Dommes uit den ouden doosch

 

Zomerse dommes

Matthias vertelt over een nieuwe vriend en Emma vraagt waar hij die jongen van kent.
Van school? Nee. Van voetbal? Nee, ook niet. Waar dan wel van?” 
Matthias, geïrriteerd: “Nou gewoon, van de wereld!”

Maren: “Marte brengde mij.
Emma: “Brengde?”
Maren: “Oh, hihi, brong!”

Milo: “Ik denk dat ik later wel héél rijk word. Eén: ik word wedstrijdzwemmer!
Twee: ik word pianist. En drie: Ik word professioneel hockeyer!”
Sofía: “Jeetje, Milo, ik denk dat jij een burn-out krijgt!”
Milo: “Ik zie nu al de wereld hoe ik later die drie dingen ben!”

Matthias herziet zijn toekomst regelmatig. Soldaat, geschiedenisleraar en watertaxichauffeur, zijn al enige tijd uit de gratie: tegenwoordig wil hij politieagent worden! ("Moet je daarvoor goed zijn in begrijpend lezen?") Hij heeft alvast het rescue-gen: zo trommelde hij zijn hele klas op toen hij in de vijver naast de speelplaats, een meeuw zag pikken naar een meerkoetenjong. Resultaat: meeuw weg, baby-meerkoet gered.

Ook alarmeerde hij een toevallig passerende politieagent over een onbeheerde kinderfiets bij diezelfde vijver. Hoewel het Matthias eigenlijk om de fiets te doen was, schakelde de agent in kwestie meteen de hulpdiensten in om de vijver te komen checken...! Gelukkig herkende toen een ander kind de fiets als de fiets van een klasgenootje.... Dat bleek intussen ongedeerd thuis (en kan ook al zwemmen!) 

M.T. belaagt de volkomen incompetente Belgische snotneus E. van H.

jan.1989

Ik hoop dat het stuk leesbaar is, want ik wilde ook graag ruimte geven én eer betonen aan de enige twee  mannen in onze familie die nog steeds opduiken in deze - al weer sinds jaar en dag digitale - familiekrant ! 

Iemand hinderlijk volgen, dat doet oom Michael - tegenwoordig opa geheten - al lang niet meer, maar dat betreuren wij allen zeer!

 

Adriaantje Termeer verkoopt....

 .....in juni 1778 haar hele fortuin aan vee en boerderij-inventaris. Wat zou er gebeurd zijn? Een mislukte oogst?  

Ging Adriaantje Gijsbert misschien scheiden van Peter Bruno van Esch? Kijk, dat staat er nu weer niet bij. Maar de lijst roept wel vragen op, zoals: Het gras van de weij? Zelf te maaien misschien nog?

 

En de ploeg, eegt en swingelhout? Wat hadden ze in die tijd rare dingen! En waarom een zwarte bonten koe en een zwartbonten osch? Had Adriaantje wel fatsoenlijk schoolgegaan? 

 

Ik kan wel úren naar die lijst kijken en een lieftallig Adriaantje erbij fantaseren - was het eigenlijk wel een vrouw?- maar hem in mijn archiefje bewaren, nee, dat doe ik, denk ik, toch maar niet.

 

Wie kent haar nog....?

 ......Tante Ria? Dan moet je een eind terug in het verleden, jaren zestig/zeventig, mijn middelbare schooltijd. Tante Ria, onze tante uit Den Bosch, die je in deze tijd single zou noemen. 

Tante Ria was een soort beroeps-single. Ze had er zelfs een stichting voor opgericht LosVast genaamd. Ze kwam heel vaak bij ons op bezoek, want ze was dol op papa/opa Janus, omdat die wel eens wat voor haar gedaan had, ergens voorzitter van worden of zo, maar een beetje in de huiskamer komen zitten als ze weer eens totáál onverwacht bij ons op bezoek kwam, met dat schoothondje van haar op haar, juist, schoot, dát was er dan weer niet bij.....  

Mama/Nanan sprong van schrik zelfs een keer zomaar ineens op de fiets om boodschappen te gaan doen, juist toen ik, arme argeloze, de grote gevreesde had binnengelaten en tante Ria's harde lach al door het huis stuiterde. 

