En dan nu: echt naar school!

Wie in de grote vakantie jarig is, die moet nog even wachten tot de schooldeuren zich openen. Maren moest zelfs nog een extra dag wachten, omdat de juf de nieuwkomers pas op dinsdag wenste te zien. Geen nood: Maren had nog wel wat dingetjes te doen thuis, zoals een ode aanheffen aan haar grote idool: 

De verdwijntruc van kleine spulletjes

Wederom een klein spulletje van T kwijt!

De talloze malen dat we zijn bril zochten, zijn jullie bekend. Hij dook altijd weer op: eenmaal bovenop de boekenkast, maar meestal tussen de snoeren op zijn bureau.

Nu was zijn muis zoek. Het ding gaat tweemaal per week samen met de computer mee in de grote oranjetas naar de oppasadressen. Maar bij het uitpakken: nee, geen muis te bekennen. De hele familie afgebeld, we waren in twee verschillende huizen geweest, maar nee, nergens aangetroffen. Maar ook ditmaal werd hij gevonden hoor. De muis zal zich hier bijzonder thuis hebben gevoeld....

Domme dommes

Neeltje knoeit met haar beker. Flinn: "Waarschijndelijk is haar beker lek."

Flinn, moe van de eerste week school, heeft het een beetje moeilijk. Hij huilt en het is niet duidelijk wat er aan de hand is. De methode die dan het beste werkt is negeren, maar deze keer is dat toch niet de juiste werkwijze. Flinn, snikkend: "Je begrijpt het niet! Ik begrijp het zelf niet."

Neeltje huilt om niks en zonder tranen, met haar mond ver open en duidelijk nep. Wij noemen haar op zulke momenten onze Drama Queen. Jeppe legt uit wat dat eigenlijk is: "Een drama queen is iemand die op het toneel een liedje moet zingen, maar dan gaat 'ie huilen."

Flinn heeft in groep 2 een juf, Ilva, en een meester, Har. Har heeft de neiging in zichzelf te praten. Flinn doet het voor: "Wat gaan we vandaag doen, Har? Heb je de verfkwasten klaargelegd, Har? Denk je aan het buitenspelen, Har?" Flinn kijkt even de tafel rond en vervolgt dan: "Tsja, volslagen idioot!"

 

Dommes

Vlak voor vertrek van de crèche, ruimt Camilo met vriend Tristan nog even de autootjes op. Tijdens die bezigheid zegt hij: “Tristan, ga je mij ook een beetje missen?” 

Maren zit in de auto, en kijkt naar haar huis als ze wegrijdt. “Kijk! Mijn vuilnisgordijn!”

Milo heeft een lege speelgoedbak een paar keer op de grond gegooid, nu zit er een scheur in. Loesje wijst hem erop: “Nu is de bak kapot.” Hij speelt de onschuld: “Nee, mijn handen is niet zo genoeg sterk!”

Milo heeft Matthias’ piratenpet te pakken gekregen en draagt hem nu. Hij zegt: “Mag ik die aan Matthias niet geven? Want ik vind die zo mooi!”

 

Matthias heeft die pet even niet nodig, want hij is opperhoofd geworden: Boze Beer is zijn naam!

 

Zomervakantie deel 2

..... naar wel een bijzonder soort vrede:

De gesprekken verlopen geheel volgens het gepatenteerde beverspatroon: 85% overleg, 5% spel, 1% ruzie, 4% groot verdriet van d'een of d'ander en 5% nukkig ondergane vrede.

Intussen vang ik de volgende gesprekszinnen in mijn netje:

Matthias: "Sofía?"
Zij: "Ja, jongeman?"

Sofía: "Ik ben dol op de houten Jezus!"

Matthias: "Is nu iedereen doodgeschoten?"

Sofía: "Matthias, zullen we weer oorlog voeren?"
Hij: "Oorlog, daar wil ik niks mee te maken hebben!"

Van de kleine Maren is niets genoteerd. Die zegt alles, maar dan ook alles na van haar grote nicht. Die dat gelukkig goed vindt.

Zomervakantie deel 1

Een oppasdag in de lange zomervakantie kan zomaar een hele dag binnenzitten worden voor ons, de oppassers. Want voor de dames en heer hoeft het niet zo nodig, naar buiten....

Binnen gaat het intussen van oorlog....

Domme dommes

Ik ben achterin de tuin bezig en hoor Flinn van verre, al boerend aan komen lopen. Iedere boer, waarvan er enkele echt indrukwekkend zijn, wordt gevolgd door een giecheltje.
"Mama, ik ben heel veel boeren aan het laten!"
Lonneke: "Dat hoor ik, Flinn. Je lijkt zelf wel een boer. Ben jij soms een boer?"
Flinn: " Nee joh, ik kom toch niet uit een mond?! Ik kom gewoon uit jou!!"

Jeppe en Flinn spelen met de auto's, de koppies dicht bij elkaar gestoken. Ineens roept Flinn uit: "Hé, wat rookde ik daar?! Jeppe, laatte jij een zure boer?!"

Dommes

Camilo krijgt voor het eerst in zijn ruim 2-jarige leven frambozen. Enthousiast roept hij uit dat hij ze gaat proeven. Hij stopt de eerste in zijn mond, kijkt heel gek, haalt hem eruit en zegt verbaasd: “Ze zijn niet een beetje heerlijk... Ze zijn een beetje als plas en poep!” 

