Dommes uit Zuid-Holland

 

Loesje zegt iets in het Engels tegen Esteban. Sofía: “Mother, that is for him nice. I understand everything!”

Neef en nicht uit Rijswijk komen spelen in Yp. Sofía zegt later tegen haar moeder: “Ik heb even goed met Matthias overlegd. Het leek wel een volwassen gesprekje.”

Loes zelf gaat een eindje wandelen met buurvrouwen. Als ze weer thuis komt, zittten de kinderen binnen op de bank TV te kijken. Milo: “Mam, er was net iets ergs, er kwamen bijna kidnappers op me af, je weet wel, Nike-jongens in het zwart!” Loes: “En wat deed je toen?” Hij: “Ik liep weg!”

Sofía, ernstig: “Ik denk dat we nu met deze donkere dagen moeten afspreken dat we vóór het donker binnen zijn.” Loes: “Hoe laat was Milo thuis dan?” Sofía: “Oh, om 5 uur, maar ik bedoelde het eigenlijk voor jou!” 

Sofía klaagt dat ze voor zoveel dingen bang is en Loes zegt: “Iedereen heeft wel wat. Milo hier is bijvoorbeeld vaker boos.” De laatste reageert meteen: “Hey guys, ik zit er wel gewoon bij hè....” 

Milo en mama kijken wolken en praten over van alles. Milo heeft een wens: “Dat mama, papa, Sofía eeuwig leven met ik.”

Moeder en zoon praten over verschillende soorten kanker. Loes legt uit: "Huidkanker komt bijvoorbeeld van teveel zon. Longkanker komt van roken. Borstkanker is minder erg, als je er snel bij bent." 
Milo, bezorgd: “Wonen we dicht bij het ziekenhuis?” 

Loes: “” Het leven van papa is makkelijk: boodschappen sjouwen, de wasmand...”
Sofía: “Maar mam, heeft papa óoit in zijn leven een wasmand gedragen?”

En natuurlijk nog twee van Maren. Die komt met Miguel terug van de dansles. Er was een familiemidddag geweest waar ouders en broers/zussen werden aangemoedigd om mee te dansen. Velen hadden dat gedaan, maar Miguel was aan de kant blijven staan. 
Emma: "Vond je dat jammer?"
Maren: "Nee, eigenlijk niet. Dan zou ik mij denk ik heel erg hebben geschaamd..."

Maren: “Mama, had Adrienne nou dementie of oldtimer?”
(Alzheimer)

Marenita's

Maren: “Mama, Matthias loopt op zijn badslippers buiten!”
Emma: “Wat vind jij daarvan?” 
Zij: “Ik vind dat beschamend!”

Emma brengt Maren naar bed. Die vertelt over de les maatschappijleer van vandaag. Ze hadden  gesproken over godsdiensten en sommige kinderen waren gedoopt. Dat vond Maren heel interessant.
Zij: “Hebben wij ook zoiets heel bijzonders?”
Emma: “Jazeker, jullie hebben een donor, dat kan zeker niet iedereen zeggen.”
Ze is even stil. Dan heeft ze iets nóg interessanters ontdekt: “Én wij zaten op een rekencursus!”

Winters weer in Nederland en Maren zegt: “Ik wil lopend naar school! Over het snijs!”
“Snijs?”
“Sneeuwig ijs, mama.”

Geen dommes meer in de familie?

Is het genre nu eindelijk ter ziele, met het opgroeien van de kleintjes her en der? Sophia, wil jij dan eens gauw voortmaken!

Maren levert gelukkig nog. Ze oefent met Emma haar boekbespreking. Maren: “Het boek is geschreven in 1973.” Ze is even stil. Dan: “Bestond de Grondwet toen al?”

Moeder en dochter discussiëren over het boek. Maren: “Ik moet dit ook met oma doen. Die heeft een boek geschreven. Die heeft er verstand van!”