Vól was ze van haar LosVaststichting voor alleenstaanden..... Wij daarentegen draaiden de radio uit als ze weer eens ergens op een zender reclame kwam maken, ocharm. En Adrienne, eeuwige alleenstaande had het meest van haar te lijden. En laat die nu juist, of all people, een reclameplaat van LosVast in haar archief hebben opgeslagen.....

Ik weet het, amper leesbaar, maar het zijn 23 tips in het genre van: Zorg dat je altijd een koffer hebt klaarstaan voor het geval je plotseling in het ziekenhuis moet te worden opgenomen..... 

Arme tante Ria, maar ik heb vandaag tenminste weer even aan haar gedacht....

Dommes uit Zuid-Holland

In Rijswijk wordt aan tafel met oma en opa erbij gesproken over verjaardagen - Loesje zal de volgende dag jarig zijn. Emma komt er ter plekke achter dat Toon de juiste datum van háár verjaardag niet weet. Ik stel haar gerust, hij weet de mijne ook niet. 
Opa’s vergeetachtigheid komt Sofia ter ore. Zij zegt tegen haar moeder: “Ik vind het heel logisch dat opa jouw verjaardag wél weet. Jij bent ook zijn oudste dierbaarste kind!”

Maren: “Mama, als we naar boven gaan, kunnen we dan eerst even de weekplanning doornemen?” Emma bekijkt de planning die Maren op een briefje heeft geschreven. Emma: “Maar je hebt school overal weggelaten!” Maren: “Ja, want dat is niet super belangrijk.”

Sofía: “Ik noem mijn kind ‘Lana’. Maar dat ligt ook aan wat mijn man of donor wil...”

Miguel: “Waar ben je gisteren tegen ingeënt, Maren?”
Maren: “Nou, tegen de Rode Hond. En Hoestkink.”

Camilo vertelt aan tafel uitgebreid over een nieuwe klasgenoot. Bij het toetje schiet hem nog iets te binnen. “O ja, de nieuwe jongen in mijn klas is getint!”

Sofía: “Hé mam, leuke wodkaglaasjes!” (nieuwe eierdoppen)

Rond Miguels verjaardag gaat de familie weer eens naar opa en oma in Terneuzen. Onderweg ziet Maren de kaart van Zuid Beveland op de TomTom: “Huh? Zijn we in Afrika?”

De auto passeert grote stukken grasland met schapen erop. Matthias: “Wow, wat een enorme leefruimte hebben die schapen!” Maren: “Fijn toch?” Hij: “Nou, we hebben wel  een groot woningtekort!”

Matthias, ‘s middags: “Papa, ik heb een vraag. Heb je tot nu toe een leuke verjaardag gehad?”

Emma twijfelt over een bezoekje aan de zojuist aan haar knie geopereerde oma Beppie. Het is misschien te druk voor haar. Matthias: “Ja, zeg, als Milo de hele middag op bezoek komt, dan begrijp ik het. Maar ik kan mij heel goed gedragen!”

In de auto op weg naar een zondagmiddagvisite, passeert het gezin het ADO-stadion, waar Matthias op uitnodiging van een vriendje, onlangs zijn eerste echte voetbalwedstrijd heeft bijgewoond. Hij vertelt hoe druk het daar toen was. “En toen de wedstrijd voorbij was, liepen er zóveel mensen achter elkaar naar buiten!” 
Maren: “In de polonaise?”

Sofía: “Mam! In die jurk ben je net 20! Ga maar effe showen, zo trek je papa meer naar je toe...!”

Op de playlist van Matthias komt, naar Emma’s smaak, een ordinair lied voor. Emma geeft een blijk van afkeuring. Maren: “Mama, ik denk niet dat jij een beter lied kan maken!"

Matthias is in de Dom van Aken en onder de indruk van het gebouw: “Maren, besef, tachtigduizend jaar geleden hebben mensen dit met hun handen gemaakt!"

Milo: “Ik heb vandaag iets geleerd over die stukjes van Nederland, hoe heet dat ook al weer?” (provincies)

Matthias: “Mama! Op Koningsdag zag ik ook een stand van de scouting in onze wijk!” Emma: “Oh leuk! Heb je even een praatje met ze gemaakt?” Hij: “Nee, ik heb wel limonade aan ze verkocht!”

