijn liedjes, en die had ik nog niet. Helaas blijken die in het Pools te zijn, met maar een summiere vertaling in het boekje. Daar krijg ik hetzelfde warme gevoel bij als bij de gezongen gedeeltes van de Shostakovich-symfomieën: in het geheel niet. Als je een taal niet verstaat of zelfs maar geen richting hebt waar je de betekenis moet zoeken, dan haak ik af. Niet alleen de woorden, maar de gehele muziek verliest aan betekenis. Want hoe gevoelig de sopraan mij ook "nie ma czego tzerba" toezucht, ik heb geen enkel idee op welke wijze ik in gedachten mee moet zuchten. Neemt ma geen contact meer op? Is haar liefje een macho? Vraagt ze om een machete? Geen idee, geen gevoel. Gauw de scherzi opzetten, die spetteren de nasmaak lekker weg.

veldcontroles

een collega van me heeft uitgezocht en op een rij gezet wat we afgelopen jaar aan landschapselementen (beheerseenheden) hebben gecontroleerd met het team Natuurbeheer van Dienst Landelijk Gebied (Min. LNV). Ik wil een paar puntjes hier noemen om een beeld van mijn werkzaamheden van vorig jaar (tussen het bloggen door) te schetsen:

WIST JE DAT:

· Buiten het collectieve weidevogelbeheer ook nog eens 242 ha randenbeheer (weiderand, hooirand en kruidenrijke zoom) is gecontroleerd.
· Dit het totaal aan langsgelopen weideranden op 336 ha brengt.
· Bij een gemiddelde breedte van 3 meter dit neerkomt op een totale lengte van 1.120 km.
· Dat een voettocht van Groningen naar Milaan (!) zou zijn.

· We 30,5 km² aan landbouw met natuurlijke handicaps hebben gecontroleerd.
· Aan botanische pakketten maar liefst 616 ha is gecontroleerd.
· Aan akkerpakketten maar liefst 66 ha hebben beoordeeld.
· We aan houtwallen maarliefst een oppervlakte van 126 voetbalvelden hebben geïnspecteerd (dit is hetzelfde als 84 ha).
· Als je alle lengte-elementen (elzensingel, raster en knip- en scheerheg) achter elkaar plakt, wij ruim over de miljoen meter hebben gecontroleerd (1.052,718 km om precies te zijn).

· We tevens 260 poelen nagegaan zijn en 3 ha aan geriefhoutbosjes.
· Het aantal gecontroleerde knotbomen op 21.486 uitgekomen is.
· De totale lengte van de geïnspecteerde rasters 609,9 km is.
· We totaal 92 ha, 1.052.718 meter en 21.746 stuks aan landschapspakketten hebben gecontroleerd.

Leuke getallen. Als je het hele lijstje van mijn collega leest met alle tot 'ha' afgekorte hectares, lijkt het om te lachen. Er staat niet bij hoeveel kilometers we met de auto van kantoor naar de verschillende beheerseenheden hebben afgelegd en hoeveel benzine we hebben verbruikt en hoeveel dus de daadwerkelijke CO2-uitstoot bij deze instandhouding van Nederlandse natuur en landschap is geweest. Maar het schetst een goed beeld van het heerlijke werk dat ik vorig jaar deed.

Momenteel heb ik een iets andere functie gekregen, met meer dossierwerk. Dan kan ik volgend jaar vertellen hoeveel papier ik heb uitgedraaid en cartridges ik heb opgemaakt.

Maar laat ik even wel stellen: ik geniet van mijn werk en mijn fijne collega's!

Afscheid

Nu alle kranten vol hebben gestaan met het grote nieuws, kan onze familiekrant natuurlijk niet achterblijven. Dag Jan!

Kruidvatjunkie 1

Bij het uitkomen van de Bach-serie is het zo'n beetje begonnen: elke week even langs het Kruidvat om te kijken wat er nu weer voor een paar centen voor een prachtige muziek op me lag te wachten. Niet eens met de bedoeling om er een verzameling van te maken, want ik had immers toch nog al mijn prachtige langspeelplaten in de kast staan? Nee, Cd's moesten zó goedkoop zijn, dat ik een verdubbeling met mijn platen niet meer als "zonde van het geld" zou ervaren. Inmiddels heb ik meer Cd's dan ik ooit lp's heb gehad. De meeste zijn afkomstig van het Kruidvat. Daar ben ik aan verslaafd. Meestal heb ik ze al gekocht voor ze in de winkel liggen, want dat gaat tegenwoordig natuurlijk via internet. Maar het idee blijft hetzelfde: voor 2 à 3 euro per Cd wordt het je onmogelijk gemaakt om de uitgave niet te kopen. Inmiddels staan er zeven Ikea Billy's vol Cd's, zo'n 1000 Cd's. Inderdaad, toch weer mooi twee- à drieduizend euro kwijt, maar ik heb er tegelijkertijd ook de liefde voor het beluisteren van muziek - een beetje kwijtgeraakt op het Conservatorium - voor teruggekocht. In de loop der tijd zijn de uitgaven sterk verbeterd. Vroeger kon er wel eens een tweederangs opname van een onduidelijk oostblokorkest tussen zitten, maar tegenwoordig zie je steeds vaker bekende namen onder de uitvoerders. Overigens maakt het me niet uit wie het uitvoert, als het maar een integere vertolking is. De twee klassieke platenzaken in Nijmegen zijn zo'n tien jaar geleden opgedoekt. Ik zal dus wel niet de enige zijn die exclusief bij het Kruidvat winkelt. Voortaan zal ik de familie op de hoogte houden van mijn nieuwe aankopen.