Sofía: “Dichterbijer.”

Milo kijkt gefronst naar een filmpje op de Ipad. Loes: “Vind je het niet leuk, Milo?”
Hij: “Ik vind het wel leuk hoor maar een ietsie bietsie niet leuk...”

Matthias, onverwacht met Toon op en neer naar Gouda gereisd, ziet daar een indianentooi hangen die oma voor hem aan het maken is met echte vogelveren. Hij roept uit: “Oh! Oma is heel goed! Ik zou niet weten wat ik voor haar terug zou kunnen doen!”

Grrrrmpf...!

Ik begrijp er helemaal niks van. Al jaren koop ik een merkwasmiddel, maar onze wit-mintgroen gestreepte keukenhanddoeken en theedoeken van de Hema krijg ik er niet mee schoon. Alles heb ik gedaan om de vlekken die er in de loop van de tijd op zijn gekomen - theevlekken? fruitvlekken? - eruit te krijgen.

Eerst gewoon wassen op 60 graden. Nou, vergeet het maar.

Temperatuur verhogen dan. Hielp ook niet.

Toen de dosering verhogen, geen resultaat.

Het wasmiddel direct op de de vlekken gieten, eerst zuinig, daarna ruimschoots, heeft ook al niet geholpen. Wat nu? Ik kan die stomme doeken toch niet in de Ariël onderdompelen?

 Ik maakte eerst maar eens een indianenjurk bij de zelfgemaakte verentooi van het opperhoofd. Een oud wit T-shirt van mijzelf kwam hiervoor in aanmerking.

Niet gek toch, deze zelfbedachte indianenkleuren? Het kostte me wel een half uurtje tekenen, maar dan heb je ook wat.

Enfin, het shirt werd gedragen, raakte besmeurd met ketchup en andere viezigheid en ging toen natuurlijk de was in.

En? Wat denken jullie?

Juist ja:

Terug van vakantie

Sofía op vakantie: “Ik mis mijn wereld...”

Milo is een andere mening toegedaan. Ze rijden de eigen straat weer in en dan zegt hij, heel verdrietig: “Ik wil weer naar ons huis in Engeland...”

En vrolijk na een dagje crèche: “Ik heb niet geslapen. Ik was met mijn vrienden!”

Marens rolgordijntje is naar beneden gekomen, daarom hangen er tijdelijk vuilniszakken voor haar raam. Emma staat eraan te sjorren. Roept Maren boos: “Mama! Je maakt mijn nieuwe gordijn kapot!

Sofía speelt met poppetjes: “Wie wil er mummies? Eh... huffies? Eh....?
Loesje: “Muffins?”
“Ja!”

Milo: “Oma, ik ga jou missen. Jij mij ook?”

Sofía ziet een blikje kidneybonen. “Ah lekker! Mini-knakworstjes!” 

Leren sjansen

Matthias geniet met volle teugen van zijn eerste vakantie op een camping. Zoveel kinderen om mee te spelen! Zoals dat meisje uit de tent aan de overkant. Samen zitten zij op zijn speelkleed, en dan opent hij de conversatie: "De lievelingskleur van mijn opa is geel."

Sofía - op vakantie in Terschelling - is iets anders van plan. Ze ligt al in bed als ze zegt: "Ik weet met wie ik ga trouwen, maar ik weet niet of dat mag.... Met Matthias. Ik weet zeker dat hij een lieve papa zal zijn, hij is nu al zo'n lieve kerel!

Sofía heeft een avontuur beleefd!

Toen het verhaal gedaan was, wilde ze er niets meer over horen. "Mama, willen je even geen woord meer zeggen over die meeuw, want ik vind het vervelend als ik er steeds aan denk."

Op vakantie

Emma c.s. zijn op vakantie gegaan, de lange reist voert naar het Île de Re aan de Franse kust. Emma wil onderweg graag regelmatig stoppen, maar de kinderen niet. Matthias: “Nee mam, niet op een kleed in een veld....!”*

Maren speelt onderweg met haar poppen. Zegt de ene pop tegen de ander: “Ik ga lekker op vakantie naar een huisje met geen bad en geen TV.”

Vlak bij hun bestemming zien ze een kerk met wat huizen eromheen. Matthias bekijkt het gehucht vanuit de auto: “Da’s wel een gezellig dorp zo te zien.”

Matthias rijdt voor het eerst van zijn leven een camping binnen: “Dit is de mooiste camping waar ik ooit ben geweest. Ik zou hier wel mijn hele leven willen blijven!”

Op het strand, Maren: “Matthias, zullen we hier koning en koningin afspelen?” Hij: “Nee, want ik weet niet meer waar we gebleven waren. En we hebben geen koets.” 
 

 

Mama heeft een etentje, maar Sofía wil opblijven tot ze thuis is. Ze zegt tegen papa: “Je hebt kans dat ik straks ga huilen papa, als mama niet op tijd thuis is.”

Camilo stoot bijna zijn bord om. Hij zegt tegen zichzelf: “Oei, dat was net op tijd hè?”

Sofía tegen haar broertje: “Als je 4 bent, dan mag je naar school! En als je 9 bent, dan mag je naar de middelbasis school!”

*Opa T, die zojuist een spiksplinternieuw picknickkleed heeft aangeschaft, heeft laten weten Matthias te zullen onterven.