Ze kan er niet over ophouden. Nu tegen haar vriendinnen op weg naar een feestje: “Mijn opa schrijft een boek. Over het studentenleven.” Na een correctie van Emma vervolgt ze: “Maar oma schrijft wel gewone boeken.” Vriendin: “Oh, dus die kan je in de Bruna kopen?”

 

Op de Woensdagen kwam A3n naar Rosmalen om ons op te vangen in de namiddag. Het is één van mijn oudste herinneringen. Ze maakte tosti's voor lunch. Ik zat op de kleuterschool en zal vijf of zes geweest zijn. Petra een jaar of drie ouder.

Vijftien jaar later speelde ik gitaar in een bandje. Zomaar opeens stuurde A3n me een foto per post (wellicht met de krant).

"Flowers in a Green Field," she wrote. It was the name of the band, and the lyrics of one of our songs! It was so very appropriate. The photo is taken in Rosmalen's backyard. Possibly shot on one of those Wednesday afternoons.

On the first of June 2022, I spent one more Wednesday with A3n. It was a lovely, warm June day in Boxtel. We walked with Hera in the park, we chatted about this and that, and Aiden and Elsa made pencil drawings with A3n. All of us had such a wonderful time.

A few weeks after our visit, A3n told 'sMam how much she had enjoyed that day, and how "the boy had been cheeky, and the girl really sweet." It was so touching that A3n remembered that day, despite her memory trouble.

Aiden was six at the time, Elsa eight. Perhaps we did not eat tosti's, but reflecting back, I feel we somehow made a nice, full circle.

Tip van de week

Ik kreeg een cadeautje van Julia en Sascha, een antieke plafondlamp. Ze weten dat ik van ouwe troep houd: meestal mooier dan de doorsnee Ikea, altijd kwalitatief beter en vaak uniek. Hoe de lamp er oorspronkelijk uitzag, heb ik niet op foto, maar wel hoe hij eruit zag nadat ik hem krap twee minuten in bezit had...

  

Je ziet dat hij wat grauw glas had, maar een mooi metalen randje. Balen... Want vindt maar eens een antieke glasplaat met een diameter van een random 47cm. En áls je die al vindt, dan zit ie vast in een ándere antieke lamp, die je dan weer moet afbreken om deze te kunnen herstellen etc. etc.. Da's zelfs voor deze ervaren kringloper dus echt zoeken naar een speld in de hooiberg.

Vroeger deed ik dan dit schietgebedje: "Heilige Antonius, goede vrind, help dat ik mijn ... (glasplaat) vind". Dat hielp altijd. Ik heb het waarschijnlijk zó vaak gebeden, dat deze heilige op mijn schouder moet hebben gezeten, bij mijn bezoek aan de eerste de beste zoeklocatie:

Perféct passend, een losse 47cm diameter glasplaat, alsof ie daar voor mij klaargelegd was. Is dat mazzel of voorzienigheid? De lamp is er ook nog eens wat frisser op geworden. Mijn tip voor deze week is dan ook: laat eens iets vaker uit handen vallen!

Voor €3,- maar die vraag ik nog aan Julia en Sascha terug, want het was toch een cadeautje? 

Dummer dummer

 Agnes: "Het is wat."

Sascha: "Wat is het dan?" 

Ik: "Ik ben niet helemaal 100%."

Sascha: "Ik ben ook niet lekker, er gaat vast iets omheen!"

Sascha weet bijna zeker op welke dagen hij na zijn verlof gaat werken: "Heb alleen nog de meening van de bas nodig."

Meneer Sukkel gevonden!

BBC News - New tech boosts Dutch drive for sustainable farming

https://www.bbc.co.uk/news/business-66461769

"We know that crop diversity works," says Mr Sukkel

Deze man heet werkelijk meneer sukkel!

De BBC heeft hem niet gevraagd of de Poll nog terug komt op de blog. Hoewel we dan waarschijnlijk slechts 3 stemmen zien.

