Den Andel maakt ook muziek

EEN HOOP GEKAKEL
Als buurtjes Marleen en Frans vd Pas op vakantie zijn, zorg ik voor hun kip. Ik besloot vorige week  dat kip onderhand wel eens jarig mocht zijn, en ze kreeg dus een extraatje: speciaal voer van de Boerenbond. Ik strooide wat kippenvoer in mijn hand. Te laat zag ik dat het maden waren. Ze heeft toen maar de hele zak gekregen en ik ben mijn handen gaan wassen. Kip vond het overigens erg lekker. Zei ze.
Op de Halderheiweg wonen Judith en Huub Ras. Als zij van huis zijn, pas ik op demente hondje Mees. Vanaf vandaag in hun eigen huis, want Hera is op het EH niet altijd even vriendelijk. Op een ander is ze juist erg lief. We maakten de achterdeur open en gingen met de bal spelen. Niemand had mij echter verteld dat ze weer opnieuw wat kippen hadden aangeschaft. En die kippen liepen overal los in de tuin. De schade bleef beperkt: Een enorme berg veren. En één dooie kip. Plus enorme keelpijn van het schreeuwen. Ik heb de veren laten liggen.

Superhero time

Elsa: "Superman and Batman and Catman and Chinaman"

Elsa: "I am a superhero, my name is Womanman"

Hèhè, het kwartje is een keer gevallen

Muzieklessen op havo gaan vooral over hoe je popliedjes kunt begeleiden, maken en uitvoeren. Er zit slecht een ietsje-pietje compositie in klas 5, dan moeten ze een melodietje componeren bij een paar zelfgekozen akkoorden. Stelt weinig of niets voor, maar voor de leerlingen is het een hele opgave, die niet zelden in een wangedrocht uitmondt.  Zo nu en dan stroomt er een getalenteerde leerling door naar het conservatorium of de rockacademie, maar dat is er nog niet één per jaar. Bovenstaande compositie stuurt nu één van hen na twee jaar conservatorium de wereld in. Dat geeft de docent weer moed!

BOEM!

Botsing met klasgenootje Freya in de gymzaal.

Dommes

Matthias: “Ik kan net zo hard rennen als een race-auto!”

Maren: “Nou, doe dan!” 

Sofía vindt Milo’s tandenborstel onder het schuim in het bad: “Wat is je grote zus ook een knappe zoeker!”

Sofía wil van Loesje meer weten over haar eigen schooltijd. Loesje vertelt: “Toen ik in groep 3 zat, had ik juffrouw Petra.”

Sofía, verbaasd: “Petra van de bso?”

Loes: “Ha, nee, een andere Petra.”

“Petra paard?”

 

Sofía zit in bad te zingen: “Let me love you!” Dan vraagt ze Loesje wat dat betekent.

“Dat betekent: ik hou van je.”

“Oh!” zegt Sofía verbaasd. “Ik dacht: haal hulp!”

Loesje en Milo zijn op slakkentocht in de tuin. Loes ziet er eentje: “Kijk Milo, een slak!”

Hij: “Ja! Schattig!”

Eerste echte conversatie met Camilo, nu 20 maanden oud:

Loes: “Milo, heb je lekker geslapen? Waarover heb je gedroomd?”

Hij, met bang gezicht: “Krokodil!”

“Echt waar? En wat deed de krokodil?”

“Pakken!”

“Nee toch! En wat deed de krokodil toen?”

”Hap!”

“Ging de krokodil jou bijten? Waar?”

Milo, gekweld: “Voeten!”

 Sofía kunst er inmiddels op los. Waren het eerst uitsluitend kleine figuurtjes, inmiddels is ze meer van het grote gebaar. Dag na dag komen dezelfde strepen mee uit school....

 

Kijk Jeroen, zo is het opgelost...

Gefreesde tunneltjes en een paar kilometer plastic. Dus op de fiets om de zoveel meter een schop tegen je kont, maar de natuur is er zoals je ziet echt beter van geworden. Iedereen tevreden.

Gij zult banden plakken!