Na een lang weekend in de Efteling met de familie, stopt Emma op maandagavond Maren in. Ze vraagt: “Hebben jouw vriendinnen dit weekend ook wat leuks gedaan?
Maren: “Oh, ze hebben gewoon geleefd...”

Sofía: “Hoe word je eigenlijk zo lang voor basketbal?”

Sofía heeft na het behalen van haar fietspraktijkexamen, als laatste van haar klas een mobiele telefoon gekregen. Ze is er heel blij mee, en na 1 dag concludeert ze: “Met mijn telefoon is het alsof ik een nieuwe wereld in stap waarin ik iedereen altijd bij me heb!”

Milo, aan tafel, klaar voor de maaltijd: “Ik ben zó blij dat ik leef!”

Uit den ouden Termeerschen doos......

De vele verhuisdozen vol mappen met oude brieven, rekeningen, kindertekeningen, Sinterklaasverzen, stamboomaangelegenheden, doodsprentjes en andere spullen die mijn oudste zus bewarenswaardig heeft geacht, zijn door Marleen, Mike en mij naar onze huizen gesleept, om te kijken of wij er nog iets bewarenswaardig in zouden aantreffen. 

Van mijn broer hebben jullie zoals gewoonlijk niets te verwachten. Ik heb een foto van hem ontvangen die laat zien hoe al zijn dozen een plek in zijn rommelkelder hebben gekregen. Van Marleen heb ik helemaal niets meer vernomen. Of zij is in de rommel omgekomen, het kan ook zijn dat zij, naar het voorbeeld van Colombiaanse drugslabs, ze ergens in de natuur heeft gedumpt. Even opletten dus langs de A2 van Boxtel naar Maastricht. 

Ik vrees dat jullie het zoals gewoonlijk weer van mij moeten hebben. Ik heb intussen 2 van mijn 3 propvolle dozen doorgenomen, van de inhoud daarvan heb ik 90% aan de Goudse papierbak toevertrouwd, dus dat ruimt mooi op. Zo hier en daar heb ik er iets uitgehaald, en daar wilde ik jullie dan nog 1 keer van laten genieten door het op deze plek nog éénmaal te publiceren. Daarna kan dat ook weg.

Zijn jullie bang dat je andere keuzes gemaakt zou hebben? Helaas! Te laat Arie!

Hier een brief uit 1977 van mama / Nanan naar de VPRO-gids, die haar lezers had verzocht om herinneringen aan oude smartlapfilms. Het is haar inzending over de smartlap Brief Encounter, die ze in haar tienertijd had gezien met haar toenmalige vriendje, Freddy Cheese, a real Cockney (plat-Londens spreker)

Stupid stupids

Flinn spreekt tegenwoordig vloeibaar Engels: "My brain is so big, you can see him in space!"
Als we gaan eten: "All the people on the teefol!!"
Als de kat voor het raam naar vogeltjes ligt te loeren: "In a minute, she is going to jump through the window and then she's going to flikker on her face!"

Uiteraard zorgen wij rond Pasen voor een goede, Bijbelse opvoeding. We luisteren naar de Mattheüs Passion in de hertaling van Jan Rot. Flinn luistert aandachtig. Als Jesus zingt'drink van mijn bloed', merkt hij op: "Maar goed dat hij geen bloedvergiftiging had, anders was nu iedereen dood."

Neeltje wil iets vragen, maar loopt een beetje vast: "Mama, hoe kan het eigenlijk dat als een lawarm... lauwwarm... walr..." Ik vraag haar om eerst de zin af te maken, zodat ik misschien uit de context kan opmaken welk woord ze zoekt.
"Mama, hoe kan het eigenlijk dat - en nou komt dus dat moeilijke woord - lawarm gaat dat ze het kunnen horen?" Ze bedoelt een auto-alarm.

Pien hangt op de bank, starend op haar telefoon, dopjes in d'r oren met bijbehorende pubermuziek. Er is een moederdagreclame op tv: "Mijn moeder is..." Pien, zonder aarzelen en zonder op te kijken: "Oud!"