Dummer dummer van Sascha

 Sascha (Julia's integrerende Deutscher, zijn Nederlands heeft zo zijn lacunes...)  belt de garage hoe laat hij de auto kan ophalen: "De auto is klaar om een uur of vier "

"Wat?"

"Een uur of vier"

Sascha legt boos de hoorn erop. 

"Dat kan toch niet, hij blijft maar een uur óf vier zeggen...hoe weet ik nu hoe laat ik er moet zijn, om één uur of om vier uur??"

Sophia was net geboren.. "En hoe gaat het met jullie en de baby ?" 

Sascha teleurgesteld: "Ik moest van Julia in de gaskamer slapen " (Gastenkamer.)

De WhatsApp-chat gaat over eten...

Bedenk Duits: "fressen". 

Overigens zou ik dit ook vrezen 😱, maar dit terzijde.

Sascha's grootste fan, hij krijgt veruit de meeste lachjes:

Terechtstelling

Emma heeft ontdekt dat de ouders van een van Marens beste vriendinnen, uit elkaar zijn en dat het meisje al járen bij haar vader en zijn vriendin woont. Ze vraagt Maren bij het tandenpoetsen of het meisje de vriendin van haar vader aardig vindt.
Maren: “Geen idee mam, ik hoef toch niet élk detail van haar leven te weten?

Sofía vindt het maar niks dat buren verderop een Delftse student in huis gaan nemen. “Het kan helemaal misgaan met die student. Hij kan wapens bij zich hebben. Hij kan dronken vrienden hebben.”

Sofía: “Niet klagen over je ouders! Het zijn prachtige opvoeders!”

Sofía: “Oma, waarom ben je op dieet?” 
“Omdat ik graag gezond wil zijn.”
Sofía: “Zodat je gezond kan sterven?”

Loes vraagt Sofía of ze volgend jaar een keer een weekendje weg wil, met z’n tweetjes, of met z’n vieren met het hele gezin. Sofía: “Het ligt eraan of mijn pubergedrag erger wordt volgend jaar, en ik echt niet meer met mijn kleine broertje wil.”

Camilo: “Deze hond is goed getamd!”
              “Er zijn salamanders die heel durfbaar zijn!”
              "Indrukwekkelend!"  

Milo roept geschrokken vanuit zijn bed: “Mam! Wat was dat?”
Loes: “Ik snoot mijn neus!”
Hij: “Oh gelukkig! Ik dacht dat iemand je ging wurgen!”

Sofía: “Ik word echt nooit zwanger! Ik adopteer wel iets!”

Sofía past een zomerjurkje in een winkel. Het is heel kort en er hoort een tasje bij met gouden schakelkoord. Zegt ze: “Ik vind het wel leuk, maar ik weet niet zeker of ik wel de persoon ben voor dit soort jurkjes...”

Ze zitten al twee dagen in de auto op weg naar Italië. Het is al een hele tijd stil, dan zegt Milo opeens, een beetje geschrokken: “Jongens, gaan we ook terug met de auto?”

Daarna, in diezelfde auto, Milo: “Jongens, jullie kunnen later een boom of een bloem worden, hè?” Loesje: “Hmm?” Hij: “Nou, als jullie dood zijn dan kunnen jullie verbrand worden en dan kunnen wij jullie as uitstrooien en dan komen jullie dus terug als boom of bloem...”

Sofía: “Het heet niet voor niks Buienrader, ze raden gewoon maar wat...”

Sofía tegen haar ouders: “Ik vind jullie een mooi stel, vooral omdat jullie er zo verzorgd uitzien op dit moment.” 

Loesje vertelt Sofía onderweg naar Verona het verhaal van Romeo en Julia. Sofía: “Een verboden liefde is wél spannend.” Ze denkt even na. “Mam, hoe zou jij het vinden als ik verliefd werd op de zoon van die irritante collega van je?”

Er is ouderwets veel met de playmobiel gespeeld, de afgelopen zomervakantie, en ook nu de school weer is begonnen en iedereen eigenlijk weer op tijd naar bed moet.
Als Emma aankondigt dat het tandenpoetstijd is, roept Matthias: "Maar we moeten de onthoofding nog spelen!