Awake sweet love: schitterende hoofse liederen van John Dowland (groot in luit/gitaar-kringen) en Purcell. Van de eerste heb ik mooie uitvoeringen van twee" Bookes of Songs" op lp (jaja, met Emma Kirkby - da´s dus een jongetje), een van de redenen waarom ik nog steeds een platenspeler heb. Jammer dat ze niet het tweede boek hebben genomen, want daarin staan de grootste "tophits"van Dowland, maar misschien komt die later nog. Deze zijn overigens niet minder schitterend, al had de luit van mij iets sterker gemogen in de opname. Eigenlijk zijn het allemaal vierstemmige stukken, waarvan de luit er drie voor zijn rekening neemt. Voor mij onbekend, maar echt juweeltjes van hoofse liedkunst zijn de liederen van Purcell. Sommige uit opera's, maar daaronder niet de bekende grafmelodie van Dido (Thy hand, Belinda). Sommige van deze liederen zijn minstens even zielig. Uitgevoerd door de counter Michael Chance (een soort Emma Kirkby dus). Nu ik er bij stil sta, heb ik eigenlijk nog nooit - plaat of radio - muziek van Purcell gehoord die me verveelde. Mooie baslijntjes, verrassende harmonische wendingen, mooie melodieën. Die nemen we dus maar eens even als tijdelijke favoriete componist.

Vioolconcerten Prokofiev: óók een van mijn tijdelijke favoriete moderne componisten (maar dat was hij al een tijdje). Krachtig, ritmisch, to the point, ideeënrijk. Niet zo'n zeurneus als Sjostakovitsj, wiens vioolconcert me ondanks de door kenners toegezwaaide roem en ondanks veelvuldige beluistering me maar matig weet te boeien (ja, 2e deel een stukje). Prokofiev blijkt ook heel melodieus in zijn twee tamelijk korte vioolconcerten. Waren al zeer favoriet bij mij door opnames van Maxim Vengorov en Leonid Kogan (de openingsmelodie van het eerste vioolconcert is mijn ringtone). Deze uitvoeringen zijn zo mogelijk nog mooier (Zimmermann, Berliner Philharmoniker). Alleen al voor de concerten de aankoop méér dan waard. En dan krijg je er nog gratis zijn vioolsonates bij!


Imago Christi: typisch een "tja, voor dat geld"- Cd. Gregoriaans in een galmende kerk. Schola Cantorum Karolus Magnus uit Nijmegen. Mooie uitgave met een boekje vol teksten, vertalingen en toelichtingen. Die verdwijnt evenwel in de kast totdat ik weer eens een toets moet maken voor muziekgeschiedenis of voor CKV2. Maar de aankoop betaalt zich dubbel uit: mijn oude collega levensbeschouwing blijkt in het koor mee te zingen. Kan ik de volgende keer op straat eindelijk 's een keer iets anders roepen als "Ha, Wil."

Loterij

Aangemoedigd door het feit dat de postcodeprijs eind 2006 in Liempde viel (met een miljoenenprijs voor een Termeer, die wij helaas niet kennen) kocht ik in januari een proefabonnement op de Staatsloterij: een nummer voor 4 x meedoen. Ik wilde ook wel eens wat WINNEN!

En waarachtig, de eerste keer was het al raak: 13,50 euro bij de eerste trekking! Dat was zeker meer dan ik gewend was met de bank- giro- en postcodeloterijen ("Welgefeliciteerd met uw prijs! Bijgeschreven de prijs: 2 euro, afgeschreven het volgende lot 6,75 euro") Maar die 13,50 viel in het niet toen de volgende prijs via de e-mail binnenkwam:
We happily announce to you the confirmation of your email legacy prize award.Your email was attach to the following e-Ticket number:56475600545188, Serial number 5368/02. which subsequently won you the prize in the second category.
Your email address was selected from a data base of over 100,000 by an email electronic election where it emerged as the lucky winner of a cash prize of £541,022 (Five hundred and forty one thousand,twenty-two pounds sterling) in cash credited to file KTU/9023118308/03 in the Toyota sweepstake online draw held on the Friday 2nd Febuary, 2007

Natuurlijk wist ik meteen dat het nep was, nog voordag ik de spelfout in het eerste stuk ontdekte, maar "hoe weten ze dat ik in een Toyota rij?"
Ik stuurde een e-mail naar mijn broers en zussen om te vertellen dat ik miljonair was geworden. Michael liet mij weten dat hij altijd mijn favoriete broer is geweest of ik zijn favoriete zus, dat ben ik even kwijt. Margriet stelde voor om een brief te sturen naar Toyota. Als Beppie met een klacht naar de Firma Mars in Veghel twee Nutsen kreeg, dan zou ik toch minstens een extra autootje krijgen.
Ik kreeg netjes antwoord ("gooi maar gauw weg") maar een autootje zat er niet bij, misschien vanwege de zin waarmee ik mijn brief had afgesloten: "Ik rij al een paar jaar in een Toyota Starlett, maar voor dit bedrag kan ik voortaan wel overstappen op Rolls Royce."