Elsa: fast-forward

Een paar foto collages gemaakt door Katelyn.

Elsa is acht maanden oud, en ze loopt bijna. Dat is relatief vroeg, maar ik snap wel hoe dat komt: het is een vorm van epigenetics. Ze zeggen dat de zwangerschap enorme invloed heeft, ook op de ontwikkeling van de baby na geboorte. En ik rende (en trainde voor) de 100km race tijdens die zwangerschap! Dus allicht dat ze snel loopt (pun intended).

Verder is onze baby voornamelijk een bolletje blij.

Nieuwe oude tltzetten.
Onlangs vond ik in een onderste la een heleboel papieren TLTZTMen, die nooit ingebonden zijn. Ze dateren van 2005 t/m 2008. Waarschijnlijk was ik bang dat de blog ooit gewist zou worden om een of andere reden (ik heb gecheckt, op de blog staan ze nog vanaf het begin, 2005 dus!) en had ik meer vertrouwen in de teksten op papier. Ook zal meegeteld hebben dat (O)pap liever van papier las dan vanaf het scherm van de computer. De T-ellen die ik nu gevonden heb zijn nog niet ingebonden, gewoon losse nummers, maar al wel genummerd en voorzien van een nietje. Van sommige heb ik er erg veel, van andere juist heel erg weinig. Hoe dan ook, ik ben van plan om er boeken van te maken. Een kennis van me, Han Peters, die vroeger bij mij op de boekbindcursus zat, heeft nog al het gereedschap dat daarvoor nodig is (die van mij bevinden zich nu in Zuid Frankrijk - de allerlaatste complete boeken werden door RJ ingebonden, je kan dat heel duidelijk zien: die zijn allemaal keurig netjes recht!) Maar goed, het moet mij met een beetje hulp van Han toch lukken om de 2005 t/m 2008 exemplaren in de kast te krijgen. Als dat lukt dan maak ik extra exemplaren voor de liefhebbers. Jullie mogen je dus melden voor een of meerdere exemplaren van TLTZetten van 2005 t/m 2008. Er zijn ook nog een aantal oude TLTZetten (van December 1985 t/m 2004), zolang de voorraad strekt. Groetjes! A3n

reacties op Bloot/Vlees

Na een buurman (enigszins dementerend) die geen goed woord over had voor de promotiemail die hij ontvangen had en daarmee vooral even kwam zeggen dat híj het boek in ieder geval níet zal aanschaffen, kwam ook ons buurmeisje langs. Zij zag de afbeelding op de voorkant.

Buurmeisje (9 jaar): "Hihi, grappig, die kip met die ogen zo!"
Femke (3 jaar) zit naast haar in stilte te kleuren en verbetert haar mompelend en droog:
"Dooie kip."

De eerste keer

Jaren worden steeds korter als je ouder wordt. Ik heb ooit gelezen dat de tijd sneller lijkt te gaan omdat je steeds minder nieuwe ervaringen hebt. Daarom lijken die zomers uit je jeugd zo eindeloos. De wetenschap legt niet uit waarom in je herinnering altijd de zon scheen.

Wanneer je emigreert, heb je een beetje hetzelfde effect. Elke keer maak je nieuwe dingen mee en daardoor lijken de zomers eindeloos (in de winter gebeurt hier niet veel). En toevallig schijnt hier ook altijd de zon.