 

Aiden Biden Ciden

Aiden: "That man has the wrong first letter." (Biden)

Aiden has a day of home based learning. He has to do a computer assignment...

In disbelief he says, "I can't believe there are so few animals in this zoo!"

Elsa: "Mama, you're such a noob when it comes to Minecraft."
Katelyn: "Yes. I'm so noob I'm the goddess of Noob!"

Aiden asks, "Where are we going?"
Then he looks at the swimming trunks he's wearing and says, "Oh yeah huh, we're going swimming!"

Aiden: "Darius' dad is rich, because he has a thousand dollars."

Bye!!!

Vakantiedommes

De lange reis naar Italië is begonnen. Milo kijkt uit het autoraampje naar het Limburgse landschap dat voorbij schuift. “Ik wist niet dat Delft zulke heuvels had!” Loes: “Delft?” Hij: “Oh sorry. Ik bedoelde Drente!”

Matthias, wachtend bij een laadpaal, op een verlaten Aire vol vrachtwagens en wc-papier, in volle ernst met een glimlach op zijn gezicht: “Mam, ik sta écht te genieten!”

Matthias, na een boottochtje over het Gardameer: “Het grootste avontuur van vandaag was dat papa het tankstationhaventje in  moest varen, zonder andere boten te raken én ons niet al te veel scheldwoorden te leren...!”

In Italië is ook aandacht voor de dagelijkse ochtendgymnastiek:

Op weg naar het bergdorpje Salo, Maren: “Salo, dat was toch een vriend van Hitler?” (Stalin)

Verderop rijden ze langs een met klimplanten begroeide muur. Maren: “Maar hoe blijven die takken daar aan plakken?”

Hoe houd je je bezig naast spelen, zwemmen en wandelen? Wat dacht je van een mime-voorstelling?

De andere 20 zal ik jullie besparen....

Emma bespreekt met Maren de terugweg, ze gaan via Frankrijk, langs Djoeke en haar zoontje Sam, die al weer 2 ½ is en die ze jaarlijks wel een keer ergens zien.  Maren: “Op zich wel fijn dat Sam al iets ouder is, want dan kunnen we beter met hem communiceren. En hij is toch ook nog schattig. Ik bedoel, jij bent niet schattig meer.”

D'n ouden doosch kan ik maar niet dicht laten.....

 

Dommes uit den ouden doosch

 

Zomerse dommes

Matthias vertelt over een nieuwe vriend en Emma vraagt waar hij die jongen van kent.
Van school? Nee. Van voetbal? Nee, ook niet. Waar dan wel van?” 
Matthias, geïrriteerd: “Nou gewoon, van de wereld!”

Maren: “Marte brengde mij.
Emma: “Brengde?”
Maren: “Oh, hihi, brong!”

Milo: “Ik denk dat ik later wel héél rijk word. Eén: ik word wedstrijdzwemmer!
Twee: ik word pianist. En drie: Ik word professioneel hockeyer!”
Sofía: “Jeetje, Milo, ik denk dat jij een burn-out krijgt!”
Milo: “Ik zie nu al de wereld hoe ik later die drie dingen ben!”

Matthias herziet zijn toekomst regelmatig. Soldaat, geschiedenisleraar en watertaxichauffeur, zijn al enige tijd uit de gratie: tegenwoordig wil hij politieagent worden! ("Moet je daarvoor goed zijn in begrijpend lezen?") Hij heeft alvast het rescue-gen: zo trommelde hij zijn hele klas op toen hij in de vijver naast de speelplaats, een meeuw zag pikken naar een meerkoetenjong. Resultaat: meeuw weg, baby-meerkoet gered.

Ook alarmeerde hij een toevallig passerende politieagent over een onbeheerde kinderfiets bij diezelfde vijver. Hoewel het Matthias eigenlijk om de fiets te doen was, schakelde de agent in kwestie meteen de hulpdiensten in om de vijver te komen checken...! Gelukkig herkende toen een ander kind de fiets als de fiets van een klasgenootje.... Dat bleek intussen ongedeerd thuis (en kan ook al zwemmen!) 

