vrijdag, maart 20, 2015

fluitende baby

Eerst was het vooral lachen en zwaaien.
Nu kan Iris iets nieuws, vooral aan het begin van dit filmpje goed te horen: ze fluit!

donderdag, maart 19, 2015

Ook Maren heeft aan haar burgerplicht voldaan!


Van de straat...

Samen met Flinn voldeed ik aan mijn democratische plicht in het plaatselijke bejaardentehuis. Een oude dame kriebelde Flinn vertederd onder zijn kin. "Ach wat een schatje! Is het een meisje? Nee? Wat is het dan?"

zaterdag, maart 14, 2015

Knappe kop

Trotse moeder wil even pronken. Pien is nog geen 5 jaar oud. Wij vermoeden dat zij het advies Even nadenken van Sofía ter harte heeft genomen. Het heeft zijn vruchten afgeworpen!
Een overzichtstekening van de slaapkamer van Jeppe en Pien. Jeppe heeft in dit geval een hoog, grijs bed (links op de tekening, met ladder). Haar eigen bed is paars, met ladder en kastdeurtjes (zeer accuraat, alleen de kleur klopt niet helemaal). Pien ligt in haar rode pyjama in bed, Jeppe staat bij de deur. Hij heeft de kleur 'huid' en staat klaar om in bad te gaan. 
Pien vult zelf het vriendenboekje van haar klasgenootje en vriendin Emilia in. Met een heel klein beetje hulp hier en daar (het bolletje van de b moet naar rechts, dat van de d naar links). Achter 'het leukste liedje is...' staat 'Kinderen voor kinderen'.

Omdat Pien binnenkort jarig is, bijna 5, denken we vast na over een kinderfeestje. Ze bedenkt regelmatig wie ze allemaal wil uitnodigen. "Ik wil dat Nena komt, en Fleur, en Ilse, maar ik twijfel nog over Stella..."

Op de fiets de berg op besluit Pien tot honderdmiljard te tellen - tegen die tijd zullen we toch wel boven zijn. In stilte begint ze. Na een paar seconden zegt ze: "Mama, ik ben al bij de tweetallen." Wat dat zijn? "Dat zijn die je met twee letters schrijft." Bij welk getal dat de tweetallen dan beginnen? "Bij dertien" ... stilte... "oh nee, bij tien!"

"Ik weet wat zoogdieren zijn. Dat zijn warmbloedigen."

donderdag, maart 12, 2015

Kleine dommes en een Supernanny








Matthias laat een boertje.
Emma: "Wat was dat?"
Matthias: "Een pardonnetje."

"Ik heb een garage en diertjes en een trein en auto's en een agent en een trommel." Matthias somt zijn bezit op aan... Guapo de kat.

In de NRC stond een opiniestuk over het TV-programma Supernanny, dat ik jaren terug wel eens zag en dat sinds kort ook Nederlandse ouders schijnt te bezoeken. Een kordate Engelse kleuterjuf helpt machteloze ouders omgaan met koppige peuters en kleuters op de manier die ik vroeger leerde van mijn eigen mama of Nanan: alleen positieve aandacht geven en altijd consequent handelen. Supernanny voegt daar 1 element aan toe: the naughty chair oftewel: het strafbankje. Stoute kinderen moeten daar een aantal minuten op plaats nemen als ze na een waarschuwing toch niet luisteren.

Sommige Nederlandse mammies blijken volgens de NRC diep geschokt door deze wrede straf voor hun engeltjes. Maar ik weet dat het strafbankje allang is ingevoerd, namelijk op de crèche van Sofía. Daar heet-ie: Even nadenken! Streng uitgesproken en met geheven wijsvinger.

Vanaf het moment dat Sofía kan praten horen wij haar op onze oppasdag deze zinsnede bezigen tegen n'importe qui of quoi: haar popjes, haar dieren, een blok uit de toren, haar fietsje en natuurlijk: alle personen die zich maar in haar omgeving wagen.

"Nee potlood! Niet tegen cavallo stoten! Even nadenken jij!" En het kleurpotlood wordt met een verachtelijk gebaar terzijde geworpen.

"Nee oma, dát mag jij niet." Ze komt resoluut op me af, grijpt me bij de hand en leidt me in de richting van de muur. Ze begint te tellen: "Een, twee en 1 is drie, nadenken, nu!" Dan wandelt ze zelf weer weg en kijkt voortdurend gefronst om naar de zondares bij de muur. Als ik mijn tong uitsteek, is ze hevig geschokt. "Nee! Even nadenken jij!"