Ik las bij Flinn's laatste domme domme commentaar van Michael dat Flinn banden moest gaan plakken. En hij heeft helemaal gelijk, want dit gebeurde twee weken geleden bij ons Merel:

Merel is fietskoerier maar - heel vervelend- haar fiets had een lekke achterband. En ze had geen idee hoe een band te plakken. Ze wilde eigenlijk de band laten maken bij een fietsenmaker (ja, deze student betaalt liever dan zelf in actie te komen), maar dat zou twee dagen duren en die tijd had ze niet. Gelukkig was er een behulpzame buurman - nou ja, hij wist ook niet hoe je een band moest plakken, maar zijn advies was: koop een nieuwe binnenband, dan zet ik die er op. Niet makkelijk, want een achterwiel met naafversnelling, maar uiteindelijk kreeg buurman de nieuwe band erop. Na een kilometer stond ze alweer aan de kant: het wiel was niet goed vastgezet...

Enfin, intussen is ook dat opgelost maar de moraal van dit verhaal is het gelijk van Michael: leer ze banden plakken! Bij ons heeft de opvoeding op dit punt duidelijk gefaald. Ook Zeger brengt zijn fiets naar de fietsenmaker bij een lekke band... Zucht!

Zomerse dommes

Emma en gezin rijden door Maasbommel, ze gaan er op bezoek bij vrienden. Als ze een bruggetje passeren, vraagt Matthias: “Is dit de London Bridge?”

Sofía komt uit school: “Mam, we hebben de letter T geleerd en ik heb voor de eerste keer óók een woord gezegd!” Heel trots: “i-pad!”

Van kinderen op school heeft Sofía een lied geleerd: “Adee Den Haag, trek je broek maar omlaag...”

Maren kan niet goed bij de kraan. Emma: “Ja, je moet nog wat groeien, hè?”

Maren: “Maar ik ben toch geen plant?”

Emma gaat een weekendje met man naar Antwerpen. Ze is al naar de pedicure geweest en nu gaat ze ook nog naar de kapper. “Ja, dan ga ik tenminste met leuke voeten en leuk haar...”

Sofía vertelt een verhaal in bad: “Liza kijkt betreufd.”

Sofía, meestal de liefste zus ter wereld, spreekt Camilo boos toe.

Loesje: “Sofía, jij bent zijn mama niet. Ik moet dat zeggen.”

Sofía: “Als ik tien ben, ben ik ook mama.”

De redactie Gouda heeft via Allbelli een dommedommeboek gemaakt met uitspraken van de eigen kleinkinderen. Sofía heeft het boek ingezien. Dat zet haar ertoe aan zelf een grap te bedenken: ”Mama, ik heb  nog een goeie grap voor het boek: mama, wil je fietsen? Oh nee, de fiets staat op zijn kop!”

geslaagd!

In spanning wachten...

 

 

...en dan kan eindelijk de vlag uit: Lisa is geslaagd voor VWO-plus!

 

Tijd voor taart!



Domme domme

De dino's, de duplo, de houten treinrails, de knuffels, en de spinners - de pintolletjes waar ze niet alleen op Franse scholen mee in hun maag zitten - liggen verspreid door de kamer. Ik verleid een vermoeide Flinn tot opruimen: "Als je nu meehelpt met opruimen, mag je straks eventjes televisie kijken." Dat ziet hij wel zitten. Hij loopt de kamer in, ploft neer op zijn kinderfauteuil, draait zich, terwijl ik al druk bezig ben met puinruimen, naar mij om en vraagt: "En, hoe staat het ervoor?"

Brabantse lucht
Mijn leven is aan de saaie kant, dus ik heb niet zoveel te verhalen. Dan maar een soort grapje.
Gisteren ging ik per auto naar Loon op Zand, daar woont onze 96-jarige directrice van de Mavo. Ans - uit Haaren - en ik gaan haar om beurten bezoeken. Ik reed langs de spoorlijn van Boxtel naar Oisterwijk, en liet spontaan halverwege een wind. Uiteraard draaide ik het linker raampje open. De stank werd tien keer zo erg. Dus ging het rechter raampje ook open. De stank bleef. Bleek dat de gezamenlijke Brabantse boeren aan het gieren waren.
Dit herinnert mij aan de keer dat ik richting Amsterdam Almere reisde voor een voorstelling in het Concertgebouw. Toon wachtte mij op, op station Almere, dus. Toen de trein stopte en de deuren open gingen - vlak voor Toon z´n voeten - riep hij vol walging: " =Blaahrrhluk= (braakgeluid),  ik kan ruiken dat je uit Brabant komt!!!" Ik stond daar mooi te kijk in mijn zondagse pakje! En te stinken, dus.