M.T. belaagt de volkomen incompetente Belgische snotneus E. van H.

jan.1989

Ik hoop dat het stuk leesbaar is, want ik wilde ook graag ruimte geven én eer betonen aan de enige twee  mannen in onze familie die nog steeds opduiken in deze - al weer sinds jaar en dag digitale - familiekrant ! 

Iemand hinderlijk volgen, dat doet oom Michael - tegenwoordig opa geheten - al lang niet meer, maar dat betreuren wij allen zeer!

 

Adriaantje Termeer verkoopt....

 .....in juni 1778 haar hele fortuin aan vee en boerderij-inventaris. Wat zou er gebeurd zijn? Een mislukte oogst?  

Ging Adriaantje Gijsbert misschien scheiden van Peter Bruno van Esch? Kijk, dat staat er nu weer niet bij. Maar de lijst roept wel vragen op, zoals: Het gras van de weij? Zelf te maaien misschien nog?

 

En de ploeg, eegt en swingelhout? Wat hadden ze in die tijd rare dingen! En waarom een zwarte bonten koe en een zwartbonten osch? Had Adriaantje wel fatsoenlijk schoolgegaan? 

 

Ik kan wel úren naar die lijst kijken en een lieftallig Adriaantje erbij fantaseren - was het eigenlijk wel een vrouw?- maar hem in mijn archiefje bewaren, nee, dat doe ik, denk ik, toch maar niet.

 

Wie kent haar nog....?

 ......Tante Ria? Dan moet je een eind terug in het verleden, jaren zestig/zeventig, mijn middelbare schooltijd. Tante Ria, onze tante uit Den Bosch, die je in deze tijd single zou noemen. 

Tante Ria was een soort beroeps-single. Ze had er zelfs een stichting voor opgericht LosVast genaamd. Ze kwam heel vaak bij ons op bezoek, want ze was dol op papa/opa Janus, omdat die wel eens wat voor haar gedaan had, ergens voorzitter van worden of zo, maar een beetje in de huiskamer komen zitten als ze weer eens totáál onverwacht bij ons op bezoek kwam, met dat schoothondje van haar op haar, juist, schoot, dát was er dan weer niet bij.....  

Mama/Nanan sprong van schrik zelfs een keer zomaar ineens op de fiets om boodschappen te gaan doen, juist toen ik, arme argeloze, de grote gevreesde had binnengelaten en tante Ria's harde lach al door het huis stuiterde. 

Vól was ze van haar LosVaststichting voor alleenstaanden..... Wij daarentegen draaiden de radio uit als ze weer eens ergens op een zender reclame kwam maken, ocharm. En Adrienne, eeuwige alleenstaande had het meest van haar te lijden. En laat die nu juist, of all people, een reclameplaat van LosVast in haar archief hebben opgeslagen.....

Ik weet het, amper leesbaar, maar het zijn 23 tips in het genre van: Zorg dat je altijd een koffer hebt klaarstaan voor het geval je plotseling in het ziekenhuis moet te worden opgenomen..... 

Arme tante Ria, maar ik heb vandaag tenminste weer even aan haar gedacht....

Dommes uit Zuid-Holland

In Rijswijk wordt aan tafel met oma en opa erbij gesproken over verjaardagen - Loesje zal de volgende dag jarig zijn. Emma komt er ter plekke achter dat Toon de juiste datum van háár verjaardag niet weet. Ik stel haar gerust, hij weet de mijne ook niet. 
Opa’s vergeetachtigheid komt Sofia ter ore. Zij zegt tegen haar moeder: “Ik vind het heel logisch dat opa jouw verjaardag wél weet. Jij bent ook zijn oudste dierbaarste kind!”