Zo heb ik dit jaar voor de eerste keer in Frankrijk belasting betaald over mijn inkomen.
Wij zijn op 31 december 2012 formeel geëmigreerd. Meneer Lucas, die werkt op het belastingkantoor van Condom, heeft me in mei vorig jaar geholpen om een belastingformulier in te vullen over 2012. Ik woonde namelijk één dag in Frankrijk in dat jaar. De conclusie was dat ik 0 euro moest betalen. Zo kwam ik in het Franse systeem te zitten en kon ik in de belasting in Nederland meedelen dat ik niet meer meebetaal aan de miljoenennota.
Ik kreeg nog een brief van een Franse overheidsinstantie dat ik wegens 'zeer gering inkomen' in Frankrijk recht had op toeslagen, maar ik heb daar natuurlijk geen gebruik van gemaakt.
Dit jaar kreeg ik automatisch de formulieren toegestuurd, in mei heb ik die samen met Lucas ingevuld en in september kreeg ik de uitslag: betalen! Dat gebeurt volgende week, het wordt automatisch van onze rekening afgeschreven. Als het goed is.

Wat ik hier in een paar zinnen opschrijf, is het resultaat van veel lezen, veel telefoneren en veel rekenen. Rekenen kan ik heel goed in het Frans, de rest vals een beetje tegen. Alhoewel, zelfs rekenen valt tegen. Voor 96 heb je de volgende woorden nodig: quatre-vingt-seize. Het valt op dat er geen neuf en geen six in voorkomt.

Alle routinezaken zijn hier ineens nieuw. Naar het ziekenhuis, foto's laten afdrukken, de auto naar de APK brengen (heet hier Contrôle Technique), een gratis check-up van de gezondheidsdienst, ik noem een paar dingen die ik de laatste maanden voor het eerst gedaan heb. En ik woon hier al twee jaar!

Helaas zullen de volgende jaren weer steeds sneller gaan. Misschien moest ik maar eens een boek gaan schrijven.

Eindelijk is het zover: mijn boek is uit!

Omdat jullie allemaal de promotiemail van de uitgeverij vandaag al ontvangen hebben, kan ik er hier weinig aan toevoegen. Doet de link om te bestellen het niet? Klik dan hier.

Vanmiddag verrasten mijn meisjes mij met deze taart. Om te vieren dat Bloot/Vlees (B/V) vanaf nu gepubliceerd is. Dat drolletje linksboven is een hartje van Marijntje. Dat bolletje rechtsboven is een bolletje van Femke.

Van mijn uitgeverij ontving ik ter bevestiging nog dit mailtje:

Beste Jeroen,

Het eerste exemplaar van je boek is naar je onderweg. Gefeliciteerd met deze mijlpaal. Mooi moment. Geniet ervan!

Het exemplaar dat je ontvangt, is de allereerste echt geprinte versie. We hebben dit exemplaar bekeken, en het op grond daarvan geschikt en gereed verklaard om in de verkoop gebracht te worden.

Veel plezier met je boek. Behandel dit exemplaar met het volste respect. Het is namelijk echt de allereerste versie, en het is ook de eerste bekroning van al het werk dat je erin hebt zitten. We hebben het met alle plezier op de bus gedaan.

Vriendelijke groeten,

Boekscout.nl

 

Ik ben best een beetje trots.
Oh, ja, en ik heb er nu ook een faceboekpagina voor gemaakt. Met dank aan Lisa!

Elsa is so opinionated

Domme domme

Jeppe klaagt dat hij een 'nottebel' heeft. Pien, de lieve zus die ze is, rent meteen naar haar kamer om daar haar mooiste, roze zakdoek uit de kast te halen. Heel voorzichtig vouwt ze de zakdoek om Jeppes neus en zegt: "Blaas maar!" Jeppe doet goed zijn best en samen bestuderen ze het resultaat. Dan begint Pien hartverscheurend te huilen: "Nou is mijn mooie zakdoek helemaal vies!"

Er is nóg iemand heel blij!

 

Al goed!

Ook de moeilijkste puzzel ligt er al. Ik zal het nog gaan missen. Veel dank ben ik hierbij verschuldigd aan mijn ijverig mee leggende echtgenoot. Maar alle anderen heel veel dank voor het meeleven!

Domme domme

Bij Pien op school behandelen ze het thema 'verkeer'. Ze oefenen met verkeersborden: verbodsborden, gebodsborden en waarschuwingsborden. Thuis doen we natuurlijk enthousiast mee.