Ik word geïnterviewd door een student over chatGPT en het gevolg ervan op het ontwerpen van toetsen. Peter vraagt me 's avonds hoe het interiew gegaan is. "Ging goed! Ik was behoorlijk onder de indruk. Niet zozeer van de vragen van de student, maar vooral van mijn eigen antwoorden!"

Ik heb als toetsdeskundige een rolletje in een onderwijsfilmpje van een collega. Ze willen ook wat b-roll footage opnemen: mensen die door een gang lopen, mensen die staan te praten, mensen die elkaar iets uitleggen - allemaal doen alsof. Daar ben ik buitengewoon goed in. Ik beweeg een beetje met m'n handen, wijs wat aan, en zeg: "geen student die er wat van snapt of er wat van leert, maar dat doet er niet toe, als ze maar betalen."

"Prima," zegt de cameraman, "nu nog een keertje en bedenk dat sommige mensen kunnen liplezen..."

Sophia 12-04-2023 3500gr

Alles goed met moeder en kind. 

Zoals jullie kunnen zien, twee druppels haar opa!

Encore, van zojuist

Elsa goes to sleep.
Erik: "I love you as much as the universe is large!"
Elsa: "Same!"
We smile at each other in the darkness...
Elsa: "... Times two!"

Aiden is beginning to shine...

Aiden: "It is fair between boys and girls, because girls have big nipples and boys have to go to the army!"

Erik: "I have 30 candies and 10 people, what do they each get?"
Elsa: "Diabetes!"
I was stunned and asked her how she came up with that answer. Elsa quickly explained that she had heard it in a youtube video.

We are at a restaurant that is showing a very elaborate diorama of gingerbread houses decorated with candies, with some small puppet-like characters and a train. Aiden reads the large sign out loud:

THIS IS FOR ALL OUR ENJOYMENT, PLEASE DO NOT TOUCH OR REMOVE THE CHARACTERS.

He then turns to me and says, "that means we can take the train out!"

We walk past this burger place:

Aiden smiles, "Only papa and I can eat here, 'cause we are mans."

Elsa, to Aiden: "It is called interest."
Aiden: "But what is that? Is it that they are so interested in money, they collect the interest?"

It's a dull day. We're in the middle of the city. There's a dreary looking palm-tree.
Aiden, enthusiastically: "Look at all the palm trees, it's like we're on an island!"

Katelyn: "So, for example a question like are zoos good or bad?"
Elsa: "Duh! Okay, zoos is not good."
Katelyn: "It is about how you use argumentation."
Elsa: "Sigh, but zoos is nothing. It's just not real, so it is a daft question."
Katelyn: "Please, try be a bit more serious and make an effort."
Elsa: "Okay then; it is a myth. Zoos doesn't exist. It is not real. I just don't know what else to say: Zoos... Poof!" She gestures in the air with her hands.
Erik: "Ah, she is talking about Zeus."

Elsa and Aiden are watching a Netflix series about historical figures. The voice-over explains that "it is obvious that the leader of the Mongolian Empire never really appeared on a game-show."
Elsa turns to Aiden and asks, "Aiden, do you know what that is?"
Aiden looks blank. Elsa elaborates: "Shall I explain what a game-show is?"

During dinner we talk about Essche Heike being for sale. I explain that despite the many memories, we would not want to buy the place. Katelyn tells the kids: "We'd have to break down and rebuild the entire house!"
I add, "yeah, building a house in the Netherlands is terrible, you need an architect and a structural engineer, and approvals from..."
Aiden interjects: "And a cement truck!"
Elsa: "Wah, building a house is so much easier in Minecraft!"

Dinnertime. Elsa suddenly looks at me very seriously: "Papa, your cooking skills are getting better everyday!" 🙄

Elsa shows Aiden her computer skills: "Look Aiden, I command C'ed it, so now I can command V it anytime!"

Aiden: "Sunday it's always hot, because it has the word sun in it."

Aiden talks to me using Katelyn's mobile phone: "Papa, now I know your full name: it is Erik HP!"

"If I owned a shop," explains Aiden, "then I would never allow people to pay with those cards, because then you never earn any money!"

Help!