"Muis! Wat doe je nu!" De vinger gaat omhoog, de blik staat streng.  "Anders ga je naar de gang! Dat weet jij wel hè? Nadenken! Nu!"

Op de fiets, zittend in haar stoeltje, hoort Toon haar de stok die ze uit het bos heeft meegenomen eveneens ernstig toespreken. "Nee stok! Niet doen! Nadenken jij!"
 Maar als ze hem even later laat vallen, is ze ontdaan. "Oh! Mijn stok is gevajjen!"
Hij had zeker spijt betuigd....

woensdag, maart 11, 2015

Domme domme

De strategieën om maar niet naar bed te hoeven zijn legio. Pien gooit het meestal op een zielig "ik voel me niet zo lekker", maar Jeppe heeft zijn strategie verder doorgedacht. Aan tafel wil hij niet eten, hoewel het toch zijn lievelingsmaaltje betreft. Na het voorlezen geef ik Pien en Jeppe nog een knuffel. Als ik op het punt sta de kamer te verlaten, schrikt Jeppe op: "Oh! Ik ben wat vergeten!"
Lonneke: "Wat ben je dan vergeten, Jeppe?"
Jeppe: "Ik ben vergeten te eten!"
Lonneke: "Tsja, daar is het nou te laat voor. Dat had je net aan tafel moeten doen. Nou is het eten op."
Jeppe zit inmiddels rechtop in bed: "Misschien moet ik toch maar even gaan kijken!"

dinsdag, maart 10, 2015

Beloning

Zie hier twee ongenode gasten in mijn huis. Links het vetplantje, geschonken door Marleen (kerst 2013?), rechts een cactus. Ik ben vergeten hoe de cactus als klein bolletje in huis is gekomen, maar ik heb hem in ieder geval niet gekocht maar gekregen. Toen hij te groot werd voor het oorspronkelijke mini-potje is hij wel honderd keer op de grond gevallen en evenzoveel keren heb ik me bij het oprapen aan die vlijmscherpe naalden geprikt. Bij het ompotten heb ik ovenwanten aangedaan en zelfs dáár gingen ze doorheen. Ik heb de klotecactus vaak verwenst. Maar helaas voel ik me voor levende dingen erg verantwoordelijk en het onding in de kliko kieperen was er dus niet bij. Zo zijn er wat jaartjes verstreken en ach... kijk nu eens. 

vrijdag, maart 06, 2015

Kunst (2)

Op verzoek, een originele Piena da Geulli.

woensdag, maart 04, 2015

Kunst

Nog geen Mona Lisa, maar hier wel een ander kunstwerk van Pien. Duidelijk toch, een duizendpoot met heel veel kleine bruine voetjes. Maar wacht eens even, wat is die grote dikke voet daar in het midden? Pien verduidelijkt: "Het is een duizendpoot die poept!"

dinsdag, maart 03, 2015

Winnen op de Salon international de l'agriculture

Als verjaardagsuitje mocht ik naar de Salon des Salons - althans dat vindt men in de Gers. Ik wilde daar graag heen omdat onze vrienden, Ton en Peter, voor de zoveelste keer mochten meedoen met de koeienkeuring. Zij fokken met groot succes de Blonde d'Aquitaine.

Zij moesten vrijwel gelijktijdig ook deelnemen aan een andere beurs in Parijs, een beurs voor professionals. Peter won daar met hun beste koe/met/kalf de eerste prijs. De rode loper hadden we daarom al uitgerold. Voor de salon was een andere koe, Grive, met haar kalf geselecteerd. Hier zie je haar liggen op de salon. Dikke billen zijn gewenst bij dit soort vleeskoeien en zij is daar goed in.


 Roelof, Ton en ik waren samen naar Parijs gereden. We hadden één dag op de salon en de dag daarna reden we weer naar huis. In die ene dag hebben we bijna de hele salon gezien. Ton niet, die moest de hele dag de koe/met/kalf borstelen, wassen, krulletjes in de staart zetten en poep wegvegen. De salon is wel grappig voor een keer. Hier zie je de Eiffeltoren in groente en de echte, gefotografeerd vanaf het dak van de salon.



De helft van de salon was gewijd aan beesten, van paarden tot konijnen, Verder wordt er vreselijk veel verkocht, meestal regionale lekkernijen. Alle politici van Frankrijk laten zich fotograferen met een koe en hopen zo de in de krant te komen. De TV besteedt er dagelijks aandacht aan. Volgens de Fransen is het de grootste beurs ter wereld, maar eerlijk gezegd bestaat hun wereld eigenlijk alleen uit Frankrijk.