Aan het eind van de Padualaan, waar Apa en Ama wonen, staat een bord. Aangezien Pien nog in de leerfase is, probeer ik haar in zo simpel mogelijke bewoordingen naar het juiste antwoord te leiden.
"Kijk Pien, een driehoek met een rode rand. Wat is dat voor een bord?"
Pien: "Een waarschuwingsbord."
Lonneke: "Goed zo! Wat zou dat betekenen? Daar is een drukke straat met heel veel auto's. Wat 

moeten wij dan doen? Waar worden we voor gewaarschuwd?"
Pien schudt haar hoofd om zoveel dommigheid en kijkt een beetje medelijdend naar mij op: "Haaientanden, mama!"

Domme domme

Jeppe loopt een beetje door de tuin te slenteren. Tergend traag loopt hij langs de border. Hier trekt hij een blaadje van een plant, daar verlegt hij een hoopje zand. Hij pakt nauwgezet een afgevallen blaadje op en legt het secuur in een hoekje. Al die tijd sta ik bij de auto te wachten om hem in te laden voor vertrek.
"Kom op Jeppe, schiet eens op! Wat loop je toch te slenteren?!"
"Ik doe niet senleten! Ik ben Ama!"

Jeppe heeft een nachtmerrie over de bolle wolf. Het beest wordt door mij weggejaagd en Jeppe gaat weer lekker slapen.
De volgende ochtend houdt het hem nog steeds bezig. Hij vertelt over zijn droom en maakt zich duidelijk nog wat zorgen. Dus ik loop mee naar zijn kamer om de bolle wolf nog een keertje weg te jagen.
"Zo," concludeert Jeppe, "die komt niet meer terug, hè? Die zit nou in de vangengenis!"

Avant - Après 2010 - 2014

Slakken kunnen vliegen!

Jeroen: "Hoi Matthijs, ik heb je wel gezien! Als ik inzoom, zie ik je zitten! Ja, jij dacht stiekem over ons heen te kunnen vliegen, maar daar maakte je toch net even teveel geluid voor!"

 

Matthijs: "Oh dan was ik vergeten de stealth modus aan te zetten. "

 

Jeroen, een paar dagen later: "Hoi Matthijs, nu had je de stealth modus wel aan, maar heb ik je toch maar mooi opnieuw weten te spotten! De foto is gemaakt op precies het juiste moment, net voor je de landing in ging zetten!"

 

Matthijs: "Ah ja, m'n stealth zeppelin."

 

Het Raadsel van de Rode Onderbroeken

Je leest het soms, een klein berichtje in de krant: ondergoed gestolen van een waslijn. Meestal betreft het hier dames lingerie en meestal worden meerder waslijnen in een wijk of buurt belaagd.
Toen na een regenachtig weekje de zon zich weer liet zien, besloot ik daar meteen gebruik van te maken door mijn was buiten aan de lijn droog te laten wapperen. Even dacht ik dat er bij het afhalen van de vorige was een washandje was blijven hangen, maar al snel besloot ik dat dat niet het geval kon zijn: wij hebben geen rode washandjes.
Dichterbij gekomen leek het wel een beetje op een hoesje voor een mobiele telefoon wat daar aan de lijn hing te bungelen. Maar in ons huishouden is er niemand met zo’n fancy gadget.
Nadere inspectie bracht een mysterie aan het licht: aan onze waslijn hing een pakje rode onderbroeken. Dames onderbroeken, maatje M. Mijn maat, mijn type onderbroeken, maar niet door mij aangeschaft, laat staan door mij aan de waslijn gehangen.
 