Sinds twee weken zit onze jongste kleinzoon op pianoles. Zijn zus zat er al op, twee of drie jaar zoiets, en zijn Rijswijkse nichtje anderhalf jaar. Wij komen 1x per week in beide huizen en beide jongedames hebben wij thuis nog nimmer horen spelen. Hun moeders beamen dat, ze spelen alleen op de les. 

Nu is meneertje aan de beurt. Hij pakt het iets anders aan. Na de eerste les speelde hij al vele malen per dag. Na de tweede les kende hij zijn stuk al zodanig uit het hoofd, dat hij zelf maar wat variaties aanbracht: spelen met naar links kijken, spelen en naar rechts kijken, spelen met de ogen dicht en spelen met handschoenen aan....

De familie vond het heel aandoenlijk allemaal. Vele foto's en filmpjes werden van de kleine pianist gemaakt. Maar een stuk dertig keer per dag hetzelfde stuk voor je kiezen krijgen, dat eist toch zijn tol. Ineens betrap je jezelf erop dat je iets aan het neuriën bent, ach verdomd, dat is dat pianostuk van Milo. 

Zelfs hij zoekt nu naar meer variatie. Andere octaven, tussentijds een stukje rondwandwandelen, diverse mogelijkheden worden uitgeprobeerd. Maar ja, het blijft datzelfde stuk hè...

Daarom gunnen we het jullie ook. Gewoon zestig keer afspelen, dan weet je wat zijn huisgenoten voor de kiezen krijgen.... Dus: neuriet allen mee!

Jeppe is erbij

Voor wie nog niks te doen heeft op zondag 23 april: Jeppe doet mee met de Carmina Burana.

https://www.tivolivredenburg.nl/agenda/carmina-burana-23-04-2023/

Voor wie wel al iets te doen heeft op 23 april: radio 4 maakt opnames.

VT Wonen

Sascha en Julia zijn druk bezig met de inrichting van hun nieuwe huis. Julia (en ik) houden van goedkope kringloopromantiek, Sascha is liefhebber van dure nieuw-en-strak (Duitser). Hij gaat voor inspiratie graag te rade in VT Wonen, een tijdschrift vol zogenaamde "woonideeën". 

Het format voor de content: neem een huis van 2 à 3 miljoen, doe daar alle nieuwe hebbedingetjes van de Leen Bakker, de Kwantum en de Ikea in en maak daar dan aantrekkelijke foto's van. Zie boven: op zo'n zitbank zie je jezelf toch meteen neerploffen? Inclusief nonchalant neergeworpen dekentje van Boutique Anique à €87,99. Want in de bijschriften zie je meteen waar al dat moois verkrijgbaar is met de mooie prijzen er meteen bij. 

We kunnen praten wat we willen, maar als het niet in VT Wonen staat... tsja, dan komt het er bij Sascha niet in. Om Sascha wat meer de "goede richting" in te "nudgen" heb ik voor hem een dus maar een "special" gemaakt....

Overigens gaat Julia eerst bevallen (ze is uitgeteld, elk moment nu...) en komt de verhuizing naar Ede pas half juni. 

Hè hè, daar zijn we weer!

Neeltje zit in groep drie en is daar flink aan het lezen. Ze leest alles wat los en vast zit. Zo ook het melkpak. En dan komen de vragen: "Wat ik nou niet snap: het is halfvolle melk, maar het pak zit helemaal vol?!"
Daarnaast gaat ze ook moeilijke woorden gebruiken: "Ik zette mijn bakje letterlijk en gifuurlijk in de afwasmachine. Of is het refuurlijk?"

In groep drie begint ook het tandenwisselen. Peter krijgt bij het naar bed brengen een moeilijk dilemma voor zijn kiezen: "Papa, kies maar: óf een verhaaltje, óf praten over mijn tand die uit is..."

Pien zit inmiddels in de tweede van de middelbare school. Ze leert daar bijzonder moeilijke dingen. Zo weet ze tegenwoordig wat een monotremen zijn. Wel is ze er stellig van overtuigd dat olifanten eieren leggen...

Van langer geleden, toen er een keertje sneeuw lag: de hoeveelheid sneeuw in onze eigen tuin vonden ze niet voldoende, dus gingen ze naar de buren en namen wat sneeuw mee terug.