Het hoogtepunt van de dag was de keuring van de Blondes. Om je een beetje beeld te geven komt er hier een korte video die ik vanaf de tribune maakte. Je ziet de entree van Ton en Peter met hun koe-met-kalf. Tegelijk was er nog een stierenkeuring gaande op de achtergrond. Zet wel je geluid even zachter.








Midden in de piste hing een groot filmscherm, waar ook de gegevens van de koeien en hun eigenaren te zien is. Dat was maar goed ook want de spreekstalmeester die voortdurend in de microfoon schreeuwde, was volkomen onverstaanbaar.



Peter en Ton hadden vooraf gezegd dat er één koe was die zeker zou winnen, ze was namelijk 300 kg zwaarder dan alle andere koeien. Ze hoopten dus op een tweede plaats.




Terwijl de eigenaren met hun koe/met/kalf rondjes lopen, doen twee keurmeesters hun werk. Ze hadden het niet moeilijk, er waren voor Parijs maar vier beesten geselecteerd. Of eigenlijk acht dus.
Maar voor de eigenaren is dit allemaal vreselijk spannend. 




Na het rondjes lopen worden alle koeien op een rijtje gezet en gaan de keurmeesters delibereren. Op deze foto kun je het prachtige kalfje van Grive zien, hij staat vooraan in de rij.
We werden heel lang in spanning gehouden en toen gaf een keurmeester een klap op de bil van de winnende koe. Inderdaad de zware madame.







Maar de volgende billenklap, en dus de tweede plaats, was voor Grive. Hier zie je de trotse eigenaren op het podium. Met fotografen ervoor. Ze kregen een schildje en die hang je op de schuur. Hun schuur hangt al aardig vol. Toch zijn ze elke keer weer op van de zenuwen.




De salon ging nog dagenlang door, maar voor ons was het afgelopen en we waren ook bekaf.

Als je met een schaap op de salon bent, heb je meteen een aardig kussen als je het een beetje hebt gehad of als je een beetje teveel hebt gehad. Tja, Frankrijk is ook het grootste wijnland van de wereld!

zondag, maart 01, 2015

pollmuziek speelt nog door

Eigenlijk had ik gehoopt op een mooie Chi-square verdeling, zodat ik wat over de statistiek kon vertellen. Maar zelfs geen standard normale verdeling! Want kijk, na wat, eh... werk, is het bijna lineair! Als Toon nou ook gestemd had op de poll(*), dan hadden we een Termeer distributie(**). Dat wil zeggen: net zoveel stemmen als meningen, en prachtig gelijkmatig verdeeld zodat groep consensus zo'n beetje onmogelijk is.

Kijk, zo lul je dus een niets zeggende rot-poll naar een prachtige blogpost :)





(*) ipv van de weg kwijt te zijn in het openbaar vervoer?
(**) Toon was het namelijk vast en zeker met Beppie eens (***)
(***) om schuld af te lossen over zakdoekjes/sinaasappelsap
gedichtje voor Toon:

de zoekende zoekende
 
Zoek,
Zoek, zoek,
Zoek en de zoekende,
 
Zoekende, zoekende,
Zoekende, zoekende, ...
 
Ik kijk naar voor, ik kijk opzij,
Zoekende, zoekende zie ik de wei-
De omtrek trekt aan mij voorbij.
Ik zoek mijn doel. Ja, waar is Hij?
 
Zoekende, zoekende,
Zoekende, zoekende, ...
 
Zou ik opeens voor een kathedraal staan
En vraag waar de weg heen leidt die ik moet gaan,
Roept een goede voorbijganger wel te verstaan:
"Je moet bij die bushalte ginder gaan staan!"
 
Zoekende, zoekende,
Zoekende, zoekende, ...
 
Wat is de bus Lijn 3 mij waard?
Ik bestudeer de buslijnkaart.
Waar gaat hij heen? vraag ik bedaard.
"Naar de kathedraal, uiteraard!"
 
Zoekende, zoekende,
Zoekende, zoekende, ...
 
Kathedraal is fraai en oud;
De bushalte heel simpel gebouwd.
Voor ieder wat wils die daarvan houdt,
Maar mij als zoekende laat beide koud.
 
Zoekende, zoekende,
Zoekende, zoekende, ...
 
'k zoek maar en tweemaal al helpt Hij me fijn
met zoeken maar niet met het vinden van mijn
doel wat mijn doel dan ook wel moge zijn...
Daarom blijf ik lekker in mijn eigen trein.
 