Was dit een eerder aangeschaft triootje onderbroeken dat op de een of andere manier in een wasmand terecht was gekomen? Er zou een versgewassen was in de mand naar de waslijn getransporteerd kunnen zijn. Wellicht was die Peter bij het ophangen van de was het onderbroekentrio tegengekomen en had hij het, om het even kwijt te zijn, aan de lijn gehangen om het vervolgens te vergeten. Een plausibele verklaring, maar onwaarschijnlijk aangezien bij ons thuis de was mijn afdeling is.
Een andere optie: de achterbuurvrouw, die het wandelpad langs onze tuin altijd gebruikt als fietspad, had een setje rode onderbroeken gekocht bij de Hema. Bij die ene bobbel in het pad werd het pakketje uit haar fietstas gelanceerd om over de heg in onze tuin terecht te komen waar Marleen het tijdens een tuinwandelingetje met Flinn vond en, om het even kwijt te zijn, aan de lijn hing om het vervolgens te vergeten. Een plausibele verklaring. Navraag leerde echter dat ook deze interpretatie niet de juiste was.
Mogelijkheid drie: het pakje was afkomstig van mijn schoonmoeder die de nieuw gekochte kleertjes voor Flinn even te luchten had gehangen en daarbij haar nieuwe setje ondergoed, dat per ongeluk tussen de kleertjes terecht was gekomen, om het even kwijt te zijn, aan de lijn had gehangen om het vervolgens te vergeten. Ook dit bleek niet het geval.
Dus nu zitten we met een raadsel: wie liet het setje rode onderbroeken achter aan onze waslijn en, minstens zo interessant, waarom? Hebben wij een bijzondere zedendelinquent in de buurt? Eentje die het niet voorzien heeft op gebruikt damesondergoed, maar juist kickt op de gedachte dat dames zijn nieuw aangeschafte ondergoed draagt? Woont er een verwarde Robin Hood in het bos? Eentje die van de retailers steelt of koopt om het aan de niet-onbedeelden te geven? Of hebben wij gewoon een heel bijzondere kat, net zo bijzonder als de kat in onderstaand nieuwsbericht, maar dan anders...

Enzovoort enzovoort

En toen lag daar puzzel nummer 7, eveneens afkomstig uit de Guido Gezellevoorraad!

 Er bleken uiteindelijk 2 stukjes te ontbreken, 1 daarvan was erbij geleverd in zelf geknipte en ingekleurde vorm (zie bovenaan de trap in de boom linksboven), het tweede (eveneens linksboven, bij de hand van de politieman) hebben wij  helaas zelf kwijtgemaakt, vermoedelijk opgezogen tijdens onze vaste schoonmaakronde op zaterdagochtend. Moet ik onze WA-verzekering aanspreken Mike?

De allerlaatste puzzel voor de allerlaatste kuur ligt nu klaar om uitgesorteerd te worden. Het kreng komt van Jan & Marian Bevers. Ik reken er niet op dat die op tijd afkomt voor onze korte vakantie naar Taule, want het lijkt me de moeilijkste van allemaal. Hier alvast de poster:

 Zo zie je maar, aan alle chemokuren komt ook weer een einde! Iedereen van harte bedankt voor het meeleven!

Feestje

Het is nog geen ballet, maar de eerste stappen zijn gezet:

op ballet

Dankzij mecenas OmA3 gaan de dametjes Marijntje en Femke nu naar ballet. Hieronder een impressie van hun allereerste ervaring met vooral zichzelf in die prachtige spiegel.

 

 

Voordat de les begon, had Femke zich pijn gedaan en wilde de rest van de les liever vanaf de zijlijn meekijken. Zo zag ze hoe de kleuters een zonnedans deden. En (zie filmpje hieronder) hoe ze zich allemaal aan elkaar voorstelden. De bedoeling was om een mooie balletbeweging te doen terwijl je je eigen naam riep. De groep zou dit dan na doen. Terwijl alle kleuters niet verder kwamen dan hun handen in de hoogte, zoals de foto hierboven, zag je Marijntje broeden op een geheel eigen beweging. Op het filmpje hieronder is zij aan de beurt...