Na een lange discussie waarbij Peter uiteindelijk aan het langste eind trekt, geef ik Pien goede raad: "Pien, trouw nooit met een man die slimmer is dan jij!"

Pien: "Je had ook kunnen stoppen na 'trouw nooit'."

Neeltje moet poepen, maar haar drol komt er niet uit: "Hij moet nog even afscheid nemen van zijn vader en zijn moeder."

Flinn is boos, heel boos: "DAT GA IK DUS MOOI NÍET DOEN, DAT GAAT DUS MOOI NÍET GEBEUREN, BEKÍJK HET ALLEMAAL MAAR!!!"

En ook van een tijdje terug: Neeltje werd verkozen (geloot) tot Prinses Carnaval van de school:

Neeltje klaagt over hoofdpijn. Ze drinkt wat in de hoop dat het daarmee overgaat. Maar ze denkt vast vooruit: "Als mijn hoofdpijn niet over gaat, mag ik dan een vitaminemolletje?"

Neeltje staat voor haar kledingkast en twijfelt... "Mama, hoe warm wordt het vandaag?"
Ik: "Lekker: een graad of 20."
Neeltje: "Onder de nul?"

Flinn zegt iets over een moskee. Jeppe lacht: "Moskee? Dat woord bestaat niet. Het is een moskeet!"

Pien heeft trompetles en wat vergeet ze? Juist, haar trompet.

Flinn ziet een heel spannende, Engelstalige film over een 'Syrische killer'!

Neeltje: "Wie is jouw schoonmoeder? En wie is dan jouw viesmoeder?"

In de paastijd komt het weer ter sprake, de gruwelijke dood van Jezus. Neeltje: "Ik weet hoe Jezus was doodgegaan: hij was aan het kruis opgehangen, met nietjes."

Het zit in de genen: Jeppe, Flinn en Neeltje zingen bij een kinderkoor. Recent gaven ze een concert samen met een jeugdkoor uit Aachen. Jeppe was ziek, maar als je goed kijkt, zie je Neeltje staan, links voor de dirigent, de middelste van de drie turquoise jurkjes vooraan, met direct daarachter Flinn (met bril).

Over lentekriebels en inbrekers

Poetin heeft wat aangericht in de voorheen warme leventjes van onze kleinkinderen. Als Maren het ’s morgens koud heeft bij het aankleden, roept Emma altijd: “Wim Hof! Denk aan Wim Hof!” - een verwijzing naar onze nationale zwemmen-in-ijswaterpropagandist. 
’s Avonds moet Maren onder een snelle douche. Zegt ze: “Nu moet ik zeker weer denken dat ik Leo Bezemer ben..."
Emma tegen mij: “Die naam klinkt niet eens als Wim Hof....”  
Ik - heb even snel gegoogeld: "Maar hij bestaat wel!"

Het was Lentekriebelweek in het Nederlandse lager-onderwijs. Menige rechtse politicus stond zich daar in ons nationale Parlement over op te winden. Toch hebben broer (10) en zus (8) uit Rijswijk het er thuis helemaal niet over gehad. Maar dan blijkt dat er toch iets bij Matthias is blijven hangen. Emma hoort hem zeggen: “Maren, als we nou allebei op niemand verliefd worden later, dan kunnen we ook met elkaar gaan wonen.”

Behalve dat zaterdagnacht de klok één uur vooruit moest, was er in Rijswijk ook ander ophef: tegen enen werd er ineens keihard op de voordeur gebonkt. Uit hun slaapkamerraam kijkend, zagen ze een auto voor het huis, lichten aan, iemand achter het stuur. De deurbonker was vanuit die positie niet te zien. Gauw naar beneden, 112 bij de hand. Bij de voordeur hoorden ze stemmen die Pools leken te spreken. Ze draaiden het slot van de voordeur open, waarna de mannen buiten wegrenden en de klaarstaande auto indoken. 

Zonder dralen rende onze dappere schoonzoon - hij heeft op dit front een reputatie te verdedigen - in nachtgoed de straat op, maar de auto scheurde al weg en zonder bril was het kentekennummer niet meer te ontcijferen. 

De volgende ochtend balt Matthias zijn vuisten na het horen van dit verhaal. "Als ik wakker was geworden, had ik tegen ze gezegd: "Heb je deze twee wel eens gevoeld?" 