Zoekende, zoekende,
Zoekende, zoekende, ...
 
Zo gaat tenslotte mijn zoeken maar door.
Naar kathedraal/bushalte heb ik geen oor.
De zuivere zoektocht stelt zelf altijd voor:
"Zoek geen station, maar vervolg je spoor!"
 
Zoekende, zoekende,
Zoek ende, zoek...

zaterdag, februari 28, 2015

Zuidhollandse dommes

Emma heeft haar vrije dag met de kindjes gehad en - dat is toch iedere keer maar weer afwachten - ze waren allebei lief, makkelijk en braaf. Uit blijdschap heeft ze dit meermaals aan Matthias benadrukt. Aan het einde van de dag hoort ze hem tijdens het tandenpoetsen in de badkamer tegen Miguel zeggen: "Ikke niet gezeurd, niet gepiept en hele dag lief gezijn."

Ook Sofía past grammaticaregels toe. Kregen voorheen de meeste voorwerpen van haar een s in het meervoud (1 boek, 2 boekes), nu is de en favoriet en spreekt ze over 2 poesjesen. Daar staat tegenover dat de kussens op de bank nu 1 kus en 2 kussen zijn geworden!

Sofía speelt in de tuin met een oude afwasborstel en een rest water in de gieter. Tijdens het poetsen van het stenen muurtje roept ze steeds: "Oh! Ik hou van! Ik hou van!"

Loesje en Sofía gaan de straat oversteken. Loes vraagt: "Komt er een auto aan?" Sofia: "Ja, daar!" De auto rijdt voorbij. "Zo, nu is de auto op. We mogen lopen!"

Matthias (spelend met zijn giraffe): "Dag krokodil, heb je scherpe tanden? Ga je mij opeten? Zullen we samen wandelen?"

Sofía is uit schommelen met Beppie. Als het een beetje begint te regenen, ondernemen ze de weg terug naar huis. Om de haverklap zegt Sofía: "Oh, ik ben zó spannend!"

Matthias: "Ik ben een grote jongen en Maren is een ouwe Toekus."
Emma: "En mama?"
Matthias: "Mama is een koe".

vrijdag, februari 27, 2015

De groeten terug!


Sorry Iris, maar ik heb niet alleen een moeder die overal doorheen praat, maar die ook nog eens bezuinigt op elektriciteit. Daarom hier ook een groet met het licht áán!


Alternatieve Song van de maand

Ik mis jullie gen 'waarmee je goed Engels ken'. Overigens versta ik Nederlandse songs ook zelden volledig.
Al die songs interpreteer ik daarom op mijn eigen manier. Dat is niet altijd een verarming. Graag deel ik met jullie enkele songs die ook song van de maand hadden kunnen worden:

Beppie

It might seem crazy
What I'm about to say
Sunshine, she's here
You can take a break
I'm a hot air balloon
That could go to space
With the air
Like I don't care
Baby, by the way

Uh, because I'm Beppie
Clap along if you feel like a room without a roof
Because I'm Beppie
Clap along if you feel like Beppiness is the truth
Because I'm Beppie
Clap along if you know what Beppiness is to you
Because I'm Beppie
Clap along if you feel like that's what you wanna do

Beppie
Bring me down
Can't noting (Beppie)
Bring me down
My level's too high (Beppie)
To bring me down
Can't noting (Beppie)
Bring me down
I said (BeppieBeppie)
Bring me down (Beppie, Beppie)
Can't noting (Beppie, Beppie)
Bring me down (Beppie, Beppie)
My level's too high (Beppie, Beppie)
To bring me down (Beppie, Beppie)
Can't noting (Beppie, Beppie)
Bring me down
I said

Because I'm Beppie
Clap along if you feel like a room without a roof
Because I'm Beppie
Clap along if you feel like Beppiness is the truth
Because I'm Beppie
Clap along if you know what Beppiness is to you
Because I'm Beppie
Clap along if you feel like that's what you wanna do

C'mon

 
Een nacht Marleen
Laat me pitten en hou de gordijnen dicht
Tranen in m'n ogen van het ochtendlicht
Nevel in m'n kop en een tong van leer
Ik wou nog vroeg naar bed maar oh daar
ging ik weer
Een pilsje hier twee wiskies daar
Sjansen met un dame in de "late night bar"
Net als ik naar huis ga loopt ze met me mee
Ze kijkt me vragend aan en ik zeg niet nee

Refrein:
Eén nacht Marleen, ooooh, één nacht Marleen
Kom niet bij me kloppen m'n deur is op slot
Laat me een keer slapen of ik ga kapot
Eén nacht Marleen, ooooh, één nacht Marleen
Met de stilte om me heen
Eén nacht Marleen

 
Edelweiss

Edouard, Edouard
Every morning you greet me
Small and white, clean and bright
You look happy to meet me

Blossom of snow may you bloom and grow
Bloom and grow forever

Edouard, Edouard
Bless my homeland forever

(hele korte) videoboodschap van Iris aan Maren


woensdag, februari 25, 2015

Domme domme

Pien deelt voor het slapen gaan nog even haar plannen voor morgen mee: "Morgen ga ik de Mona Lisa maken."