Maren: “Mama, als we naar boven gaan, kunnen we dan eerst even de weekplanning doornemen?” Emma bekijkt de planning die Maren op een briefje heeft geschreven. Emma: “Maar je hebt school overal weggelaten!” Maren: “Ja, want dat is niet super belangrijk.”

Sofía: “Ik noem mijn kind ‘Lana’. Maar dat ligt ook aan wat mijn man of donor wil...”

Miguel: “Waar ben je gisteren tegen ingeënt, Maren?”
Maren: “Nou, tegen de Rode Hond. En Hoestkink.”

Camilo vertelt aan tafel uitgebreid over een nieuwe klasgenoot. Bij het toetje schiet hem nog iets te binnen. “O ja, de nieuwe jongen in mijn klas is getint!”

Sofía: “Hé mam, leuke wodkaglaasjes!” (nieuwe eierdoppen)

Rond Miguels verjaardag gaat de familie weer eens naar opa en oma in Terneuzen. Onderweg ziet Maren de kaart van Zuid Beveland op de TomTom: “Huh? Zijn we in Afrika?”

De auto passeert grote stukken grasland met schapen erop. Matthias: “Wow, wat een enorme leefruimte hebben die schapen!” Maren: “Fijn toch?” Hij: “Nou, we hebben wel  een groot woningtekort!”

Matthias, ‘s middags: “Papa, ik heb een vraag. Heb je tot nu toe een leuke verjaardag gehad?”

Emma twijfelt over een bezoekje aan de zojuist aan haar knie geopereerde oma Beppie. Het is misschien te druk voor haar. Matthias: “Ja, zeg, als Milo de hele middag op bezoek komt, dan begrijp ik het. Maar ik kan mij heel goed gedragen!”

In de auto op weg naar een zondagmiddagvisite, passeert het gezin het ADO-stadion, waar Matthias op uitnodiging van een vriendje, onlangs zijn eerste echte voetbalwedstrijd heeft bijgewoond. Hij vertelt hoe druk het daar toen was. “En toen de wedstrijd voorbij was, liepen er zóveel mensen achter elkaar naar buiten!” 
Maren: “In de polonaise?”

Sofía: “Mam! In die jurk ben je net 20! Ga maar effe showen, zo trek je papa meer naar je toe...!”

Op de playlist van Matthias komt, naar Emma’s smaak, een ordinair lied voor. Emma geeft een blijk van afkeuring. Maren: “Mama, ik denk niet dat jij een beter lied kan maken!"

Matthias is in de Dom van Aken en onder de indruk van het gebouw: “Maren, besef, tachtigduizend jaar geleden hebben mensen dit met hun handen gemaakt!"

Milo: “Ik heb vandaag iets geleerd over die stukjes van Nederland, hoe heet dat ook al weer?” (provincies)

Matthias: “Mama! Op Koningsdag zag ik ook een stand van de scouting in onze wijk!” Emma: “Oh leuk! Heb je even een praatje met ze gemaakt?” Hij: “Nee, ik heb wel limonade aan ze verkocht!”

Na een lang weekend in de Efteling met de familie, stopt Emma op maandagavond Maren in. Ze vraagt: “Hebben jouw vriendinnen dit weekend ook wat leuks gedaan?
Maren: “Oh, ze hebben gewoon geleefd...”

Sofía: “Hoe word je eigenlijk zo lang voor basketbal?”

Sofía heeft na het behalen van haar fietspraktijkexamen, als laatste van haar klas een mobiele telefoon gekregen. Ze is er heel blij mee, en na 1 dag concludeert ze: “Met mijn telefoon is het alsof ik een nieuwe wereld in stap waarin ik iedereen altijd bij me heb!”

Milo, aan tafel, klaar voor de maaltijd: “Ik ben zó blij dat ik leef!”

Uit den ouden Termeerschen doos......

De vele verhuisdozen vol mappen met oude brieven, rekeningen, kindertekeningen, Sinterklaasverzen, stamboomaangelegenheden, doodsprentjes en andere spullen die mijn oudste zus bewarenswaardig heeft geacht, zijn door Marleen, Mike en mij naar onze huizen gesleept, om te kijken of wij er nog iets bewarenswaardig in zouden aantreffen. 