En voor de verandering is het nu eens Maren die er een beeldverhaal bij  heeft gemaakt. Haar grote broer staat helemaal links al met zijn vuisten klaar. En zo te zien heeft ze ook gepoogd de nachtelijke haarcoupe van haar dappere vader goed in beeld te brengen.....

Verkiezingen en andere onderwerpen

Matthias is een weekend in Texel en constateert daar een minpuntje: “Het lijkt me niet heel chill hier te wonen. Je kan hier geen vrienden ophalen. En dat het hier overal naar koeienmest ruikt, is ook een argument!”

Milo zit het jeugdjournaal te kijken en roept ineens enthousiast: “Hé! Die gast die ken ik!” (het is koning Willem-Alexander)

Sofía hoort het bericht dat ze in april abuelo (opa) Samuel weer zullen zien. “Waarom?”
Loes: “Dan gaat hij met papa de marathon lopen.”
Zij: “Oké, prima als zo’n oud lichaam dat nog aan kan.”

Camilo houdt ervan te neuriën als hij met een spel bezig is.
Sofía: “Milo! Radiootje uit!”

Loes laat vallen dat 10 juni haar trouwdag is.
Milo: ”Hè, ga je dan elk jaar op die dag met een man trouwen?”

Camilo: “Mam, je moet dit optypen!”

Hij is een nachtje wezen logeren in Gouda. Sofía: “Ik vind het wel fijn, even zonder Milo. Even een pauze in mijn werk als zus.”

Sofía (groep 7) is naar een Open Dag van een middelbare school geweest. : “Het was wel leuk en ik heb een giro-driehoek gekregen.”

Sofía maakt op school in haar klas indruk met haar moeders wijze lessen. Tijdens kanjertraining zegt ze: “Mijn moeder zegt altijd: “Je kunt een ander niet veranderen, alleen jezelf.”

Dan is er al een tijdje dagelijks ruzie tussen Sofía en haar twee vriendinnen onderling. De juf bemoeit zich ermee. De een vertelt uitgebreid hoe ze er met haar ouders over praat. De tweede heeft ook een heel verhaal en zegt tenslotte dat haar moeder haar steunt.
Dan is Sofía aan de beurt: “Mijn moeder zegt: het hoort bij het leven!”

Sofía: “Ik zou niet in het leger willen, want soldaten kunnen later geestelijke problemen krijgen...”

Milo: “Ik wil sparen voor een Nintendo. Die kan ik dan zelf kopen van mijn eigen geldzak!”

In het kader van: maak aardrijkskunde zichtbaar, gaan de Ypers dit keer een weekendje naar de Veluwe. Als ze de straat van het hotel inrijden, zegt Sofía teleurgesteld: “Mam, dat meen je niet, is dit ons hotel? Geen lekker hoge flat? Of op z'n minst een paar verdiepingen?”
Milo: “Dit lijkt net een school...”

Maar er hangt dan toch wel iets moois aan de muur.... Milo: “Mam, ik zag beneden een herten... eh... bot!” Loes: “Een ge.....?” Hij: “Ge...bit!”

“Milo, waar ga je vannacht over dromen?” Hij: “Dat ik ga studeren later over krachten en moleculen!”

Sofía: “Op welke partij stem jij? Ik stem op Links Groen!”
Oma B heeft intussen voor de zoveelste keer op de Partij van de Aardbei gestemd.....

Babbels

Milo is een paar dagen behoorlijk bokkig. Sofía: “Wat is er met Milo aan de hand? Ík zou hier toch de puber moeten worden?”

Sofía: “Ik wil later een groot huis met een verdieping voor jou en papa en de graffen van opa en oma.”

Matthias: “Mama, ik wil graag een keer naar het museum waar ik de tong van Johan de Witt kan zien.”

Maren ligt al in bed, maar heeft nog een heleboel vragen. Welke dan? “Nou, waarom heet een kapper een kapper? Hij knipt je haren, dus waarom geen knipper? En waarom heet een trap een trap? Je loopt erover, dus waarom geen loper? En een krop sla. Die eet je. Waarom heet-ie dan geen eet?”