Flinn is dol op zijn zusje. Als hij haar hoort of ziet roept hij 'Piej!'. Tijdens een wandeling zit Flinn in de drager op mijn rug en loopt Pien vooruit. Steeds als ze even uit beeld verdwijnt klinkt het klaaglijk op mijn rug 'Piej?'.

Flinn is erg dol op Pop van Pien, maar ja, die is van Pien. Dus kreeg Flinn zijn eigen zelfgemaakte pop. Intens gelukkig nam hij die in zijn armen en verzuchtte 'Poej'.

maandag, februari 23, 2015

Dommes


Matthias (en Maren) zijn door een oppas in bed gestopt, want Em & M gingen uit eten met collega's. Vandaag zijn de beide ouders er gelukkig weer. Matthias: "Gaan papa en mama vanavond niet uit Etos?"

Het heeft gevroren, er ligt ijs op het Goudse balkon. 
Matthias: "Oma heeft het ijs met zijn schoen kapot gemaakt."
Emma: "Met haar schoen. Oma is een meisje."
Matthias: "Nee, oma is een mens."

Emma: "Jij bent ook een mens."
Matthias: "Nee, ik ben een grote jongen."


donderdag, februari 19, 2015

Wat mij ook heel erg boos maakt....

 .... is dat het bericht in de krant dat hooggeschoolde vrouwen geen laaggeschoolde man wensen?
.... dat laaggeschoolde mannen geen fatsoenlijk betaald werk schijnen te kunnen vinden?
.... dat die mannen blijkbaar ook niet makkelijk aan een laaggeschoolde vrouw kunnen komen?
.... of dat laaggeschoolde vrouwen hun dito man anders wel snel aan de dijk zetten, mét medeneming van de eventuele kinderen?

Ja, dat maakt mij allemaal héél boos en ik zal nu al in mijn testament vastleggen dat mijn kleinzoon - mocht hem een dergelijk lot te wachten staan - ál mijn schamele bezittingen erft. Zal ze leren, die dekselse meiden!

Maar echt verschrikkelijk boos word ik als er iemand - mijn echtgenoot of anders ik wel - een pak sinaasappelsap op zijn kant bovenin de koelkast heeft gelegd zonder de dop eerst naar behoren dicht te draaien! Dit bij voorkeur 1 week na de jaarlijkse* schoonmaakbeurt! Waaah! Woooh!

Als ik al die potten en flessen en doosjes en kuipjes en zakken en bakjes én de doorweekte eierdoos uit de koelkast moet halen om het apparaat schoon te moeten maken, terwijl ik eigenlijk net op het punt stond het pand te verlaten voor véél plezieriger bezigheden, ja dan word ik me toch een partij woedend!

* Jaarlijks ja! Doen jullie het soms vaker dan?

woensdag, februari 18, 2015

Song van de maand

Voor deze tekst moet je weten wat een klimmuur is. Die bevindt zich in een gymzaal of een klimhal. Op de muur zitten allerlei vormpjes in diverse kleuren. Die kleuren staan voor mogelijke klimroutes, waarbij de ene route wat lastiger is dan de andere. Het liedje is geïnspireerd door de extreem lastige puberzoon van een van de bandleden, maar wie de schoen past, mag hem gerust aantrekken. Klik hier voor de gebruikelijke belcanto.

Way to go


The climbing wall looks easy
If any colour is okay
But if you need to pick one
The yellow route would save the day
The red one too, though tricky
Grips scattered everywhere
But look who’s going for the brown ones
That aren't even there
Way to go

Driving towards a destination
One would choose the fastest lane
Still, you could trail behind an LGV
You would get there all the same
And if you’re in for trouble
The hard shoulder is your mode
But look who’s struggling forward
In the grass beside the road

You can’t go the easy way
When there’s trouble in your genes
While on your way to Shambles
You end up in Smithereens
Way to go