Elsa is een heuse hippie: "We shouldn't walk on the grass, because it has feelings"
Ik zal eens kijken hoe ze op Wooden Ships reageert.

Shamelessly ripped from Katelyn's Facebook (and peer reviewed):

Erik to Katelyn (after explaining to Elsa how an hourglass works): "In fact, nowadays Cesium atoms define what is a second."
Elsa (in a very serious voice): "And Papa, the Tyrannosaurus Rex could talk."

De bedzangeres en de bedroeper

Matthias de bedzanger is na zijn lange schooldagen veel te vermoeid om om vlak voor het slapen gaan nog liederen aan te heffen. Reden om broer en zus, die sinds een paar maanden op dezelfde slaapkamer sliepen, weer uit elkaar te halen: de geluidsoverlast van de kleine meid. Onze bedzanger is een zangeres geworden....

En wie horen we daar in de vroege ochtend als de zware gordijnen in de slaapkamer nog dicht zijn? Een heuse bedroeper die zijn allereerste twee-woord-zinnen fabriceert! De giechelaar op de achtergrond is zijn vertederde zus.

Werkmannetje

"Ome Ids" - loodgieter van beroep - kwam op bezoek en bracht voor Matthias een cadeautje mee: een set met kindergereedschap. Niet zonder gevolgen: Matthias zaagde in de tafel en hing een klem aan zijn plasser. 

Ids beloofde hem bij die gelegenheid dat hij een keer op een zaterdag in de bestelbus mee mocht naar de zaak. De volgende ochtend vroeg Matthias al: “Welke zaterdag denk je dat Ome Ids mij komt ophalen?”

 Maar gisteren was het dan zover: Ids kwam met zijn grote bus voorrijden en de geïmponeerde jongen mocht voorin zitten. 


En na een hele middag klussen in de werkplaats kwam hij met het volgende product thuis, eentje voor hemzelf en eentje voor Maren.
 


Ik dacht eerst dat het het een blokfluit was, maar het blijkt een spaarpot te zijn! Fraaie vormgeving, nietwaar? Nu de komende dinsdagochtend thuis nog eerst even controleren of er niet teveel euromunten in mijn portemonnee zitten.....

mooi weer

Van de gelegenheid om ieder die dit leest apploos mee te delen dat ik nu definitief formeel te horen heb gekregen dat ik per 1 juli 2017 bij de Provincie Groningen in vaste dienst kom, maak ik dankbaar gebruik een stukje van mijn tuin te laten zien dat er op dit moment, ondanks de droogte, zo mooi bloeiend bij staat.

Hé, Iris, ga eens aan de kant!

Ja, snel graag, want het gaat regenen!

Ja, mooi die regen, maar nu even opzij alsjeblieft!

Ja, dat voel je, inderdaad.

En daar word je nat van, ja.

Hè hè!

Twee tellen later was de bui overigens alweer voorbij en elke regendruppel weer verdampt.
Het volgende 'geluksoepje' van Femke bestaat daarom niet uit regenwater, maar kraanwater, net zo lekker.

Dommes uit Zuid-Holland

Emma: "Maren, jij eet als een varken!"
"Mama, jij bent zelf je eet als een varken!"   

Ik breng Sofía achter op de fiets naar school. Onderweg babbelt ze over wat ze daar leuk vindt. Ik zeg: "Toen jouw mama zo oud was als jij, bracht ik haar ook altijd naar school." Ze is even stil. Vraagt dan: "Toen mijn mama een klein meisje was, had ze toen ook een papa?" "Ja natuurlijk," zeg ik. "Dat was opa Toon! Dat weet je toch wel?" Blijkbaar niet, want ze vraagt verder: "En was daar toen ook een mama bij?"  