Sofía roept verbaasd: “Hé, ik denk dat mijn schoenen kleiner zijn geworden!”

Een grote vogel vliegt over. Matthias: “Wow! Zag je die aalschooier?”

Maren vertelt aan tafel over ontdekkingsreiziger James Cook. “Hij had 5 zussen. Eentje heette Merrie.”

Oekraïne is even uit de gratie. Matthias: “Mam, ik ga de beeldenstorm tekenen.”

Nog even...

 

1 April! Dat is de uitreken-datum, maar zelf denkt ze dat het wat later gaat worden. Je ziet haar hier mooi opgemaakt, want ze is alvast video's aan het opnemen voor als straks de baby er is. Dan kunnen haar medewerkers haar leerlingen blijven bedienen terwijl ze zelf even van het grid is. Geen zorgen, de zwangerschapsbroek komt niet in beeld. Alles gaat voorspoedig, de baby groeit goed en laat zich zo nu en dan  al flink gelden. En ze hebben samen alvast een keer covid doorgemaakt, dus de baby komt straks gewapend met anti-stoffen de wereld in. Wat het gaat worden weet ik wel (Julia versprak zich), maar horen jullie later wel. De naam weet ik uiteraard nog niet, maar ik reken op Michael/Michaela of Michel/Michelle. Mickey? Hm. 

Kleine kletsers

In de kerstvakantie zijn de Ypers een weekje naar Madrid geweest, om daar de familie uit Colombia te ontmoeten. Ze nemen een taxi van het vliegveld naar het hotel, Sofía kijkt door het raampje. “Mam, is hier ook ergens een Hema?”

In het hotel, Loes: “Milo, niet met je handen op de vloer.”
“Maar de vloer is hier schoon, het is vier sterren!”

Sofía mist Nederland. “De volgende keer ga ik op mijn klompen met een boerenjurk aan, met tulpen en een stuk kaas in mijn hand op vakantie. Dan hoef ik Nederland niet te missen!”

Milo’s Colombiaanse abuelo heet Samuel, een naam die uitgesproken wordt als Sam-wél, accent op de tweede lettergreep. Milo maakt daar Sjamél van. Dat leidt tot een helemaal  zelfbedachte woordgrap: “Als opa Toon abuelo ziet, dan rent hij snel weg, want hij ziet Sjamelk!”

Sofía speelt schooltje met haar poppen: “Jullie krijgen extra uitleg, omdat jullie slechte cijfers hadden! Door deze uitleg gaan jullie zevens, achten, negens en tienes halen!”

Camilo: “Ik word later denk ik net zo lang als papa. Dat vind ik een leuke maat!”

Sofía: “Is …. slim? Echt? Hij leek me een beetje een Hollandse domoor. Je weet wel, van de kaas-en-bier-emo...”

Sofía praat met mama over de vele ruzies in haar klas de laatste tijd. Nu niet alleen tussen de jongens, maar ook de meisjes.
Loes: “Misschien heeft onzekerheid er ook wel iets mee te maken.
Sofía: “Jazeker, iedereen is onzeker, dat komt door de inflatie!”

Milo zit op hockey, maar dat is nog goed uitkijken! “Ik heb iemand geslogen met mijn stick!”

Sofía - een moeilijke eter - maakt zich zorgen over een kinderfeestje waarvoor ze is uitgenodigd. “Het feestje is bingo spelen en pizza’s bakken, dus ik denk dat die pizza’s wel een grote rol gaan spelen...”

Camilo bekijkt zijn klassefoto en wijst dan twee kinderen aan: “Dat zijn mondsnoteters!”

Sofía: ”Ik ben gewoon een kind die...”
Loes: “dat....”
Sofía: ”Ik ben gewoon dat kind die...”

Camilo speelt het spel Roblox op zijn I-pad met twee tegenstanders die ergens op een andere I-Pad spelen. Loes vraagt wie de anderen zijn. Hij: “Eentje ken ik helemaal niet en de andere ken ik wel.” Loes: “Wie is dat dan?” “Sofía.”

Een lang sluimerende kwestie wordt kordaat opgelost. Sofía: ”Ik heb besloten dat ik nog geen gaatjes neem, omdat ik de verantwoordelijkheid te veel vind!”