Van mijn broer hebben jullie zoals gewoonlijk niets te verwachten. Ik heb een foto van hem ontvangen die laat zien hoe al zijn dozen een plek in zijn rommelkelder hebben gekregen. Van Marleen heb ik helemaal niets meer vernomen. Of zij is in de rommel omgekomen, het kan ook zijn dat zij, naar het voorbeeld van Colombiaanse drugslabs, ze ergens in de natuur heeft gedumpt. Even opletten dus langs de A2 van Boxtel naar Maastricht. 

Ik vrees dat jullie het zoals gewoonlijk weer van mij moeten hebben. Ik heb intussen 2 van mijn 3 propvolle dozen doorgenomen, van de inhoud daarvan heb ik 90% aan de Goudse papierbak toevertrouwd, dus dat ruimt mooi op. Zo hier en daar heb ik er iets uitgehaald, en daar wilde ik jullie dan nog 1 keer van laten genieten door het op deze plek nog éénmaal te publiceren. Daarna kan dat ook weg.

Zijn jullie bang dat je andere keuzes gemaakt zou hebben? Helaas! Te laat Arie!

Hier een brief uit 1977 van mama / Nanan naar de VPRO-gids, die haar lezers had verzocht om herinneringen aan oude smartlapfilms. Het is haar inzending over de smartlap Brief Encounter, die ze in haar tienertijd had gezien met haar toenmalige vriendje, Freddy Cheese, a real Cockney (plat-Londens spreker)

Stupid stupids

Flinn spreekt tegenwoordig vloeibaar Engels: "My brain is so big, you can see him in space!"
Als we gaan eten: "All the people on the teefol!!"
Als de kat voor het raam naar vogeltjes ligt te loeren: "In a minute, she is going to jump through the window and then she's going to flikker on her face!"

Uiteraard zorgen wij rond Pasen voor een goede, Bijbelse opvoeding. We luisteren naar de Mattheüs Passion in de hertaling van Jan Rot. Flinn luistert aandachtig. Als Jesus zingt'drink van mijn bloed', merkt hij op: "Maar goed dat hij geen bloedvergiftiging had, anders was nu iedereen dood."

Neeltje wil iets vragen, maar loopt een beetje vast: "Mama, hoe kan het eigenlijk dat als een lawarm... lauwwarm... walr..." Ik vraag haar om eerst de zin af te maken, zodat ik misschien uit de context kan opmaken welk woord ze zoekt.
"Mama, hoe kan het eigenlijk dat - en nou komt dus dat moeilijke woord - lawarm gaat dat ze het kunnen horen?" Ze bedoelt een auto-alarm.

Pien hangt op de bank, starend op haar telefoon, dopjes in d'r oren met bijbehorende pubermuziek. Er is een moederdagreclame op tv: "Mijn moeder is..." Pien, zonder aarzelen en zonder op te kijken: "Oud!"

Ik word geïnterviewd door een student over chatGPT en het gevolg ervan op het ontwerpen van toetsen. Peter vraagt me 's avonds hoe het interiew gegaan is. "Ging goed! Ik was behoorlijk onder de indruk. Niet zozeer van de vragen van de student, maar vooral van mijn eigen antwoorden!"

Ik heb als toetsdeskundige een rolletje in een onderwijsfilmpje van een collega. Ze willen ook wat b-roll footage opnemen: mensen die door een gang lopen, mensen die staan te praten, mensen die elkaar iets uitleggen - allemaal doen alsof. Daar ben ik buitengewoon goed in. Ik beweeg een beetje met m'n handen, wijs wat aan, en zeg: "geen student die er wat van snapt of er wat van leert, maar dat doet er niet toe, als ze maar betalen."

"Prima," zegt de cameraman, "nu nog een keertje en bedenk dat sommige mensen kunnen liplezen..."