Matthias maakt met zijn vader een fietstocht. Ze passeren een weiland met twee paarden erin. Matthias: "Dit is echt de saaiste kinderboerderij die ik ooit gezien heb."

Emma's gezin gaat op reis naar oma en opa in Terneuzen. Ze rijden hun Rijswijkse straat uit, gaan de brug over en dan klinkt het stemmetje van Maren: "Zijn we er al bijna?" 

 

Domme domme

Op de fiets, mooi weer en veel vliegjes, dus zonnebrillen op. Flinn herinnert zich een vorige fietstocht: "Toen had ik ook een zonnebril op, maar jij niet, hè mama, jij had toen gewoon blote ogen!"

We rijden langs een wei met schapen. "Kijk mama, een schapenwei."
We rijden langs een wei met koeien. "Kijk mama, een koeienwei."
We rijden langs een wei met paarden. "Kijk mama, een paardenwei."
We rijden langs een wei met vogels. "Kijk mama, een vogelwei, maar die kunnen ontsnappen, want het hek staat open!"

Muzikaal mopje

Pien mocht met haar klas naar een muzikale voorstelling, 'Alles in de wind'. Uiteraard werd voor het vervoer van de kinderen wel gerekend op rijdende ouders. Ik zag mijn kans schoon en meldde mij aan als chauffeur met medenemen van Flinn, onder het mom dat ik voor hem geen oppas kon vinden. Gratis voorstelling ter compensatie van de benzinekosten.
Het verhaal over een koning die schipbreuk leed en zijn koningin moest missen door het waaien van de verschillende winden was abstract en summier - zo af en toe had ik zelfs moeite het te volgen. Pien had er dan ook niet veel van begrepen - "de koning ging naar het strand en de koningin bleef thuis" - maar de muzikale ondersteuning was leuk.
Na afloop werd de kinderen gevraagd of ze wisten hoe de verschillende instrumenten heten. De dwarsfluit kende iedereen, de klarinet was onbekender, en alleen Pien wist dat Marleen (!) de hobo en althobo bespeelde. De basklarinet kende niemand, al stak Flinn enthousiast zijn vinger op toen de actrice de kinderen aanmoedigde de vinger op te steken als ze het antwoord wisten.
Op weg naar huis vroeg ik Flinn wat hij het mooiste instrument in de voorstelling had gevonden. "De contrabas, want dat is zo'n moeilijk woord!" Toen ik hem eraan herinnerde dat er geen contrabas in voorkwam, paste hij zijn antwoord aan: "De basknarilet!"

Domme dommes

Flinn vertelt op het kinderdagverblijf aan Diana dat hij vanavond naar Apie en Amie mag. "Daar gaan we eten, maar we blijven niet slapen. Het kan tenslotte niet iedere dag feest zijn!"
Als ik hem kom ophalen, vertel ik hem dat het vandaag wel degelijk feest is: we gaan naar Apa en Ama én blijven daar slapen. Blij springt hij achterop de fiets. Bij binnenkomst op de Laan roept hij enthousiast: "Ama, het is feest!"
 "Jazeker," bevestigt Marleen, "er staan bloemen in de kamer, want Jeroen heeft een baan!"
Terwijl Flinn zijn jas uit doet en de kamer in loopt, vertelt Marleen dat Jeroens detachering bij de Provincie Groningen vanuit DLG heeft geresulteerd in een vaste baan bij de Provincie (proficiat, Jeroen!). Al keuvelend lopen we de kamer in waar Flinn naarstig alle kastdeurtjes open trekt.
"Wat zoek je Flinn?"
"De baan van Jeroen!"

Uit verschillende reacties is gebleken dat enkelen in de familie een sterk vermoeden hebben met betrekking tot de toekomstige carrière van Sofía. Flinn denkt er heel anders over. Hij is dol op zijn nichtje, maar heeft een andere toekomst voor haar in gedachten: "Ik wil zo graag weer een keer met mijn vriendinnetje spelen en knuffelen, want ik vind haar zo lief. Ik ben dól op Sloof-ia!"